Geplaatst in Recensies, Recensies van Caro

De negen dagen van Rabbit Hayes- Anna McPartlin 5***** sterren

  • Nederlands
  • 392 pagina’s
  • A.W. Bruna Uitgevers

Over de schrijfster:

Anna McPartlin (Dublin, 1972) studeerde marketing na een veelbewogen jeugd – ze verloor beide ouders op jonge leeftijd, kwam zelf bijna om bij een auto-ongeluk en verloor haar beste vriendin aan zelfmoord – en heeft daarna een aantal jaar als stand-upcomedian opgetreden. Inmiddels heeft ze een succesvolle carrière als auteur opgebouwd en schrijft ze naast romans ook scenario’s voor film en televisie.ffd53e5ad4fd18ff4305451b5980376e_360x360_center.png

Bron:https://www.awbruna.nl/

“Rabbit?”fluisterde ma.

“Ik moet de bus halen, ma.”

“Goede reis, Rabbit,”zei Molly.

Het verhaal:

De veertig jarige Rabbit Hayes, wordt door haar moeder naar een verpleeghuis gebracht om te sterven. Bij Rabbit is voor de tweede keer borstkanker geconstateerd, nadat Rabbit in haar eigen keuken was gevallen en een open botbreuk op liep, werd de diagnose gesteld dat de kanker was uitgezaaid.

Het gezin Hayes bestaande uit Pa, Jack, moeder Molly, en zus Grace, haar man Lenny en de kinderen en  broer Davey, die in Amerika woont, maar terug komt om bij zijn zusje te zijn,  staan Rabbit en haar dochtertje van 12 Juliet, zo goed mogelijk bij. Moeder Molly is gelovig en wil de hoop niet opgeven en verdiept zich  samen met Jack in allerlei onderzoeken om nog iets voor Rabbit te vinden wat haar kan genezen.

De zorg om Juliet is groot, wie gaat er voor haar zorgen als Rabbit er niet meer is!

Iedereen wil de zorg van het meisje op zich nemen maar uiteindelijk is het Juliet zelf die kiest.

Vroeger in de kelder van huize Hayes was een soort studio gemaakt, waar de band van haar broer repeteerde. De zanger Johnny was haar grote liefde, maar die liefde werd pas op latere leeftijd, toen het eigenlijk te laat was, beantwoord.

Marjorie, de beste vriendin van Rabbit, heeft altijd een nauwe band gehad met de familie, omdat zij enig kind was en geen goede band had met haar eigen ouders kon ze altijd bij de familie Hayes terecht.

Alle vrienden komen Rabbit opzoeken en weten dit kan de laatste keer zijn, Rabbit glijd heel langzaam weg naar de dood, met haar geliefde familie om haar heen.

Mijn mening:

Een boek wat ik niet gauw zou oppakken in de winkel, mooie cover maar niet het genre waar ik normaal naar kijk. Wat zegt de titel over het verhaal, De 9 dagen van Rabbit Hayes. Gaat het over een konijn? Tijdens de Bruna test kwam dit boek naar voren, dit was 1 van de 5 boeken die ik zou moeten lezen. Het boek opgepakt  en zeer verrast. Een boek waarbij de tranen over mijn wangen liepen, maar waarbij ik ook ontzettend moest lachen. Ik heb het boek een paar keer weggelegd,omdat het me te erg raakte. Toch wil je blijven lezen en zien hoe die 9 dagen verlopen.

De kracht van een familie die elkaar er doorheen sleept, de vrienden die ook al is het nog zo moeilijk afscheid komen nemen. Prachtig geschreven.

Het verhaal wordt vertelt in hoofdstukjes per dag. Alle familieleden en vrienden komen aan bod en vertellen een stukje van vroeger, maar ook wordt het heden daagse leven vertelt van iedereen. Toch is het niet vervelend steeds van heden naar het verleden terug te keren.

Ook kom je er achter waarom Rabbit Hayes aan haar naam is gekomen, want eigenlijk heet ze Mia Hayes.

Het verdriet van Juliet die de dood van haar moeder maar niet wil accepteren.  Alles wat zij heeft gedaan in haar jonge leventje,  ze wist precies welke medicijnen Rabbit moest hebben en hoe ze het lekkerste in bed lag. De verzorging kwam voor een groot deel op Juliet terecht. Haar toekomst beeld is dat ze gaat studeren en alles op alles zet om kanker te kunnen genezen.

Dit is een boek wat zeker niet op je NTL stapel mag ontbreken, alleen wanneer je iemand in je omgeving hebt met borstkanker is het erg confronterend. Een boek zonder happy end, maar wel met een mooi einde.

  • Leesplezier         5
  • Plot                        5
  • Schrijfstijl            5
  • Originaliteit        5
  • Psychologie        5

 

***** 5 sterren

Caro

Geplaatst in Recensies, Recensies van Moon

Het Zwanenwater- Kees Kager 4 ****sterren

Het Zwanenwater van Kees Kager1001004002766503

Uitgever: Gopher B.V.

  • Nederlands
  • 384 pagina’s
  • Gopher B.V.
  • maart 2006

Voor meer informatie over Kees Kager:http://www.keeskager.nl

De Omslag:

Een donkere troosteloze omslag, niet eentje waar je heel vrolijk van wordt maar zeker passend bij het verhaal. Het zwanenwater is een beschermd natuurgebied  vlakbij Callantsoog en ligt verscholen in de Noord-Hollandse duinen een ideaal gebied voor een mooie thriller..

Het Verhaal:

Gerard is leraar op het Perspectief College, een school voor jongeren met een beperking. In zijn vrije tijd klust hij of in zijn eigen huis, waar hij samen met Annemarie en hun kinderen Martijn en Suzan woont, en als hij daar niet mee bezig is, dan helpt hij zijn vriend Flop met klussen.
Zo ook op de dag dat hij alleen thuis is en tijdens de koffie het Noord Hollands Dagblad pakt en zijn oog wordt getrokken naar een bericht met de titel: Vondst skelet in Duingebied.

‘Ada Tielen’ is het eerste wat hij denkt en zijn gedachten gaan terug naar die nazomeravond bijna 20 jaar terug. Wat is er gebeurd die avond? Mirjam Kramer en Ada Tielen hadden hem een kunstje geflikt. Hij dacht dat hij eindelijk kans maakte bij zijn jeugdliefde Mirjam Kramer, maar plots kwam ook Ada Tielen op de afgesproken plek. Ada Tielen, het meisje wat stiekem verliefd was op Gerard. Maar hij wilde dit niet en gaf haar een duw en ze belandde in een kuil, waarna hij wegrende. Maar wie was die man die uit het Loofbos naar Mirjam riep? en wie waren de schaduwen die dichterbij kwamen?  Er klonk een knal en er floot iets langs Gerards hoofd en toen nog een knal… Maar Gerard rende weg en bleef rennen…..  En nu, jaren later, wordt hij nog geplaagd door die akelige droom.

Dan wordt er een skelet gevonden in het Zwanenwater, het duingebied rond Callantsoog. Later blijkt het inderdaad Ada Tielen te zijn, ze blijkt aangetroffen met een kogelgat in haar hoofd en een pakket van 10 kilo uitstekende Marokkaanse drugs ligt bij haar in het gat.

Wat is er gebeurt die avond bijna 20 jaar terug en wat heeft Gerards jeugdliefde, Mirjam Kramer, ermee te maken?  En waarom wordt Gerard gevolgd door een blauwe Ford Escort en wordt hij in elkaar geslagen? En waar doet die Peter Zweerus het allemaal van?  Gerard vertrouwt hem niet, maar zijn vriend Flop heeft allemaal klussen voor Peter. Waarom het blijft Gerard achtervolgen? Als ze denken dat Gerard zich laat afschrikken, dan zijn ze bij hem aan het verkeerde adres. Hij gaat zelf op onderzoek uit neemt weer contact op met zijn Jeugdliefde…..

En dan…… begint het verhaal pas echt. 

Mening

Het verhaal speelt zich af in de omgeving van Schagen, een stad in Noord Holland, waar iedereen iedereen kent. Ik woon in die omgeving en heb op school gezeten in Schagen dus er zijn veel herkenningspunten. Zo zit je in de badplaats Callantsoog en loop je in gedachten mee met Gerard, dan weer in Toorenburg, een klein plaatsje dat hoort bij de gemeente Schagen. Gaandeweg het verhaal begin je een beetje op Gerard af te geven , hij is niet naïef maar op een bepaalde manier geeft hij me het gevoel van een teddybeer, die niet met zich laat sollen

Ik ben bevooroordeeld, ik weet het. Ik heb genoten van het opbouwende verhaal, je blijft doorlezen en je afvragen wie of wat en vooral hoe gaat het verder, wat is er die avond echt gebeurd, er zijn veel verdachten. Hoe verder in het verhaal, hoe meer je je van alles begint af te vragen: hoe zit het met Mirjam, Peter en alle anderen die in het verhaal voorkomen. Hoe zijn de onderlinge verhoudingen, ons kent ons maar is iedereen te vertrouwen??

Ik werd meegetrokken in het verhaal, waarin toch ook een deel romantiek was geslopen, het hield me in spanning tot het einde. Op een gegeven moment begon ik aan alle personages in het verhaal te twijfelen, ze waren verrassend en goed beschreven ook, met diepgang. Sommige dingen waren niet verrassend, de rol van Mirjam bijvoorbeeld, maar wel hoe het verloop zou zijn. Je blijft je lang afvragen hoe het nu echt is gegaan na die zomeravond bijna 20 jaar terug.

Kager beschrijft de belevenissen van Gerard, Mirjam en Flop uitgebreid, hij neemt veel details mee over de omgeving waarin het zich afspeelt en hij gaat dieper in op de details. Het is zeker geen vlak boek met alleen maar dood en verderf, de details doen je aandacht soms verslappen maar houden het ook wel afwisselend. Eigenlijk leer je ook van het boek, dit zal waarschijnlijk komen doordat Kager ook leraar is van beroep en ons toch iets wil onderwijzen.

Ik raad het boek aan en niet omdat het zich in mijn omgeving afspeelt, maar ik vind sowieso dat de schrijver Kees Kager een kans moet krijgen, het is een vrij onbekende schrijver maar zeker geen slechte. Kees heeft na het Zwanenwater ook nog De Koorzangers en Veldslag om Viridis geschreven welke ik al eerder heb gepost op dit blog.20160326_083651_resized (3)

 

Ik geef het Zwanenwater 4 sterren

Moon Kager