Mustreads or Not in gesprek met…; Tom Bergs

  • Voor degene die je niet kennen, kun je jezelf in een paar zinnen aan ons voorstellen…? Wie is Tom Bergs?

Ik ben dus Tom (verrassing!) en word in december 31 jaar oud. Beroepshalve ben ik werkzaam als administratief bediende bij de politie en in mijn vrije tijd ben ik een beetje met van alles bezig. Ik schrijf artikels voor een voetbalwebsite, schrijf artikels voor een showbizzwebsite, schrijf jeugdverhalen en ik schrijf misdaadromans voor volwassenen. Kortom, een veelzijdige schrijver die alles combineert met een voltijdse baan bij de politie.

photovisi-download (4)

  • Hoe ben je schrijver geworden, heb je dit altijd al gedaan, of was het een wens en ben je je droom achter na gegaan?

Dat is eigenlijk heel gek gekomen. Toen ik in het middelbaar (kennen jullie dat in Nederland?) zat, was ik iemand die heel veel achter de lesboeken zat. Helaas waren de studiemomenten op school voor en na een examen niet echt aan mij besteed. Ik kon me nooit echt goed concentreren in zo’n groep. Ik las in die periode maar twee auteurs: Pieter Aspe en Appie Baantjer.

photovisi-download (5)Op zeker ogenblik had ik er niet beter op gevonden om wat papier en een pen te nemen en wat neer te schrijven dat kon doorgaan voor wat ik toen het begin van een politiethriller noemde. Voor alle duidelijkheid: ik was toen 14 jaar en kende de politie enkel van de boeken. Als ik dat nu, met de kennis die ik nu uit het echte leven heb, herlees, trekt dat natuurlijk op niet veel. Maar het was een begin. In 2010, ik was toen al anderhalf jaar aan het werk bij de politie, vroeg en collega mij of ze het eens mocht lezen. De dag nadien gaf ze het me terug en vond ze dat ik er terug mee moest beginnen. En zo geschiedde. Ik begon enkele weken later aan de eerste pennentrekken van wat vijf en half jaar later “Dubbelleven” zou worden. Al was ik van één ding wel zeker: als ik het zou schrijven, moest het alleszins politioneel juist zijn. Daarvoor kon ik gelukkig op het werk bij de échte recherche aankloppen.

3

  • Hoe ziet jouw schrijfproces eruit? Heb je bepaalde rituelen waar je mee begint. Waar haal je je inspiratie vandaan?

Tot hiertoe had ik nog niet meteen een ritueel of echte volgorde die ik hanteerde. Ik ben wat dat betreft nog zoekende en ga regelmatig eens te raden bij andere schrijfcollega’s. Toni Coppers zei me ooit dat hij er meer dan een maand over deed vooraleer er een letter op papier kwam. Hij spendeert blijkbaar veel tijd aan een zorgvuldige synopsis en werkt vervolgens zowat elke zin van die synopsis uit als hoofdstuk, met als doel te vertellen wat er eigenlijk in die zin stond. Vervolgens neemt hij zijn tijd voor een logische indeling en pas dan gaat hij aan de schrijftafel zitten. Dat is misschien ook nog wel het proberen waard voor mij. Inspiratie haal ik niet meteen bij of uit iets. Dat komt zoals het komt. Soms zelfs helemaal niet. Al wil ik wel het misverstand uit de wereld helpen dat sommige mensen denken dat ik op het werk échte cases opzoek om ze dan uit te schrijven. Dat is natuurlijk niet zo en zou ik uiteraard ook helemaal niet mogen.

photovisi-download (6)

  • Hoe lang doe je gemiddeld over een boek, word je hierin vrijgelaten of zit de uitgeverij toch wel met een bepaalde tijdsdruk achter je? Heb je veel proeflezers, of is de uitgeverij de bepalende factor?

Ik ben sinds deze zomer van uitgever veranderd. De Nederlandse uitgever Mira Loves Books heb ik ingeruild voor de Vlaamse uitgeverij Het Punt. Niet dat ik niet tevreden was van mijn vorige uitgever, verre van, maar Het Punt had met een aansluiting bij Standaard Boekhandel en standruimte op de Antwerpse Boekenbeurs wel enkele troeven in handen die mijn vorige uitgever niet had. Noch Mira Loves Books, noch Het Punt hebben mij ooit tijdsdruk opgelegd.

4a.jpg

Dat zou ik ook niet kunnen. Ik ben werkelijk een zeer trage schrijver. Ik schrijf liever een minder aantal kwalitatieve boeken, dan veel half en halfs. Maar wel alle begrip voor collega’s als pakweg een Sterre Carron die wél slagen in de combinatie van de twee. Als verzachtende omstandigheid voor mezelf roep ik echter graag in dat ik nog fulltime werk en zij fulltime auteur zijn. Om je een idee te geven: “Dubbelleven” heeft me 5,5 jaar gekost, “Wraakzucht” 3,5 jaar. Proeflezers heb ik bewust heel weinig. Een collega vanop het werk, een collega-auteur, een boekenlezer en een taalkundige.

  • Wat wil je, mensen mee geven met jouw boek.

Daar kan ik nu eens echt zeer kort op antwoorden. Aangezien detectives niet meteen een onderliggende boodschap hebben, hoop ik vooral dat ik mijn lezers een aangename leestijd kan bezorgen. Een leestijd waarbij ze op een eenvoudige en relaxte manier ook wat inzicht krijgen in de werking van de Belgische politie.

download (2)

  • Je hebt kinderboeken geschreven en nu dus detective, zouden we nog iets anders van je kunnen verwachten, thrillers of romans?

Ik heb mijn allerlaatste punt zeker nog niet gezet, laat dat een geruststelling zijn. Goh ja, wie weet. Momenteel houd ik het nog even bij mijn jeugdverhalen en mijn verhalen rond Johan Pieters en Sophie D’Hondt, maar nog geen idee wat de toekomst zal brengen.

  • Wat is jouw leukste/mooiste/ontroerendste ervaring aan de tijd dat je schrijft?

Dat zijn best wel een aantal mooie herinneringen. Het eerste wat ik me zo meteen voor de geest kan halen, is ongetwijfeld die keer in 2014 toen Kris (van der Sande) en ik in Standaard Boekhandel Haacht gingen voorlezen uit het Junior Monsterboek 3, waar ons allereerste jeugdverhaal in stond dat we ooit samen schreven. De winkel stroomde toen vol met kinderen die kwamen luisteren naar ons verhaal. Waaronder een meisje van tien jaar. Zij was zo in de ban van ons verhaal, dat ze steeds dichter bij ons schoof met haar stoel. Tot haar moeder haar kwam wegsleuren omdat ze naar huis wou. Het meisje heeft nog een scène gemaakt in de winkel, maar de moeder gaf niet toe. We hadden wel wat te doen met het meisje en konden daar als auteurs moeilijk in tussenbeide komen, maar het was tegelijkertijd wel een heel mooi compliment.

photovisi-download (8)

 

Een ander leuk gegeven vond ik dat, toen ik in 2015, voor het eerst kennismaakte met Toni Coppers, hij onmiddellijk zei “Ha, jij bent toch die man die politieverhalen schrijft over Haacht”. Ik zweer je dat mijn voeten toen heel even van de grond kwamen als je te horen krijgt dat zo’n gevierd schrijver al van je gehoord heeft. Ik was ook al aanwezig op een verjaardagsfeestje van een van mijn lezers Maar misschien wel de strafste stunt van allemaal is dat Johan en Sophie (mijn personages) werkzaam zijn bij de Lokale Politie Boortmeerbeerk/Haacht/Keerbergen, waar ik zelf ook al jaar en dag woon. Zelf werkte ik altijd in Zaventem bij de politie, maar mede dankzij mijn boeken heb ik op 1 mei van dit jaar zélf de overstap gemaakt naar de politiezone waar mijn fictieve speurders aan het werk zijn. En dat bevalt me tot hiertoe uitstekend.

  • Er zijn tegenwoordig veel mensen die de pen op pakken, heb je hier nog tips voor, waar moeten zij aan voldoen om zich te onderscheiden?

De belangrijkste tip is volgens mij vooral om jezelf te blijven. Ik heb ook het warm water niet uitgevonden en denk dus ook niet dat ik in één of ander element harder uitblink dan een ander. Belangrijk is vooral plezier te hebben in je schrijven en met veel passie een verhaal op papier te zetten. download (3)Ook ik ben bij veel uitgevers tegen een muur gelopen, maar als je blijft geloven in jezelf is er vroeg of laat weleens een deur die opent. Het klopt dat er vele honderden auteurs zijn in Vlaanderen en Nederland alleen al, maar ik ben ervan overtuigd dat er voor elke auteur wel ergens een publiek bestaat. Zeker weten!

  • De kracht van Social media is momenteel erg sterk, wat kunnen wij voor je betekenen? Hebben Blogs meerwaarde voor jouw boeken? Hoe ervaar je de verschillende kritieken opbouwend, lovend en soms wellicht ook minder positief?

Wie mij goed kent, gaat nu al gelachen hebben bij het lezen van deze vraag. Ik ben iemand die onnoemelijk veel belang hecht aan sociale media, blogs, groepen en sites als Goodreads. Interactie met de lezers is één van mijn paradepaardjes. Ik sta erg open voor alles en iedereen en ben ook razend benieuwd wat mensen van mijn schrijfsels vinden. Ik neem ook elke commentaar, goed of slecht, ter harte en ga ermee aan de slag. Van een negatieve recensie slaap ik dagenlang slecht. Niet zozeer omdat ik niet tegen kritiek kan, want daar steek je tenslotte wat van op en groei je ook als auteur. Ik vind het vooral persoonlijk jammer dat ik er op dat moment niet in geslaagd ben om de lezer een aangename leestijd te bezorgen. Met een gemiddelde prijs van 20 euro blijft een boek nog altijd een aardig prijskaartje hebben. Als ik weet dat mensen voor mijn boeken betalen en hem niet goed vonden, ja dan vind ik dat ik als auteur gefaald heb. Anderzijds neem ik dan ook wel de elementen mee waarom ze hem niet goed vonden. Daar kan ik in een volgend verhaal dan weer mee aan de slag.

  • Er wordt tegenwoordig weinig meer gelezen, vooral de jeugd heeft bijna geen boek meer in de hand, welk boek was jouw favoriet vroeger, en heb je altijd al een zwak gehad voor lezen en schrijven?

Dat durf ik eigenlijk wat te weerleggen. Ik vind dat de jeugd tegenwoordig meer leest dan toen ik zelf klein was. Er is natuurlijk ook een pak meer variatie in alle interessegebieden, dat scheelt hem ook. Zelf was ik hoegenaamd geen lezer. Er waren slechts twee auteurs die ik als kind graag las: Guy Laenen en Rob Baetens. Van die laatste was ik meteen verkocht toen hij halfweg jaren negentig het boek “Verrassing op de Pinta” kwam voorstellen in de bibliotheek van Haacht.

photovisi-download (7)

Vanaf dan heb ik élk boek van Rob gelezen. Nadien was hij jaren gestopt met schrijven en verloor ik hem ook uit het oog. Tot hij een zevental jaar geleden bij Uitgeverij Kramat kwam aankloppen en ik hem weer gevonden had. Rob schreef ook sinds 2012 mee aan élke editie van het Junior Monsterboek. En raad eens wie er in 2014 met zijn allereerste gepubliceerde verhaal ooit voor Rob stond in die bundel? Jawel, ik! Wat is de wereld toch klein.

  • Van welke schrijver heb jezelf de meeste boeken in de kast en welke tips wil je onze lezers mee geven: “Welk boek moeten ze hebben gelezen?” en waarom?

Dat zal niemand verwonderen dat dat Pieter Aspe is. Hij is mijn grote inspiratiebron geweest, al van bij het begin. Ik ben verzot op de boeken rond Pieter Van In en Guido Versavel. Nog van ver voor er een televisiereeksrond gemaakt werd. Intussen heb ik alle 39 boeken en diverse zijprojecten van hem in mijn kast staan. Stuk voor stuk gesigneerd! Voorts heb ik ook alle boeken van Sterre Carron, Toni Coppers, Rudy Soetewey, Christine Bols, Peter Geelen en Bart Debbaut. Welk boek ze zeker moeten lezen? Alle boeken van iedereen 🙂 Elke auteur heeft er immers op zijn of haar manier hart en ziel in gestoken.

photovisi-download (9).jpg

  • Caroline heeft Dubbelleven en Wraakzucht gelezen en was onder de indruk, waarom wilde je je boeken “vertalen” in ieder geval meer Nederlandse woorden erin.

Zoals ik eerder al aangaf, luister ik graag naar mijn lezers. Toen ik destijds met “Dubbelleven” voor de dag kwam was mijn doel duidelijk: 250 boeken verkopen in regio Haacht. Uiteindelijk werden er dat 1.300 in heel Vlaanderen en heel Nederland. Ik kreeg er de terechte commentaren dat het nogal lokaal geschreven was en, vanuit Nederland, dat het bij momenten té Vlaams was. Ook met die commentaren ben ik aan de slag gegaan bij het schrijven van “Wraakzucht” en werd ook “Dubbelleven” opnieuw onder handen genomen. Alle overbodige straten eruit en alle té Vlaamse woorden geschrapt. Maar geen paniek hoor. Een Vlaming zal niet merken dat er woorden veranderd zijn en een Nederlander evenmin. Daar werd zeer zorgvuldig mee omgesprongen en voor elk ‘moeilijk’ woord lang gezocht naar goede alternatieven die gangbaar zijn in beide ‘talen’.

download (5)

  • Wil je nog iets met ons delen wat we niet aan je hebben gevraagd?

Niet meteen. Op het feit na dan dat ik het ge-wel-dig vind dat zoveel mensen “Dubbelleven” gelezen hebben en ik bij zoveel leesgroepen, blogs en dergelijke mag horen. Ik vind het heerlijk via die weg zoveel lezers te kennen.

  • Zien we je trouwens nog op de boekenbeurs en met welke boeken en wanneer ben je daar?

Zeker en vast! Zowel bij Uitgeverij Het Punt als Uitgeverij Kramat. Wanneer ik er zal zijn, weet ik nog niet. Uitgevers hebben dagen en weken puzzelplezier om iedereen ingepland te krijgen. Ik hoor het wel tegen dat het zover is. Ik zou zeggen: check binnenkort zeker mijn website of die van de Boekenbeurs!  http://www.tombergs.be/#/home

12

One Comment on “Mustreads or Not in gesprek met…; Tom Bergs

  1. Wat een leuk interview. En dit is Tom ten voeten uit 🙂

    Like

%d bloggers liken dit: