De Witpenmerel – Jan Zegers. Anita las dit boek voor ons voor #BOEK10

De Witpenmerel – Jan Zegers3.jpg

Auteur: Jan Zegers
  • Nederlandstalig
  • 329 pagina’s
  • 9789492115126
  • september 2016

Flaptekst:

Mischa Deurloo zet vanaf haar middelbare schooltijd, in een dwangmatige zelfzucht, haar leven naar haar eigen hand. Als ze totaal ontspoort, volgt een ondertoezichtstelling met een gesloten machtiging.
Na verblijf in verschillende gesloten jeugdinrichtingen, afgewisseld met opvang in een pleeggezin en begeleid wonen, loopt ze weg en komt in Antwerpen terecht.
Maria Goethals is een alleenstaande moeder met een eenzelvige zoon die William heet. Maria is op zoek naar liefde en geborgenheid die ze vindt bij de trotse boer Cornelis Volleman, een weduwnaar met drie hoogbegaafde, studerende zonen. Sam, de nog thuiswonende jongste zoon, maakt op allerlei manieren misbruik van de labiele William. Wanneer Williams moeder en stiefvader op een gruwelijke wijze overlijden, blijft William alleen op de boerderij achter. De nog geen achttien jaar oude Mischa ontmoet bij toeval de inmiddels drieënveertig jaar oude William in Antwerpen. Drie helse jaren volgen.
Op een morgen, het is dan hartje winter, verandert alles.

Mijn mening:

Ik mocht dit boek, van een voor mij onbekend auteur, lezen voor het blog van Mustreads or not. De cover vind ik mooi en de korte quote die erop staat maakt gelijk nieuwsgierig. De titel past prima bij het verhaal en ga je op het eind snappen.

Het boek is opgedeeld in drie delen. Het middenstuk wat langer dan de overige twee. Het speelt zich af in het zuiden van Zeeland op de grens met België en zowel in het heden als het verleden.

In het eerste deel maken we kennis met de zelfzuchtige tiener Mischa, ze drijft regelmatig zowel haar ouders als de school tot wanhoop. Wanneer ze totaal ontspoort wordt ze in een gesloten inrichting geplaatst. Dit eerste deel vond ik wat afstandelijk geschreven, ik vond het moeilijk om de emoties te voelen.

Het tweede deel vertelt over William en zijn moeder. Hier werd de schrijfstijl toegankelijker,  kwam het verhaal dichterbij en kon ik me beter inleven in de personages. Een kleine kanttekening: persoonlijk vond ik de verhaallijn van Maria te lang en te gedetailleerd waardoor de vaart behoorlijk werd weggenomen uit het verhaal en dat is jammer want de originele verhaallijn is boeiend.

In het derde deel komen alle personages samen en ontspoort William in zijn gedrag waardoor Mischa totaal op zichzelf wordt teruggeworpen.

Jan Zegers heeft een fijne manier van schrijven, verhalend, met veel dialogen en geen onnodig gebruik van moeilijke woorden. De hoofstukken beslaan zelden meer dan 5 bladzijden en zijn vaak nog opgedeeld in alinea’s wat maakt dat het prettig leest.

Over de plot is goed nagedacht dat merk je aan de manier waarop alles samen komt. Tot ruim over de helft van het verhaal heeft de lezer nog geen idee waar het verhaal naar toe gaat maar is wel dusdanig geboeid dat hij door blijft lezen.

De personages ontwikkelen zich gedurende het verhaal en hebben voldoende diepgang. Je leert ze goed kennen, goedschiks en kwaadschiks. Vooral William maakt een hele ontwikkeling door.

Al met al een fijn boek, wat ik graag een psychologische roman zou noemen. Er blijven voor de lezer nog wel wat vragen onbeantwoord maar dat is voor een deel de bedoeling van de schrijver. Zo kun je zelf bedenken wat er gebeurd zou kunnen zijn.

Ik zou dit boek willen waarderen met 3 ½ ster en zal het zeker aanbevelen bij mensen waarvan ik weet dat ze van dit soort verhalen houden.

download-1

Lieve Leesgroet Anita Poot -Knulst

10411898_581709818615134_7073316870675507005_n

One Comment on “De Witpenmerel – Jan Zegers. Anita las dit boek voor ons voor #BOEK10

  1. Pingback: Win actie .. De Witpenmerel- Jan Zegers | mustreads or not !

%d bloggers liken dit: