Mij zie je niet – Loes den Hollander. ” Sidderend goed”

Mij zie je niet – Loes den Hollander

“Wanneer de woede zo voelbaar is, dat het de lezer beangstigd, verdient de schrijfster een dikke pluim. Beangstigend goed!”

9200000086047590De Achterflap

IK WEET HOE DE HEL ERUITZIET 
Ik ben een nabestaande.
Ik ben de moeder van een kind dat werd dood gepest.
Ik weet sinds die dag hoe de hel eruitziet en ik heb besloten om een paar mensen dezelfde ervaring te gunnen
.

“Loes doet het weer, de Koningin van de psychologische thrillers gaat gewoon door, chapeau”

Mijn Leeservaring

“Het doel is belangrijk, het doel moet gehaald worden en dat gaat gebeuren.”

“Mij zie je niet” heeft een erg mooie omslag, van verschillende papiersoorten, de dame in kwestie kijkt je zeer indringend aan en geeft je een onheilspellend gevoel. Wat weet Loes ons ditmaal te brengen. “Mij zie je niet” is het tweede boek wat verschijnt onder Uitgeverij De Crime Compagnie, in maart dit jaar liet Loes ons allen flink schrikken, en dan toch… is het augustus en ligt “Mijn zie je niet ” in de winkels. Wauw, wat een kanjer.

“Je kunt je toch wel voorstellen wat de zelfmoord van een dertienjarige dochter teweegbrengt? Of ben jij soms zo`n type dat van mening is dat je kwaad nooit met kwaad mag vergelden? Ja! Dan dikke middelvinger voor jou. Ik spreek je nog wel als het jou overkomt.”

Met een korte huivering lees ik het eerste hoofdstuk; “Oké… gaat het zo`n boek worden” ik zet me schrap en lees snel door. De korte hoofdstukken lezen als een trein, en zijn geschreven vanuit twee karakters, Ik en Jeantine. En voor Ik .. Berg je maar!  Er ligt een pittige lading op het verhaal, het onderwerp is er dan ook niet zomaar één. Het is helaas actueel en Loes weet je te raken, haar openheid zal je niet onberoerd laten.

“Hoed je voor boze moeders.”

Dat de Ik – hoofdpersonage boos is, is zacht uitgedrukt, haar woede, waar je bijna bang van wordt als lezer, weet Loes goed over te brengen. Je kunt er niet omheen de haat, de woede de boosheid laten je als lezer sidderen. Leek Loes in het voorgaande boek “Onderuitgehaald” een verandering door te maken, dit wordt in “Mij zie je niet” verder doorgevoerd. Het is dreigender, grimmiger en doortastender. Het maakt het boek echter, de manier waarop Loes in dit verhaal de personages heeft neergezet, is in enerzijds bijna meelijwekkend en anderzijds gaan er allerlei emoties door je hoofd, angst, irritatie, boosheid en verontrusting. Er gebeurt veel tijdens het lezen, je zult je zeker niet vervelen, en dat is een voorzichtig statement. Met “Mij zie je niet” heb je een pareltje in handen, zo eentje waarbij je meerdere malen moet slikken van angst, de woede stuitert het boek uit, en de verhaallijn heeft je in zijn greep en deze zal je pas los kunnen laten bij de laatste zin. En wat je dan voelt?______Zal voor iedereen anders zijn, vertwijfeling, medelijden, gerechtigheid. Maar voelen doe je !

Loes mag wat mij betreft door gaan met deze stijl dat vind ik niet raar… Maar heel bijzonder en vooral Gruwelijk fijn

Lieve leesgroet Moon

Koop bij bol.com
photovisi-download (16)

%d bloggers liken dit: