Amla – Sterre Carron #Leesclubrecensie “Mijn hoedje af voor deze schrijfster” #An Appers

Amla – Sterre Carron

“Mijn hoedje af voor deze schrijfster”

9200000108436750Wat was ik blij en opgetogen dat ik mocht deelnemen met een leesclub. En dat mijn allereerste leesclub – boek eentje van Sterre Carron is, maakt me alleen maar nog meer dankbaar.

Ik las al haar voorgaande boeken, ik dacht te weten wat ik kon verwachten. Mijn verwachtingen lagen hoog.

Toch was dit boek op een andere manier geschreven dan de voorgaande vond ik, maar daarom zéker niet minder goed dan haar voorgaande boeken. Integendeel!

Ik vind de cover prachtig. Als je de flaptekst leest dan zie ik op de cover Norah op haar levenspad, de zwerm vogels staat voor onheil. De vraagtekens die we nog hebben van het ongelezen boek maakt de

cover voor mij heel mysterieus. Want welk onheil zal haar precies tegemoet komen? Gruwelijk zal het allesinds worden….

Ik vind de kleuren heel erg goed gekozen. Een witte achtergrond, de prent van de cover in het zwart. De Roze titel springt er op die manier écht uit. Het roze op de witte achtergrond laat de titel

heel mooi en krachtig tot zijn recht komen. Het mysterieuze gevoel overstijgt. Ook de cover is anders dan de voorgaande boeken. Uniek in deze reeks.

De proloog vind ik op zijn beurt ook weer heel fijn. Voor mij geeft een proloog in de Rani Diaz thrillers echt een meerwaarde.

Je wordt meteen in een aankomend verhaal gegooid en meegesleurd, ook hier overstijgt het mysterieuze voor mij. Je wil gewoon verder lezen.

De manier waarop de proloog eindigt, krijg je alleen maar meer en meer vragen. Pas als je het boek uit hebt en je herleest de proloog nog eens, dan zie je daar zo van die kleine details verschijnen die je met andere ogen bekijkt….

Na het lezen van de proloog wil en moet en zal je gewoon weten hoe de vork aan de steel zit. Er is maar 1 manier, dit boek verslinden tot het einde… want dan pas is het plot duidelijk.

Eens je die proloog beet hebt, heeft het boek jou beet….

Rani Diaz heeft het privé niet al te gemakkelijk. Na al de boeken in deze reeks gelezen te hebben is Rani echt iemand geworden die ik ken.

Ik leef mee, ik wil dat ze het goed heeft en gelukkig is. Ik ben steeds benieuwd hoe ze het stelt. Als ik een Rani boek lees dan voelt het alsof ik aan haar zij sta.

Er kwamen door het boek heen nogal veel personages voorbij. Waarbij ik tijdens het lezen wel eens een minder gevoel bij had. Het bleef zo mysterieus en ik snapte niet echt goed

wat die nieuwe personages weer kwamen doen. Ik had soms het gevoel dat het allemaal losse stukken waren….

Heel erg knap als dat dan allemaal tot een mooi samenhangend einde komt.

Voor mij is een Thriller geslaagd als je het plot tot op het (bijna) einde niet door hebt.

Dit was met Amla zeker het geval. Ook al dacht ik doorheen het boek al snel op het juiste spoor te zitten…. ik zat mis!

Ik voelde me een deel van het recherche team…. helemaal weg van mijn persoonlijke zorgen.

Sterk dat je iedereen, maar dan ook echt iedereen verdacht kan maken.

Zelfs degene die geen stoute schoenen blijkt te hebben, is toch verdacht.

De braafste ziel, verdacht.

De sinterklaasperiode zal me altijd aan het boek AMLA doen denken. Een echt blijvertje.

Mijn hoedje af voor deze schrijfster. Ik hoop dat ze nog lang niet is uit geschreven!

An Appers

 

Koop bij bol.com

 

%d bloggers liken dit: