Mustreads or not! in gesprek met; Inge van der Krabben genomineerde voor de Hebban debuutprijs

Tijdens de Manuscripta hebben wij Inge Van der Krabben in real life mogen ontmoeten tijdens een interview door Bart Gielen met de andere genomineerde voor de Hebban Debuutprijs. Moon had het boek van Inge “Tot waar we kijken kunnen ” al eerder gelezen en was zeer onder de indruk van dit debuut, ze vergeleek Inge zelfs met “In seizoenen van Judith Visser”, “Kluun komt een vrouw bij de Dokter”en “Weeffout in de Sterren” Lees hier haar recensie 

recensie Moon; Tot waar we kijken kunnen

Hoogtijd om eens kennis te maken met de schrijfster Inge van der Krabben 

Voor de lezers onder ons welke u nog niet kennen , kunt u in een paar korte uzelf even voorstellen, “Wie is Inge van der Krabben?”

 Wie en wat ik ben ontdek ik elke dag iets meer. Ik hou van taal, van schrijven, van lesgeven in creatief schrijven, van mijn twee kinderen. Ik schreef een roman, debuteerde en dat smaakt naar meer.photovisi-download (36)

 Tot waar we kijken kunnen is genomineerd voor de Hebban Debuutprijs, allereerst gefeliciteerd natuurlijk, maar waar was u toe u hoorde dat u bij de shortlist behoorde en wat was uw reactie?

Ik was op dat moment bij mijn ex-vriend thuis, we dronken even iets met elkaar toen ik het bericht op mijn mobiel zag. Ik veerde op van de bank en riep: ‘Yes I Can!’ Eigenlijk hou ik niet zo van wedstrijden, maar na al die onzekerheid, de ene keer wel en dan weer niet in het rijtje bij de beste vijf staan, was het echt een fantastisch gevoel.

Uw nominatie voor de shortlist is geweldig en natuurlijk wilt u winnen, maar op wie van de lijst zou u stemmen? En waarom?

Ik heb de andere boeken (nog) niet gelezen dus dat zou ik niet kunnen zeggen. Ik heb ze wel allemaal op mijn te lezen stapel liggen en ben nu bezig in Het smelt van Lize Spit. Ik denk dat zij gaat winnen, maar dat gevoel is meer gebaseerd op het feit dat haar boek zo’n bestseller is en goede recensies krijgt.download (23)

Tot waar we kijken kunnen is een prachtige roman over de relatie tussen een moeder en een dochter. Hoe bent u aan dit onderwerp gekomen? Waar heeft u research gedaan en heeft u eigen ervaringen gebruikt? Of van verhalen van vriendinnen om u heen.

Tijdens de studie Verhalend proza bij Scriptplus die ik volgde, een aantal jaar geleden, borrelde het verhaal op van een moeder die mee wilde doen aan een talentenjacht en een dochter die dat ten alle tijden wilde voorkomen. In eerste instantie schreef ik er een kort verhaal over. In het laatste jaar van de opleiding ben ik dat gaan uitwerken, werd het verhaal groter en ging ik steeds meer de diepte in. Het was dus geen vooropgezet plan of gevoel maar puur het schrijven zelf haalde dit thema bij mij naar boven. Ik wist wel meteen dat ik iets te pakken had waar veel dochters (zonen trouwens ook) zich in zouden kunnen herkennen omdat ik had gemerkt dat meer mensen (vriendinnen, collega’s, familie) worstelen met het vinden van hun eigen weg. Het boek zit boordevol eigen ervaring en net zo goed boordevol fantasie.

Het boek heeft op mij persoonlijk veel indruk gemaakt, had u voor de lezer een boodschap met dit boek? Bent u van plan meer van deze ontroerende verhalen te schrijven of zit er wellicht een thriller in de pen?

Ik denk dat er veel boodschappen in het boek zitten, maar die heb ik er niet (allemaal) bewust ingestopt. Het belangrijkste wat ik wilde laten zien is dat je kinderen helpt door met ze mee te lopen en niet alles voor ze te doen of bepalen. Maar ook: je kunt de ander nooit echt helemaal zien, niet in iemands hoofd kruipen (vandaar de titel), ieder heeft z’n eigen waarheid. En waar woorden dan tekort schieten kan liefde/empathie er wel voor zorgen dat je verbinding voelt. Elke lezer zal vanuit zijn of haar eigen achtergrond iets anders uit het boek halen. En ja, ik ben zeker van plan door te gaan en hopelijk lezers te raken met mijn verhalen. Vooralsnog houd ik het bij romans, dat heeft zich aangediend en ik voel me goed bij dit genre.

Bent u alweer bezig met een nieuw boek of heeft u al nieuwe ideeën? Kunt u al een tipje van de sluier oplichten waar het over gaat?

 Ik werk alweer twee jaar aan een nieuwe roman, de eerste versie staat bijna op papier. Dat is nog heel ruw, het betere schaafwerk moet nog volgen. Het gaat over een vrouw die in een spagaat zit tussen haar ‘normale’ leven met man en kind en haar ‘verborgen’ leven waarin ze in contact staat met de doden. Klinkt haast als een thriller als ik het zo opschrijf haha. Maar het is wel echt een roman hoor, waarin ik het fenomeen ‘geloven’ onderzoek. Ook identiteit, wie ben je en wie wil je zijn, komen net als in mijn debuut weer om de hoek kijken.

 Wij zijn zo benieuwd wat uw thuisfront ervan vindt. Laat u uw boek al in concept lezen of meteen de eerste stukken die u hebt geschreven. Of pas als het boek helemaal af is?

Eerst die ruwe versie op papier zodat het verhaal staat. Hoewel ik met mijn debuut tussendoor wel een paar scenes aan mijn moeder heb voorgelezen omdat ik wilde peilen wat ze ervan vond. Eigenlijk zijn we door het boek veel meer gaan praten over onze relatie en is die ook gelijkwaardiger geworden. Het heeft me veel gebracht. Mijn ouders en eigenlijk de hele familie- en vriendenkring zijn ongelofelijk trots op me. Nu met het tweede boek laat ik het weer aan mijn schrijfcoach en natuurlijk mijn redacteur bij de uitgeverij lezen. Feedback is waardevol.

Van welke schrijver heeft uzelf de meeste boeken in de kast en welke tips wilt u onze lezers mee geven: “Welk boek moeten ze hebben gelezen?” en waarom? Wie is uw grote voorbeeld?

 Ik lees heel ad random eigenlijk, op basis van recensies, tips van anderen of omdat ik iets over een bepaald boek hoor. Ik heb echt van alles wat in mijn kast staan. Klassieke en hedendaagse literatuur, thrillers, verhalen- en poëziebundels, Nederlands en buitenlands. Ik bewonder de korte verhalen van Alice Munro, zij schampt heel licht langs een onderwerp, raakt het net wel of net niet, waardoor je er als lezer echt over gaat nadenken. Dat wil ik ook zo graag kunnen. Dat is denk ik de kunst van goed schrijven, genoeg ruimte laten voor de lezer om er een eigen interpretatie aan te kunnen geven, te willen geven en de lezer te raken. Een boek wat diepe indruk op mij maakte zo rond mijn dertigste, was De eeuwige Bron van Ayn Rand. Een roman over een architect die volledig compromisloos zijn beroep wil uitoefenen. Hij slaat daar totaal in door, maar voor een besluiteloos type zoals ik was het echt een eye-opener. Ik heb niet echt een voorbeeld. Ik neem uit ieder boek dat ik lees wel iets mee. Een schrijver moet veel lezen, daar leer je vanphotovisi-download (37)

 Welk boek staat nog hoog op uw verlanglijstje, en waar rent u voor naar de boekhandel wanneer deze uit komt?

 Ik mag voorlopig niet naar de boekhandel rennen wan anders dondert mijn te-lees-stapel om. Daar liggen nu zoal op: De druiven der gramschap van John Steinbeck, Over levenskunst van Joep Dohmen, Butchers Crossing van John Williams, Het Nest van Cynthia Sweeney, veel boeken van Ambo-Anthos collega’s (zowat de hele historische romanlijn) en de boeken van de mede-genomineerden voor de Hebban Debuutprijs. Maar als ik er toch stiekem nog een bij mocht halen dan is dat The Argonauts van Maggie Nelson. Ik geloof dat die nog niet in Nederland verschenen is. Het spreekt me aan. Een familie en liefdesgeschiedenis met veel filosofische diepgang.photovisi-download (38)

 Er wordt tegenwoordig weinig meer gelezen, vooral de jeugd heeft bijna geen boek meer in de hand, welk boek was uw favoriet vroeger, en heeft u altijd al een zwak gehad voor lezen?

 Dan moeten we lezen stimuleren. Op school en thuis. Ik zat laatst in de trein naast een studente die een boek zat te lezen en toen zij eruit moest stapte er een jongen in die naast me ging zitten lezen. Mijn zoontje leest alles wat los en vast zit, we gaan vaak naar de bieb. Ik las als kind ook heel veel, mijn ouders hadden kasten vol boeken, dat krijg je dan mee. Ik was fan van de boeken van Jan Terlouw, Tonke Dragt en Thea Beckman. De Kloof van Jan Terlouw heb ik verslonden, zo spannend. En ik las veel strips, met name Suske en Wiske waren favoriet.photovisi-download (39)

Social Media, Facebook en Bloggers kunnen heel belangrijk zijn voor schrijvers en hun nieuwe boek. Geldt dat ook voor u? En zo ja, kunt u de lezers eens vertellen waarom dit voor u zoveel betekent?

Als debutant is het moeilijk om een plekje te veroveren tussen alle bekende namen. Sociale media zijn een laagdrempelige ingang bij mijn potentiële lezersgroep. Ik vind de acties die leesgroepen zoals jullie doen, de recensies en interviews waardevol. Het genereert aandacht rond mijn boek, helpt mogelijk in de mond-tot-mond reclame en het is bovenal een gemakkelijke manier om contact met lezers te hebben.

 Heeft u voor onze lezers nog een tip, als ze zelf schrijfambitie hebben wat moeten ze wel en wat juist niet doen?

Ha, ik geef daar dus menige les over, maar de waarheid die elke schrijver moet hebben is dat je gaat zitten en gaat schrijven. Of in de woorden van E.B. White: ‘A writer who waits for ideal conditions under wich to work will die without putting a word on paper.’ Als je echt graag wilt maak je dan de schrijftechnieken eigen (volg een cursus of opleiding) en ga schrijven. De omstandigheden maken niet uit en het hoeft niet perfect. Schrijven is een kwestie van doen, volhouden en in jezelf geloven.download (24)

%d bloggers liken dit: