Geplaatst in Duo recensies van Caro en Moon, Recensies

De Vleermuismoorden- Toni Coppers ruim 4 1/2 sterren

 

Een Liese Meerhout-thriller9200000046289175

 Winnaar van  Hercule Poirot publieksprijs 2015

Auteur: Toni Coppers

Uitgever: Manteau

  • Nederlands
  • 304 pagina’s
  • Manteau
  • september 2015

Lees je mee wat wij vonden dan deze Belgische schrijver, welke afgelopen week de Publieksprijs won op de Antwerpse boekenbeurs. Thriller lezers waren ook aanwezig en hebben met Toni een kort gesprek gehad en na deze dag waren we heel benieuwd naar het winnende boek De Vleermuismoorden, het negende boek van Coppers met in de hoofdrol Liese Meerhout

De cover

Caroline: Een mooie grijstinten cover, de sneeuw zit nog in de lucht met een kasteel tussen de bomen. Na het lezen van het boek krijgt het kasteel betekenis.De laatste boeken van Toni hebben zijn naam in mooie gekleurde, opvallend glimmende letters op de cover staan. Gouden letters bij dit boek.

Moon:Een Liese Meerhout thriller, heeft een heerlijk cover, echt een thrillerhuis in een besneeuwde omgeving. Wat zal er gebeurt zijn in het huis is wat gelijk door mijn hoofd vliegt. De eenzame plek en de grijze achtergrond maken het geheel af. Sowieso benieuwd want Toni Coppers heeft in 2014 de Hercule Poirotprijs gewonnen, deze prijs is een jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Er zijn al meerdere boeken verschenen met Liese Meerhout in de hoofdrol en zoals jullie inmiddels wel weten ben ik daar gek op. In juli van dit jaar las ik al Het Laatste oordeel van Toni Coppers, en daar had ik enorm van genoten. Dus ik ga ook deze gauw lezen, Lees je mee wat ik er van vond?

Het verhaal

 “Het doel van de vleermuizen is om insecten te vangen, daar slagen ze uitstekend in. Maar door dat te doen, dienen ze een ander doel,iets waar die vleermuizen zelf niet in geïnteresseerd zijn.”

Wanneer er op 3 december een oud Mercedes-Sprinter busje zich in de gevel van de Deutsche Bank in Antwerpen boord, denkt men algauw aan een aanslag.  In het busje zaten de  Britse reisagenten en de bestuurder, en er is maar één overlevende. Als blijkt dat de chauffeur van het busje vergiftigd is met rattenvergif, veranderd het idee van een aanslag algauw in Moord. Liese Meerhout commissaris van de Cel Agressie, ook wel “de Moord” genoemd neemt de zaak op zich.

De chauffeur van het busje is een oud collega van de Antwerpse Cel, Bruno Deloovere is vijf jaar geleden ontslagen nadat hij niet van zijn verslaving af kon komen. Als een 3 dagen later rechter Alexander Pevenijns, bijgenaamd; de Buldog, in zijn garage door drie messteken om het leven wordt gebracht, omdat het lijkt dat het om dezelfde dader gaat, wordt ook op deze zaak het team van Liese gezet.

Wanneer Liese het winkelcentrum uitloopt na dat ze haar cadeautjes heeft gekocht voor de Feestdagen, wordt ze beschoten, het schot komt tussen haar rechterarm en haar borstkas, en ze raakt gewond, omdat het lijkt of de dader het op Liese heeft voorzien duikt ze onder in een hotelletje van een oude vriendin van haar collega Michel Masson.

Wat is de dader van plan en wat is de connectie tussen de rechter, Bruno Deloovere en Liese? Het team staat voor raadsels.

“Eerst een ex-flik, dan een rechter, nu een commissaris; zei Torfs met pure gal in zijn stem. Dat kun je godverdomme bezwaarlijk nog toeval noemen.”

Onze mening

Caro: Weer een prachtige Coppers thriller. De vele verhaallijnen komen aan het einde bij elkaar in een plot die ik niet had voorzien. Een psychologische thriller vind ik, met enkele gruwelijke moorden die hiertoe bijdragen, gepleegd door iemand met een zeer ziek brein.

Ik had eerst zoiets van wat een hoeveelheid personages en hoe passen die allemaal in  elkaar.  Maar ik kon het boek steeds moeilijker weg leggen en was zo benieuwd naar het einde.De moorden zijn opgelost, maar het privé leven van Liese, daarmee kan het nog alle kanten  op. Ik verwacht een volgende Liese Meerhout over niet al te lange tijd meneer Toni Coppers.

Ik ben zeker fan van deze serie en heel blij dat ik bij de uitreiking van de Hercule Poirot publieksprijs  van dit boek mocht zijn.

Moon:

Aangezien ik van het Laatste Oordeel al zo genoten had werd ik erg enthousiast dat ik De Vleermuismoorden mocht lezen voor het blog. De schrijfstijl van Toni Coppers maakt dat ik erg vrolijk wordt, en zo ook in de Vleermuismoorden is het gelijk genieten van de opbouw van de zinnen en de woordkeuze;

Een uur eerder, zo rond tien uur `s avonds, was de mist komen opzette. Hij kronkelde traag en stil als een wurgslang rond het landhuis, bereikte de oude schuur en de bij gebouwen en verborg de stammen van de eiken en de beuken in het ijskoude park. Langzaam zweefde hij naar boven en vulde de hemel, zodat de maan een vaalgele vlek werd tussen de uitgestrekte takken”

Das toch mooi ….??

De onderlinge verhoudingen in het team van de Cel Agressie wordt mooi beschreven door Toni Coppers, zo heb je Liese welke op het punt staat te verhuizen uit de woning van haar ex Fabian Steppe, welke ook patholoog is bij de politie, en ze dus veel met elkaar te maken hebben, nadat ze besloten hebben als “Goede vrienden” verder te gaan. Dan heb je hoofdinspecteur Michel Masson, welke als hij niet op het werk is vaak iets te diep in het glaasje kijkt, en hij is net terug van zijn vakantie naar Portugal waar hij in een bibliotheek heel veel vleermuizen heeft gespot wat een diepe indruk op hem heeft gemaakt.

Je merkt al dat de personages bijna tot leven komen, zo goed besnaard zijn ze beschreven door Coppers. Ik zou weleens bij Liese op de koffie willen, en uit haar raam naar de giraffe willen kijken. Zo pakken de personages me naast het verhaal, en ook het verhaal is goed. Het is zo opgebouwd dat je denkt nou nu komt de ontknoping maar nee, dan heb je weer een andere wending waardoor niet alleen het team in verwarring raakt maar ik als lezer ook. Dit en de zins opbouw maakt het lezen tot een feestje. Het boek is tot het einde aan toe spannend, als lezer word je goed in spanning gehouden, en als het plot dan daar is komt er nog een mooi staartje. Het is echt een boek waarin je wilt door lezen, en als ik me niet vergis komt er nog een vervolg in de Liese Meerhout reeks, een echt open einde is er niet maar er is wel degelijk een mogelijkheid voor vervolg. En dan, dan ga ik die zeker lezen.

De schrijfstijl, de zins opbouw en de personages maken Toni Coppers tot een zeer goede schrijver, waar ik al meerdere keren van heb mogen genieten. Deze Vlaamse schrijver krijgt al steeds meer fans in Nederland maar dat kunnen er nooit genoeg zijn dus als ik jullie was zou ik binnenkort echt een Coppers aanschaffen en ik beloof je daar ga je enorm van genieten.

“ Nee, daar zou ik alleen maar mezelf tegenkomen, mompelde hij. En mezelf en ik, wij schieten niet zo goed op met elkaar, op dagen als deze.”

Mijn eindoordeel:

Caro geeft

  • Schrijfstijl        4
  • Leesplezier     4
  • Plot                 5
  • Spanning        5
  • Psychologie    5

4 ½ ster geeft Caro voor Toni Coppers met de Vleermuismoorden

          Moon geeft

  • Spanning;5
  • Schrijfstijl;5
  • Plot;5
  • Leesplezier;5

Tja, ik kan niet anders dan 5 sterren geven, want ik heb er gewoon echt van genoten, mijn ogen vielen bijna dicht maar moest doorlezen, ik baalde dat ik eigenlijk weg moest want dan kon ik niet lezen. Dit is dus echt een 5 sterren boek

 

Auteur:

Lees je mee op ons blog welke boeken wij je aanraden?? Geniet van het leven, pluk de momenten.. dat is ons motto voor het leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s