#thekobolife·@Kobobooks·Luisterboek·Recensie van Monique·Recensies·Waargebeurd verhaal

Het Duivelskind – Maria Genova & Angel van der Vecht “Waarom greep niemand in?”

Maria Genova & Angel van der Vecht – Het Duivelskind.

 “Zijn grote lijf op haar, ze heeft het gevoel dat ze stikt”

  • Auteur: Maria Genova & Angel van der Vecht
  • Uitgever: Just Publishers
  • Nederlands 
  • 1e druk: mei 2015
  • 9789089758408
  • Paperback 
  • 256 pagina’s
  • Ook te lezen en beluisteren via Kobo Plus

Het Duivelskind gaat over Angel, een lief klein meisje dat op allerlei manieren wordt misbruikt. De eerste echte herinneringen dateren van dat ze een jaar of vier is tot haar 25e. In dit boek verteld ze haar verhaal over haar ouders en de falende hulpverlening.

Vanaf haar geboorte krijgt Angel al te maken met haar boze vader die niets met haar te maken wil hebben. Ze noemt het een valse start. Haar eerste herinneringen dateren van dat ze een jaar of 4 is. Ook al is ze nog zo voorzichtig en doet ze zo haar best, haar vader is en blijft boos. Hij slaat haar om niets. Hij slaat haar hard. Deze man heeft in haar jonge jaren 2 persoonlijkheden. De agressieve overdagvader en de nachtvader. Dat laatste is hij wanneer hij op haar kamer komt en lieve woordjes zegt. Ook al is ze nog zo klein, dan wordt ze al seksueel misbruikt door de man die eigenlijk haar veiligheid zou moeten bieden, haar zou moeten beschermen tegen alles en iedereen. Angel verteld het heel uitgebreid en in het boek staan dan ook stukken vanuit haar dagboek. Haar moeder hoort, ziet en zwijgt. De angst van haar moeder is sterker dan het moedergevoel voor Angel. En ze laat Angel het allemaal ondergaan. De woorden die in het begin van het boek staan, zowel voor haar vader als moeder blijken zo waar. Voor beide ouders; “Vader, papa / Moeder, mama ; wat het ook betekent ; jij bent het zeker niet en zult het ook nooit worden”

Als ik bij het hoofdstuk ‘een droomwereld’ aankom – na zo’n 30 bladzijden – en ik deze lees, bekruipt mij een onaangenaam gevoel. Een brok in mijn keel, de tranen gaan branden. Wat zou ik dit lieve kleine meisje de warmte willen geven die ze zo verdiend, de liefde en de geborgenheid. Ik sluit het boek even om op adem te komen. Ik heb dit nog een aantal keer moeten doen. De falende hulpverlening. Keer op keer. Hoe kan dit ? Waarom wordt ze weer teruggestuurd naar haar ouders. De gezinsvoogd die totaal geen oog voor dit meisje had. De familie die opzij keek. Ik spreek met mezelf af dat ik dit nooit zal doen. Als ik het boek uit heb ga ik online op zoek naar Angel. En dan zie ik dat zojuist het boek ‘ik was een duivelskind” uit is gebracht. Het vervolg. Met haar leven beschreven tot en met nu. Ik heb het meteen gelezen.

Een absolute Mustread, ook al is het geen leuk verhaal. Een ieder zou dit moeten lezen. “Opdat wij niet onze ogen sluiten voor wat er om ons heen gebeurd”.

Lieve leesgroet Monique Vennink

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s