Geplaatst in Recensies, Recensies van Moon

Albert moet naar huis- Homer Hickam 3 ***sterren

Albert moet naar huis – Homer HickamAlbert moet naar huis

Auteur: Homer Hickam

Uitgever: Harper Collins

  • Nederlands
  • 385 pagina’s
  • Harper Collins

Over de schrijver

Homer Hickam heeft gewerkt als mijnwerker, duikinstructeur, NASA-ingenieur en bestsellerauteur. Van zijn memoires, Rocket Boys, werden meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht, het werd verfilmd als October Sky en vertaald in 8 talen. Hij ontving diverse prijzen voor zijn boeken. Homer over zijn nieuwste boek: ‘Dit verhaal is een familielegende waarvan ik graag zeg dat alles waar is behalve die delen die niet waar zijn en die toch ook waar zijn.

‘Ik wilde laten zien hoe en waarom mijn ouders, Homer en Elsie, 60 jaar bij elkaar bleven terwijl ze het bijna nooit met elkaar eens waren. Pas toen ik al hun verhalen over Albert bij elkaar bracht, begreep ik dat het niet gaat om hun jeugdige avontuur maar om hun liefde, die onvoorspelbare en onbegrijpelijke menselijke emotie.’

Bron: https://www.hebban.nl/auteurs/

De omslag

Een grappige omslag met een tekening van een Alligator bovenop een Buick, het heeft iets geestigs, ben benieuwd of het verhaal ook humoristisch is? Wanneer je het boek openslaat maak je kennis met de personages, met foto en beschrijving, een origineel idee wat me al laat glimlachen. Gauw lezen hoe de reis van Albert verloopt.

Het verhaal

“Laat Kismet je gids zijn om te begrijpen wat de wil is van de kosmos”

Homer houdt van Elsie, Elsie houdt van Albert. het is een klassieke driehoeksverhouding, alleen is Albert een alligator… ‘Die alligator eruit of ik eruit,’ roept Homer Hickam (de vader van de schrijver) op een dag tegen zijn vrouw Elsie.

Elsie kreeg Albert de alligator van een oude geliefde toen ze met mijnwerker Homer trouwde. Albert woont sindsdien in de badkamer, totdat Homer zijn ultimatum stelt en Elsie besluit dat ze dan Albert maar naar Florida moeten brengen, waar hij thuishoort.

En zo begint, in de tijd van de Grote Depressie, een lange reis door Amerika, waarbij ze regelmatig van de rechte weg afraken. Want dat gebeurt nou eenmaal als je een alligator in een wasteil op de achterbank van je zwarte Buick vervoert.

Mijn mening

Het boek wordt ingeleid door Homer Hickam junior, hij verteld in het kort hoe het allemaal begon, dat de bekende Bubby Absen zijn moeder Albert schonk als huwelijkscadeau toen zij trouwde met de vader van Homer.

Wie was Albert, Albert was een alligator die zijn vader en moeder thuis hebben gebracht. Het unieke van dit boek is dat Homer Junior ook elk hoofdstuk afsluit en weer een korte inleiding geeft naar het volgende hoofdstuk. Het lijkt of ik word voorgelezen een klein gevoel van een deja-vu naar toen ik klein was.

“Al met al was hun getuigenis een bewijs van wat het grootste en misschien enige ware geschenk uit de hemel ins: die merkwaardige en wonderbaarlijke emotie die we, bij gebrek aan een beter woord, liefde noemen.”

En dan begint het verhaal, wanneer ik begin met het boek, heb ik het idee dat ik midden in een sprookje ben beland, ik heb totaal geen idee wat ik kan verwachten. Wel heb ik gelijk het idee dat er met dit verhaal een boodschap word verteld. Wanneer Homer, Elsie het ultimatum stelt Albert er uit of ik, gaan ze samen op reis naar Orlando om Albert op een goede plek vrij te laten. een rit van 1200 kilometer rijden, maar Orlando moet het worden volgens Elsie.

“De man nam zijn hoed af. “Tragedie. Wij zijn de hoofdstad van de county. Op de kaart kunt u ons vinden tussen Wanhoop en Hopeloosheid”

Je reist mee met Homer, Elsie en Albert de alligator en samen maak je allerlei avonturen mee, kom je wonderlijke personages tegen, de haan die een eigen wil heeft en misschien wel een engel was die hen bij stond tijdens de reis en Slick en Huddie welke ze meerdere malen op hun reis tegenkomen.

Er gebeuren echt heel veel wonderlijke, bijzondere momenten, en tijdens die ook vaak hilarische, een beetje ongeloofwaardige avonturen krijg je tussen het lezen door een aantal “stille” levenslessen, er worden op een bepaalde mooie manier dingen verteld waar je iets aan kunt hebben, wat je aan het nadenken zet. Ze maken tijdens de reis van alles mee, een bankoverval, illegale dranksmokkel, ze leden schipbreuk en kregen te maken met een orkaan, en dat alles om Albert thuis te brengen, een reis vol lessen en juist die zijn het die het lezen interessant maken.

Ik kan wel door blijven gaan met quotes neer zetten in deze recensie want er worden echt hele mooie dingen gezegd. Het maakt me op bepaalde momenten echt wakker, maar op andere momenten lees ik weer met een kleine grinnik verder, om alles wat er gebeurt. Wel moest  ik wennen aan de sprookjesachtige setting en de schrijfstijl van Homer Hickam maar toen ik eenmaal gewend was , las ik met plezier de lessen en de onderliggende boodschappen. Het heeft me wel  moeite gekost om het boek te lezen, ik raakte soms afgeleid door de vaak ongeloofwaardige avonturen welke ze mee maakte, maar de dingen die soms verteld werden, de lessen en bepaalde zinnen pakte me in en lieten me toch genieten. Elsie verteld haar verhalen aan haar zoon Homer welke er een boek overschrijft. Elsie is haar hele leven in conflict met haar liefde voor Buddy Ebsen, Homer Hickam en Albert de alligator. Het einde is mooi en ontroerend, want wat is waarheid en wat is nu echte liefde?

Of Is het Kismet?

  • Schrijfstijl:         3
  • Leesplezier:       3
  • Plot:                     3
  • Psychologie       4

Albert moet naar huis krijgt van mij 3 *** sterren.. De levenslessen hebben me laten genieten maar ik had moeite mijn aandacht er bij te houden.

Moon

Geplaatst in Recensies, Recensies van Moon

Tweedracht- Nicolet Steemers 4**** sterren

Tweedracht- Nicolet Steemers9200000040681678

Uitgever: Uitgeverij De Geus

  • Nederlands
  • 254 pagina’s
  • Uitgeverij De Geus
  • mei 2015

 

Over de schrijfster:

Nicolet Steemers werd geboren in Hengelo (O) en studeerde gitaar aan het conservatorium in Enschede. Ze begon met schrijven van muziek- en theaterrecensies voor verschillende dagbladen.

Haar debuut Het hart en de moordkuil verscheen in 2006, later gevolgd door de thriller Zachte heelmeesters en de roman Lichtval. Haar vierde boek, de thriller Overspel, verschijnt in het najaar van 2011. Het is een samenwerkingsproject met de VARA, die vanaf 15 september de gelijknamige, 12-delige serie uitzendt.

Van Nicolet Steemers verschenen de boeken Zachte Heelmeesters en Lichtval ook in het Duits en tevens zijn de filmrechten van Zachte heelmeesters aan de Duitse film- en televisiemaatschappij Network Movie verkocht.

Bron: Bol.com

De Cover:

“Hun bloedband werd door een experiment verstoord”

Op de cover een twee paar voeten met opgetrokken knieën duidelijk van twee vrouwen, als je de achterflap leest blijken het tweelingzussen te zijn. Een eenvoudige cover maar hij maakt mij wel nieuwsgierig : “Hun Bloedband werd verstoord door een experiment” Ik raak wel benieuwd naar het verhaal van de zussen. Nicolet Steemers is de schrijfster van de serie Overspel, een serie waar ik zelf erg van gecharmeerd ben.

Het Verhaal:

“Dat wat me niet doodt, maakt me sterker” Friederich Nietzsche

Wanneer Clarice Woltering , voormalig psychologe bij het Nederlands Meerlingen Instituut, dood wordt aangetroffen in haar huis. Staat  de politie al gauw bij Lucy van Alphen aan de deur. Haar witte bus is op de vrijdagmiddag voor Clarice haar deur gezien.

De 31 jarige Lucy en Danielle van Alphen zijn tweelingzussen, toen ze tieners waren, werden ze als proefpersoon bij het NMI geobserveerd. En Clarice was de psychologe. Vroeger waren de zussen heel close maar sinds ze hun eigen weg zijn gegaan zien de zussen elkaar amper meer, Lucy is werkzaam als cabaretière, en Danielle is door drugsproblemen aan lager wal geraakt. Hoe komt het dat het busje van Lucy op de plek van het misdrijf is gezien? Terwijl het de gehele middag in de stations-garage zou moeten hebben gestaan? Wie verteld de waarheid? En wat is de uitslag van de onderzoeken die Clarice Woltering bij de tweeling heeft uitgevoerd?

 

Mijn Mening:

“Ze heeft jullie jeugd beschreven. Niet vanuit haarzelf, maar vanuit de psychologe die jullie observeerde.”

Het hebben van een zus lijkt me erg gezellig, maar wat is er tussen Lucy en Danielle gebeurt dat zij elkaar bijna niet kunnen verdragen, waarom doet Lucy tegen over de buiten wereld of ze geen zus heeft? Dit is iets wat er gelijk door mijn hoofd speelt als ik begonnen ben in Tweedracht.

Lucy wordt al gauw als verdachte beschouwd en tijdens het verhaal ga je soms terug in de tijd naar de jeugd van de meiden als ook naar een aantal maanden terug.  Het verhaal wordt vanuit Lucy verteld, zij verteld het verhaal, wat er gebeurt is en ze beschrijft haar relaties, met haar zus haar ouders en Martin haar vriend.

Het blijkt dat er een hoop problemen waren, maar bij mij reist eigenlijk gelijk de vraag op wie verteld de waarheid? Het verhaal is vlot leesbaar, soms een beetje nadenken over waar we nu zijn heden of verleden, maar de manier van schrijven van Nicolet maakt dat je door het boek racet. De personages zijn boeiend en de spanning is goed opgebouwd. Je wilt weten wat waarheid is, en wat er precies is gebeurt met de tweelingzussen, want het is volgens mij geen zuivere koek geweest daar op het NMI. Tijdens het lezen komen er wendingen welke je weer afleiden van je eigen ideeën, en ook het Plot is verrassend, maar toch ook weer niet. Als ik het boek dichtsla heb ik nog zo mijn vraagtekens…….

Met tweedracht heeft Nicolet een goed boek neer gezet, een boek met twee kanten, twee gezichten waarbij ik meerdere malen mijn ideeën moest bijstellen en bij het dichtslaan nog steeds mijn twijfels heb. Maar één ding weet ik zeker ik ben blij dat ik geen tweelingzus heb.

  • Spanning :       3 1/2 ***
  • Plot:                   4****
  • Schrijfstijl:       4 ****
  • Psychologie :   4 1/2 ****
  • Leesplezier:      4****

Voor Tweedracht mag Nicolet dikke 4**** op haar lijstje bijschrijven 

 

Moon