Vrijdag.. Pauldag hij deelt vandaag zijn mening over Mensenwerk- Han Kang

In 1961 zette in Zuid-Korea, na slechts één jaar presidentschap, Majoor-Generaal Park Chung-hee door middel van een staatsgreep, President Yun Bo-seon opnieuw af. Ook de daarop volgende verkiezingen zou hij, steeds nipt, winnen. Hij ontpopte zich als een dictator en werd tenslotte in 1979 vermoord door de Koreaanse geheime dienst, waarop Generaal Chun Doo-hwan de macht greep in 1980. Dat leidde echter hetzelfde jaar tot studentenprotesten in de stad Gwangju, waarop meteen de krijgswet werd afgekondigd en het leger met bloedige represailles reageerde. En daarover heeft de Koreaanse Han Kang (‘De vegetariër’), geboren in 1970 in Gwangju, nu een boek geschreven met als titel ‘Mensenwerk’.

Auteur: Han Kangcontent
  • Nederlandstalig
  • 240 pagina’s
  • 9789038801001
  • januari 2016

In ’t kort :

De 14-jarige Dong-ho gaat tussen het almaar groter wordende aantal lichamen op zoek naar zijn vriend Jeong-dae, maar raakt op deze wijze verstrikt in omstandigheden die hij niet langer onder controle heeft en tenslotte uitmonden in een confrontatie met het leger. Het hardvochtige regime van militaire dictator Chun Doo-hwan zorgt ervoor dat details van het bloedbad verzwegen blijven. De doodskisten stapelen zich dagelijks op en al snel zijn de mortuaria, provinciehuis en het rodekruisziekenhuis ‘volzet’. Tijdens zijn zoektocht, wordt hem om hulp gevraagd en vanaf diezelfde dag maakt Dong-ho lid uit van de studentenopstand.

‘Mensenwerk’ is verdeeld in 6 hoofdstukken, telkens uit monde van een ander personage, die evenwel allen op de een of andere manier aan elkaar gelinkt zijn, en een epiloog van de schrijfster en strekt zich over een periode van 1980 tot 2013. Zo lezen we – als een soort 3e persoon – hoe Dong-ho bij het verzet raakt, ook al doet hij niet veel meer dan namen noteren van de doden of ‘bezoekers’ helpen hun overleden nabestaanden te vinden. Daarna komt Jeong-dae zelf aan het woord, waarna we een tijdsprong maken van 5 jaar en redactrice Kim Eun-sook een boek, bestemd voor een toneelstuk, laat vertalen en daarvoor wordt opgepakt door de oproerpolitie. Dat de daarop volgende hoofdstukken zich afspelen in latere jaren – tot en met het prachtige laatste hoofdstuk, waar de moeder van Dong-ho terugkijkt in de tijd – bewijst alleen dat nu, meer dan 30 jaar later, de opstand en het neerslaan ervan, nog steeds deel uitmaakt van ieders (be)leven.

Misschien is het mooiste aan heel het boek wel de Epiloog, waarin schrijfster Han Kang opnieuw terugkeert naar haar geboortedorp voor research, maar met meer wordt geconfronteerd dan ze zelf zou willen.

Maar voor het zover is, zijn we getuigen van de gruwel van een oorlog, of beter : een ongelijke strijd, nog niet eens zo lang geleden. En hoe prachtig Han Kang het dan ook allemaal kan verwoorden : deze gruwelijkheden worden expliciet beschreven en misschien niet voor iedereen even geschikt. Maar meer dan menig ander boek, geeft het aan dat er niet altijd miljoenen doden moeten vallen, om het gemeenschappelijk leed van een volk te begrijpen, hoe goed overheden ook hun best doen om de omstandigheden, net als de lijken zelf, uit het gemeenschappelijk geheugen te laten verdwijnen.

Inmiddels zijn de lijken wel opnieuw opgegraven en hebben een nieuwe rustplaats gekregen. En in 1996 werd oud-president Chun Doo-hwan ter dood veroordeeld, maar kregen hij en de andere veroordeelden één jaar later gratie.

Besluit :

Precies één jaar geleden schreef ik een recensie over ‘De vegetariër’ van dezelfde Han Kang, met als besluit : “Laat ik het zo stellen : de kreeft wordt geserveerd in februari 2016…(ter info : het ging hier om ‘Mannen zonder vrouw’ van Haruki Murakami) … Mag ik jullie inmiddels misschien al een 6-tal oesters aanbieden ?”. Maar het voorgerecht is inmiddels al flink verteerd en nu zorgt deze Koreaanse schrijfster zelf voor een hoofdgerecht van grote klasse ! Dit is een must-read…een zekerheid in onzekere tijden in al zijn pracht…en gruwel ! 

 

Groetjes en tot gauw 

Paul 12509605_10208465369697712_3495662233878426617_n

%d bloggers liken dit: