Geplaatst in Recensies, Recensies van Moon

Ann Sophia “Noblesse Oblige”Lucia Douwes Dekker..”Genieten van een heerlijke sfeer.

Ann Sophia “Noblesse oblige”- Lucia Douwes Dekker

Auteur: Lucia Douwes Dekker-Koopmans

Uitgever: Nederlandse Auteurs Uitgeverij

  • Nederlandstalig
  • 312 pagina’s
  • 9789491535543
  • juli 20169200000060020338

De Achterflap

Na haar vaders mededeling dat het kapitaal in de familiebank door verkeerde investeringen is verdampt, moet Ann Sophia Bentinck van Voorst tot haar grote frustratie in haar eigen levensonderhoud voorzien. Ze vindt een baan in een wereldvermaard hotel in Amsterdam, waar ze dagelijks geconfronteerd wordt met de blasé houding van gefortuneerde gasten. Haar puissant rijke vrienden nemen haar ‘werk’ nauwelijks serieus en haar ouders vertrekken naar Amerika. Ann Sophia’s bevoorrechte en zorgeloze leven waarin geld nooit een rol speelde, is plotsklaps veranderd. Via zijn adviseur vraagt een zakenmiljonair Anns hulp om zijn familie te fêteren op een waar jetsetleven in de Mediterrane. Voor iedereen aan boord van het luxe jacht de Mabruk III betekent de reis een confrontatie met bestaande zekerheden, niet alleen voor deze familieleden en de internationale crew.

 

Mening

Onderweg naar Antwerpen, pak ik het boek op welke al vele mensen op ons blog hebben gelezen. Caroline was erg enthousiast, ik ben benieuwd een sierlijke cover kijkt me aan wanneer ik het boek uit de tas pak. Mooi, niet bijzonder maar zeker gracieus!

Al gauw ben ik verstrikt geraakt in het verhaal van AnSoof, wat een fijne meid, ze is een penibele situatie geraakt en doet er alles aan om haar eigen boontjes te doppen. Een nieuw leven waar ze totaal geen ervaring meer heeft, maar waar ze zich aardig door heen slaat. Nu moet ik al gauw bekennen dat ik geniet van de sfeer welke heerst in het boek, een sfeer van oud en nieuwe geld, het maakt me nieuwsgierig naar die wereld. Maar Anne moet een stapje terug doen een flink stapje terug.

“Waarom had ze zo`n dure opleiding gevolgd om nu helemaal onderaan te moeten beginnen in het Amstel Hotel?”

De schrijfstijl van Lucia Douwes Dekker, is erg besnaard het geeft een goed inkijkje in de wereld van de rijken, ze laat je inleven in het gevoel van Anne, waar je als lezer al gauw een klik mee hebt. Tijdens het lezen merk ik dat de karakters me meer en meer raken, de manier waarop Lucia ze neerzet is tastbaar en echt. Het verhaal leest als een trein, een trein met hele fijne personages waar een echt verhaal achter schuilt. En welke me op het einde zelfs nog verrast met een spannende wending in het verhaal iets wat sluimert tijdens de reis maar hiermee het verhaal de juiste diepgang geeft waardoor het klopt.

“Je droom is veilig bij mij. En zonder dat ze het wist bepaalde ze met deze woorden haar toekomst.”

Nadat ik het boek sluit merk ik dat het boek me echt raakt, dit is vooral aan de schrijfstijl van de schrijfster te danken. Door haar manier van schrijven kun je de emoties tussen de regels voelen.

Waarvan ik eerst dacht, is dit boek wel iets voor mij ben ik dankbaar dat het op mijn pad kwam. Met enorm veel plezier las ik Ann Sophia, en werd ik één met Anne een vrouw met liefde in haar, een vrouw die in allerlei situaties haar mannetje weet te staan.

“Een wereld van onuitgesproken woorden hing tussen hen in”

Het maakt me nieuwsgierig naar meer van Lucia Douwe Dekker, deze schrijfster heeft iets wat mij raakt waarvan ik toch op sommige momenten echt ontroerd raakte. Met een zucht zet ik het boek in de kast, nog even na mijmerend over de heerlijke sferen.images

 

 

Lieve Leesgroet Moon

 

Geplaatst in Gastrecensie Paul Smeyers, Recensies

Paul op Vrijdag”Waar het hart vol van is” Louise Coffyn

Net zoals iedereen, ben ik vanzelfsprekend ook niet vrij te pleiten van ‘guilty pleasures’ ! De meeste daarvan hou ik voor mij, daar deze pagina – of gelijk welke andere in dit verband – hier niet voor geschikt is. Maar alvast één ervan wil ik wel met jullie delen : samen met nog een klein half miljoen andere Vlamingen ben ik een fan van ‘Temptation Island’. En, slecht als ik ben, hoop ik natuurlijk (net als mijn meeste medekijkers), op de meest verschrikkelijke beelden die de 4 aanwezige koppels te zien krijgen van hun partner op het andere eiland, vergezeld door 10 vrijgezellen. Want die leiden naar van verdriet in elkaar stortende mannen, dan wel vrouwen of – nog veel beter – wraakzucht en -acties. Maar, beste lezers, vergeet nooit : het is maar een spel…en vooral met onze voeten. In het beste geval kan het leiden tot bekendheid en rijkdom (Valerie De Booser, iemand ?) van zo’n onbekende troela. In het slechtste geval leidt het echter tot een boek…en dàt heb ik aan den lijven mogen ondervinden met “Waar het hart vol van is…” van Louise Coffyn.

aaIn ’t kort :

Het verhaal van Lilly en Gabriël, die besluiten om mee te doen aan het tv-programma ‘Paradise Beach Contest’ om hun relatie op de proef te stellen. En meer heeft het echt niet om het lijf (pun intended).

Dat juffrouw Coffyn haar voornaam en die van haar toenmalige ‘partner’, Marvin verandert, kan ik nog inkomen : dat heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met de wurgende contracten waaraan deelnemers in een spel op een commerciële zender nu eenmaal worden gebonden. Dus maakt ze er op makkelijker wijze een ‘faction’ van. Maar wie hoopt een blik te kunnen werpen op de werkelijke gebeurtenissen tijdens ‘Temptation Island’, is eraan voor de moeite : van het vertrek tot de terugkeer van het koppel tel ik precies 20 pagina’s, ofwel 1/10 van het volledig…euh…’boek’.

De eerste 90 bladzijden worden gevuld met – of wat dacht u – een ongelukkige jeugd (scheiding van de ouders, wat leidt naar een slecht contact met moeder, vader en beide stiefouders) en tot in den treuren over de oh zo geweldige oma. Dat duurt zo lang (of lijkt het alleen maar zo ?), dat ik het niet kon laten eventjes te applaudisseren wanneer het oude besje in opa’s wagen wordt verwerkt tot moes (hebt u hem ? Prima !). Juffrouw Coffyn duwt zichzelf meteen in de slachtofferrol, wat haar niet te best afgaat. Een verleden met slechte schoolresultaten, comazuipen, drugs en diefstal is niet meteen mijn beeld van de gedroomde schoondochter. Vanzelfsprekend komt daar verandering in wanneer aartsengel Gabriël neerdaalt om haar leven een gelukkige wending te geven. Bij deze toch een kleine opmerking aan het adres van de ‘schrijfster’ : indien u nogmaals de noodzakelijke drang overvalt om een boek te schrijven (niet doen !) : laat de pseudo-seksuele intermezzo’s achterwege. Als je dat niet in de hand hebt (Woehaaa !), wordt het al snel grappig…of eerder : meelijwekkend (“Hij was helemaal hard daar beneden”. Ik kan het begrijpen : ikzelf kreeg er ook enigszins dikke voeten van). Voor de rest wordt de eerste helft gevuld met zuiver puberaal gezwets over een ‘jongen’ (een woord dat u na dit boek nooit meer wil horen !) en haar onmetelijke liefde voor hem. Maar eindelijk…na 90 pagina’s komt er land in zicht ! Het zonnige Thailand, vol seks, drugs en Rock ’n Roll ? Helaas : het boek speelt zich af op het foeilelijke eiland Kreta in november, waar de temperaturen daar rond die periode schommelen tussen de 12° en 18°, terwijl “Lilly” het ene badpak na het andere kiest. En het gaat nog verder mis : de koppels “wisten niet” dat ze gescheiden zouden worden. Maar het oh zo sluwe productieteam had, onder voorwendsel van een dagje uit met de jongens, zogezegd een panne opgelopen met de boot, zodat de jongens gestrand waren op een ander eiland. Wél erg grappig : na een viertal dagen begint ‘Lilly’ zich af te vragen wanneer die boot nu eindelijk hersteld zal zijn voor hun hereniging. Maar dan duiken wel de bekende beelden op van haar ‘partner’, die het duidelijk niet zo nauw neemt met het woord trouw, wat resulteert in haar instorting in de badkamer en het veelvuldig gebruik door ‘Lilly’ en haar ‘vriendinnen’ van de uitdrukking ‘domme jongen’. Toch vreemd : enkel de jongens waren vertrokken, er wordt met geen woord gerept over eventuele verleidsters ter plaatse…toch heeft onze aartsengel (minstens) 2 seksuele ervaringen met ‘medekandidaten’. Kan u nog volgen ? Neen ? Jammer, anders was er misschien iemand die mij zou kunnen uitleggen wanneer treinen precies rijden : “Ze had een trein om 36 en het was al 15 over.” Grappig ? Onwaarschijnlijk…eveneens wanneer Juffrouw Coffyn wil lijken op haar ‘rolmodel’ Pocahontas : Ze trekt een nylon sok over haar blonde krullen, zwaait even later haar lange, zwarte haren achteruit (okselhaar ?) en bekijkt weer wat later haar donkerbruine krullen in de spiegel… 

Elk hoofdstuk begint met een Engelse vers/regel : de een al dommer dan de andere en volledig onafhankelijk van het hoofdstuk dat volgt (of kan u soep maken van “suicide doesn’t kill people, sadness does” ? Yasmine zal het graag horen !). Wat er na de reis gebeurt, is bekend : 3 seksfilms van ‘Lilly’ duiken op, net als Gabriël nog één keer om zijn hoognodige kwakje godvruchtig weg te schenken…in dank aanvaard ! En precies die filmpjes leiden tot ‘Lilly’s mentale reiniging…en tevens één van de domste opmerkingen in het boek : “Zij (die haar seksfilmpjes op internet hebben bekeken) waren degenen die zich moesten schamen omdat de dat soort van filmpjes bekeken…”  

Tenslotte : neen, ik heb geen problemen met Vlaamse pseudo-schrijfsters die in een Nederlandse zin wel eens een Engels woord gooien, maar hier loopt het de spui- en andere gaten uit : een vriendin die ‘persuasive’ is, iets dat Lilly ‘not done‘ vindt, een maatschappij die ’fucked up’ is, rechtop blijven in een ‘living hell’, enzovoort…

Ook haar redenen om mee te doen aan ‘het spel’ zijn niet erg duidelijk : eerst was het voor het avontuur, de kick dus, maar nu ze…ja ja : hier komt hij…’psychologie’ studeert, was het om de mensen te observeren en zelf op de achtergrond te blijven. Blijft vanzelfsprekend de vraag waarom iemand, die nu echt uit de belangstelling wil (wat trouwens al lang was gebeurd), nu enkele gedrukte papieren op ons afvuurt… Het resultaat van haar examen blijft een geheim voor de lezer…heeft dat er misschien iets mee te maken ?

Besluit : “Waar het hart vol van is”…kwam mij de strot uit ! Het is te hopen dat de echt geïnteresseerden haar verhaal hebben gevolgd in ‘de boekskes’ : veel goedkoper en – hoogstwaarschijnlijk – eerlijker dan dit ergerlijke nieuws uit ‘Puberthopia’ !

Groet Paul Smeyers

Geplaatst in BOEK10, Recensies, Winacties

Wie o Wie is de winnaar van “What goes around comes around” Titia Muizelaar

We hebben weer een Winnaar 

8

Elsa Bakker

Jij bent de winnaar van ” What goes around comes around ” van Titia Muizelaar

Gefeliciteerd, stuur je ons een PB  dan komt het boek zo snel mogelijk naar je toe.

Ennn laat je weten wat je van het boek vond?

Veel leesplezier geniet van het boek

Lieve groet Titia , Caroline en Moon