Moeder is boos – Lineke Breukel “het waargebeurde verhaal over het verliezen van je jeugd door misbruik”

Moeder is boos – Lineke Breukel

“Het waargebeurde verhaal over het verliezen van je jeugd door misbruik”

Lineke Breukel emigreerde enkele jaren geleden van Nedeland naar Zweden. Daar begon ze met veel succes met het schrijven van spannende thrillers.
Ook schreef ze twee succesvolle boeken over haar emigratie.

Samenvatting:

9200000091371725

Dit biografische werk is het aangrijpende en gruwelijke relaas van de traumatische jeugd van Marijo Bakker. Een jeugd die door haarzelf decennialang goed verborgen werd gehouden omdat deze te afschuwelijk was om er zelfs maar aan herinnerd te worden. Met behulp van aantekeningen en verhalen heeft schrijfster Lineke Breukel een reconstructie gemaakt van al de gruwelijkheden die Marijo vanaf haar negende heeft moeten doormaken. Jarenlang werd zij misbruikt door zowel haar vader als haar broer en na verloop van tijd zelfs verkocht aan ieder die haar maar misbruiken wilde. Met dit boek hoopt Marijo niet alleen weer een stap verder te komen in de verwerking van haar schokkende jeugd, maar tevens lotgenoten op te roepen het zwijgen te doorbreken.

Mijn leeservaring:

Voor de leesclub op ons blog Mustreads or not deed ik natuurlijk ook mee met dit boek. Ik kreeg de epub door gestuurd en begon al heel snel met lezen. Toch moest ik af en toe even het boek weg leggen en even wat anders doen om het te laten bezinken.

De cover vond ik heel mooi, een foto van een meisje, waarschijnlijk Marijo, geplaatst in het midden van het boek, de cover zelf heeft als achtergrond zee en strand. De letters met een kinderhand geschreven in het rood, Moeder is boos. Een cover die me nieuwsgierig maakt in ieder geval.

Het verhaal is soms wat verwarrend, maar daar waarschuwt Marijo ons ook voor.

Zoals ik al eerder heb aangegeven, is wat ik beschrijf niet helemaal chronologisch omdat ik de volgorde van de gebeurtenissen en mijn indrukken niet helder voor de geest heb. Ik schrijf ze daarom op in de volgorde van mijn herbeleving.

Het zijn Marijo haar dagboek fragmenten die door Lineke in een zo goed mogelijk te lezen verhaal zijn gezet. Marijo een klein meisje wat als nakomertje in het gezin  wordt geboren. Aan de ene kant is moeder blij met de kleine meid aan de andere kant is het ook een last. Marijo een meisje  wat zoals ieder kind liefde en geborgenheid zoekt, wordt vanaf haar 9de jaar plotseling door haar vader misbruikt en nadat ze haar hart gelucht heeft bij haar broer, gooit die er nog een schepje bovenop . Haar lieve broer veranderd in een beest.

Haar jeugd is voorbij.

Altijd bang zijn voor wat komen gaat, maar je mee laten slepen, want je wilt lief zijn en je wilt niet dat ze boos op je worden. Waarom heeft niemand de kleine Marijo geholpen , niet de schreeuw om hulp begrepen. Vooral de leraar, hij begreep dat er iets was, maar is er niet verder op in gegaan. Waarschijnlijk was dat in die tijd ook allemaal nog wat taboe, zeker in de zeer gelovige gemeenschap waar Marijo in opgroeide. De gruwelen die zo’n klein meisje heeft doorstaan het is niet te bevatten.

Het zinnetje wat Marijo denkt tijdens een grove verkrachting gaf me kippenvel.

 Mijn paniek wordt daardoor allesomvattend. Ik kan niet meer rustig nadenken. Ik moet hier weg, maar kan mij niet bewegen. Lieve Jezus, als u bestaat zoals mamma altijd zegt, wilt u me dan alstublieft komen halen?

 Een boek wat je niet in de koude kleren gaat zitten en wat je aanzet tot nadenken. Hoe kun je kinderen helpen, behoeden voor zulk misbruik. Ik kan het mezelf niet voorstellen dat het gebeurd, maar er zijn en blijven altijd van die zieke geesten die de voorkeur geven aan kinderen.

Of dit boek nu gauw gelezen zou worden door slachtoffers!!! Ik weet niet of die dit willen lezen, zouden ze niet bang zijn dat hun eigen beerput opengetrokken wordt en ze er niets mee kunnen? Toch hoop ik dat slachtoffers hulp zoeken, maar dat er ook meer aan de bel wordt getrokken bij vermoedens van misbruik.

Het boek lijkt maar een korte periode van Marijo`s jeugd te bevatten. Vanaf het begin, 9 jaar, tot een jaar of 12 volgens mij. Je leest niet precies over hoe het was tijdens het ouder worden, maar ik denk dat dat een gedeelte is wat geskipt is, dat daar iets gebeurd is wat het daglicht nog minder kon verdragen. Wat me wel opviel dat Marijo haar eigen meiden naar haar ouders liet gaan en ze daar achter liet. Zelf wilden zij en haar man niets meer met die mensen te maken hebben, waarom dan toch je kinderen daar brengen. Ik geloof dat ik ze hun kleinkinderen nooit gegund had. Deze verschrikkelijke mensen zijn het in mijn ogen niet waard om het geluk van kleinkinderen te ervaren. De moeder is in dit verhaal wel één van de hoofdschuldigen, vooral omdat ze geen hand toestak om het misbruik tegen te gaan terwijl ze naar mijn mening overal van af wist, zal ze zelf ook niet misbruikt zijn vroeger en gevonden hebben dat het erbij hoorde en zo haar eigen misbruik in de doofpot stopte!!

Het is prachtig verwoord door Lineke, maar ik kan me voorstellen dat zij afentoe ook enorme moeite had met het verwerken van de dagboek fragmenten in het boek. Echt heel mooi geschreven Lineke.

Lieve Marijo en Theo, ik wens jullie alle geluk van de wereld toe en lieve Marijo heel knap dat je dit naar buiten hebt gebracht, ik hoop dat het je brengt wat je ermee voor ogen had.

Lieve Lineke, je bent een top auteur dat je dit verhaal zo goed hebt neer gezet. Iets heel anders dan je normaal gesproken schrijft maar jouw schrijfstijl heeft er een “pracht” verhaal van gemaakt.

Lieve leesgroet Caroline

Koop bij bol.com

photovisi-download (2)

%d bloggers liken dit: