Boekenuitjes

Het leven van een;…….. Moeder/vrouw/dochter/vriendin/boeken-blogger #Caroline

Het leven van een;……………………….

Moeder/vrouw/dochter/vriendin//boekenblogger #Caroline

Afgelopen weekend gewoon thuis en dat was ook wel even nodig. Ik heb ook nog een gezin en een soort van huishouden draaiende te houden. Maar soms heb je van die weken dat je constant de hort op bent. Natuurlijk doe ik het allemaal zelf en vind ik het super leuk om overal heen te karren, maar af en toe even niets is ook wel fijn.

Na 9 dagen heerlijk op vakantie te zijn geweest met mijn moeder naar de culturele hoofdstad van Italië, Matera, waar we alle kerken hebben bezocht die er te zien waren. De groten waar mensen woonden en nog steeds wonen bezocht, in de prachtige natuur geklommen en geklauterd en een buitenmuseum gevonden, waar veel kunstwerken gemaakt waren van de overblijfselen van het 911 drama Hierna zijn we met onze huurauto naar Alberobello, Monopoli en Bari afgereisd. Een zeer mooi land met heel aardige mensen in een nog niet echt toeristisch ontdekt stukje Italië, maar met heel veel cultuur.

Nadat we terug waren en ik de woensdag even mijn was had weg gewerkt ben ik donderdag met Peter jan afgereisd naar Antwerpen voor een wel heel geslaagde presentatie van het boek ‘Messias’ van Toni Coppers. (verslag al gepost) Zaterdag ben ik naar Tiel geweest met mijn moeder, waar Aloka Liefrink een signeermiddag had in de boekhandel Arentsen. Aloka had ik nog niet persoonlijk ontmoet, dus dit was een mooie gelegenheid. Ze vertelde over de totstandkoming van haar nieuwste boek ‘Solovlucht’, maar stopte daarmee toen er nog meer mensen kwamen die een praatje met haar wilde maken. Heel benieuwd naar dit boek. Onze Elsa Bakker heeft proef gelezen en was zeer onder de indruk.

Zondag een dagje Hillegom, het huis van een overleden oom leeg halen met Peter jan en mijn ouders. Niet naast de deur, maar een dankbare taak om te doen.

Op dinsdag reed ik weer met mijn Fiat Panda richting Antwerpen om de boekenbeurs te bezoeken. Een jaarlijks terug kerend uitje voor mij. Deze keer was ik alleen, maar ik sloot aan bij een groepje fanatieke lezers. Gezellig met elkaar de boekenbeurs afstruinen, maar ik raakte ze kwijt doordat ik Sander J. Paul zag lopen en achter haar aan ging. Deze auteur/uitgeefster had ik ook nog niet in het echt ontmoet dus ik klampte haar aan. Samen met auteur Nina Verheij van het boek “Fatale Keuzes”, waar zij die dag mee op pad was en bij haar uitgeverij Hamley Books zit, deden we een kop koffie en spraken we over lezen, schrijver uitgeven enz… Met Nina ging ik haar boek kopen en zij signeerde deze natuurlijk voor me. Het boek is een debuut maar wordt enorm goed ontvangen. Moon schreef al dat je dit boek gewoon niet mag missen.

Natuurlijk nog even met Toni Coppers, Jan van der Cruysse en Inge Verbruggen gesproken. Inge signeerde haar nieuwe ya, ‘Duivels spel’ over geocache en laat mijn cache er ook in voor komen 😉 Eigenlijk wordt dit boek pas 15 november gepresenteerd in Putte en natuurlijk ga ik er samen met Peter Jan heen. Inge zat samen aan een tafel met Susanne Koster bekend van oa ‘Lege kamers’ , voor mij alleen bekend als facebook vriendje, dus weer een leuk praatje en  een nieuwe auteur ontmoet. Om half 8 ’s-Avonds was ik weer thuis.

Woensdag met onze dochter Tess naar Haarlem, waar zij MBRT, wil gaan studeren. Deze opleiding bezocht en razend enthousiast, maar ja 16 jaar en dan op kamers dat is nog wel een dingetje waar we het over moeten hebben. Het is in ieder geval geen optie om te gaan reizen want een enkele reis duurt 3.45 uur. Met elkaar uit eten geweest en doordat er een ongeluk was gebeurd op de weg naar ons eiland, stonden we lang vast en liepen pas om half 10 het huis in. Leuk een eiland maar bij calamiteiten is het bijna onbereikbaar

Donderdag een vriendinnendag. Naar Hilversum het museum Beeld en geluid bezoeken, waar we langer rond doolden dan verwacht. Heel leuk om te zien wat er allemaal speelde vanaf ons geboorte jaar. Welke geweldige tv programma’s en gebeurtenissen er plaats vonden vanaf 1966.

Vrijdag op naar Giessenburg waar door boekhandel Miek-Cadeau, in de Dorpskamer van Giessenburg, het boek van Gaby Rasters “Hou me vast zoals ik was” werd besproken.

Een emotionele maar zeer waardevolle bijeenkomst. Gaby vertelde over de totstandkoming van het boek en er waren vragen, maar nadat ik een stukje uit het boek mocht voorlezen en de tranen vloeiden bij de aanwezigen, kwamen er verhalen los. Niet het verdriet van het verhaal, maar de mensen hun eigen verdriet kwam naar boven. Zo mooi om te zien en voelen wat het boek met mensen doet. Nadat we door de boekhandel waren uitgenodigd om te gaan lunchen in een geweldig sfeervol Italiaans restaurantje in De graanschuur van Giessenburg, waar ze vol trots vertelden dat hun koffie in de top 100 staat, moest ik die natuurlijk proeven.

 

Nadat Gaby, Leo en ik na de lunch het sfeervolle winkelstraatje nog even door hadden gelopen en wat kerstinkopen hadden gedaan,ging ik weer terug naar mijn eiland. Drukke weken gehad met vele kilometers rijden, maakte dat ik zondag heerlijk op bed zat met een cappuccino en proef aan het lezen was. Daarna het boek Cold-case Vermist uit gelezen voor een recensie en ‘s-avonds kwamen de kinderen eten.

imagesen dat doe ik denk ik wel.

Op naar een iets rustigere week, waarbij ik iets meer thuis ben, maar de kinderzwerfboek stationnetjes moeten aangevuld worden en er is weer school bibliotheek, eens even nadenken wat ik de kinderen deze week ga voorlezen of vertellen.

Lieve groet van Caroline

 En een fijne week allemaal toegewenst.

Boekenuitjes

Boekpresentatie “Messias”- Toni Coppers

Boekpresentatie “Messias”- Toni Coppers

De 18de commissaris Liese Meerhout 

Donderdag 24 oktober reden Peter Jan en ik richting Antwerpen voor weer een heel leuke boekpresentatie. Toni Coppers lanceerde zijn nieuwste thriller ‘Messias’ en als ik goed geteld heb is dit zijn 18de thriller over commissaris Liese Meerhout.

De vorige keer was het heel ver weg, maar deze keer was het voor ons maar een uurtje rijden en de locatie trok ons ook wel heel erg aan, brouwerij De Koninck in Antwerpen.

toni8

Om half 8 zou de presentatie van start gaan, maar iets over 7 liep het proeflokaal al vol en werden de barkrukken bezet door Copper fans. Een erg sfeervolle locatie met barkrukken en bartafels met heerlijke borrelhapjes daarop. Toni en bier hebben een relatie met elkaar, door de samenwerking en de totstandkoming van het boekje “De Erfenis”, wat dit jaar te verkrijgen was als je een 6-pack Duvel kocht. natuurlijk heb ik dankzij Ann, dit boekje ook tussen mijn collectie ‘Coppers’ staan.

Veel fans van Toni waren aanwezig, genodigden maar ook fans die mee hadden gedaan met een winactie, om ook een uitnodiging te ontvangen voor deze boekpresentatie.

Toni3

Toni presenteerde zijn nieuwste boek vanaf een podium en had mooie beelden op een projectiescherm uitgekozen om het verhaal aan te kleden. Het eerste exemplaar werd aan zijn dochter Loes uitgereikt, die daar emotioneel op reageerde.

Toni las enkele fragmenten voor uit zijn nieuwste boek, ook werd er even terug geblikt op zijn boek “Het vergeten meisje”, die genomineerd was voor de ‘Hercule Poirot publieksprijs’. Duidelijk werd nog eens gemaakt via een quote van Albert Einstein dat het boek tot stand was gekomen na veel research “Imagination is the highest form of research”.

Toni5Tussendoor konden de gasten een drankje aan de bar halen en werd mij door iemand aan onze tafel aangeraden een Bolleke te proberen, een biertje van de brouwerij zelf. Wow heerlijk moet ik zeggen, blij dat ik  die avond niet terug hoefde te rijden.

 

 

 

 

 

Na een heel gezellige donderdagavond reden we weer huiswaarts en waren we benieuwd of Toni de publieksprijs voor zijn boek in ontvangst zou mogen nemen. Gisteren was ik op de boekenbeurs en hoorde ik dat dit inderdaad het geval was. Van harte gefeliciteerd Toni en natuurlijk ook zijn coauteur Annick.

Toni7

Bedankt voor de uitnodiging Toni en ik hoop zo gauw mogelijk aan het boek te kunnen beginnen. En Copper fans of lezers die ook wel heel benieuwd zijn geworden naar een Liese Meerhout, hou ‘Mustreads or Not’ in de gaten want er kom wel een heel geweldige winactie aan!

Lieve leesgroet Caroline

 

 

Boeken nieuws·Boekentips·Boekenuitjes

‘Kort’ verslag van de eerste fandag op 12 oktober van Sterre Carron – georganiseerd door Uitgeverij Witsand

‘Kort’ verlag van de eerste fandag op 12 oktober Sterre Carron

Georganiseerd door uitgeverij Witsand

De eerste Sterre Carron fandag werd gehouden in ‘t Werkhuys in Antwerpen op 12 & 13 oktober 2019. Wij zijn zaterdag geweest en hier volgt een kort verslagje over deze zeer geslaagde dag.

Door Uitgeverij Witsand werd er een boekenbeurs georganiseerd, waarbij alle boeken uitgegeven door Witsand gekocht konden worden, waarbij ook enkele signeersessies plaatsvonden. Dit jaar staat Witsand niet op de BB van Antwerpen en is Sterre Carron daar dus ook niet te spotten met haar nieuwe boek.

Wij waren al een beetje vroeg vertrokken uit Den Bommel, want rond Antwerpen weet je 72351240_632555123938409_4669046397587161088_nnooit hoe het is met de drukte. Ruim op tijd kwamen we aan in ’t Werkhuys en langzamerhand druppelden de fans van Sterre ook binnen. Voor mij bekende,  maar ook nieuwe gezichten onder de fans.

72623826_398242744432734_5142030547232489472_n.jpgEen hele stapel boeken lag al klaar om gesigneerd te worden, maar we wachtten allemaal op de echte boekpresentatie, die in een aparte zaal werd gehouden om een uur of half 5.

Voordat de boekpresentatie begon hebben we dus wat gedronken met elkaar. Smikkelbeertje, een groot fan vanaf het eerste uur, had alle 12 de voorgaande boeken van Sterre in de afgelopen weken nogmaals gelezen en daar een heel leuke quiz van gemaakt. Vragen die je “moest” kunnen beantwoorden als je een echte Rani Diaz fan zou zijn. Ik ben dus geen echte fan, want wat wist ik weinig antwoorden zeg, maar met elkaar overleggen was toegestaan en zo kwamen we aan alle antwoorden. Sterre zelf moest ook heel goed nadenken en wist ook niet alle vragen te beantwoorden.

De presentatie om half 5, werd door Dirk Demuynck van Witsand uitgeverij gehouden en er werden wat leuke vragen gesteld, waar Sterre niet allemaal op antwoordde, want wat is er erger dan spoilers weggeven.

73062187_378471346374361_7788634436349722624_n (1)“Na 12 toptrillers, verwelkomen we vandaag nummer 13: ‘Satya’. Deze dertiende, heeft een dreigende sfeer van begin tot het einde” zei Dirk en volgens hem is dit echt het beste boek van Sterre. Maar ja dat zegt hij iedere boekpresentatie, dus we gaan dat zelf wel eens even beoordelen met alle recensenten en fans, Dirk.

Sterre gebruikt namen uit het Sanskriet. Dit omdat Sanskriet de taal van de yoga is en Sterre  beoefend dit. Het is ook een bepaalde originaliteit voor de boeken van Sterre want bijvoorbeeld “Ik hou van je” en “blijf bij mij” worden al zoveel gebruikt. Sterre haalt haar verhalen uit de wereld, als ze iets tegenkomt wil ze dit in haar boeken terug laten komen en het op deze manier met haar lezers delen. Dan is het een hele klus, een woord uit het Sanskriet te halen en dit in het verhaal terug te laten komen.

De research die Sterre doet voor haar boeken is soms best lastig en gevaarlijk. Toen Sterre bezig was met research naar IS, had ze wel zoiets van, zit ik hier wel veilig achter het raam in mijn huis. En nu in dit boek waarbij ‘escort’ een rol speelt, was het zeker niet makkelijk daar informatie over te verkrijgen. Na bellen en mailen waarbij ze boze personen aan de telefoon kreeg en boze mails werden terug gestuurd, had ze na lange tijd proberen, eindelijk een afspraak kunnen maken. Graag wilde ze bijvoorbeeld weten wat de verdiensten waren van een escort. Het is gelukt, dit te achter halen, maar zeer zeker niet makkelijk.

73023183_494051531447112_8606688713960849408_n.jpg

Na de presentatie werd iedereen heel hartelijk bedankt, zonder fans, boekengroepen en leesclubs waren de boeken van Sterre niet zo populair geworden. Zo bijzonder dat de boeken over Rani Diaz nog steeds gretig aftrek vinden en het merendeel van de fans wil dat Sterre door schrijft over Rani. Deze keer zitten er geen bekende fans in het verhaal verwerkt en volgens een proeflezer zitten deze ook niet in het volgende boek. Ja, want Sterre is alweer begonnen aan deel 14 in de serie over Rani Diaz. Nog beter dan ‘Satya’ vertelde Sterre ons. Dirk en Sterre wilden eerst geen datum van uitgave geven, maar na een beetje aandringen hoopt Sterre dat het in april kan worden uitgebracht.

Eerst nog een bedankje aan de fans, Smikkelbeertje voor de quiz, de proeflezers en persoonlijk aan mij omdat Peter Jan en ik er altijd bij zijn vanuit Nederland. Daarna was het tijd om een glas CAVA, waar ik speciaal voor kom natuurlijk, te heffen op het nieuwste boek uit de serie, ‘Satya’.

72061958_1088660288006884_5722207107671916544_nNatuurlijk komt nu het wachten op alle recensies, de eerste was ‘s-morgen al gepost door Moon en volgens haar was het boek weer Genieten met een hoofdletter G.

Nadat alle boeken waren gesigneerd en ik een doos mee kreeg om in Nederland te versturen, werd er met een groep afgesproken met elkaar te gaan eten. Moeilijk om met 17 man ergens binnen te vallen maar op de Rijnkaai in Antwerpen hadden ze nog wel een plekje voor ons.

Iedereen koos iets uit en de 3 Nederlanders, onder het gezelschap namen een ‘steak download (5)tartaar geprepareerd’, nou dat leek ons heerlijk met frietjes erbij. Weten wij veel dat een steak tartaar een stuk rauw vlees is met uitjes en 72706546_358069068244778_6398002533612126208_nkappertjes vermengd. Wij dachten een tartaartje, gebakken en in het midden rauw. Enfin de frietjes waren in ieder geval heerlijk en we hadden mazzel dat er ook nog niet een rauw ei op lag, dat had namelijk ook gekund. Nooit zullen wij dit gerecht nog bestellen. Na een zeer geslaagde avond met een hoop lachen, reden we weer richting Nederland. Het was een topdag, bedankt voor alle gezellige ontmoetingen en gesprekken die we hebben gevoerd. Ik zou zeggen: “Tot april!”

 

Lieve leesgroet, Caroline

PS houdt ons blog in de gaten voor een wel heel leuke winactie …..

 

Boekentips·Boekenuitjes·Recensie van Elsa·Recensies

Wat hebben het boek ‘Nerds!’ en Heroes Dutch Comic Con gemeen!?

Wat hebben het boek ‘Nerds!’ en Heroes Dutch Comic Con gemeen!?

9200000102208196Jaarlijks reizen Robert en ik in de zomermaanden af naar het grootste outdoor gaming event van Nederland, Campzone. Dit is elf dagen lang het paradijs op aarde voor typische game nerds zoals wij. We staan daar altijd gezamenlijk met een groep vrienden en alle andere event bezoekers op een groot tijdelijk campingterrein en vermaken ons uitstekend met alle soorten games die je maar kan bedenken maar ook gewoon met alle sociale activiteiten zoals barbecues, dansavonden, gametoernooien enz. Dus geen zorgen, we zitten niet alleen maar met onze neus aan het beeldscherm geplakt!

Tijdens deze trip lees ik ook altijd graag en het toeval wil dat ik deze keer in de gelegenheid was om ‘Nerds!’ te lezen. Dit boek had al mijn aandacht getrokken op het moment van uitgave en ik wist dit kan niet anders dan perfect bij mij passen.

Tot mijn grote verrassing gaat het in het boek echt om alle nerd gerelateerde zaken en werd er niks buiten beschouwing gelaten. Alles wordt met een mega dosis aan humor en zelfspot, want ja beide schrijvers kunnen niet ontkennen in dezelfde categorie te vallen, vertelt. Het voelde voor mij echt als thuiskomen en dat tijdens het lezen van een boek, hoe heerlijk! De schrijfstijl van beide heren komt heel toegankelijk en informatief over.

“En als je een van ons bent, zul je net als wij meestal feilloos aanvoelen wat nerdy is en wat niet.”

Beide zijn, net als wij, “eighties kids” en hebben dus de opkomst van de meeste technologische (al dan niet game gerelateerd) vernieuwingen uit eerste hand meegemaakt. Waarschijnlijk zorgt dit ook voor de brede interesse (van console games tot aan comics lezen, van bordspelen tot aan action figures verzamelen enz.) en hierdoor lijkt het erop alsof ze niets nerdies vergeten zijn uit te werken in hun boek. Juist ook daardoor was het voor mij een feest van herkenning tijdens het lezen en een absolute trip down memory lane. Ik heb van de eerste tot aan de laatste letter enorm genoten van dit hilarische boek!

“Als een nerd een nieuwe baan heeft of in een nieuwe klas terechtkomt, is hij maar wat blij als hij ontdekt dat er op zijn werk of in die klas nóg een nerd blijkt te zitten.”

Nu zal je wellicht denken wat heeft dit dan te maken met Heroes Dutch Comic Con (= HDCC), de grootste Comic Con van Nederland? Nou mocht deze verworven eer van grootste Comic Con het nog niet duidelijk maken, zal ik hier het één en ander uitleggen.

“Een comic con is namelijk dé manier om de nerd wat beter te leren kennen.”

Grotendeels alle elementen waarover ik las in ‘Nerds!’ vind je terug op HDCC in real life. De wintereditie vind plaats op 23 & 24 november aanstaande in de jaarbeurs Utrecht.

Naast dat ik dol ben op gamen en het lezen van boeken en comics, hou ik enorm van de merch eromheen. Ik bewonder graag cosplayers (die je overigens ook altijd vind op het eerder genoemde Campzone) die zich volledig omgetoverd hebben tot hun favoriete game, serie of film karakter. Hoor ik graag alle ins and outs van acteurs van mijn favoriete series & films en zie ik graag hoe de comic artiesten de meest gave tekeningen maken ter plekke.

HDCC is een creatieve ontmoetingsplaats voor nerds zoals wij. We kunnen ons hart op halen aan de nieuwste games, ik kijk stiekem vooral uit naar het Super Smash Bros Ultimate toernooi (ik hou van dit soort retro games in vernieuwde en verbeterde versies). Maar ook is er genoeg te vinden rondom bordspellen (want ja ook daar zijn we dol op), fantasy boeken (één van mijn favoriete uitgeverijen Zilverspoor is ook weer aanwezig met een stand vol toffe boeken) en fantasy schrijvers die al mijn gekochte boeken kunnen signeren, en nog zo ontzettend veel meer.

Poster-Heroes-Dutch-Comic-Con

Ben je dus net als ik “proud to be a nerd” en geef je graag uiting aan alle facetten die daarbij horen? Kom dan gerust naar bijvoorbeeld de wintereditie van Heroes Dutch Comic Con of Campzone en lees vooral ‘Nerds!’ om jezelf en je (toekomstige?) vrienden te herkennen.

Lieve leesgroet, Elsa.

Boekspecificaties ‘Nerds!’;

  • Auteur: Emilio Guzman & Thijs van Domburg
  • Uitgever: Nijgh & Van Ditmar
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789038805825
  • mei 2019
  • 344 pagina’s

Nerds koop je via deze link

BOEK10·Boekenuitjes

11 MEI 2019 BOEK10 5e EDITIE, MUSTREADS OR NOT WAS ER WEER BIJ!

11 mei 2019 Boek10 5e editie “Godijn Publishing”

Musteads or Not was er weer bij!

 

boek10-1

De vijfde editie van BOEK10 in Hoorn, Mustreads or Not was erbij..
Op 11 mei 2019 gaan wij dit keer met zijn drieën op pad richting Hoorn, Elsa haar partner Robert en ik. Schouwburg het Park wordt wederom door Godijn Publishing omgetoverd tot een gezellig boekenfestijn. Aangezien we ruim voor aanvang aanwezig zijn, zeg maar veel te vroeg, gaan we toch maar eerst een kop thee/ koffie nuttigen. Hierna gaan we richting hal waar we ons melden en tevens direct al een boek mogen uitkiezen! Zelf ben ik dit keer voor de tweede maal aanwezig, ik ken dan ook lang niet iedereen, Elsa daarentegen kent genoeg mensen waardoor we geregeld stil staan voor een praatje.
Het programma ziet er erg interessant uit en er is zelfs een Special Guest: Loek Peters (Berry van Penoza). Maar het gaat nu vooral over de schrijvers die vandaag de eerste exemplaren (2 stuks) van hun eigen boek uitgereikt krijgen!

boek10-2

De opening wordt gedaan door Elly Godijn en Marc Lommert is voor de rest de dagvoorzitter, hij blijkt een geanimeerd spreker met een bijzonder verhaal over hoe hij zelf schrijver is geworden!

Als het woord is gegeven aan Tais Teng, fantasy- schrijver, is deze nog maar nauwelijks te stoppen, zo gepassioneerd is hij. Erg leuk om te zien!

RafelsVervolgens is er de uitslag van de schrijfwedstrijd RAFELS. Vijfentwintig auteurs die met een verhaal in de bundel Rafels staan. En dit jaar zijn er 11 in plaats van 10 die een eigen boek lanceren!

Na een korte pauze wordt het programma hervat door Chinouk Thijssen, onder andere YA thriller auteur, die ons kon vertellen hoe we een boek het beste schrijven, onder andere door “planning”, iets wat zij, zeker in het begin nooit heeft gedaan. Ook Chinouk weet een boeiend verhaal te brengen en volgens mij hing het publiek aan haar lippen.

Het stokje werd hierna overgenomen door Marieke Frankema, een veelzijdig talent, zangeres, actrice en natuurlijk ook auteur. Ze liet een aantal mensen op het podium vanuit de zaal komen om samen een “emotie cirkel” te vormen. Iedereen verzon en onthield een zin en die werd door iedereen afwisselend in verschillende emoties gezegd, waarmee Marieke aangaf dat je op deze manier al meteen inspiratie kan opdoen.

Na wederom een korte pauze kwam er een heuse “crimineel” het podium op: Berry van Penoza. Vandaag bleek hij gewoon Loek Peters, daarnaast een goede spreker die een verhaal bracht ondersteund door stukjes film waarin hij een rol speelde. Hij liet ons ook een deel van een script zien (een scene in Penoza tussen Storm, Berry en een derde man die vragen had voor Berry) volgens het script gaf Berry antwoord op de vragen en Storm zat er alleen maar bij. Om de scene beter te maken voor zowel Berry als Storm heeft Storm uiteindelijk de vragen beantwoord voor Berry, waardoor Berry ineens ook belangrijker werd in die scene, omdat zijn mindere de vragen voor hem beantwoordde. Dit om aan te tonen hoe de ene acteur de andere kan versterken, waardoor het eindresultaat sterk verbetert. Een eyeopener.

boek10-3

Intussen was het tijd om de auteurs het podium op te laten komen: Antoinette Kalkman, Eva Gabriela, Jos Gevaarts, Anja Maas, Alice Bakker, Titia Muizelaar, Ria Smit, Margarita Le Roy, Wibo Kosters-Kalmann, Garvin Pouw en de wildcard voor: Jolanda Zuydgeest. Allen natuurlijk erg blij; hun boek was een feit! Het kon de winkel in en nu kon de verkoop al beginnen ter plekke op het podium! Desgewenst voorzien van handtekening.

boek10-4

Wij hebben genoten, en ik denk met ons alle anderen in het publiek en op het podium ook!
Bedankt Elly Godijn, het was weer een geweldige BOEK 10 editie! Van harte gefeliciteerd met de lancering van al deze mooie boeken.
                                                        Op naar editie 6
                                                              Liefs Carla

Boekenuitjes·Recensies

Boekpresentatie Toni Coppers – Het vergeten meisje “De lentethriller die je gelezen moet hebben”

Het vergeten meisje

De lentethriller die je gelezen moet hebben

het vergeten meisje

Donderdagmiddag 9 mei vertrok ik samen met mijn man naar Sint-Tuiden een plaatsje in de landstreek Haspengouw in de Belgische provincie Limburg. We reden om kwart voor 4 weg om in ieder geval op tijd te zijn, want om 7uur was de inloop. Een kleine 175km, via Google maps, maar het was geen straf. Een heel mooi stukje België hebben we gezien. Vind ik persoonlijk België wat grauw aan doen, dit was echter een heel groen gedeelte van België en we hoorden ’s-avonds dan ook dat het een bloesem streek is. Vandaar ook de slogan, “De lentethriller die je gelezen moet hebben” 😉

images

In het  cultureelcentrum De Bogaard werd het feestje voor Toni Coppers gegeven, toen we dat zochten kwamen we aan de andere kant van het cultureelcentrum en zagen dus de bibliotheek van Toni, super als je als auteur je naam op een boekenhuis ziet staan denk ik. Bij binnenkomst in De Bogaard was het al een behoorlijke drukte. Allemaal genodigden en ook 10 mensen die Toni via een winactie op facebook had ingeloot. Altijd jammer dat je niet iedereen kent of herkent, maar later leest dat die of die er ook waren. Maar gelukkig waren daar Smikkelbeertje en haar man, die we ‘s-maandags ook al bij Sterre Carron haar boekpresentatie hadden ontmoet.

59922881_421552078629566_4620440518986301440_n

De avond werd geopend met pianomuziek, een heel lang intro, maar prachtig, voor het muzikaal optreden van zanger Rick de leeuw, begeleid dus op piano door Jan Hautekiet. Wat een geweldig duo, zij kwamen steeds na een interview terug met heerlijke liedjes.

60007858_2432641053434959_8473968297459580928_nBurgemeester Veerle Heeren kwam als eerste spreker het podium op en bedankte Toni voor zijn werk en in het bijzonder voor dit boek wat over de omgeving van Sint-Truiden gaat. Toen hij werd gehuldigd als ereburger van Sint-Truiden in 2018, beloofde hij een boek over de streek te schrijven en ja wat je beloofd moet je doen. De burgemeester gaf wel toe nog nooit iets van Toni te hebben gelezen, maar ze ging er nu tijd voor maken om dit boek in ieder geval te lezen. De gouverneur van Sint-Truiden Herman Reynders en ook een goede vriend van Toni, had ook nog een leuk praatje en feliciteerde Toni met zijn inmiddekls 16de boek.

De avond werd aan elkaar gebabbeld door Stijn Meuris, muzikant, regisseur en journalist die ook nog de trauma psycholoog Erik de Soir interviewde, deze Toni hielp met zijn research naar hypnose. Erik is ook voorzitter van de hypnose vereniging en wist dus waar hij het over had en Stijn Meuris kreeg het er steeds een beetje benauwder van, vooral toen Erik de hand van  Stijn wat langer vast hield.

Wat ook wel erg leuk was dat we te horen kregen dat dit boek een echt familieboek is geworden met Ella Coppers de dochter van Toni op de cover en zijn vrouw Annick Lambert, die als co-auteur heeft mee gewerkt aan het boek.

Als laatste werd het allereerste exemplaar, waar Toni eerst een stukje uit had voorgelezen, overhandigd aan de bibliothecaris van de Toni Coppers bibliotheek en aan de schepen van Sint-Truiden Jurgen Reniers.

Als laatste kwam het muzikale duo nog op het toneel die een liedje ten gehore brachten van de Nederlandse meneer A. Duin. Geweldig was dit, het lied “Er staat een paard in de gang” werd via eigen interpretatie gezongen en gespeeld en aan het einde moest de zaal meezingen, maar dat was een beeetje te koest. We kregen nog een kans, want het was een feestje en we moesten uitbundiger zijn, dat werd na de berisping van de zanger alsnog goed gedaan.

Er waren bloemen voor alle mensen die de avond mede hadden mogelijk gemaakt en daarna was er een receptie, aan geboden door de stad. Toni zat aan een tafel en had voor ieder een woord, fotomomentje en natuurlijk een handtekening, ook al was de rij lang. Gelukkig was Annick ook bereid een handtekening te zetten en hadden we nog een leuk gesprek over het boek met haar. Wat een enthousiasme in dat gezin zeg. Met veel plezier ga ik zo gauw mogelijk beginnen in “Het Vergeten meisje”. Dit was een boekpresentatie die ik niet gauw ga vergeten en we reden na een super avond weer de 175km terug naar huis.

59921615_791047757947071_3172617630599086080_n

Lieve leesgroet Caroline

De trailer van het boek “Het vergeten meisje”

Boeken nieuws·Boekenuitjes·In gesprek met·Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

Een interview, anders dan anders, met Marelle Boersma en haar Jan

Een interview, anders dan anders, met Marelle Boersma en haar Jan

Op Valentijsdag werd de tweede “Ik Vertrek” thriller van Marelle Boersma gelanceerd en op zaterdag startte Marelle Boersma met haar promotietour door Nederland. De eerste dag van de tour kwam ze op het mooie Goeree Overflakkee en wel in Middelharnis bij boekhandel Dekker & van Esbroek. Daar stond een tafel klaar met een hele serie boeken van Marelle en natuurlijk de twee delen van de  “Ik Vertrek” serie.

 

Marelle was met manlief Jan gekomen, die haar overal trouw naartoe rijdt en hij zette een  prachtige banner neer buiten, zodat de mensen wisten, hier moeten we zijn. Gezellig was het zeker, met leuke praatjes over boeken en over ik vertrek en de klanten die het boek kochten wilden natuurlijk  allemaal een handtekening.

Na afloop gingen Marelle, Jan en ik naar een leuk tentje, want ik mocht een interview houden. Onder het genot van  koffie en een overheerlijke appeltaartpunt met slagroom, koffieleek het mij slim om het interview op te nemen en thuis uit te werken, maar wat een werk, ruim een uur kletsten we over boeken, Portugal en over het Ik Vertrek van Jan en Marelle. Super gezellig was het en had ik al het idee Jan te kennen door de aanwezigheid bij boekpresentaties en de ambassadeursmails van Marelle, nu heb ik hem in het echt leren kennen, en wel als een geweldig, lieve, attente man, volgens Marelle een lot uit de loterij 😉

marelle 8

Het interview:

  • blauw zijn mijn vragen
  • zwart Marelle aan het woord
  • Groen is Jan aan het woord

 

Hoeveel delen mogen we nog verwachten van de “Ik Vertrek“ serie?

Voorlopig heeft Marelle nog genoeg inspiratie bronnen. Ze is al bezig met Ik Vertrek naar Cornwall en in gedachten naar Sant Tropez, Curaçao, en een Grieks eiland en ga zo maar door, dus voorlopig nog genoeg voer voor deze serie. Alle boeken moeten wel iets anders als insteek hebben. Het moet niet een concept zijn dat je alleen de hoofpersonages en de plaats moet veranderen en dus al klaar bent. Nee, ieder boek moet uniek zijn.

Nu ben ik dus bezig met Cornwall een prachtige streek met kliffen (kan van alles gebeuren) en  heeft mysteries. Er  zijn allerlei andere verhalen over Cornwall, de Moors van Cornwall (de moerasgebieden) en de kliffen, ook is Cornwall het gebied van steencirkels, veeg mij maar op. Ik vind dat heerlijk. Ik wilde echt iets anders, ik heb nu Chateau met olijfolie en lavendel, Sicilië met de maffia en chocolade  en nu wil ik iets heel anders maar wel het typische van die verschillende culturen naar voren brengen. Iets typisch van Cornwall, dat vind ik leuk om te schrijven. Om het land echt te kunnen typeren, moet je er naar toe, dat is echt heel naar (hihi 😉 ). Maar dat vind Jan ook zo leuk aan deze serie er zijn nog heel veel meer ideeën. En als het op is dan vraag ik misschien wel aan Jan,  waar wil je heen op vakantie?  en dan schrijf ik daar over. Ilse (lees uitgeverij De Crime Company) had het over Curaçao en dat vond Jan wel erg leuk, maar is ook wel erg duur haha

Wanneer je schrijft over een streek of over een land hoe doe je je research? Je gaat er heen dat heb je al verteld, maar daarna?  

Ik begin al eerder om mezelf inspiratie te geven, ik begin met schrijven zo’n 20 of 30 duizend woorden. Daarna ga ik erheen. Dan  weet ik waar ik heel gericht research naar moet doen. Ik ben dus al begonnen met schrijven en ga dan de diepte in. Op internet vind je de info, maar de sfeer, kleuren, de geuren en wat de streek typeert, de smalle straatjes, die vind je daar.

Kun je eigenlijk leven van het schrijven.

Ja, ik leef nu van het schrijven. Ik geef natuurlijk ook schrijftrainingen. Voor de meeste schrijvers is leven van het schrijven het summum. Het was mijn droom om dat ooit te kunnen doen.

portugal-schrijven.jpg

Na hoeveel boeken was dat ongeveer?

Ik heb pas in 2015 ontslag genomen, daarvoor heb ik er altijd naast gewerkt. Ik heb een sabbatical genomen, hoe het voelt me terug te trekken in mijn kamertje en ik was zo gelukkig, dit wilde ik gewoon blijven doen. Ik heb een plan gemaakt, hoe zou ik het gaan doen, hoeveel verdien ik en dan hoe ga ik dat aanpakken, ik had ook nog twee studerende jongens. Jan brak in, dat zat niet in het plan. Jan werkte ook en heeft ook ontslag genomen. Het is dat Jan mij ontvoerde.  Jan; “ik had ook genoeg gedaan. Samen hebben we een goed bestaan.” 

Het is niet belangrijk om heel rijk te zijn, als je kunt doen waar je blij van wordt en je hebt genoeg om van te leven, wat moet je dan met meer geld, je kunt wel blijven werken en werken!! Dit is leven van je dromen. Jan zijn droom om naar Portugal te gaan en mijn droom om te leven van het schrijven.  Ik snap dat ik heel gezegend en bevoorrecht ben.

Het duurde vijf jaar voor het eerste boek uit kwam, daar heb ik  heel hard voor gewerkt. Dat was in 2005 toen kwam mijn eerste boek pas uit en daarvoor had ik natuurlijk al veel promotie gemaakt, marketing gedaan , mezelf neerzetten, korte verhalen en collums schrijven en dat alles om mijn droom uit te laten komen.  De droom om een hele dag de tijd te hebben om een boek te kunnen schrijven en dat kwam pas 10 jaar daarna. Op een gegeven moment is het gewoon doen.

Waarom wilde je naar Portugal Jan?

Het is een mooi land met leuke mensen, die vreselijk aardig en behulpzaam zijn en natuurlijk trok het klimaat aan. Spanje, Portugal,wat is het verschil? Portugal is heel anders heel veel aardiger dan Spanje. Spanje is wat chovinistisch.  Portugal is kom maar en delen. Ik had die droom al 20 jaar. Kids waren net zo’n beetje uitgevlogen en toen kwam Marelle en die zei: ik ga mee.

Wat vonden jullie ervan om je ouders en kinderen achter te laten?

Verschrikkelijk, om onze ouders achter te laten, het is 3 uur vliegen,  maar als je je hele leven op de rem blijft staan , dan er is altijf wel iets, kinderen te klein, kinderen gaan naar de middelbare school en krijgen vriendjes,  kinderen krijgen kinderen,  je wordt grootouders,  je ouders worden ouder, er is altijd wel wat. Ik mis ze als ik weet niet wat, maar er is telefoon en we kunnen skypen. We komen zeker 3, 4 of soms wel 5x per jaar naar Nederland. Het mooiste is sinds wij in Portugal zitten komen de kinderen een weekje naar ons. Nu is het niet meer van, mam we komen eten en daarna gaan ze weg naar sporten of vrienden, maar ze blijven een hele week, dus we kunnen praten, dat is quality time. Je gaat veel meer de diepte in, dat komt natuurlijk ook wel omdat ze wat ouder worden. Mijn moeder is wel in Portugal geweest, maar mijn vader en Jan zijn moeder jammer genoeg niet. Wel fijn dat mijn moeder er is geweest, ze weet nu waar we het over hebben. Mijn moeder zegt nu: Ik geef je groot gelijk, je leeft veel gezonder.  Ze vond dat ik altijd veel te druk was, een alleen staand moeder,  boeken schrijven,  werken en trainingen geven,  je doet veel te veel en dan is stress de grote ziekte maker.  Ik ben nu veel ontspannener en gelukkiger en dat is natuurlijk geweldig voor een moeder om te zien.

Portugal-excursie-e1491647657852

Ik krijg ook steeds meer zin om te vertrekken 😉

Wij wonen in het achterland van de Algarve en we hebben een sociaal netwek om ons heen gebouwd. Om een kop koffie te drinken moeten we soms wel een uur rijden, maar dat moet je doen, sommige komen terug maar de meeste niet, die hebben het te druk of vinden het tever. Je moet het incalculeren. We zijn veel meer gewend, om ergens te komen moet je rijden, als we daar niet hadden gewoond hadden we dit niet zo snel gedaan naar Middelharnis of door heel Nederland crossen, maar jij begrijpt dat volgens mij ook wel Caroline

Jan, hoe sta jij tegenover het schrijverschap van Marelle en speel je wel eens een personage in haar boeken?

Nee dat laatste  niet, geen personage. Ik vind het nu super, ben ontzettend trots, (Marelle zegt ooohhhh wat liefIn het begin, bij de eerste afspraak, zei ik “die wereld is niet mijn wereld, ik ga niet mee naar het  boekenbal”. Ik ben geen lezer, ik gunde me er geen tijd voor. Ik stond voor de klas en had een eigen bedrijf. Ik lees nu de boeken van Marelle. Ik ben nu met “Stil water” bezig, ik lees met terug werkende kracht. Ben niet zo kritisch over haar boeken. We praten er wel over samen, dan zeg ik, dat had ik niet zo begrepen of dat ik het net iets anders zag.  We brainstormen samen wat af.

Je bent als schrijver in je eentje aan het werk als je er met iemand over praat,  al is het om het alleen maar  onder woorden te brengen,  daardoor denk je na. Ik ben vreselijk eigenwijs. Dus ik doe toch wel wat ik wil, maar soms is het fijn als iemand je een tikje geeft de goede richting in. Ik vertel ook niet alles aan Jan over het schrijven. Hij had Chateau gelezen en was heel verbaasd over het verhaal, hij had het een andere richting op verwacht.

Wat vind je leuker om te doen, schrijftrainingen geven of zelf aan een boek werken?

Dit is de aller moeilijkste vraag die je me kunt stellen, het punt is, ik kan zeggen, de afwisseling. In je eentje schrijven is eenzaam,  Jan zorgt voor de koffie en dan ga ik weer verder. Maanden alleen bezig met een verhaal. Schrijftrainingen, daar heb je mensen om je heen, met dezelfde passie, die ik mag helpen. Als er mensen debuteren, wat veel voorkomt, dan ben ik trots en dan sta ik bij boekpresentatie, als we toevallig in Nederland zijn,  vooraan te juichen en ik zal ze helpen waar ik kan en mijn netwerk inzetten om ze te promoten. Ik weet hoeveel werk het is. Schrijvers die bij  mij begonnen zijn en nu bij  Ilse (uitgeverij de Crime Company) hun boek uitgeven, hoe trots ben je dan.

Zelf op de werk vloer blijven door verhalen te schijven, ervaart wat voor worsteling het is, je kunt zo uit de praktijk werken, die ervaring delen, als het lukt en je hebt van die glimmende gezichten, daar doe je het voor.

Zou ik niet iets laten vallen omdat ik het zo druk heb!!! NEE. Je kunt minder boeken schrijven of minder trainingen geven, maar 1 ervan laten vallen echt niet

marelle-boersma-logo-1.png

Wat als er iemand zich aanmeldt voor een schrijfvakantie en nog niets op papier heeft staan. Hij heeft nog geen idee, maar denkt wel in een week een boek bij jou te kunnen schrijven 😉

Was het maar zo dan ging ik zelf op mijn eigen vakantie mee. Mensen denken dat soms echt Blanco komen is juist fijn. Als ze woorden hebben, dan is het best moeilijk om dan te zeggen, je bent verkeerd begonnen. Ik ben wel eerlijk dus ik geef wel aan dat bijvoorbeeld de eerste 50 pagina’s  alleen maar inleiding zijn en voor een thriller moet je een korte inleiding hebben. Soms is het even slikken en iemand moet zich erover heen zetten,  liefst niets op papier maar wel in je hoofd.

In een week een boek schijven, dat spreek ik meteen uit, dat gaat echt niet lukken. Een boek schrijven is echt heel veel werk en je kunt best veel hoofdstukken hebben geschreven in een week en daarna ik geef zoveel mogelijk  handvatten mee naar huis zodat ze thuis verder kunnen. Maar dat het boek af zal zijn, dat zal ik meteen ontkrachten.

Wat als een groepje mensen zich heeft aangemeld en niemand blijkt ook maar over enig talent te beschikken. Wordt dit ongemakkelijk of ga je gewoon eerlijk vertellen dat ze beter badmeester in de woestijn kunnen worden 😉

Heel moeilijk,  er zijn mensen die beginnen al op een behoorlijk hoog niveau en er zijn mensen die heel hard moeten werken om op dat niveau te komen. Mensen die gemotiveerd zijn en het heel graag willen en het belangrijkste is dat ze het leuk vinden om te schrijven, dan kan ik ze echt leren een boek te schrijven. Als mensen denken ik wil rijk of beroemd worden dan zegt ik eerlijk dat moet je niet willen. Sommige mensen schrijven in 2 of 3 maanden een boek, ik moet hard werken om een boek schrijven, ik doe er zeker 5 maanden over.

Je  moet duidelijk weten, welk genre je wilt schrijven, kinderboek, thriller, YA of roman. Wat vind je moeilijk waar worstel je mee. Ik lees het, misschien heb  je wel  een gouden personage in je verhaal, maar de spanning is er niet. Waarom wil je een thriller schrijven, omdat ze zo in zijn? Maar als jij een roman schrijver bent waarom niet dan.

Hoe zie jij je fans? Zie je ze als vriendinnen met wie je alles deelt? Vooral als we ambassadeurs mail van je krijgen, lijkt het of je het tegen een vriendin hebt.

Hoe gaaf is het als mensen jouw volgen en zich ambassadeur van je willen noemen, dan zijn ze fan van je. Ik schrijf zoals ik ben, ik kan niet een masker opzetten en doen alsof ik een vriendin ben . Zelfde als dat je een schrijver bent  en je niet in kunt leven in je personages. In een thriller zet je geen info, maar info kun je dus vertellen in een ambassadeurs mail. Bij de Ik Vertrek boeken ben ik daarmee begonnen. We waren met de olijfolie bezig, toen we met Chateau bezig waren, mensen weten niet hoe je olijfolie maakt en dat het gewoon nog bitter is. Hoe leuk is het om mensen mee te nemen in je gedachten wereld, dat je mensen mee neemt in jouw leven en  in de wereld van de hoofdpersoon. Dat je naar een lavendel museum gaat en verteld wat je daar allemaal ontdekt.  Wanneer je vertelt welk kasteel model heeft gestaan in het verhaal en als je dan een berichtje krijgt van een ambassadeur met een foto en het berichtje, ik sta in dat kapelletje van het verhaal.  Dat is de verbinding die je met je lezers hebt.

download (10)

Mijn ambassadeurs zijn vriendinnen, zij lezen de verhalen en die verhalen komen uit mij en die emoties die wil ik delen.

Tijdens de boekpresentatie van Marelle in Utrecht werd er gezegd door de boekhandelaar, die eerst een beetje sceptisch tegenover de boekpresentatie stond “het is zo warm hoe jouw boekpresentatie ging. De mensen hangen aan je lippen en vinden het zo leuk hoe jij je verhalen verteld.” Er kwam zelfs iemand naar haar toe en vertelde dat ze ambassadeur van Marelle was. mensen zijn helemaal trots dat ze ambassadeur kunnen zijn.

Ik doe dit al sinds 2010, de ambassadeursmail sturen. Het is  een heeeeel lang traject, dat je ook in de vingers moet krijgen. Ik vind het alleen maar leuk om die mailtjes te sturen, dan ga ik los, dan is het gewoon een verhaal vertellen aan de mensen die mijn boeken lezen. Voor de meeste thrillers is dat misschien minder interessant, het kan dingen weg halen de de magie afhalen van een boek, maar met deze achtergrond weetjes, doe je af en toe een gordijntje open, om even de smaken van de chocolade te laten zien en hoe die repen er dan uitzien.

https://marelleboersma.nl/aanmelden-ambassadeur-marelle/

ambassadeursfoto-west-mus.jpg

Filmmakers kijken naar recensies, zou het een serie kunnen worden, ik denk zelf van wel vooral met de vele Ik Vertrek programma’s op tv, wat denk jij?

Ik Vertrek is op dit moment hot. Ze moeten er series van maken. Bijvoorbeeld Chateau in 6 delen, er zitten  gigantische plotwendingen in. Die zitten op hele strategische plekken. Het boek ligt bij een filmmaker, maar ik was net telaat, dat is the de story of my life, ik ben altijd de tweede, maar het komt vast goed. Het verhaal ligt bij de producent en misschien stuur ik Ciao ook nog  wel op. Ze kunnen maar 1 project per keer doen, omdat het veel geld kost, maar het ligt er dus…….

Thrillers moeten plots hebben van uuuhhh neeee hoe kan dat, wat vind jij? Erg voor de hand liggend, dat moet niet, dan wordt het te romantisch en het is natuurlijk een thriller. Het is moeilijk om een echt plot te bedenken dat je echt niet ziet aankomen lijkt me.

Ik heb 1x….. , dat boek is uiteindelijk niet uit gebracht, daar ben ik aan begonnen het derde boek over Fenna Faassen.  Na Complex en Schaduwspelen wilde ik een derde boek schrijven en dan lwilde ik haar om het leven laten komen, dat verwacht niemand, een hoofdpersoon die dood gaat, dat leek me leuk. Ik gaf haar tienerdochter Tara een grotere rol  zodat zij haar moeder zou kunnen over nemen. Tara, die vond dus haar moeder en dat heb ik geschreven, vol van emotie.  Ik woonde nog op de flat en liep naar de keuken en heb daar staan janken als een gek,  dit kan toch niet, Fenna,  ik ben gewoon gek op dat mens het is zo’n leuk mens, dat was natuurlijk een giga plot, maar ik kon het niet. In Vals Alarm heb ik Fenna nog even terug laten komen, een heel klein rolletje had  ik haar gegeven en dat had ik niet kunnen doen als ik haar eruit had geschreven.

Wil je geen serie met 1 hoofpersoon schrijven?

Ik wilde toen een serie met 1 hoofdpersoon schrijven Fenna, maar je moet in een serie het personage dusdanig ontwikkelen dat het goed door gaat naar een volgende aflevering. Vaak ligt het er te dik op, dat er dan al iets geÏntroduceerd wordt dat dan helemaal blijft hangen en dat je dus een tweede boek wil/moet lezen, want dat wordt spannend. Daar ben ik niet van. Dit is een thema serie, met ieder boek andere personages en ik heb nog heeeel veeeeel ideeën.

Dit is een serie met allemaal stand- alone’s dus filmmakers kom maar op

Bedankt Jan en Marelle voor deze geweldig openhartige middag enne “Ik Vertrek” volgend jaar voor een korte vakantie naar Medina om de sfeer, de chocolade en de  cappuccino te proeven. 

Lieve leesgroet Caroline

Boekenuitjes·boekenuitjes Vlog

Uitgeschakeld – Angelique Haak de Boeklancering #Sfeerimpressie&video

Uitgeschakeld – Angelique Haak de Boeklancering

41229854_697797327244062_3270018194563137536_n.jpg

Al vroeg op pad om de files voor te zijn, was een slimme tip zelfs nu stond ik toch even vast, maar ruim op tijd om aanwezig te zijn bij de boekpresentatie van Angelique Haak haar tweede thriller Uitgeschakeld. De lancering was in een werkelijk zeer intrigerende bibliotheek, wat een mooi gebouw om eens even door te lopen.

Om 18 uur kwam ook Angelique de bibliotheek in gewandeld en mochten wij elkaar dan eindelijk een keer in real life ontmoeten. Even kennismaken, even de vragen doornemen en al snel bleek dat we redelijk veel overeenkomsten hadden. Altijd even spannend als je iemand alleen via Facebook kent, maar dit kwam helemaal goed.

Om 19 uur druppelde het eerste publiek binnen en dat bleef maar druppelen, wat een gezellige drukte. Om 19.30 gaf Ilse Karman, van uitgeverij De Crime Compagnie, het startsein met een korte introductie. Natuurlijk over Uitgeschakeld maar ook Een nieuw begin werd nog even aangehaald, het spetterende debuut van Angelique. Haar eerste boek was genomineerd voor de Schaduwprijs, een prestigieuze Nederlandse prijs voor debuterende auteurs. Voor haar tweede boek had Ilse een nieuwtje: Het boek van Angelique heeft een vaste plek in de Bruna vestigingen veroverd en dat is een hele prestatie, waar Ilse dan ook als uitgever enorm trots is.

Na het verhaaltje van Ilse las Angelique een stukje voor uit Uitgeschakeld, een stukje waarbij één van de thema`s uit het boek sterk naar voren komt. Daarna was het mijn beurt, niet voor niets was ik natuurlijk al vroeg op pad gegaan, en met toch wel een zeer gezonde spanning en ietwat klotsende oksels stapte ik het podium op. Mijn eerste interview was een feit.

Het was een heel ongedwongen, gezellig gesprek, waarbij we elkaar goed aanvoelden. De spanningen vielen, bij mij in ieder geval, al snel van mijn schouders. Ik was ook enorm nieuwsgierig naar het verhaal van Angelique, want nadat ik s middags voor de tweede maal het proefexemplaar dichtsloeg, wilde ik toch echt nog wel meer weten van deze schrijfster. Ook deze keer was ik, aan het einde van het boek, danig van slag. Meer zal ik niet vertellen maar persoonlijk ben ik zeer onder de indruk van de manier waarop Angelique haar wendingen in het verhaal brengt.

Nieuwsgierig naar het interview, je kunt het hier terug kijken.

De gehele avond was een groot succes, er was veel enthousiast publiek en Angelique was zeker tot een uur na het officiële gedeelte nog aan het signeren. Om 21.30 stapte ik weer in de auto, met een gezonde dosis adrenaline want het was echt leuk en ik kan weer een vinkje zetten op mijn Bucketlist.

Iedereen bedankt voor jullie komst mede dankzij jullie was het een gezellige avond. Ik weet zeker dat Angelique de hele dag nog loopt te shinen. Caroline, Miriam en Alexander, Dini en Hannie bedankt voor jullie mentale support

 Ik kijk al uit naar haar derde thriller maar voor jullie. Heel veel leesplezier geniet van Uitgeschakeld want hij is verslavend

Lieve Boekgroet Moon Kager

 

Boekenuitjes

De vierde editie van BOEK10 in Hoorn, de ladies van Mustreads or Not waren erbij..

De vierde editie van BOEK10 in Hoorn, de ladies van Mustreads or Not waren erbij..

download (25)

Eerst even gezellig een bakkie koffie doen met zijn vijven, waarna we ons melden in de hal bij de dames in Schouwburg Het Park in Hoorn. Voor ons de derde keer dat we aanwezig waren bij de BOEK10 lancering en de vierde keer dat we de boeken gelezen hebben. Altijd weer een feest der herkeninning en we liepen dan al snel vele bekende tegen het lijf.

Het programma is weer heel divers en erg interessant, en natuurlijk voor de debutanten welke voor het eerst vandaag hun eigen boek in handen mogen houden retespannend…

IMG-20180929-WA0004

De bel gaat voor de eerste ronde, we worden ontvangen met een indrukwekkend gedicht van Jeroen Kraakman waarna Cecile Korevaar de auteur van Wat jij niet weet, verteld over haar inspiratie. Onno Sven Tromp geeft ons een inspirerende workshop over het schrijven van een Haiku. Het hele team ging los en zelfs bij thuiskomst volgen de Haiku`s nog over de app. Onze Caro ging zelfs naar voren het podium op om haar Haiku te delen met het publiek. Iets met een tomtom een nummer wat zij heerlijk mee zong en daardoor de afslag miste.

Een korte pauze, waarna het programma verder ging met een interessant interview met de Vlaams/Nederlandse schrijfster en docent aan de schrijversacademie Kathy Mathys. Nienke en Elly vroegen de schrijfster de oren van het hoofd over haar nieuwe boek Verdwaaltijd.

20180929_141127.jpg

Zo waren er nog veel rondes die ons zeer interesseerde, de uitslag van de verhalenbundel De Grijze Klevers, de 25 schrijvers waarvan een verhaal in de bundel is gepubliceerd werden bekend gemaakt. Veel blije enthousiaste auteurs stonden op het podium te stralen. Buddy Tegenbosch, auteur van avontuurlijke jeugdboeken, oog om oog, Live Stream. De schrijvende piloot beantwoordde alle vragen uit het publiek, met vooral veel humor, eerlijkheid en zeker zelfspot. De boekenverkoop achteraf in de foyer was dan ook een groot succes, de boeken van Buddy vlogen over de tafel.

En dannnnnn… het werd in de pauze wel erg druk in de foyer, de deelnemers en de familieleden van de vierde editie van BOEK10 stroomden de schouwburg binnen, na de pauze vertelde Janneke Bazelmans, Marc Kerkhofs en Silvia van Gimst over hun ervaring van hun deelname aan de Boek10 editie van 2017 en 2016.

Toen begon de sfeer in de zaal te veranderen, de spanning was tastbaar en liep op, een voor een kwamen de auteurs het podium oplopen, trots en blij maar wel enorm zenuwachtig. Dit was erg mooi om te zien. De auteurs kregen elk hun podium en Elly Godijn en Nienke Pool maakten er, met hun heerlijke verschijningen, een prachtig moment van voor de auteurs.

DSC04463-A.jpg

Wij hebben genoten, niet alleen van het programma wat ons zeer heeft geïnspireerd, maar het was ook zo fijn dat we de schrijvers van eerdere edities weer konden ontmoeten en onze mede bloggers waar we weer even heerlijk mee konden bijkletsen. Het is gewoon een grote familie waarbij vooral het respect en vriendschap hoogtij vieren

Gefeliciteerd met jullie lancering, BOEK10 editie 4 was weer een groot succes. Elly en Nienke en alle mensen achter de schermen bedankt voor de gezellige en vooral goed georganiseerde middag en ….

Op naar editie 5

Liefs Moon

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Boekenuitjes

Boeklancering…; Mij zie je niet – Loes den Hollander. Met een lach en een traan

Boeklancering “Mij zie je niet” Loes Den Hollander.

20180809_115505.jpg

Met een lach en een traan, werd vandaag “Mij zie je niet” gelanceerd bij boekhandel Plukker in Schagen. Er waren veel bekende gezichten aanwezig bij de boeklancering, bekende schrijvers kwamen Loes feliciteren. Simone van der Vlugt, Marian van de Berg en Marion van de Coolwijk welke Loes mocht interviewen tijdens de gezellige ochtend.  Maar ook collega Bloggers waren aanwezig, we hebben weer even heerlijk bij gekletst met het team van Thrillers and More, welke een pittige reis achter de rug hadden.

Marion was trots ze mocht haar mentor het hemd van het lijf vragen. Natuurlijk werd er teruggekeken op het zware jaar dat Loes en haar man Harrie achter de rug hebben. Ondanks dit alles zetten deze kanjers alles in een positief licht en gaan door. Respect. Ik mocht met dank aan de Crime Compagnie het boek lezen en was erg onder de indruk van de draai die Loes aan dit verhaal heeft gegeven, de manier waarop zij de lezer toespreekt, komt binnen en is dan ook een dikke Mustread. Je proeft woede, welke beangstigend goed is overgebracht door de schrijfster. Dit kwam ook tijdens het interview naar voren, Marion las een passage vooruit “Mij zie je niet” waarin dit heel duidelijk naar voren kwam. Voor de aanwezige die het boek nog niet hadden gelezen zeker een reden om het boek aan te schaffen.

De heerlijk ongedwongen sfeer maakte deze ochtend tot een mooie herinnering. Natuurlijk deel ik met jullie deze herinnering en ik kijk uit naar het volgende boek, waar Loes al heel voorzichtig weer mee begonnen is.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Bedankt Loes, allereerst voor je geweldige boek weer, maar zeker ook voor je openheid, je eerlijkheid en de indrukwekkende ochtend in Schagen

Lieve groet Moon Kager