Geplaatst in Gast recensie, Recensies

Pauldag .. En wat las Paul deze keer??

 

  • Nederlands
  • 544 pagina’s
  • Luitingh-Sijthoff
  • november 2015

Oké oké, ik hou niet van korte verhalen (Meester Murakami vanzelfsprekend uitgezonderd) : je koopt een kat in een zak (geen korte inhoud), je moet telkens opnieuw mensen en omgevingen leren kennen voor enkele pagina’s en het vreemdste van alles : nadat ik zowat 600 pagina’s, bevattende 20 verhalen heb gelezen, lijkt het mij wel of ik niet eens een écht boek heb gelezen ! Oh ja, ik zou het nog vergeten : verdomd lastig om te recenseren ook !

Hier zit ik dus met het betreffende boek :

“De bazaar van boze dromen” van de heer Stephen King.

En om er meteen in te vliegen : het is wel degelijk een bazaar die alles verkoopt : rommel waar geen hond naar kijkt, zaken die onze aandacht wel trekken en dingen die we onmiddellijk kopen. Elk verhaal wordt netjes ingeleid door King zelf en ergens zegt hij : “Ik hou me niet aan een genre.”. Vreemde uitspraak van iemand die me mijn eerste nachtmerries heeft bezorgd en waarvan sommige boeken zonder twijfel “meesterlijk” mogen genoemd worden : “Bezeten Stad”, “Carrie”, “De Shining”, “Dodenwake”, “It”, “Misery”, enzovoort.

Helaas tevens boeken uit een ver verleden. Voor de laatste echt geweldige King moet je al terug naar “22-11-1963” (het boek, gelukkig niet het jaar) of – in mindere mate – “Revival”. Maar goed, het gaat dus over zijn laatste bundel, die moeilijk “meesterlijk” genoemd kan worden ! Daarvoor gaat King te vaak volledig uit de bocht.

Zo zijn “Beenderkerk” (over een expeditie in de jungle in dichtvorm geschreven !), “Tommy” (over de dood van een hippie dat volop wordt ‘gevierd’ door erg verschillende mensen…en alweer in dichtvorm), “Batman en Robin hebben een aanvaring” (over een zoon die nogal verkeerd reageert op een aanrijding en waar de demente vader de meubelen moet redden), opener “Mijl 81” (over – zucht – alweer een ‘behekste auto’ zonder chauffeur die zijn slachtoffers op een wel héél vreemde manier maakt en met een absoluut lachwekkend einde !), “Premium Harmony” (over een vrouw die ‘even’ sigaretten gaat kopen en wel erg lang wegblijft) en “Leven na de dood” (we volgen William Andrews naar het hiernamaals, waar hij voor een verscheurende keuze wordt gesteld) te slap geschreven om de aandacht vast te houden. Laten we dus deze kraampjes op de Bazaar maar meteen voorbij wandelen.

Maar laten we wel eens even kijken wat er dan wel enigszins onze interesse kan wekken. Bijvoorbeeld “Het duin” (een rechter heeft een afspraak met zijn advocaat om zijn testament ‘dringend’ aan te passen…Waarom zo ‘dringend’ ?), “Moraal” (een koppel in financiële problemen krijgt een erg vreemd voorstel van dominee Winston dat hen uit de problemen kan halen…Maar wat is de prijs hiervoor ?), “Mister Yummie” (een oude homo weet dat hij zal sterven, want hij heeft de meest begeerde man uit zijn jeugd al enkele malen gezien en vertelt het verhaal aan zijn hetero vriend, Dave) of “Dronken vuurwerk” (elk jaar, op 4 juli, proberen overburen, met een rivier tussen hun huizen, elkaar de loef af te steken met steeds duurder, groter en gevaarlijker vuurwerk).

Maar dan brengt onze wandeling doorheen de Bazaar ons voorbij kraampjes waar je echt wel moet kopen ! “Rotjoch” (de ter dood veroordeelde Hallas  heeft een kind neergeschoten en legt voor de eerste – en tevens laatste – keer uit aan zijn advocaat waarom), “Ur” (Wesley Smith koopt een e-reader van het merk ‘Kindle’…maar het toestel kan aardig wat meer dan boeken downloaden !), “Niet helemaal lekker” (verteller leeft met zijn vrouw die al een tijdje niet helemaal lekker is en zijn hond. Zelf lijdt hij aan een nachtmerrie die dichter en dichter komt), “De kleine groene god van ondraaglijk lijden” (Andrew heeft een vliegtuigongeval gehad en de pijn blijft – tot zelfs 2 jaar later – ondraaglijk. Volgens zijn thuisverpleegster omdat hij niet meewerkt. En dan besluit Andrew beroep te doen op een “genezer” !), en ten slotte King op zijn best in “Necrologieën” (Anderson, journalist, kan enkel aan de slag bij ‘Neon Circus’, een website-krant met de meest belachelijke berichtgeving. Maar nadat blijkt dat Anderson ook necrologieën kan schrijven voor mensen die nog leven, krijgt hij wel een heel specifieke opdracht !). De overige verhalen vallen ergens ‘tussenin’ en die laat ik dus voor jullie eigen – zonder twijfel – betere beschouwingen.

Besluit : ik heb elk verhaal een cijfer gegeven op 10 en kwam na wat rekenwerk uit op een mooi gemiddelde van 7,1. Dat er betere tijden zijn geweest, hoef ik de ‘King’-fans niet te vertellen. Maar ik blijf hopen dat King de stad Bangor in de staat Maine nog één keer ontoegankelijk maakt voor iedereen met wat hersens in hun hoofd !

 

12509605_10208465369697712_3495662233878426617_n

Auteur:

Lees je mee op ons blog welke boeken wij je aanraden?? Geniet van het leven, pluk de momenten.. dat is ons motto voor het leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s