Vriendschapsverzoek – Laura Marshall. “Laat je verrassen..een goed debuut!”

Vriendschapsverzoek, Laura Marshall.

“Hoe een vriendschapsverzoek op Facebook je leven helemaal overhoop kan gooien! Demonen van 27 jaar geleden duiken weer op. Iemand die al zolang doodverklaart is, zou ze toch nog leven? Niets is wat het lijkt!

Inhoud

9200000091371869.jpgZe opent haar mailbox en ze krijgt de schrik van haar leven! Een reeds 27 jaar lang dood gewaande “vriendin” stuurt Louise een vriendschapsverzoek. Waar ze in eerste instantie van schrik haar laptop dicht klapt, opent ze direct daarna toch Facebook en klikt op “bevestigen”.  Ze komt direct op haar pagina terecht en staart naar Maria Westons profielfoto, een oud kiekje uit het prédigitale tijdperk, waarschijnlijk in gescand. Maria draagt haar groene schooluniform. Verder geen foto’s of lijst met vrienden. Maria wil vrienden met Louise worden, dat wilde ze toen ook al, 27 jaar geleden, en zij liet haar stikken! Ze is dood, allang! Of toch niet? Louise draagt al 27 jaar een groot geheim met zich mee, een geheim waar maar een heel klein clubje mensen van weten. Een geheim wat al die jaren al zwaar op haar drukt, waar ze maar niet los van komt. Terwijl Louise nog aan het bijkomen is van het vriendschapsverzoek komt er een nieuwe Facebookmelding: Het reünie comité van haar oude Lyceum nodigt haar uit voor de reünie van de eindexamenklas van 1989, en dat al over 2 weken! Wie heeft dit georganiseerd? Dit is wel heel toevallig allemaal. Alles komt in een stroomversnelling als Louise alvast wat “onderzoek” doet tot de reünie een feit is en er nog meer vreemde dingen gebeuren.

Persoonlijke Leeservaring

De laatste tijd lees ik erg veel ‘debuutjes’. Dan ga je natuurlijk alleen af op een summiere omschrijving van het verhaal en/of de cover. Dat kan natuurlijk goed of slecht uitpakken. Een schrijver waar je al meerdere boeken van gelezen hebt en die bewezen kwaliteit levert stelt niet snel teleur. Dit was ook weer zo’n debuut: Cover sprak me aan, omschrijving van het verhaal ook.

Dat geeft verder geen garantie voor leesplezier maar ook dit debuut stelde me weer niet teleur! Het verhaal switcht tussen heden en verleden, waardoor je langzaam gewaar wordt van wat er zich allemaal heeft afgespeeld. Je krijgt een kijkje in het leven van pubers die ergens bij willen horen en die anderen verstoten door soms onbedoeld pestgedrag. Hoe dit verkeerd kan aflopen en de verregaande gevolgen hiervan. Hoe dit ook de pesters zelf kan achtervolgen de rest van hun leven, domweg omdat ze eerder de verkeerde beslissingen hebben genomen. Het verhaal wordt goed opgebouwd en “onderweg” kreeg ik wel een idee hoe het één en ander in elkaar stak. Alleen klopte daar helemaal niets van! Het bleek al snel dat dit niet kon, maar een alternatief idee had ik niet. Pas in het laatste deel kom je echt tot de clou, die mij toch weer verraste.

Wat ik nog even kwijt wil: op de cover staat een sticker met de mededeling dat dit een perfecte thriller is voor lezers van “het meisje in de trein”. Nu heb ik “het meisje in de trein” ook gelezen en met mij zovele lezers. Ik weet dat er velen zijn die dit verhaal geweldig vonden en misschien wel net zovelen die dit verhaal niet zo goed vonden. Persoonlijk vind ik deze twee boeken helemaal niet vergelijkbaar, dus wat je ook vind van het boek “het meisje in de trein” laat je niet afschrikken als je dit verhaal niets vond, maar ook als je het geweldig vond, probeer het hiermee maar niet te vergellijken.

Lieve leesgroet, Carla Kooijman-van Bakel.

37380429_1768976739836697_2046342158931197952_n

 Koop bij bol.com

photovisi-download (64)

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: