Jeugdboek·Recensies·Recensies van Caro

Alleen Beer mocht mee – Vivian den Hollander “Een waargebeurd oorlogsverhaal voor de jeugd”

Alleen Beer mocht mee – Vivian den Hollander

“Een waargebeurd oorlogsverhaal geschreven voor de jeugd”

Een waargebeurd verhaal voor de lezers van Oorlogsgeheimen

De achterflap:

alleen beer mocht meeTrudi woont met haar ouders, broer en zussen in Nederlands-Indië. Ze hebben er een heerlijk leven, in een mooi huis met een grote tuin aan zee. Tot op een dag de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Japan valt Indië binnen en van de ene op de andere dag verandert alles. Zo moeten ze verhuizen naar de stad, omdat het te gevaarlijk is aan de kust. Ineens zijn er overal Japanse soldaten op straat en ook de Indische bevolking begint vijandig te doen.

Op een dag wordt Trudi’s vader gearresteerd en niet lang daarna wordt de rest van het gezin gedwongen om naar een jappenkamp te verhuizen. Trudi wil blijven geloven dat ze haar vader ooit zal terugzien, maar het leven in het kamp is hard – en soms zelfs gevaarlijk…

Alleen Beer mocht mee is een aangrijpend waargebeurd verhaal over opgroeien in oorlogstijd voor lezers vanaf tien jaar.

Mijn leeservaring:

In de Kinderboekenweek van oktober 2019 komt Vivian den Hollander naar onze school voor enkele gastlessen. In de groepen 7 & 8 gaat ze het boek “Alleen beer mocht mee” bespreken, dus ik als schoolbibliotheek moeder, moet wel weten waar dit boek over gaat.

Als eerste vind ik de cover prachtig, al weet ik niet of de kinderen het meteen aantrekkelijk vinden en in de gaten hebben dat het deze kleuren heeft omdat het over vroeger gaat.

Na de pagina met de inhoud staan er enkele kaartjes getekend.  Een landkaart een kaartje over het gebied waar de oorlog woedde en een kaart van één van de kampen. Zo krijg je inzicht waar de oorlog zich afspeelde en hoe zo’n kamp er nu uitzag van bovenaf. Achterin staat een verklarende woordenlijst, wat wel heel fijn is, voor de soms moeilijke (Indische) woorden die er in het verhaal worden gebruikt en achterin nog wat informatie over de auteur Vivian den Hollander.

Het boek is ingedeeld in jaartallen te beginnen bij 1939 tot en met 1945, die ook weer onderverdeeld zijn in verhalen die met dat jaar te maken hebben. De verhalen zijn kort en voorzien van duidelijke letters, een heel aantrekkelijk boek voor de bovenbouw om zelf te lezen.

Vond mijn collega biebmoeder het meer een boek voor meisjes, omdat de hoofdpersoon Trudy van bijna 10, een meisje is en het op een gegeven moment, een paar regels gaat over borsten krijgen, ik denk dat jongens er zeer zeker ook van gaan genieten.

Trudy woont met haar familie vlakbij zee in een groot huis, ze hebben een huishoudster, Baboe en kunnen naar school en buiten spelen. Omdat de oorlog steeds dichterbij komt verplaatst het gezin van Trudy zich naar een lege woning verder het land in. Maar de vader van Trudy wordt opgepakt en het gezin naar een kamp gestuurd, het enige wat Trudy meeneemt is haar beer, die haar vader nog uit het oude huis heeft kunnen halen na de verhuizing.

Er waren veel meer spullen verdwenen. Na de capitulatie van het leger was het hele huis in Priok leeggehaald. Van haar speelgoed had haar vader niks terug kunnen vinden, behalve haar beer.

Het is bijna niet voor te stellen dat mensen dit hebben meegemaakt en dat de Japanners zo streng waren, deze oorlog in Nederlands-Indië kun je wel een beetje vergelijken met de oorlog in Nederland, waar de Duitsers in de kampen ook zo wreed waren tegen de Joden. Eten kan alleen via bonnen worden gekocht en twee keer per dag is er appèl wat soms uren duurt, terwijl de vrouwen en kinderen in de brandende zon moeten staan. En ook kampnummers die de mensen moesten opspelden deed me denken aan de mensen die in de concentratie kampen in ons land gevangen werden gehouden.

Trudy stond op haar vaste plaats in de rij en geeuwde. het wachten duurde lang vandaag. Ze stonden al een half uur klaar, maar er was nog geen japanner te zien.

Vivian brengt deze schrijnende situaties onder de aandacht van de kinderen, in een voor hen duidelijk begrijpbaar en niet te heftige bewoording. Ik vind het wel een boek wat je na het lezen met je kind moet bespreken, in verband met de gebeurtenissen die er staan beschreven. Het gaat dan wel over de oorlog in Nederlands-Indië waar weinig over gepraat wordt, maar ook een oorlog die zeker niet vergeten mag worden.

Lieve leesgroet Caroline