Monique las…; Ziva – John Winkel “Een prachtig debuut”

Ziva – John Winkel

“Al met al vond ik dit een prachtig debuut en zie ik zeker de nodige ingrediënten voor een vervolg op Ziva.”

  • Auteur: John Winkel
  • Uitgever: Letterrijn
  • Nederlandstalig 
  • 340 pagina’s 
  • 9789491875496 
  • maart 2018

Samenvatting

9200000087768221Onderzoeksjournalist Ziva Berkowitz krijgt een tip over een grootschalige fraude in een middelgrote Nederlandse gemeente. Ze besluit er wat dieper in te duiken en achterhaalt geheimen die ze beter niet had kunnen ontdekken. Iets wat klein leek blijkt van een gigantische omvang. Corruptie, witwaspraktijken, mishandelingen en liquidaties zijn aan de orde van de dag in de wereld die ze steeds verder weet bloot te leggen.
Buiten haar diepgravende onderzoek om raakt Ziva ook betrokken bij een duistere familiekwestie, waarbij haar vermogende broer Yakov wordt afgeperst.
Als op een dag haar tipgever onder verdachte omstandigheden om het leven komt, raakt de zaak in een stroomversnelling.
Een afgrijselijke moord is aanleiding voor rechercheur Johan Verhulst om zich nadrukkelijk met de zaak te gaan bezighouden. Maar ook Leo klokman, producent van het televisieprogramma Crime Xplorer, stort zich op deze misdaad. Met zijn team neemt hij onverantwoorde risico’s die tot levensbedreigende gevolgen leiden.

De Cover
Op een witte achtergrond zie je een pen liggen waaruit in plaats van inkt, behoorlijk wat “bloed” lijkt te vloeien. De titel en de schrijver zijn eveneens in het rood afgedrukt. Het oogt rustig en maakt mij erg nieuwsgierig wat de betekenis van het “bloed” is. De achterkant van de cover is wat drukker. Daar staat een groot gebouw afgebeeld met een grote “M” erop. Doordat de tekst over de afbeelding loopt, vind ik sommige regels wat lastiger te lezen.

Verhaal/Mening

“Op het moment dat hij zijn aftandse mountainbike in de trein naar Rotterdam tilde, wist hij dat zijn daad het nieuws zou halen. Vervelend, maar onvermijdelijk. Naar buiten kijkend zag hij de tragische koppen in de media al voor zich”.

Vanaf de eerste zin van de proloog had het verhaal mij in zijn greep. Het begint meteen heftig
Ziva Berkowitz is onderzoeksjournalist en wordt getipt door Evert over een grootschalige bouwfraude ergens in een Nederlandse gemeente. Ze besluit om zich te verdiepen in deze zaak. Al snel belandt Ziva in de wereld van witwaspraktijken, corruptie, liquidaties, wrede mishandelingen. Alsof dit nog niet genoeg is raakt ze ook nog betrokken bij de afpersing van haar broer Yakov. Wanneer op een dag haar tipgever onder zeer dubieuze omstandigheden komt te overlijden, komt hier rechercheur Johan Verhulst in beeld. Deze zaak laat Leo klokman, van het televisieprograma Crime Xplorerer, niet ongemoeid. Dit is het punt waar de personages moeten vrezen voor hun leven. Gaat het ze lukken om deze grootschalige bouwfraude te achterhalen of niet?

Het boek is verdeeld in 4 delen. In elk deel komen de verschillende personages aan bod en worden deze goed neergezet. Wel had de relatie tussen Ziva en de vader van haar kind meer uitgewerkt mogen worden. Was voor mijn gevoel nogal oppervlakkig.
In het begin is het even goed je aandacht erbij houden. Gaandeweg het boek worden de relaties tot de personages duidelijker en komt alles goed samen op het einde. Doordat de hoofdstukken kort zijn en John alles beeldend weet te omschrijven, leest het boek snel en vlot. De spanning weet John er goed in te houden, waardoor ik het boek moeilijk weg kon leggen. Ik wilde weten hoe en wat. Er komt zelfs wat romantiek voorbij in dit verhaal. Echter had ik snel in de gaten wie er achter dit alles zat. Vond ik toch een beetje teleurstellend.
Wat dat betreft vind ik de cover zeer goed passen bij het verhaal; “corruptie”,
De bouwfraude, de liquidaties, witwaspraktijken is goed gezocht. Het onderwerp wordt nu eens van een hele andere kant belicht, wat in het dagelijks leven zeker zal spelen.
Al met al vond ik dit een prachtig debuut en zie ik zeker de nodige ingrediënten voor een vervolg op Ziva.

Lieve Leesgroet Monique Mulder Olink

MONIQUE OLINK
Koop bij bol.com

photovisi-download (89)

Moeder is boos – Lineke Breukel “het waargebeurde verhaal over het verliezen van je jeugd door misbruik”

Moeder is boos – Lineke Breukel

“Het waargebeurde verhaal over het verliezen van je jeugd door misbruik”

Lineke Breukel emigreerde enkele jaren geleden van Nedeland naar Zweden. Daar begon ze met veel succes met het schrijven van spannende thrillers.
Ook schreef ze twee succesvolle boeken over haar emigratie.

Samenvatting:

9200000091371725

Dit biografische werk is het aangrijpende en gruwelijke relaas van de traumatische jeugd van Marijo Bakker. Een jeugd die door haarzelf decennialang goed verborgen werd gehouden omdat deze te afschuwelijk was om er zelfs maar aan herinnerd te worden. Met behulp van aantekeningen en verhalen heeft schrijfster Lineke Breukel een reconstructie gemaakt van al de gruwelijkheden die Marijo vanaf haar negende heeft moeten doormaken. Jarenlang werd zij misbruikt door zowel haar vader als haar broer en na verloop van tijd zelfs verkocht aan ieder die haar maar misbruiken wilde. Met dit boek hoopt Marijo niet alleen weer een stap verder te komen in de verwerking van haar schokkende jeugd, maar tevens lotgenoten op te roepen het zwijgen te doorbreken.

Mijn leeservaring:

Voor de leesclub op ons blog Mustreads or not deed ik natuurlijk ook mee met dit boek. Ik kreeg de epub door gestuurd en begon al heel snel met lezen. Toch moest ik af en toe even het boek weg leggen en even wat anders doen om het te laten bezinken.

De cover vond ik heel mooi, een foto van een meisje, waarschijnlijk Marijo, geplaatst in het midden van het boek, de cover zelf heeft als achtergrond zee en strand. De letters met een kinderhand geschreven in het rood, Moeder is boos. Een cover die me nieuwsgierig maakt in ieder geval.

Het verhaal is soms wat verwarrend, maar daar waarschuwt Marijo ons ook voor.

Zoals ik al eerder heb aangegeven, is wat ik beschrijf niet helemaal chronologisch omdat ik de volgorde van de gebeurtenissen en mijn indrukken niet helder voor de geest heb. Ik schrijf ze daarom op in de volgorde van mijn herbeleving.

Het zijn Marijo haar dagboek fragmenten die door Lineke in een zo goed mogelijk te lezen verhaal zijn gezet. Marijo een klein meisje wat als nakomertje in het gezin  wordt geboren. Aan de ene kant is moeder blij met de kleine meid aan de andere kant is het ook een last. Marijo een meisje  wat zoals ieder kind liefde en geborgenheid zoekt, wordt vanaf haar 9de jaar plotseling door haar vader misbruikt en nadat ze haar hart gelucht heeft bij haar broer, gooit die er nog een schepje bovenop . Haar lieve broer veranderd in een beest.

Haar jeugd is voorbij.

Altijd bang zijn voor wat komen gaat, maar je mee laten slepen, want je wilt lief zijn en je wilt niet dat ze boos op je worden. Waarom heeft niemand de kleine Marijo geholpen , niet de schreeuw om hulp begrepen. Vooral de leraar, hij begreep dat er iets was, maar is er niet verder op in gegaan. Waarschijnlijk was dat in die tijd ook allemaal nog wat taboe, zeker in de zeer gelovige gemeenschap waar Marijo in opgroeide. De gruwelen die zo’n klein meisje heeft doorstaan het is niet te bevatten.

Het zinnetje wat Marijo denkt tijdens een grove verkrachting gaf me kippenvel.

 Mijn paniek wordt daardoor allesomvattend. Ik kan niet meer rustig nadenken. Ik moet hier weg, maar kan mij niet bewegen. Lieve Jezus, als u bestaat zoals mamma altijd zegt, wilt u me dan alstublieft komen halen?

 Een boek wat je niet in de koude kleren gaat zitten en wat je aanzet tot nadenken. Hoe kun je kinderen helpen, behoeden voor zulk misbruik. Ik kan het mezelf niet voorstellen dat het gebeurd, maar er zijn en blijven altijd van die zieke geesten die de voorkeur geven aan kinderen.

Of dit boek nu gauw gelezen zou worden door slachtoffers!!! Ik weet niet of die dit willen lezen, zouden ze niet bang zijn dat hun eigen beerput opengetrokken wordt en ze er niets mee kunnen? Toch hoop ik dat slachtoffers hulp zoeken, maar dat er ook meer aan de bel wordt getrokken bij vermoedens van misbruik.

Het boek lijkt maar een korte periode van Marijo`s jeugd te bevatten. Vanaf het begin, 9 jaar, tot een jaar of 12 volgens mij. Je leest niet precies over hoe het was tijdens het ouder worden, maar ik denk dat dat een gedeelte is wat geskipt is, dat daar iets gebeurd is wat het daglicht nog minder kon verdragen. Wat me wel opviel dat Marijo haar eigen meiden naar haar ouders liet gaan en ze daar achter liet. Zelf wilden zij en haar man niets meer met die mensen te maken hebben, waarom dan toch je kinderen daar brengen. Ik geloof dat ik ze hun kleinkinderen nooit gegund had. Deze verschrikkelijke mensen zijn het in mijn ogen niet waard om het geluk van kleinkinderen te ervaren. De moeder is in dit verhaal wel één van de hoofdschuldigen, vooral omdat ze geen hand toestak om het misbruik tegen te gaan terwijl ze naar mijn mening overal van af wist, zal ze zelf ook niet misbruikt zijn vroeger en gevonden hebben dat het erbij hoorde en zo haar eigen misbruik in de doofpot stopte!!

Het is prachtig verwoord door Lineke, maar ik kan me voorstellen dat zij afentoe ook enorme moeite had met het verwerken van de dagboek fragmenten in het boek. Echt heel mooi geschreven Lineke.

Lieve Marijo en Theo, ik wens jullie alle geluk van de wereld toe en lieve Marijo heel knap dat je dit naar buiten hebt gebracht, ik hoop dat het je brengt wat je ermee voor ogen had.

Lieve Lineke, je bent een top auteur dat je dit verhaal zo goed hebt neer gezet. Iets heel anders dan je normaal gesproken schrijft maar jouw schrijfstijl heeft er een “pracht” verhaal van gemaakt.

Lieve leesgroet Caroline

Koop bij bol.com

photovisi-download (2)

Mustreads in gesprek met…; Lineke Breukel en Marijo Bakker “Moeder is boos”

Mustreads in gesprek met…; Lineke Breukel en Marijo Bakker “Moeder is boos”

belangrijk bewaren (43)

  • Wij zijn natuurlijk nieuwsgierig wie zijn jullie en hoe hebben jullie elkaar ontmoet?

Lineke:
Oh oh, hier komt het beroemde rookworstverhaal:
Marijo heeft mij op Facebook gevonden en reageerde een keer op een opmerking van mij. Ik had geschreven dat ik hier in Zweden bepaalde zaken mis, zoals haring en rookworst. Uit een geintje schreef ze mij toen een persoonlijk berichtje waarin ze aanbood om rookworst op te sturen. Ze was dat trouwens echt van plan, maar dat werd zo duur, dat we daar maar vanaf hebben gezien. Vanuit dat eerste berichtje zijn we contact blijven houden. Dat intensiveerde zich en verdiepte zich uiteindelijk. Marijo ging meedoen met het Verzoekboek en uiteindelijk kwam ze met het feit dat ze een traumatische jeugd heeft gehad en dat ze iets wilde met al haar dagboekaantekeningen.

photovisi-download (91)

  • Dit boek is best een aangrijpend verhaal, dit is nogal licht uitgedrukt, hoe zijn jullie tot het idee gekomen om dit verhaal van Marijo uit te werken tot een boek?

 Lineke:

Marijo stelde voor om haar aantekeningen naar mij op te sturen zodat ik kennis kon nemen van haar traumatische verleden. De aantekeningen waren al decennia oud en zelf had ze ze nooit meer aangekeken. Ik gaf aan dat ik dat wilde en zo geschiede, ze stuurde het dikke pakket op naar Zweden. Haar aantekeningen waren dramatisch en extreem, enorm gedetailleerd en in eerste instantie bedoeld voor haarzelf, als hulpmiddel tijdens haar therapie. Het geheel van al die ellende gaf echter een duidelijk beeld voor mij, een kijkje in haar vreselijke jeugd. Ze had ze opgeschreven vanuit haar innerlijke kindje van negen. Ik heb heel wat zitten huilen en ik ben heel wat keren boos geweest om zoveel onrecht.

download (4)

Ik voelde van het begin af aan dat het een boek zou kunnen worden, maar dat dit heel wat werk zou vergen om er een leesbaar geheel van te maken. Een boek dat ondanks zijn extremiteit ook acceptabel zou moeten worden. Er moest natuurlijk een logische verhaallijn ontstaan en er moest veel genuanceerd worden.  Bovenal moest het boek een doel hebben, want anders zou het alleen maar het spuien van ellende zijn. Omdat ik uit Marijo’s contact met mij proefde dat ze eigenlijk naar buiten zou willen treden met haar verhaal, heb ik haar aangeboden om haar biografie te schrijven. Het heeft even gekost voordat ze daar uit was voor haarzelf. In eerste instantie vond ze het eng en was ze ook bang voor represailles vanuit de familie. Gaandeweg is ze steeds moediger geworden. We begonnen met schuilnamen, maar uiteindelijk wilde ze met alle echte namen naar buiten treden. Moedig, vond ik dat!

photovisi-download (98)

  • Voor Marijo zal dit een heel spannende periode zijn, maar ook voor Lineke neem ik aan. Hoe voel je je nu, nu je het boek echt in handen hebt?

Lineke:

Op dit moment heb ik het boek nog steeds niet echt in mijn handen, maar dat komt omdat ik in Zweden woon. Dit is mijn elfde boek, maar het voelt opnieuw speciaal aan. Wat ik deze keer vooral spannend vond was het feit of dit boek als zodanig niet te extreem zou zijn. Ik sta bekend als thrillerschrijver met een paar non-fictie boeken op mijn naam en ik heb zeker geaarzeld of ik mij aan zo’n onderwerp wilde verbinden. Toch wilde ik dit voor Marijo doen en uiteindelijk ook voor mijzelf om te ontdekken of ik in staat zou zijn tot het volbrengen van zo’n zwaar project.
In die zin waren de reacties van lezers spannend voor mij, maar ik heb mij druk gemaakt om niets. Tot nu toe zijn de reacties ongelooflijk positief.

download (8)

  • Lineke, was dit proces extra speciaal voor jou? Omdat je Marijo kent, maakte dit het niet moeilijker?

Lineke:

Ik kende Marijo van onze contacten via Facebook, maar om dan te zeggen dat je elkaar gelijk goed kent, gaat denk ik te ver. We hadden elkaar nog nooit persoonlijk ontmoet. Er zijn natuurlijk meer mensen die contact met mij zoeken en berichtjes met vragen of opmerkingen sturen over bijvoorbeeld emigreren of over mijn schrijfwerk, of die het gewoon leuk vinden om contact te hebben vanwege bijvoorbeeld de Verzoekboekprojecten. Marijo en ik hadden vaak contact met elkaar als het tijdens mijn nachtdiensten rustig was. Ze kon toch niet slapen en ik voelde mij dan niet zo eenzaam, dus dit was leuk nachtelijk vertier.

photovisi-download (100)
Voor mij werd het echter speciaal omdat Marijo zich zo naar mij opende, ze nam mij in vertrouwen en ik weet dat ze daar vanwege haar traumatische verleden grote moeite mee had. Zo werd ons contact een heel stuk intiemer en persoonlijker dan ik doorgaans via social media met mensen heb. Bovendien viel ze op in de groep van Verzoekboekdeelnemers omdat ze voortdurend excuses maakte vanwege haar zogenaamd ‘domme’ inbreng. Ze gunde zichzelf duidelijk geen volwaardige plek in de groep en had geen hoge pet op van zichzelf en dat is meestal een teken dat ditzelfde gebeurt in het dagelijkse leven.

Nadat ik voor mezelf besloten had dat ik dit voor Marijo wilde doen, was het niet moeilijk om te beginnen met het manuscript, vooral ook omdat ik mijzelf nu eenmaal het beste op papier uitdruk. Ik was er niet bang voor. Van te voren wist ik dat dit geen probleem zou vormen, maar wat het moeilijk maakte was dat ik vooral zorgvuldig wilde omgaan met haar zo persoonlijke informatie. Ze stelde zich kwetsbaar op, klaar om afgebrand te worden en dat wilde ik koste wat het kost voorkomen. Ik wilde niet dat haar verhaal ongeloofwaardig of negatief bij lezers zou overkomen. Ik heb dan ook nog nooit zoveel woorden gewikt en gewogen voordat ik tevreden was met de teksten. Bovendien had ik alleen maar haar oude aantekeningen die bedoeld waren als letterlijke registratie van alle afzonderlijke situaties. Er zat geen verhaal in, geen lijn. Ik moest Marijo voortdurend interviewen om erachter te komen of ik met betrekking tot de beschrijving van haar beleving op de goede weg zat met wat ik schreef. Stukje bij stukje bij stukje tekst, iedere keer opnieuw. Voor haar was het alsof die beerput steeds opnieuw geopend werd en het deed haar duidelijk pijn. Daarom denk ik ook dat het bijna een jaar heeft geduurd voordat het manuscript een feit was. Dat is zeker een moeilijk proces geweest, voor ons beiden.

Onze communicatie was schriftelijk via mail of Messenger. Voor Marijo was het moeilijk om over haar gevoelens te schrijven, want dat wreef iedere keer weer zout in haar toch al diepe wonden. Dat werd mij snel duidelijk, maar Marijo bleef open naar mij, bleef volhouden en gaf steeds heel eerlijk aan als iets niet goed aanvoelde. Ze kon niet altijd aangeven wat er dan niet klopte, maar met doorvragen zijn we er altijd uitgekomen.
Natuurlijk ben ik beroepsmatig veel in contact met mensen met psychosociale problemen, maar dat bereid je niet voor op een relatie zoals wij die ontwikkeld hebben met elkaar. Tijdens mijn opleiding ben ik meerdere keren gewaarschuwd dat je niet ‘therapeutisch’ moet omgaan met mensen die je via andere weg ook kent en ik heb mij hier vaak in dat grijze grensgebied begeven. Dat heb ik echter doelbewust gedaan en uiteindelijk heeft het ons een warme vriendschap opgeleverd.
Het medium schrijven heeft daarbij steeds gezorgd voor een veilig model waarin we onze communicatie konden blijven gieten, hoe intiem die ook was en hoe kwetsbaar Marijo zich daarbij ook opstelde. Dit was eigenlijk precies zoals zij indertijd met haar therapeut omging: schriftelijke communicatie is indirecte communicatie en dat voelt minder bedreigend aan dan rechtuit zeggen hoe het was.
Het doel van het manuscript was duidelijk, althans, niet helemaal in het begin.
Ik heb Marijo voortdurend aangegeven dat zij degene zou zijn die uiteindelijk zou beslissen of het al dan niet uitgegeven zou gaan worden.

  • Hoe ervaar je alle reactie, Marijo?

 Marijo:

De reacties zijn overweldigend. Dit had ik nooit durven dromen. Tot op heden zijn er ook nog geen negatieve reacties geweest. Wat ik wel jammer vind, al weet ik niet of ‘jammer’ het juiste woord is, is dat sommige mensen het best eng vinden om me aan te spreken. Het boek is natuurlijk heel heftig en mensen weten vaak de juiste woorden niet te vinden. Bang om me pijn te doen, bang om me te kwetsen. Dat is niet nodig. Als ik het te pijnlijk vind, geef ik dat wel aan.

31250602_1914049401941344_334288450087813120_n.jpg

  • Na het boek gelezen te hebben, moest ik even bijkomen. Dit zullen meerdere mensen zo ervaren denk ik. Wat hoop je met dit boek te bereiken Marijo?

Marijo:

Natuurlijk heeft Lineke het boek in eerste instantie voor mij persoonlijk geschreven. Ik wilde echter niet langer het dagboek op zolder verstoppen, maar ermee naar buitentreden.  Het werd er tijd voor. Voor mij persoonlijk is dit mijn eindstation.

Daarbij komt dat ik volgens mijn lijfspreuk wil leven, “De straf op zwijgen is levenslang”. Dat meen ik en dat is ook zo.

photovisi-download (99)

Laatst las ik een artikel. Daar stond dat je met dit soort trauma’s geen levenslang hebt. Dat was volgens de schrijver ervan iets wat je jezelf aanpraat. Hier word ik best wel boos en verdrietig van. Ik wil even voorop stellen dat ik mezelf geen slachtoffer vind, maar uit onverwachtse hoek komt vaak gevoelsmatig bij mij de dreiging. Het overvalt me in mijn dagelijkse leven. Ik geef even een voorbeeld:

Ik heb een afspraak met de fysiotherapeut, maar die is ziek en ik kom binnen en er zit een vreemde fysiotherapeut. Ik raak dan in paniek en ga naar huis. Mijn fysiotherapeut download (7)kent mijn verhaal en ik weet dat ik bij hem veilig ben. Mensen die het boek lezen en mij kennen begrijpen me nu beter. Mensen die mij niet kennen en het boek gelezen hebben krijgen hopelijk meer inzicht in wat mensen van seksueel misbruik doormaken. Jongens of meisjes die het zelf meemaken: zwijg niet langer, praat met iemand. Maar vraag die persoon nooit om het niet door te vertellen. Je zadelt hem of haar namelijk met een enorm geheim op.

  • En Lineke heb jij hier ook een visie over? Heb je dit boek geschreven met een bepaalde boodschap?

 Lineke:

Als eerste heb ik dit boek geschreven voor Marijo, om haar te helpen dit proces af te ronden. Maar we wisten allebei dat het een groter doel moest dienen, wilde het niet alleen maar een rapportage van een verzameling vreselijke feiten worden. Daarom heb ik gekozen voor deze vorm. Tussen Marijo’s herinneringen door heb ik steeds geschreven over haar beleving en visie op het geheel, vanuit het nu. Voor die teksten moest ik haar telkens opnieuw interviewen.

images (1)Het was veel werk, maar op die manier is er een rode draad ontstaan, die emotioneel duidelijk te volgen is. Die lijn geeft zicht op haar emotionele groei en op de vragen waar ze nog steeds mee zit. Dit heb ik gedaan omdat ik wil dat het herkenning brengt bij anderen. Om aan te geven dat ze niet alleen staan in hun pijn. Bovendien hoop ik dat dit een signaal afgeeft naar ieder die hetzelfde heeft meegemaakt, nog meemaakt of die iemand kent die zoiets door moet maken. Tegen hen zou ik willen zeggen: houd het niet geheim! Kom ermee naar buiten!

Bovendien moet dit onderwerp van de daken geschreeuwd worden, is mijn persoonlijke mening. We moeten met ons allen veel bewuster worden als het gaat om het oppikken van signalen bij kinderen in onze omgeving, meisjes èn jongens.

  • Er zit nogal een pittige afstand tussen jullie, zeg maar zeer pittig. Hoe is het contact verlopen? Je zult toch moeten sparren en overleggen, was dit eenvoudig en heeft de uitgeverij zich ook nog bemoeid met het hele proces?

 Lineke:

We hadden eerst contact via Messenger, maar omdat dit beperkt is, gingen we al gauw over tot het mailen van elkaar. Ik heb tijdens het proces contact opgenomen met Eric Jan van Dorp die gelijk aangaf dat hij vertrouwen had in mijn product en dat hij het zeker zou uitgeven. Dat gaf Marijo een enorme boost, want toen kwam haar droom ineens echt in zicht. images (2)

  • Voor Marijo, ben je tevreden? Is het geworden zoals je had gehoopt? Hoe kijk je terug op deze hele bevalling?

 Marijo:

Het is een prachtig boek geworden. Trouwens, voor degene die het niet weten: Het meisje op de cover ben ikzelf op 9-jarige leeftijd. Ik had werkelijk geen voorstelling van hoe het boek zou worden.

 

Hoe kijk ik terug? Het is een jaar keihard werken geweest voor Lineke en voor mij. Ik realiseer terdege dan het voor Lineke een heel zwaar project geweest is. Maar het heeft ons ook iets opgeleverd. Een prachtig boek en een vriendschap voor het leven.

download (16)

  • Dat je dit verhaal hebt kunnen opschrijven en het nu zo zwart op wit ziet staan, dit lijkt ons een heel goed verwerkingsproces. Raad je iedereen aan die zoiets heeft mee gemaakt of iets dergelijks om het van zich af te schrijven? Heeft het jou goed gedaan?

 Marijo:

Nee, ik zal het niet iedereen aanraden om het op te schrijven, want wat voor mijn werkt hoeft niet voor een ander te werken. Dat is voor iedereen anders.

Coenraad las…; Het goede van het kwaad – Jaap Sikkens

Het goede van het kwaad – Jaap Sikkens 

  • Auteur: Jaap Sikkens
  • Uitgever: Palmslag
  • Nederlandstalig 
  • 96 pagina’s 
  • 9789491773778 
  • februari 2018

9200000088833198“Het goede van het kwaad” speelt zich af in de beau monde van Brussel. De hoofdpersoon is een officier van justitie die is getrouwd met Irma. Hij heeft daarnaast een relatie met de verleidelijke maar o zo geraffineerde Lidy. Eens zal hij zijn keuze moeten maken.

Ondertussen geeft Lidy hem subtiele hints, wat langzaam uitgroeit in een idee om zijn vrouw te vermoorden. Uiteindelijk blijft de vraag over hoe dat te doen? Terwijl dit hem bezighoudt krijgt hij op zijn werk een zaak toegeschoven van zijn collega Goxotte. Hierdoor krijgt de lezer een mooi inkijkje in het reilen en zeilen van de rechtspraak in Brussel. Zeker als het gaat om de georganiseerde misdaad, waar in deze zaak de daders te vinden zijn. Dan blijkt opeens dat de officier van justitie zelf het doelwit is.

De cover van deze novelle “Het goede van het kwaad” is opgesierd met een dansend paar. Nadat ik het boek had gelezen vroeg ik me af waarin de relatie met het verhaal lag, maar die ik niet heb kunnen vaststellen.

Het verhaal steunt op twee verhaallijnen en wordt vanuit de hoofdpersoon verteld, en zo beleef je het verhaal ook. De gedachten van de hoofdpersoon zijn kort en bondig verwoord in een cynische toonzetting. Dit maakt dat het luchtig en vrij makkelijk te lezen is. Gaandeweg ontstaan bepaalde frustratie waardoor het verhaal de nodige spanning krijgt. De opbouw van het geheel is duidelijk , maar er ontbreekt iets waardoor het naar mijn gevoel niet compleet is. Het is alsof het verhaal nog niet af is.

Jaap Sikkens heeft je met zijn vlotte schrijfstijl meegenomen in de wereld van de rechtspraak in Brussel. “Het goede van het kwaad” is een novelle geworden waar wel wat meer in had gezeten.

 (3***)

Lieve Leesgroet Coenraad de Kat 

427636_395755813769584_681075693_n

Koop bij bol.com

photovisi-download (1)

Win…Confrontatie – Esther van der Ham

Confrontatie – Esther van der Ham

Het derde deel van de C-serie van Esther van der Ham is er weer een toppertje. Waar gaat het verhaal over?

Na een traumatische ervaring in Spanje tijdens een weekje vakantie met de familie, probeert Annabel thuis de draad weer op te pakken. Dit gaat lastig door misselijkheid en vermoeidheid. Haar collega biedt haar de helpende hand. Ze neemt haar mee uit om haar even uit de sleur te halen. Dit gaat helemaal mis. Annabel heeft bijna geen grip meer op de werkelijkheid. Het contact met de familie verslechtert, en dan wordt ze ook nog beschuldigd op haar werk. Kan de ondersteuning uit onverwachte hoek haar helpen?
Hoe loopt het af voor Annabel? 

”Van der Ham weet op zo`n kwetsbare manier de karakters neer te zetten dat het waargebeurd lijkt. Het had je familie kunnen zijn. Intrigerend, indrukwekkend en aangrijpend.” Moon Kager – Mustreadsornot

confrontatie

Wil jij dit boek winnen??? Dat kan met dank aan Uitgeverij De Droomvallei mogen wij een exemplaar verloten… Wat moet je daarvoor doen

  • Lid zijn van de Facebookgroep van Mustreads or Not; Klik op de link en wordt lid! Facebookgroep
  • Stuur mail met daarin waarom jij wilt winnen en je naam en adres;  Mail naar; Mustreads or Not
  • Deel dit bericht op je Facebook pagina en tag 2 mensen die je dit boek ook gunt.

Heel veel succes Caro en Moon 

photovisi-download (6)

Confrontatie – Esther van der Ham “IJzersterk neergezette karakters, diepgaand, meeslepend en scherp”

Confrontatie – Esther van der Ham

 “Van der Ham weet op zo`n kwetsbare manier de karakters neer te zetten dat het waargebeurd lijkt. Het had je familie kunnen zijn. Intrigerend, indrukwekkend en aangrijpend.”

De Achterflap9200000088091053

Na een traumatische ervaring in Spanje tijdens een weekje vakantie met de familie, probeert Annabel thuis de draad weer op te pakken. Dit gaat lastig door misselijkheid en vermoeidheid. Haar collega biedt haar de helpende hand. Ze neemt haar mee uit om haar even uit de sleur te halen. Dit gaat helemaal mis. Annabel heeft bijna geen grip meer op de werkelijkheid. Het contact met de familie verslechtert, en dan wordt ze ook nog beschuldigd op haar werk. Kan de ondersteuning uit onverwachte hoek haar helpen?
Hoe loopt het af voor Annabel?

Mijn leeservaring

“Die blik in Annabels ogen laat Emma niet meer los”

Deel drie van de “C” serie van Esther van der Ham, na Controle, Contact is het nu de beurt aan Confrontatie. Het verhaal van Annabel, de dochter van Emma uit de eerdere delen.

Stonden in de eerdere delen Marjolein en Emma centraal, in dit verhaal raak je gevangen in de wereld van de ietwat naiëve Annabel. En wat voor wereld! De terugkoppeling en de informatie over de vorige delen is voldoende om de boeken los van elkaar te lezen, je mist niets, het vult juist aan. Erg prettig, al wil je na Controle, het verhaal van Marjolein, waarschijnlijk gewoon verder lezen en genieten van de indrukwekkende schrijfstijl van, van der Ham. Want het is inmiddels een feit dat Esther haar karakters ijzersterk neerzet, diepgaand, meeslepend en scherp. Chapeau voor de schrijfster, want dit kan niet iedereen. Doordat de karakters zo overtuigend zijn neergezet, raken de situaties je, je blijft geboeid en onder de indruk. Het zouden je familie leden kunnen zijn of de buurvrouw, zo overtuigend zijn de karakters neergezet.

“‘Het is nooit te laat. Nooit’ benadrukt hij.”

De opbouw van de drie delen spreekt mij aan, elke keer weer komt er een hoofdkarakter naar voren, speelt zijn eigen hoofdrol, maar ze hebben 1 rode draad en dat is familie. Dit geeft de boeken een unieke stijl en maakt het origineel. De onderwerpen zijn aangrijpend en laten je niet los, Dit samen met de heerlijke schrijfstijl maakt dat het boek onder je huid gaat zitten en het je pas loslaat wanneer je de laatste bladzijde dicht slaat.

Esther je hebt me weer te pakken.  Hoe krijg je het voor elkaar, me weer in een hoekje op de bank te drijven, genietend van zoveel wanhoop en ellende, wat mij niet loslaat en me aan het denken zet…?

Lieve Leesgroet Moon

 Koop bij bol.com

photovisi-download (95)

De Zeven Zussen Schaduw – Lucinda Riley “Weer een heerlijk verhaal, dwaal mee door de tijd van Beatrix Potter”

De Zeven Zussen Schaduw – Lucinda Riley

“Genietend in de Schaduw, maakt Star een heerlijk avontuur mee. En jij als lezer, droomt mee, naar de sfeer van Beatrix Potter en het Engelse platteland… Geniet met volle teugen”

 

“Muziek is liefde op zoek naar een stem… Nu moest ik mijn stem nog vinden. En de moed om te spreken.”

De Achterflap

9200000083130888Star D’Aplièse staat op een keerpunt in haar leven. Na de dood van haar vader, heeft ook zij net als haar zussen, de opdracht gekregen op zoek te gaan naar haar afkomst. Er is alleen één ding dat haar tegenhoudt: haar zusje CeCe, waar ze alles mee deelt. Als ze uiteindelijk met lichte tegenzin naar Londen vertrekt, gaat een nieuwe wereld voor haar open.
Daar ontdekt Star het bestaan Flore MacNichol, een onafhankelijke, geëmancipeerde vrouw die honderd jaar geleden leefde en die na haar jeugd op het Engelse platteland naar het bruisende Londen vertrok. Ze maakte daar kennis met nieuwe idealen en tradities en vond de ruimte om haar identiteit te ontplooien. Zal Star in Londen eenzelfde transformatie doormaken en
eindelijk uit de schaduw van haar zusje kunnen stappen? 

Moons leeservaring

“De eik en de cipres groeien niet in elkaars schaduw….”

Met het verschijnen van alweer het derde deel van De zeven zussen reeks, weet Lucinda Riley haar lezers tevreden te houden. Inmiddels hoor je aan alle kanten, “Heb jij die boeken al gelezen?”. De verhalen over de zussen die na het overlijden van hun adoptie vader Pa Salt, op zoek gaan naar hun herkomst, zijn inmiddels een hype in Nederland en iedereen is enthousiast en wacht met smart op een volgend deel.

Schaduw, vertelt het verhaal over Star.

De zeven zussen Schaduw, speelt zich af in London bij de zussen Star en CeCe welke samen in een appartement wonen, de ondergeschikte Star stelt zich in alles onder aan haar zus. Maar toch neemt ze de stap om achter haar herkomst te komen. Haar aanwijzingen leiden haar naar de Arthur Morston Books shop waar zij kennismaakt met de broers, Mouse en Orlando. Star raakt nauw betrokken bij deze familie en reist af naar High Weald, hier krijgt zij meer informatie over haar verleden.

Je zit snel weer in de verhaallijn met af en toe een korte terugkoppeling naar de verhalen van de eerste twee zussen. Met de juiste details en het terugkoppelen op het goede moment ben je weer snel verweven met de zussen, waar je inmiddels bijna van moet gaan houden. Maar het is ook de kracht van Riley dat zij het zo weet te doseren dat je nieuwsgierig wordt naar de andere verhalen maar ook dat het heel goed te doen is om de boeken los te lezen.

Je reist af naar het verleden, 1909 in de heerlijke oud Engelse sfeer van Beatrix Potter. Wat een heerlijke omgeving. Lucinda Riley zet dit neer, als een sprookje. De afwisseling tussen deze twee verhaal lijnen laten je wegdromen, het bevat een licht spannende lading, maar het explodeert van de verwachting, het verlangen en de opbloeiende romantiek. Het originele idee van de zeven zussen gaat verder en ook in dit deel staat genieten centraal, het liefdesverhaal, de zoektocht naar het verleden, Lucinda Riley verrast je elk boek weer. De hype zal nog even door gaan want gelukkig hebben de we verhalen van nog vier zusters.

Wanneer je één verhaal hebt opgepakt ben je fan en wil je niet anders meer dan van boek naar boek hoppen. De aangename romantische schrijfstijl van Riley is een heerlijke afwisseling op je dagelijkse leven. Droom weg met de zeven zussen, geniet en laat je mee voeren tussen heden en verleden waar romantiek en een snufje mysterie de hoofdtoon voeren.

Lieve Leesgroet Moon die met smart wacht op deel 4

 Koop bij bol.com

photovisi-download (86).jpg