Moon vertelt.. Negen Provinciaaltjes op stap naar de Grote stad.

Provinciaaltjes op pad

Negen provinciaaltjes, een dagje naar Amsterdam.

Je herkent ze al van verre, de weg er heen verloopt al met veel strubbels. Een kaartje kopen in de bus, waar is de tijd gebleven. Waar heb ik die kaart ook alweer, ben ik nu wel uitgecheckt? Stuur een groep veertigers en een aantal vijftigers, op pad en je krijgt de meest hilarische situaties. Ze gaan een dagje naar de grote stad, niet beseffende dat zij waarschijnlijk een grotere trekpleister zijn dan de doodgewone vliegende Amsterdammers.

Veilig aangekomen, oef das wel een hele overwinning en eigenlijk nog de het belangrijkste ze zijn er alle negen nog. Amsterdam die grote stad, stikt van de fietsers die de hele weg bellen op hun vaak wat aftandse fiets. De trams komen van alle kanten en oversteken doe je met gevaar voor eigen leven. Maar we hebben het gered. “Oké, ik zal eerlijk zijn, ik ben één van die provinciaaltjes die een daggie uit mochten met de stichting. Groot feest al weken van te voren vastgesteld 20 mei moest het worden. Probeer jij anno 2017, nog maar eens negen individuen op dezelfde datum vrij te plannen. Ik beloof je het is een hels karwei. Maar vandaag is het D – Day. De groep waar vriend lief en ik ver uit de jongste zijn, mogen zich een dagje vermaken in het walhalla van geuren, indrukken en imposante mensen.

15:00 uur hadden we een afspraak met De dokter Erik Koning van de in onze tijd wel bekende serie Medisch Centrum West. ( gelukkig hebben we Google, ken je het niet zoek het even op. Wat natuurlijk wel betekend dat jij nog vetttt jong bent.) De hele middag heeft dokter Erik of te wel Rob van Hulst ons rond geleid, over de wallen.

Elk plekje hebben we gezien. Nou ja, niet elk plekje en ook bleven we gelukkig alle negen de gehele tijd bij elkaar. We zijn niemand 7 minuten kwijt geweest !!

 

En dat wil dan wel weer iets zeggen … Onze relaties zijn van dien aard, dat dat niet nodig was. Maar, mensen wat een verhalen kan die man vertellen, eerst nam zijn collega Peter ons mee en bereidde Rob in de tijd een heerlijk soepje wat we later bij hem zelf thuis (lees midden op de wallen) mochten nuttigen.

Wat een indrukken doen de provinciaaltjes op tijdens zo`n middag, dat wil niet zeggen dat er bij ons in ons mooie Julianadorp niets gebeurt! Maar hier loopt toch wel wat rond hoor, en waarschijnlijk was het overgrote deel net als ons toeristje aan het spelen. Dat we genoeg hadden aan de geur van Joints bleek al snel, want we werden steeds meliger en gezelliger. Dit zou ook door de drankjes kunnen komen, welke we tijdens de natte stop`s nuttigden.

 

Nadat we veel verhalen hebben mogen horen, waarschijnlijk heeft Rob nog veel meer anekdotes, keren we huiswaarts. Ik kan je aanraden, deze man kletst je de oren van je kop, weet echt alles over de wallen, verteld je er over maar op zo`n manier dat ik gewoon stil ben ( en das echt knap ), je komt op plekken waar andere provinciaaltjes niet zo snel zouden komen. ( lees wel, wij zijn ook niet op plekken geweest waar andere provinciaaltjes juist wel komen als ze naar Amsterdam gaan!!)

Wat een top dag…….

Er zijn aantal dingen die we wel konden concluderen na deze heerlijke dag..

A: we worden echt ouder….

B: We zijn gewoon oud.. als je bedenkt dat sommige niet wisten hoe dat nu zat met een OV Chip kaart. We Medisch Centrum West nog heel goed herinnerde. We niemand kwijt zijn geraakt zelfs geen 7 minuten… ( ook dat wordt minder naarmate je ouder wordt.)

c; wat hebben we toch een mooi dorp.. heerlijk de ruimte geen racende fietsers, die je van je sokken rijden. Geen trams waarvoor je je leven waagt omdat je over wilt steken.. Maar wel die bus he! Maar hé ook dat hebben we gedaan weer een vinkje op onze Wish List.

Maar toch wel de meest belangrijkste.. Vrienden, wat een heerlijk fenomeen. Gewoon jezelf kunnen zijn, geen maskers hoeven op te zetten, omdat je bang bent dat ze je niet leuk vinden. Gezelligheid, lachen met elkaar maar tegelijkertijd beseffen dat je op deze mensen ook terug kunt vallen in mindere tijden. We zijn niet meer zo opzoek, we zijn tevreden met kleine dingen zoals Vriendschap. Wat is dat veel waard. Heerlijk dat ouder worden..

Lieve groet Mammaloe….

 

%d bloggers liken dit: