Geplaatst in Gastrecensie Paul Smeyers, Recensies

Paul las ‘De laatste Zaterdag’- Boudewijn Smid en het was een Goal !!!

De Laatste Zaterdag – Boudewijn Smid

  • Nederlandstalig
  • 256 pagina’s
  • 9789400404434
  • oktober 2016

‘Ook de aanhouder verliest uiteindelijk’ (waarheid als een koe uit de mond van Foort)

“Daar is ’em ! Daar is ’em ! Ik weet zelfs niet wie het is, maar we zijn alweer op weg naar Mexico ! Is het Georges Grün ? Dat zou kunnen ! Georges Grün ! Oh…’t Is om er geel van te worden !” Onvergetelijk commentaar op 20 november 1985 van de onvergetelijke commentator Rik de Saedeleer op de onvergetelijke wedstrijd waarbij België van Nederland won met 2-1 en zich kwalificeerde voor het WK in Mexico ! Inderdaad, onvergetelijk : want in het boek “De laatste zaterdag” van Boudewijn Smid wordt deze wedstrijd nog even besproken…maar wel met iets minder enthousiasme. En dat zijn de Nederlandse voetballers van ‘Het vijfde’ wel over meer dingen.qqw

 

In ’t kort : Sjaak Viever houdt van en leeft voor zijn voetbalploeg : ‘Het vijfde’. Maar inmiddels is hij een flinke dertiger en het is de hoogste tijd voor zijn afscheidswedstrijd. Weliswaar tegen zijn zin, maar de opgelopen breuken, kneuzingen, enzovoort laten zich gelden en de ploeg wil verjongen. Maar er is ook een lichtpunt : zijn oude – reeds met voetbal gestopte – makkers komen kijken, om daarna iets te gaan eten en de bloemetjes nog één keer buiten te zetten.

Zo begint het 270 pagina’s tellende boek, maar algauw maken we een duik in het verleden en maken we beter kennis met Sjaak, zijn beste vriend Foort en de andere ploegmaten, zoals Willem, Van Doorn, Wilfred, Rolf en Floris. We schrijven de jaren ‘80 en ’90 van de vorige eeuw en beleven, samen met hen, kampioenschap, degradatie, een voetbaltrip naar Tsjechië met verstrekkende gevolgen, kameraadschap…maar ook overspel binnen het team. En daarin spelen Sjaak en Foort, afkomstig uit Tholen en met als vanzelfsprekend ouders die deel uitmaken van de “Zwartekousenbrigade” (die lezen deze recensie toch niet) met een rotjeugd tot gevolg, de belangrijkste rollen.   

En uiteindelijk keren we terug naar het heden voor ’de laatste zaterdag’. De drank vloeit welig en de oud-strijders trekken van het ene café naar het andere. De tongen komen los en de geschiedenis komt boven drijven…echter iets teveel aan de oppervlakte.  

Er kan natuurlijk van alles achter gezocht worden : wanneer starten vriendschappen ? Wanneer stoppen ze ? En vooral : waarom ? Als Foort plots van de wedstrijden weg blijft en niemand weet waarom of wat er met hem al die voorbije jaren is gebeurd, word je als lezer ook nieuwsgierig ! En vanzelfsprekend spelen de vriendinnen van deze garde ook een belangrijke rol.

Hun voetbalwedstrijden zijn erg goed beschreven : het is bijna alsof je een wedstrijd volgt op de televisie. Maar hoe goed Sjakie en Foort dan ook de basis van het team vormen…een Grün hebben ze niet !

 

Besluit : ‘De laatste zaterdag’ is ontspanning zonder meer…maar indien op dergelijke wijze gebracht, hoeft het soms eens een keer niets meer te zijn. Het boek leest als een Erwin Vandenbergh op weg naar de 0-1 tegen Argentinië tijdens het WK in 1982 en de personages zijn goed uitgediept. Misschien is het wel goed er even bij te vermelden dat een minimum aan voetbalinteresse (geen kennis) meegenomen is !

En als is het geen werelddoelpunt… bij mij zit de bal erin !

Warme leesgroet Paul Smeyers12509605_10208465369697712_3495662233878426617_n

 

 

 

Auteur:

Lees je mee op ons blog welke boeken wij je aanraden?? Geniet van het leven, pluk de momenten.. dat is ons motto voor het leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s