Tot de dood ons scheidt – Yvonne Floor “Deze oneerlijke strijd MOET stoppen”

Tot de dood ons scheidt – Yvonne Floor

“Deze oneerlijke strijd MOET stoppen”

#BOEK IS UIT DE HANDEL GENOMEN EN NIET MEER TE BESTELLEN#

  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789461562449
  • februari 2018
  • Paperback
  • 240 pagina’s

Achterflap:

Een moeder slaakt een hartenkreet uit: Grijp in! 

43047893_251584768749842_5475097469966614528_nTot de dood ons scheidt is het schokkende verhaal van een moeder die strijdt voor haar kinderen en niet opgeeft. Ze is jarenlang geterroriseerd door haar ex-man en op een geraffineerde wijze (gaslighting) geestelijk mishandeld. Het ouderlijk gezag dreigt haar nu ontnomen te worden. Een ongelijke strijd, zonder enig recht op juridische bijstand en in de steek gelaten door jeugdzorg.

‘Je bent mijn vrouw. Als je bij me weggaat, dan zorg ik ervoor dat je de kinderen nooit meer ziet. Ik ontvoer ze naar Mexico. Ik zeg iedereen dat je gestoord bent. Ik ga het huis nooit uit. Ik maak je financieel kapot en ga daar mee door tot je zelfmoord pleegt. Je weet wat je te doen staat.” Hij zegt het fluisterend in mijn oor en streelt ondertussen mijn gezicht.

 Mijn leeservaring:

Dit boek had mijn aandacht getrokken door een gesprek over boeken met een sportvriendin. Zij had over het boek gelezen in de Libelle, maar tegen de tijd dat ze het boek wilde kopen was het al uit de handel genomen. Na veel zoeken kreeg zij het boek in handen en mocht ik het als eerste lezen van haar. Binnen 2 dagen had ik het uit, een boek wat je niet zomaar naast je neer legt en wat je boos maakt.

Wat me wel op gevallen is bij het lezen van Waargebeurde verhalen, dat er vaak een patroon in de verhalen zit, de slachtoffers komen vaak uit gezinnen waar ouders of familieleden ook slachtoffer zijn geweest. Na het boek gelezen te hebben heb ik contact gezocht met de auteur, maar nog steeds mag zij niets zeggen, ze is mond dood gemaakt. Het boek is geschreven ter bescherming van slachtoffers van coercive control

  • (Coercive control: Het is een gedragspatroon dat probeert de vrijheid of vrijheid van het slachtoffer weg te nemen, om hun zelfgevoel weg te halen. Het is niet alleen de lichamelijke integriteit van vrouwen die wordt geschonden, maar ook hun mensenrechten. Het ervaren van dwangbeheersing is als gegijzeld worden; het slachtoffer wordt gevangen in een onwerkelijke wereld gecreëerd door de partner / misbruiker, verstrikt in een wereld van verwarring, tegenspraak en angst.)

en ter voorlichting aan hulpverleners. Ik heb veel artikelen gelezen over haar boek en over het fenomeen coercive control of intimate terror. Een wereldwijd probleem, maar dat het in Nederland, zo’n beschaafd land, voor komt daar kan ik niet bij. Instanties vallen elkaar af en nergens is er ook maar iemand die je kan helpen. Ze willen wel maar ze kunnen niet. Dat één persoon, eigenlijk twee personen je het leven zo zuur kunnen maken en iedereen naar die personen luistert, hoe kan het en waar blijft het verhaal dat er naar kinderen wordt geluisterd!!! Het is een thriller als je het leest, hoe kan het dat een zo’n slimme vrouw, met een goede baan en goede opleidingen bijna als zwerver door het leven moet gaan en al haar geld naar haar goed verdienende ex-man gaat, terwijl ze de kinderen onder begeleiding mondjes maat mag zien. Is er nu niemand die ziet wat narcisme betekent en met mensen doet?

De vrouw van jeugdzorg luistert alleen maar naar de ex-man en Yvonne kan helemaal niets uitrichten. Deze vrouw heeft de touwtjes in handen en alle macht. Hoe kan het dat niemand dit kan door breken. Na herhaaldelijk gevraagd te hebben om iemand anders, wordt dit steeds afgewimpeld. Wanneer er iemand anders was aangesteld als vertegenwoordiger was het misschien allemaal anders gelopen.

 Ze geniet duidelijk van de macht die ze uitoefent. “je zult toch alles moeten doen wat ik zeg om je kinderen te mogen zien ,”zegt ze. “En wat je ook doet, je zult ze nooit terug krijgen. Daar zorg ik wel voor. En van mij mag je procederen, hoor, ik schrijf gewoon op dat je maar blijft vechten en dat de vechtscheiding jouw schuld is. Je zult toch nooit één rechtszaak winnen. Rechters geloven alles wat ik zeg en ik heb een groot juridisch apparaat achter me staan, en jij hebt helemaal niets meer.” (“hulpverlener” van jeugdzorg)

Ik had me tijdens mijn rechtenstudie in leiden nooit kunnen voorstelen dat je in een familierechtzaak in Nederland in deze situatie terecht kon komen. Als moeder en juriste vind ik een uitschakeling van het juridische systeem door machtsmisbruik uiteraard volkomen onacceptabel (Yvonne Floor)

25 september 2015

“Mevrouw Floor”, zegt de rechter, “ik stel een bewindvoerder aan om u verder te beschermen tegen de destructie van uw ex-echtgenoot de heer Fox. U moet beschermd worden. Dit is een ernstige zaak. Ik kan u het volgende aanraden: gebruik deze tijd om een boek te schrijven. Dat zal heel wat beroering gaan brengen in Nederland. Deze situatie is schrijnend. U kunt iets veranderen. U bent journaliste en schrijfster!”

Wat liefde met je doet is duidelijk in de eerste hoofdstukken van het boek te lezen. Yvonne schrijft zich in op een daitingsite, ze is dan 35 en wil huisje boompje beestje. Aantrekkelijke man, goed gebouwd, goede baan alles wat je in een man zoekt., vind ze al gauw op de site. Maar wat al meteen opvalt is de toon die deze man zet. Op de datingsite staat oa het volgende geschreven “zeer aantrekkelijk” “ingenieu(s)r”, dat zou mij al tegen de haren strijken.

Na een vrij snel sobere huwelijksdag is Yvonne al vrij snel zwanger. Het huwelijk is volgens mij in het begin zeker goed, maar wanneer zijn narcistische kant naar voren komt, dan natuurlijk nog niet bekent bij Yvonne, verontschuldigd hij zich.  Bloemetje, etentje, de romanticus zit in hem. De narcistische trekjes komen steeds meer om de hoek kijken en ik denk dat wij als lezers het eerder zien dan de omgeving.

Oktober 2005 het tweede kind wordt geboren en ze verhuizen naar een kapitale villa in Wassenaar. Er zal worden verbouwd door de echtgenoot zelf, maar er gebeurt niets. Overal liggen apparaten en spullen voor de verbouwing. Er is niet in te leven.

Januari 2006 de man zegt dat Yvonne een test moet doen, want ze heeft een psychische stoornis volgens hem. Er is niets aan de hand, maar haar man zegt dat ze aan de kinderen moet denken en ze maakt een afspraak met een psychiater en krijgt lithium voorgeschreven omdat ze er om vraagt. Dit vind ik vreemd, een arts moet toch meer onderzoek doen, je kunt toch niet zomaar om medicijnen vragen, terwijl de tests hebben uitgewezen dat er niets met Yvonne aan de hand is.  Vanaf dan gaat het helemaal berg afwaarts met Yvonne en moet ze meer en meer medicijnen gaan slikken van haar echtgenoot.

November 2012 vertrekt de echtgenoot, hij zegt niet langer met de zieke Yvonne  te kunnen leven en hij stuurt mailtjes naar hulpinstanties en zet ze tegen Yvonne op. Ze zou een gevaar zijn voor de kinderen.

Ik ben echt verbijsterd wat er dan allemaal ingang wordt gezet en dat er totaal niet naar de kinderen wordt geluisterd. De man windt echt iedereen om zijn vinger.

In de volgende artikelen kun je de verhalen van Yvonne lezen en waarom het boek uit de handel is gehaald. Natuurlijk dom van de uitgever dat de namen niet veranderd zijn, dan had de ex-man geen poot om op te staan. Yvonne blijft procederen en hoopt natuurlijk haar kinderen weer in de armen te kunnen sluiten. Oktober 2017 was de laatste keer dat zij haar kinderen heeft gezien, dat dit gebeurd en vooral kan gebeuren, is niet te geloven. Dit verhaal moet gedeeld worden ook zonder boek. Ik zou heel graag iets willen betekenen want Yvonne zal niet het enige slachtoffer zijn. Ik hoop dat iedereen dit leest en deelt, zodat zoveel mogelijk mensen over het bizarre verhaal van Yvonne horen. Ik heb de namen van de betrokkenen weg gelaten, zodat daar niets over gezegd kan worden, alleen Yvonne de auteur heb ik genoemd. Wil je meer weten over deze verschrikking dan staan hieronder enkele bronvermeldingen en artikelen.

Bronvermelding en artikelen:

Lieve leesgroet Caroline

photovisi-download (11)

 

 

%d bloggers liken dit: