Geplaatst in Recensies, Recensies van Moon

Ondergrond – Herman de Jonghe

Ondergrond – Herman de Jonghe

Intrigerende personages, een zwaar onderwerp maar helaas ook erg rommelig..

De Achterflap

Als in Mechelen een bomaanslag plaatsvindt op een Burundese familie die is ondergedoken in een Mechels kraakpand begint een cover up operatie die het leven van een aantal mensen overhoop haalt.

In afzonderlijke verhaallijnen volgen wij hun belevenissen: commissaris Charlotte Evenepoel die met zichzelf in de knoop ligt, waardoor zij steeds on-professioneler gaat optreden; Europees ambtenaar Dina Louwerse die zich ontfermt over een jongetje dat de aanslag heeft overleefd, waardoor zij zelf in gevaar komt; geograaf Ivo Quagebuer die wil weten wat zich in de ondergrond bij de Hitlerbunker in Brûly bevindt en samen met zijn collega Fabienne op onderzoek uitgaat, maar onderwijl te maken krijgt met zijn opdringerige oud-leerling Fred De Hert, die een verleden in Burundi heeft.

Mening

“Een enorme glasscherf zoeft langs haar oor snijdt Stefanie Custers moeiteloos de hals af. Bloed spuit tot tegen de zoldering, haar hoofd valt op een onmogelijke manier opzij, haar ogen zoeken de hemel, haar lichaam glijdt schuddend op de grond”

Het boek zag ik in Antwerpen op de Boekenbeurs en viel het mij gelijk al op. De uitstraling heeft iets mysterieus en ook iets sprookjesachtig. Het Hart in de grond. doet mij niet echt lief aan eerder Duister en Donker…

Wanneer ik de achterkant lees verwacht ik een aangrijpend boek, een bomaanslag sowieso in deze tijd is nogal wat het maakt en hoop los bij de mensen denk ik. Ik vind het fijn dat er een vrouwelijke commissaris de hoofdpersonage is. Vraag me niet waarom maar dat doet het goed tegenwoordig. Volgens mij is er meer aan de hand als alleen de Bomaanslag, het boek triggert me eigenlijk al vanaf dat ik hem in handen had in Antwerpen.

Het verhaal wordt verteld vanuit meerdere personages, Claire (Charlotte), Dina en Ivo Charlotte intrigeert me het meest, waarom heeft zij het steeds over de Godin? Er hangt een enorme mist om Charlotte haar karakter heen. Wat dat betreft heeft Herman de Jonghe de mysterie in het boek heel hoog zitten want ook Ivo Quagebuer de geograaf, wordt omringt door mensen uit het verleden die plotseling opduiken! De Jonghe verandert halverwege van stijl met zijn boek, werd eerst het verhaal verteld vanuit de karakters wanneer je over de helft bent gaat het over in dagen van de week waarin je even moet zoeken welk karakter aan het woord is. Tegen het einde aan gaat de Jonghe weer over naar de karakters, dit is niet echt duidelijk het brengt verwarring en het maakt het verhaal nog rommeliger.

De schrijfstijl van de Jonghe, is grof, soms is dit niet erg helemaal niet met bepaalde scenes kan ik als lezer best veel hebben. Maar de manier waarop hij de buitenlanders beschrijft in het verhaal raakt me. Het is net even te. Ook de vele Franse woorden tussendoor geven geen toegevoegde waarde. Verder is hij erg uitgebreid in zijn schrijfstijl waardoor het lezen rommelig word en je als lezer soms je concentratie verliest.

“Dina Louwerse uit Zeeland, die in Brussel voor de Europese unie werkt, het lot heeft je naar Mechelen gebracht, naar mij, Het heeft een betekenis”

Het verhaal op zich zit goed in elkaar, de spanning is voelbaar en door de verschillende personages leest het verhaal vlot weg. Je merkt aan kleine dingen dat de schrijver Vlaams is, sowieso de Franse woorden tussen door wat jammer is en verschillende zins opbouw is net even anders, maar dat leest juist fijn. Herman de Jonghe bezit wel een heel mooie zinsopbouw, want sommige zinnen zijn echt heel fijn om te lezen, de woorden volgen elkaar op als ware het een muziek stuk was. Dit maakt het op meerdere momenten echt prettig.

Ondergrond is een boek met tegenstellingen, op sommige momenten lees je heerlijk weg en op andere momenten kun je je lichtelijk irriteren aan de opbouw en de schrijfstijl. Jammer, want verder is het verhaal wel erg goed, er zit spanning en mysterie genoeg in en de personages zijn stuk voor stuk erg intrigerend. Vooral Charlotte, is voor mij een heel goed personages, mijn complimenten voor de Jonghe hoe hij deze heeft beschreven en wat hij van deze karakter heeft gemaakt. Tot de plot toe houd de Jonghe je in spanning hij laat je op het einde nog flink verrassen!

Het ontroerd me wanneer ik het na woord lees, hierdoor krijg ik wel een iets betere kijk in de bedoeling van de schrijver. Het was zeker geen alledaags onderwerp waar Herman de Jonghe zich hier aan gewaagd heeft, en ook de persoonlijke emoties die erbij komen tijdens het schrijven mijn complimenten naar de schrijver.

Het vreemde was dat ik soms het gevoel had dat het boek door twee personen was geschreven… Ondergrond; voor mij een boek met tegenstellingen, maar ik heb er zeker van genoten.

  • Plot 3 ***
  • Spanning 3 ***
  • Schrijfstijl 3 ***
  • Leesplezier 3 ***
  • Psychologie 4 ****

3 sterren voor Ondergrond.

download-3

Lieve Leesgroet Moon

Auteur:

Lees je mee op ons blog welke boeken wij je aanraden?? Geniet van het leven, pluk de momenten.. dat is ons motto voor het leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s