Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

Ik reis alleen -Samuel Bjork 5***** sterren

 

Samuel Bjork kwam dit jaar uit met Doodsvogel waar we al heel veel mooie verhalen overhoren de Mustread van 2016 ???Hij ligt hoog op de stapel van zowel Caro als Moon, om even terug te kijken op 2015 toen we ook zo genoten van “Ik reis alleen ”

 

Auteur: Samuel Bjork92

Uitgever: Luitingh-Sijthoff

  • Nederlands
  • 400 pagina’s
  • Luitingh-Sijthoff
  • maart 2015

Het verhaal:

“Lisa zou naar school toe gaan Trippel Trippel Trap.

Met haar nieuwe jurkje aan. Ging ze blij op stap.”

Walter Henriksen ontdekte tijdens zijn wandeling met Lady, de hond, het kleine meisje dat aan de boom hing. Ze bungelde boven de grond met haar rugzak op de haar rug, en een bordje om haar nek.

IK REIS ALLEEN.           

Het meisje blijkt de 6 jarige, Line Olsen te zijn in haar pinknagel is het cijfer één gekrast. Als na Line, nog een meisje op exact dezelfde wijze wordt gevonden, met bij haar het cijfer twee wijst alles erop dat Noorwegen te maken heeft met een serie moordenaar, er zullen meerdere meisjes volgen.

Holger Munchs wordt van stal gehaald nadat zijn speciale onderzoeksteam opgeheven is, de 54 jarige stevige nerd heeft zijn baan terug als blijkt dat dit geen op zichzelf staande moord is. Hij krijgt de leiding over het onderzoek en wil alleen mee werken als Mia Kruger zijn partner mag zijn, maar Mia is niet heel gemakkelijk over te halen, zij lijdt aan een depressie na het overlijden van haar tweelingzus Sigrid bijna 10 jaar geleden, ze heeft zich teruggetrokken op het eiland Hitra. In de volle overtuiging op 18 april zelfmoord te plegen exact 10 jaar na de dood van haar zus, welke overleed aan een overdosis. Maar dan komt Holger hij spoort Mia op en probeert haar over te halen mee te werken aan het onderzoek. Eerst weigert ze maar de zaak van het meisje aan de boom laat haar niet los en als de radars in haar hoofd een aanknopingspunt ontdekt beseft ze dat Sigrid moet wachten, ze doet mee.

Wie is degene die de kinderen met zorg aankleed als een pop, vermoord met een narcose middel en dan met een rugzak vol schoolspullen aan een boom hangt? Het speciale onderzoeksteam is terug op zoek naar antwoorden.

Hoe ver zou jij gaan  .. om WRAAK te nemen.?

Wat was Caro haar mening

Het boek trok me aan door het voorstukje. Een meisje opgehangen in een boom aan een springtouw met een rugzak en boeken en een bordje om haar nek met “Ik reis alleen” erop. Ik werd zo naar dit verhaal toe getrokken. Wie doet zo iets, waarom. Zelf ben ik fan van Scandinavische thrillers en films en dacht dit moet wel wat zijn. En idd. wat een boek. Ik moest er even inkomen, maar kon het niet meer weg leggen.

Steeds verder wordt je in het verhaal mee genomen en wordt je van de ene naar de andere verhaallijn mee getrokken. Munch die naast zijn werk, zijn vrije uren moet verdelen tussen zijn kleindochter Marion en zijn moeder, die in een tehuis zit.  Maar ook Mia die tijdens het onderzoek  haar verleden steeds meer tegen komt. Zelfs de computer nerd Gabriel die eigenlijk niet bij de politie zit, maar die meegedaan heeft bij het oplossen van een vraagstuk  en door Munch bij het team gevraagd wordt, komt met verrassende oplossingen. Eigenlijk zijn het meerdere verhalen die uiteindelijk allemaal wel iets met elkaar te maken hebben. Het boek leest zo lekker weg, je wil steeds doorlezen en weten wat er gaat gebeuren.

Dit boek is een topper en geef het zeker 5 sterren. Ik ben heel benieuwd naar het vervolg van deze  serie en schrijver. Ik hoop dat deel 2 net zoveel spanning en omwentelingen heeft als dit debuut. Een recensie schrijven over dit verhaal is best moeilijk omdat er zoveel verhaallijnen in voor komen, die eerst niets met de moorden maar uiteindelijk toch via een omweg hier mee te maken hebben. Je moet het boek gewoon lezen en zelf tot de conclusie komen dat dit echt een super Scandinavisch hoog standje is.

Wat was Moon haar Mening:

Een binnenkomer met het epiloog, waarin beschreven word dat er een baby wordt vermist. Dan de vondst van Line bungelend aan de boom dat gaat lekker maar daarna komt het verhaal wat langzaam op gang, het neemt je eerst mee in het leven van Mia en Holger. Maar zodra Mia beslist mee te werken aan het onderzoek komt het boek in een stroomversnelling, ik heb ontzag voor het brein van Mia wat zij allemaal ontdekt. Naast Mia en Holger speelt Tobias een belangrijke rol in het verhaal, hij vindt samen met zijn broertje Torben het tweede meisje, en heeft zichzelf voorgenomen meer te weten te komen christelijke meisjes in het bos. Ook Tobias gaat op onderzoek uit, met zijn dertien jaar is hij een ondernemend mannetje.

Het verhaal bestaat eigenlijk uit meerdere delen met best veel personages maar door de korte hoofdstukken is dit zeker niet irritant, de personages worden allemaal goed beschreven en zijn alle maal op zichzelf staand al heel interessant om over te lezen en daardoor leest het boek fijn, niet ingewikkeld maar vlot.

Tijdens het lezen denk je dat je al het ergste al hebt gehad maar dan neemt het verhaal heel onverwacht wel een heel persoonlijk wending waardoor je het boek echt niet meer los kan laten. . De relatie tussen Holger en Mia is interessant en van mij mag er wel een serie uitkomen van dit duo. Het plot is verrassend en goed beschreven tot de laatste bladzijde blijf je geboeid Ik denk dat er nog meer verhalen komen in deze lijn. Ik hoop het want wat heb ik van dit boek genoten.

  • Spanning:5
  • Plot:5
  • Schrijfstijl:5
  • Leesplezier: 5

 

Niet anders dan van ons Dikke 5 ***** sterren voor dit mooie boek

een Mustread nu gauw Doodsvogel oppakken 

Caro en Moon 

 

 

 

 

 

Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

Indigo- Sterre Carron

sterre met nieuw boekDuo recensie van Caro en Moon

Het laatste deel voor Indra is Indigo, Caroline en Moon lazen allebei dit prachtige boek lees je mee wat wij ervan vonden.

Indigo- Sterre Carron

Uitgever: Witsand Uitgevers

  • Nederlands
  • 372 pagina’s
  • Witsand Uitgevers
  • oktober 2015

 

Wikipedia Indigo:

Het Indigo-fenomeen is erkend als een van de meest opwindende veranderingen in de menselijke aard die ooit werden beschreven. Het Indigo-label beschrijft het energiepatroon van menselijk gedrag dat bestaat in meer dan 95% van de kinderen die de laatste 10 jaar werden geboren… Dit is een wereldwijd fenomeen en uiteindelijk zullen de Indigo’s alle andere kleuren vervangen. Wanneer ze kleine kinderen zijn, zijn Indigo’s makkelijk te herkennen door hun ongewone grote, heldere ogen. Het zijn bijzonder intelligente en vroegrijpe kinderen met een verbazingwekkend geheugen en een sterke wens om instinctief te leven. Deze kinderen van het volgende millennium zijn gevoelige, getalenteerde zielen met een ontwikkeld bewustzijn, die hier gekomen zijn om de vibraties van onze levens te helpen veranderen en om één land, één wereld en één ras te creëren. Ze zijn onze brug naar de toekomst.

De Cover;images (7)

“Je hebt het me beloofd om me nooit in de steek te laten. Je hebt het me verdomme beloofd. Toen papa wegging, heb je gezegd dat je me nooit maar dan ook nooit in de steek zou laten”

Moon: Wat een prachtige omslag een helder blauw oog prachtig maar niet alleen de cover spreekt me aan, ook de eerst bladzijde en elk nieuw hoofdstuk  staat het mooie oog in het zwart wit. Net die extra aandacht geeft het boek een speciale uitstraling. Ik ben sowieso fan van Sterre Carron dus had het boek al besteld. Maar Als ik zo`n boek in de winkel zou zien liggen pak ik het gelijk op en dan die extra`s dat vind ik echt mooi , Matsya van Sterre Carron had ook van die extra`s en daar alleen al ben ik blij dat ik alle delen in mijn kast heb staan daar ben ik dan echt trots op .

Caro: Wat een prachtige Cover, een licht oog met een fel blauwe iris erin. Jammer van het kleine stukje tekst door het oog heen, had niet gehoeven. Sterre is goed en dat wordt op internet goed doorgegeven. Het stukje had beter op de achterkant kunnen staan.

De eerste blz. geeft het oog in zwart wit weer en ieder volgend hoofdstuk begint in de boven hoek met het oog. Prachtig gedaan.

“Ik zal niet doden. Ik zal niet doden. Ik zal niet doden.”

 

Het verhaal ;

Wanneer Vanja Mybach wakker schrikt weet ze het, ze heeft gedroomd, maar niet zomaar een droom Vanja droomt wel vaker voorspellende dromen. Als ze wakker wordt en ze ziet wazig weet ze dit is een voorspellende droom geweest en zo ook die ochtend.. Sebastian haar broer is in gevaar, algauw komt ze er achter dat zijn bed onbeslapen is. Ze gaat hem zoeken, en gaat naar het huis van Elin het vriendinnetje van Sebastian waar hij voor het eerst de nacht zou doorbrengen. Maar wat ze daar treft als ze aankomt is afschuwelijk…

Hoofdinspecteur Rani Diaz, is net terug van vakantie wanneer ze `s nachts wakker wordt gebeld en op de zaak van de vermoorde Sebastian word gezet. Wat is er gebeurt die avond, het meisje Elin is er erg aan toe, en Sebastian is geslagen door een hamer en gestoken door een schroevendraaier? Waarom gelooft niemand Vanja, juist zei kan de antwoorden geven!

Onze  mening ;

Caro:

Een ijzer sterke Rani Diaz thriller. Bloedstollend spannend en met een plot die op een gegeven moment duidelijk wordt, maar het hoe en waarom blijft dan nog even een raadsel.

Het team van Rani wordt tot het uiterste gedreven en er wordt echt alles aan gedaan om de moordenaar op te sporen.

Het privé leven van Rani is gelukkig stabiel, maar dat van haar collega Simons staat onder spanning. Rani draagt een geheim mee wat ze Simons moet vertellen, maar wat ze heel erg moeilijk vind.

Het is een verhaal met louter verliezers en waar duidelijk wordt gemaakt dat de buiten kant vaak maar schone schijn is. Bijna iedereen draagt wel geheimen met zich mee.

Een moord verhaal met vele verhaallijnen die tot het uiteindelijke plot leiden

Moon:

Beginnen in zo`n prachtig boek met de mooie cover en de mooie uitstraling.. Dat is geen straf sowieso niet wan tik keek hals reikend uit naar het vervolg van de Rani Diaz serie van Sterre Carron en het wachten word weer beloond. Indigo heeft een zweverig gehalte, wat mij erg aanspreekt. De onmacht van Vanja, dat doet zelfs mij pijn, door niemand gelooft te worden, je moeder wil je naar een inrichting sturen, tussen de regels door voel je gewoon de pijn van het meisje. Niemand gelooft haar…

Het was gelijk weer herkenbaar, Rani is een personage waar ik erg fan van ben en ook in Indigo bijt ze zich weer vast in haar werk en de zoektocht naar de dader. Maar ook naast het zoeken van de dader neemt Sterre de lezer mee in het privé leven van Rani waarin ze te maken heeft met haar gezinsperikelen en dat Rani iets heeft gezien wat ze liever niet had gezien, Gaat ze het geheim voor zich houden of verteld ze haar dierbare collega Bert Simons wat ze gezien heeft?

Ook Indigo is in dezelfde fijne schrijfstijl als de andere boeken van Sterre, tijdens het lezen baal ik er al weer van dat het boek alweer bijna uit is en dat ik dan weer lang moet wachten op een nieuw verhaal van Rani Diaz, tijdens het lezen gaan mijn gedachten meerdere kanten op en merk ik dat ik er weer helemaal in zit ik kan het boek dan ook slecht wegleggen. Het einde lag niet in mijn verwachtingen ik had het echt niet aan zien komen, maar juist daarom is het gewoon weer een heerlijk boek, welke je zeker als je de andere boeken van Sterre hebt gelezen eigenlijk niet kan laten liggen.

Indigo is een heerlijke opvolger van MARA, TIRTHA,MATSYA en TRIFLA, met de juiste spanning de heerlijke personages welke zich steeds meer ontwikkelingen en waar je steeds meer van te weten komt, en met de heerlijke namen waar je ook weer over na gaat denken  en ook in Indigo weer die mysterieuze sferen waar het alle kanten op kan gaan.. is Sterre toch echt een grote favoriet bij mij in de boekenkast..

Zoals jullie wel voelen aan komen krijgt ook Indigo weer een prachtige beoordeling:

  • Spanning: 5
  • Plot:                4
  • Leesplezier: 5
  • Schrijfstijl: 5                                            5 sterren van Caro
  • Originaliteit: 5
  • Psychologie:

 

  • Spanning: 5
  • Plot: 5
  • Leesplezier: 5                                       5 sterren voor Moon
  • Schrijfstijl: 5

En ook van Moon 5 ***** sterren we zijn het enorm eens dit maal dus Sterre kom maar op we wachten met smart INDRA……

Caro en Moon

Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

Hemelsblauw – Margreet Slikker 5***** sterren

efa31baac62c421bab5dcc74938d9bf1_400x400.pngHemelsblauw – Margreet Slikker

Auteur: Margreet Slikker

Uitgever: Klapwijk & Keijsers

  • Nederlands
  • 240 pagina’s
  • Klapwijk & Keijsers
  • november 2012

Het Verhaal

Tijdens haar eerste werkweek als rechercheur in Schagen krijgt Carolien de Vries te maken met een lugubere moord. Er worden vijf lichaamsdelen van een man gevonden in het atelier van kunstschilder Tarpin. De romp, armen en benen zijn neergelegd als Drawing 44, een van de laatste werken van de kunstenaar. Snel volgen meer bizarre moorden. Is er een verband met haar tweelingzus Stefanie, die twintig jaar geleden werd verkracht en verminkt en tien jaar daarna spoorloos verdween?

De Omslag:17226010._UY275_SS275_

Een prachtige cover, heeft Hemelsblauw al zeggen we dat  zelf, de kracht van het blauw van de lucht  en het rood van het bloed aan het mes. Wauw het spat van de omslag af. Het lugubere mes met het bloed druipend eraf met het Polder uitzicht een boek waar we gelijk warm voor lopen alleen al de uitstraling.

Mijn Mening:

Moon:

“Laat het onderzoeken en kijk of er een match is in het systeem. Als die er is, heb je de moordenaar van Stefanie de Vries.

Dat ik gelijk gepakt ben door de schrijfstijl van Margreet, het verhaal speelt zich af in de omgeving waar ik woon dus erg fijn die herkenning tijdens het lezen. Margreet neemt je gelijk mee naar de Plaats delict en een lugubere plaats delict waar ik echt van houd. Je leest mee in het onderzoek van de Rechercheurs Abels en de Vries.

Maar mijn aandacht wordt getrokken naar de schuingedrukte hoofdstukken de lugubere daden van een wraakzuchtig iemand .. Maar wie is het en waarom gebeurt er wat er gebeurt, hierdoor word je meegezogen in het boek. Er word duidelijk geschreven, het is zoals het is en er wordt niet om heen gedraaid wat het lezen erg zichtbaar en fijn maakt. De persoonlijkheden van  Madelief Abels en Caroline de Vries zijn aan elkaar gewaagd en moeten elkaar nog erg leren kennen gaande weg het verhaal, het zijn complexe personages met een rugzak vol met bagage wat ze maakt zoals ze zijn, hier raak ik gaan de weg het verhaal steeds nieuwsgieriger naar. Het onderwerp is erg pakkend met lugubere details, het verhaal heeft een hoog psychologisch gehalte, en de personages zijn aan elkaar gewaagd, hebben onderlinge banden maar toch ook weer niet, kortom genoeg voer om je brein tijdens het lezen allerlei scenario`s te laten verzinnen, en dat heeft Margreet enorm goed opgebouwd.

Het verhaal is vanuit het heden 2011 geschreven en  ook herbeleef je het verhaal met flashbacks naar 1991. 20 jaar geleden is het zusje van Carolien de Vries ontvoerd en vermoord, haar lichaam is nooit gevonden. Wat is er gebeurt in 1991 juist dit onzekere mysterieuze maakt het verhaal enorm spannend, en is wegleggen bijna geen optie Margreet Slikker heeft echt een keigoed boek neer gezet met Hemelsblauw, dit had ik niet kunnen verwachten toen ik het boek voor het eerst in handen hield. Het boek is tot het einde aan toe spannend, neemt tijdens het verhaal verschillende wendingen welke ik totaal niet aan zag komen. En wanneer je denkt “oh, zo zit het dus,” gaat het verhaal 180 graden om en weet ik weer niet wat ik kan verwachten

De details zijn heerlijk luguber op bepaalde momenten, en hierdoor geeft het net die extra dimensie aan het verhaal. Toen ik het boek op pakte, dacht ik een heerlijke tussendoor thriller in handen te hebben dat ik me daar echt lelijk in vergist heb. Hemelsblauw is echt een Must Read, het heeft die extra`s die een echte Thriller nodig heeft en Margreet Slikker mag zeker meer van dit soort boeken schrijven want met deze schrijfstijl, details en wendingen kan ze zich onder grote schrijvers scharen.

Caro:

“En zo doe jij dat dus ook, Abels. Kanonnen wat is dit irritant”

Het begon al meteen goed met de moord in het atelier en een kotsende rechercheur De Vries.

Het boek is opgebouwd uit de hoofdstukken met de jaartallen 2011 en  1991. Ook zijn er schuin gedrukte passages. Wie vertelt deze stukken en wat heeft deze persoon met de moorden te maken? Dit zet me gelijk aan het denken ik wil het weten ….

Een heerlijk boek om te lezen, steeds verder willen, nog één hoofdstukje ach nog één!! Ik vond het ook erg fijn dat er niet heel veel personages in voor kwamen met moeilijke namen en bijnamen, je hoefde je niet steeds af te vragen wie nu wie was en bij wie die persoon hoorde.

Normaal doe ik wel 1 tot 2 weken over een boek deze heb ik in 4 dagen uit gelezen, kon echt niet meer stoppen. Een boek met alle ingrediënten voor een goed verhaal. Romantiek, erotiek, spanning, emoties en tot het einde een goed verstopt plot.

Dit is een Mustread voor je lijst.

Kortom we kunnen echt niet anders als 5 ***** dikke verdiende sterren geven aan die uren leesplezier en we kijken met smart uit naar een nieuw boek van Margreet Slikker

Caro en Moon Margeet1

Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

Trifla – Sterre Carron

Het vierde boek alweer van Sterre, Trifla , ditmaal uitgegeven bij Witsand uitgevers uit België. Ook in Trifla gaat het verhaal verder meer en meer komen we als lezer te weten over Rani Diaz, ze groeit als ware met ons mee. Inmiddels is er in de gezinssituatie een hoop verandert was ze eerst voogd van haar zusje , nu woont ze samen met haar vriend en ze hebben samen een dochter, Rune.Ook Trifla is weer heerlijk neergezet door Sterre, en was een feest om te lezen.

Lees je mee wat we er van vonden?images (9)

Uitgever: Witsand Uitgevers bvba

  • Nederlands
  • 384 pagina’s
  • Witsand Uitgevers bvba
  • augustus 2015

Wikipedia:

Triphala is een Ayurvedische [ 2 ] kruiden rasayana formule, bestaande uit gelijke delen van drie myrobalans , genomen zonder zaad.

Het Verhaal

“Met welk verhaal probeer je ons nu weer zand in de ogen te strooien?

Op een zomeravond gaat Marie Teugels joggen met haar hond. Even later komt de hond alleen terug naar huis, maar waar is Marie?
Hoofdinspecteur Rani Diaz, net terug aan het werk na haar bevallingsverlof,
wordt met haar team belast met deze verdwijningszaak. Er is geen enkel aanknopingspunt, geen enkele tip of bruikbaar spoor. De temperamentvolle hoofdinspecteur moordzaken tast volledig in het duister…
Twee maanden later verdwijnt een tweede vrouw, de onderwijzeres Zieta Hofman, kort nadat zij de school heeft verlaten.
Er sluipt toch niet weer een monster rond zeker, dat jonge vrouwen kidnapt ‘voor eigen plezier?’
De verdwijningen zorgen voor een collectieve psychose. Kan er dan niemand instaan voor onze veiligheid? Houdt het hiermee op of verdwijnen er nog mensen?
Zal Rani niet ten onder gaan aan de immense druk? En hoe redt ze zich wanneer ze ook nog een vriend verliest? Rani beseft dat ze dringend haar onderzoeksterrein moet verleggen, maar hoe precies?

Onze Mening:

Dat we bij Trifla gelijk het gevoel dat het weer zo`n boek word dat we slecht weg kunnen leggen

Er sluipt toch niet weer een monster rond, zeker dat jonge vrouwen kidnapt ‘voor eigen plezier?’ 

Dat je na drie boeken gewoon blij bent dat je weer verder kunt met de hoofdpersonage is ons wel vaker gebeurt, we houden er nu eenmaal van om mijn personage te zien veranderen en in mijn gedachten zien we haar in dit geval dan ook helemaal voor ons.

Rani is inmiddels ouder, en zelfs moeder geworden, ook haar zusje en Bert Simons veranderen mee in de boeken. Heerlijk. Al vanaf het begin zit je er weer in, Wat is er gebeurt en waar gaat het heen…. Onze gedachte gaan tijdens het lezen alle kanten op en we hebben halverwege een idee waar of het heen kan gaan maar of dit ook zo is..

Ook in dit boek krijgt Rani de nodige tegenslagen te verwerken, waardoor je haar vastberadenheid en eigenzinnigheid steeds meer gaat waarderen. Chef van Damme die kunnen we in tussen zelf ook wel iets kan aan doen, zo goed wordt de relatie tussen Rani en van Damme beschreven. Bert Simons is in ons hoofd een grote grommende knuffelbeer die je al gauw als een broer beschouwt, je leeft als je vier boeken achtereen hebt gelezen, gewoon mee met de personages, en beschouwt ze nog net niet als familie.

Sterre Carron heeft de gave om een verhaal op te bouwen, waardoor je wilt blijven lezen, elke keer worden er een paar tipjes van de sluier gelicht waardoor je soms weer een hele andere kant op gaat met je ideeën naar de dader. Tot het einde aan toe is ook Trifla weer opgebouwd vol vragen en wankelende complotten in ons hoofd. En ook in Trifla hadden we het niet aanzien komen, wat een heerlijke schrijfstijl heeft Sterre toch!

Kortom weer een echt Sterre Carron, eentje welke gewoon op je NTL lijstje hoort te staan.

Trifla is weer zo`n boek waar we volop van genieten en  wanneer je  in de boeken zit ze bijna niet weg leggen.  Aan de ene kant wil je weten wie of het gedaan heeft maar aan de andere kant besef je dan ook weer dan het boek dan uit is ..

Nog drie dagen en dan komt Indra uit je kunt nog tot dinsdag 14.00 uur mee doen dan gaan we de antwoorden bekijken en `s avonds om 19.00 uur maken we de winnaar bekend dus doe nog even je best.. een klein tipje van de sluier hebben we opgelicht in deze recensie maar pas op .. er hoort nog iets bij !!!

win actie Sterre Carron – Indra

Lieve leesgroet Caro en Moon 

 

Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

De Vrouw in de Spiegel- Kim Moelands 4 1/2 ster

Een duo recensie van Caroline en Moon. We lazen allebei De Vrouw in de Spiegel, dachten we er hetzelfde over of zaten we totaal niet op één lijn?

  • Nederlands
  • 304 pagina’s
  • Bruna Uitgevers, A.W.
  • maart 2015

Over de Schrijfster:

Kim Moelands is auteur, recensent en journalist en werd geboren op 3 oktober 1975 in Goirle. Haar ouders hadden al snel door dat er iets mis was, maar het duurde tot haar derde levensjaar voordat duidelijk werd wat dat ‘iets’ was. Cystic Fibrosis (taaislijmziekte), een ernstige, erfelijke, chronische aandoening met een beperkte levensverwachting. Kims jongere zusje heeft de ziekte gelukkig niet.

In september 2010 ondergaat Kim een levensreddende, dubbele longtransplantatie. Over het leven voor en na haar longtransplantatie schreef ze het boek Grenzeloos, de langverwachte opvolger van Ademloos. Het boek ligt in januari 2012 in de boekwinkels, samen met een speciale heruitgave van Ademloos. Beide boeken bevatten een authentiek fotokatern.Kim geniet op dit moment met haar nieuwe liefde Jan en hond Balou elke dag van de tweede kans die ze heeft gekregen van haar donor.

Bron:Kim Moelands.nl

“Wauw wat een dappere vrouw, als je het hele verhaal leest, kun je alleen nog maar respect hebben voor Kim Moelands.”

De omslag:

Moon: Mooi is mijn eerste reactie, een veer in drie spijkers. De uitstraling is gewoon lekker luguber, daar houd ik van en ik zou hem dan ook zeker even oppakken om de achterflap te lezen. Nu had ik al erg goede reactie gehoord dus ik kon niet achterblijven deze moest ik hebben in mijn kast. Nu gaan Caroline en ik hem samen leven kijken of onze meningen overeen komen of dat we heel erg verschillen. Ben benieuwd spannend eigenlijk wel weer.

Caroline: De cover is mooi, eenvoudig met een twinkel. Eerst dacht ik dat er een vouw in het boek zat, maar het waren de drie spijkers die door de veer heen zitten, je kunt ze echt voelen.

“Ik denk dat we met alleen zijn tweeën veel verder komen. Als een soort Hannibal en Clarice, quid pro quo. Jij vertelt mij iets en dan vertel ik jou iets!”

Het verhaal:

Twee weken nadat zuivelbedrijf Latté een dreigbrief ontvangt waarin tweehonderdduizend euro wordt geëist, valt het eerste slachtoffer door spijkers in een pak yoghurt. Brigadier Tess Westerhout stort zich op de zaak en komt op het spoor van Charlie ‘de Rat’ Zwols, die een straf uitzit voor een eerdere afpersingszaak. Charlie lijkt Tess en haar collega Vincent verder te kunnen helpen, maar hij eist voor zijn medewerking een wederdienst van Tess. Om aan antwoorden te komen, zal Tess een levensgevaarlijk spel met hem moeten spelen. En Charlie blijkt angstvallig veel over Tess te weten.
Intussen gaat de afperser verder met zijn voorbereidingen om nieuwe slachtoffers te maken…

En wat vonden wij ervan ?

Kim heeft met dit boek de Hebban-Award gewonnen “Beste Nederlandse Thriller”, zijn we het daar mee eens?

Caroline:Wat een goede thriller is dit weer. Ik moest in het begin even door alle personages heen en ze op een rij zetten, maar toen ik door had wie, wie was, werd het verhaal steeds spannender. Het zijn eigenlijk 4 aparte verhalen die samen het plot vormen en aan het einde bij elkaar komen. Een verhaal met tot het einde spanning en een onverwachtse wending.

Moon:Vanaf het begin van het boek, raak je geïntrigeerd, wie zijn al die hoofdpersonen, Elisabeth de huisvrouw bij wie haar huwelijk niet heel veel meer voorstelt en de stem van haar tiranniserende vader in haar hoofd zit, Tess Westerhout de brigadier welke samen woont met haar man Marc en hun zoon Kevin, en de priester Antoine van Gerven welke Tess als zijn eigen dochter beschouwt. Ook komt er een mysterieus persoon aan het woord, beschreven met cursieve letters. En de dader…….wat zijn, zijn motieven om het zuivelbedrijf af te persen.

Hierdoor ben je gelijk een beetje verward hoe gaat dit verder en wat hebben de personages met elkaar te maken.

Maar dit is maar even, als het verhaal eenmaal op gang komt dan krijg je al gauw een kijk op het leven van de personages, door de duidelijkheid in het begin en de korte vlot, geschreven hoofdstukken zit je al gauw in een lees flow waardoor je het boek niet snel weglegt.

En die flow raak je pas kwijt wanneer je het boek dicht slaat, en dan baal je omdat het een open einde is er komt een vervolg en wat mij betreft kan die niet snel genoeg komen. Kim heeft er een fan bij want wat een heerlijk boek, ik heb hem in een zucht uit gelezen en hoop dat het vervolg niet te lang op zich laat wachten.

Als je mij vraagt waarom moet ik dit boek gaan lezen, dan kan ik heel duidelijk en kort zijn. Een goed verhaal, fijne schrijfstijl, lekker spannend, goed plot en fascinerende hoofd personages

En ja, dik verdiend die Hebban Award en de nominatie voor de Diamanten Kogel, wat een prachtig boek is De vrouw in de Spiegel van ons krijgt het boek dan ook 4 1/2 ster..

Caro en Moon 

Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

Uitgeteld – Marja West 4**** sterren

In april verwacht Marja West haar nieuwe boek te presenteren. Echte Barkeepers heten Henk. Laat dit nu in Julianadorp ook echt jaren zo zijn geweest. Caroline en Moon lazen vorig jaar al Uitgeteld van Marja West en om jullie alvast te laten proeven van de schrijfstijl van deze enthousiaste schrijfster Hier onze mening

Auteur: Marja Westuitgeteld_isbn_9789026329791_1_1434664904

Uitgever: Ambo|Anthos

  • Nederlands
  • 272 pagina’s
  • Ambo|Anthos
  • april 2015

De omslag:

Moon;

“Wat als de ex van je man je nieuwe buurvrouw wordt?”

De cover vind ik iets minder een lichtblauwe cover met daarop een goudvis… Tja wat moet je daar nu van denken? Beetje Simpel? Niet echt een gruwelijke thrillervoorkant, maar wie weet wat de binnenkant ons verteld. De tekst op de voorkant over de ex van je man, dat is dan wel weer een beetje minder. Het zal je maar gebeuren, kijk en dan gaan mijn gedachten wel gelijk alle kanten op waar het verhaal over zou kunnen gaan.

Caroline:

De cover van Uitgeteld, zei me niet zoveel. Ik zou hem niet gauw oppakken, maar na het boek gelezen te hebben snapte ik de goudvis voorop. Ik moet er nog om lachen.

Het verhaal:

Wat zou jij doen als je lekker in de tuin zit en plotseling de nieuwe buurvrouw in je tuin staat.

Ze blijkt de ex vriendin van je echtgenoot te zijn. Welke hij tweeëntwintig jaar geleden voor het laatst heeft gezien. Dit overkomt Esther van Neunen wanneer Annelize van Rooijen Zuijlenstein plotseling haar heerlijke zondagmiddag komt verstoren. Annelize heeft na haar scheiding van haar man Rogier het huis naast Esther en Maarten gekocht. Esther voelt een bom onder haar huwelijk komen, haar schoonmoeder vindt haar toch al niet goed genoeg voor haar zoon, ze vindt Esther maar een serveerster terwijl haar zoon een chef-kok verdient..

De nieuwe buurvrouw is culinaire redactrice en is meer in de lijn der verwachtingen van haar schoonmoeder voor haar zoon. Esther wordt onzeker en doet er alles aan om haar huwelijk te redden maar gaat ze niet net een tel te  ver?

Onze mening:

Caro: Wat een super leuk boek was dit. Ik had totaal geen idee waar het heen zou gaan en de manier waarop Esther haar Maarten voor zich terug probeert te winnen is hilarisch. Een meisje uit de Bijlmer die door haar huwelijk in de hogere kringen komt, maar totaal geen kaas heeft gegeten van de etiquette. Ze probeert er alles aan te doen om haar man te behagen. De nieuwe buurvrouw is het toonbeeld van hoe het moet en Esther moet aan haar een voorbeeld nemen van haar man. Wanneer de ex zich steeds verder het leventje van Esther en Maarten binnen dringt en Esther bij Sonja raad vraagt zijn de gevolgen niet te overzien. Omdat Maarten de handelingen van Esther niet meer kan aanzien, stuurt hij haar naar een psychiater.

Het verhaal wordt vertelt door Esther, vanaf de bank van de laatste psychiater die zij bezoekt.

Moon:

Hoe lekker na een aantal zware thrillers, een boek waar je zo door heen sjeest en wat lekker weg leest.

Waar je gewoon even lekker in weg kruipt, en waar je niet te veel over hoeft na te denken. Esther, is een onzekere vrouw welke heel veel van haar man houdt, maar door de nieuwe buurvrouw wordt al het gras onder haar voeten weggemaaid.

Als je het verhaal lees denk je waar gaat dit heen, Esther verteld haar verhaal aan de psychiater, en er komen steeds meer dingen boven tafel. De personage Esther is heel goed beschreven, een beetje een labiele vrouw die van alles in haar hoofd haalt.

Je leest lekker door met een glimlach op je gezicht want Esther is wel een heel aparte, maar je wilt eigenlijk toch wel weten wat ze nu heeft gedaan. De titel en de cover vallen later in het verhaal helemaal op zijn plaats en ik vind hem nu helemaal passend.

Dit debuut van Marja West is een heerlijk boek om te lezen, want je raakt in de ban van de gedachten van Esther, de relatie tussen Maarten en Annelize. En ik wilde toch wel heel graag weten wat er nu gebeurt was. Eigenlijk gewoon een lekker boek om tussen twee echte thrillers te lezen, het is goed opgebouwd qua spanning en ik legde hem met een glimlach om mijn mond weg bij de laatste bladzijde.

Kortom Caro en Moon zijn het eens:

Een boek met een hilarische verhaallijn en een geweldig plot. Soms moesten we zo lachen dat we bevreemd werden aangekeken  door ons  gezin.

Een super Debuut van Marja West. Nog even geduld 6 april in Haarlem is de boek presentatie van Echte Barkeepers heten Henk. En wij weten het zeker wij zijn daar aanwezig9789026334078-echte-barkeepers-heten-henk-l-LQ-f

We geven dan ook dikke 4 sterren aan Uitgeteld, omdat het zo’n ongelooflijk goed verzonnen verhaal is.

 

Caro en Moon

 

 

 

 

 

Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

De Vleermuismoorden- Toni Coppers ruim 4 1/2 sterren

 

Een Liese Meerhout-thriller9200000046289175

 Winnaar van  Hercule Poirot publieksprijs 2015

Auteur: Toni Coppers

Uitgever: Manteau

  • Nederlands
  • 304 pagina’s
  • Manteau
  • september 2015

Lees je mee wat wij vonden dan deze Belgische schrijver, welke afgelopen week de Publieksprijs won op de Antwerpse boekenbeurs. Thriller lezers waren ook aanwezig en hebben met Toni een kort gesprek gehad en na deze dag waren we heel benieuwd naar het winnende boek De Vleermuismoorden, het negende boek van Coppers met in de hoofdrol Liese Meerhout

De cover

Caroline: Een mooie grijstinten cover, de sneeuw zit nog in de lucht met een kasteel tussen de bomen. Na het lezen van het boek krijgt het kasteel betekenis.De laatste boeken van Toni hebben zijn naam in mooie gekleurde, opvallend glimmende letters op de cover staan. Gouden letters bij dit boek.

Moon:Een Liese Meerhout thriller, heeft een heerlijk cover, echt een thrillerhuis in een besneeuwde omgeving. Wat zal er gebeurt zijn in het huis is wat gelijk door mijn hoofd vliegt. De eenzame plek en de grijze achtergrond maken het geheel af. Sowieso benieuwd want Toni Coppers heeft in 2014 de Hercule Poirotprijs gewonnen, deze prijs is een jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Er zijn al meerdere boeken verschenen met Liese Meerhout in de hoofdrol en zoals jullie inmiddels wel weten ben ik daar gek op. In juli van dit jaar las ik al Het Laatste oordeel van Toni Coppers, en daar had ik enorm van genoten. Dus ik ga ook deze gauw lezen, Lees je mee wat ik er van vond?

Het verhaal

 “Het doel van de vleermuizen is om insecten te vangen, daar slagen ze uitstekend in. Maar door dat te doen, dienen ze een ander doel,iets waar die vleermuizen zelf niet in geïnteresseerd zijn.”

Wanneer er op 3 december een oud Mercedes-Sprinter busje zich in de gevel van de Deutsche Bank in Antwerpen boord, denkt men algauw aan een aanslag.  In het busje zaten de  Britse reisagenten en de bestuurder, en er is maar één overlevende. Als blijkt dat de chauffeur van het busje vergiftigd is met rattenvergif, veranderd het idee van een aanslag algauw in Moord. Liese Meerhout commissaris van de Cel Agressie, ook wel “de Moord” genoemd neemt de zaak op zich.

De chauffeur van het busje is een oud collega van de Antwerpse Cel, Bruno Deloovere is vijf jaar geleden ontslagen nadat hij niet van zijn verslaving af kon komen. Als een 3 dagen later rechter Alexander Pevenijns, bijgenaamd; de Buldog, in zijn garage door drie messteken om het leven wordt gebracht, omdat het lijkt dat het om dezelfde dader gaat, wordt ook op deze zaak het team van Liese gezet.

Wanneer Liese het winkelcentrum uitloopt na dat ze haar cadeautjes heeft gekocht voor de Feestdagen, wordt ze beschoten, het schot komt tussen haar rechterarm en haar borstkas, en ze raakt gewond, omdat het lijkt of de dader het op Liese heeft voorzien duikt ze onder in een hotelletje van een oude vriendin van haar collega Michel Masson.

Wat is de dader van plan en wat is de connectie tussen de rechter, Bruno Deloovere en Liese? Het team staat voor raadsels.

“Eerst een ex-flik, dan een rechter, nu een commissaris; zei Torfs met pure gal in zijn stem. Dat kun je godverdomme bezwaarlijk nog toeval noemen.”

Onze mening

Caro: Weer een prachtige Coppers thriller. De vele verhaallijnen komen aan het einde bij elkaar in een plot die ik niet had voorzien. Een psychologische thriller vind ik, met enkele gruwelijke moorden die hiertoe bijdragen, gepleegd door iemand met een zeer ziek brein.

Ik had eerst zoiets van wat een hoeveelheid personages en hoe passen die allemaal in  elkaar.  Maar ik kon het boek steeds moeilijker weg leggen en was zo benieuwd naar het einde.De moorden zijn opgelost, maar het privé leven van Liese, daarmee kan het nog alle kanten  op. Ik verwacht een volgende Liese Meerhout over niet al te lange tijd meneer Toni Coppers.

Ik ben zeker fan van deze serie en heel blij dat ik bij de uitreiking van de Hercule Poirot publieksprijs  van dit boek mocht zijn.

Moon:

Aangezien ik van het Laatste Oordeel al zo genoten had werd ik erg enthousiast dat ik De Vleermuismoorden mocht lezen voor het blog. De schrijfstijl van Toni Coppers maakt dat ik erg vrolijk wordt, en zo ook in de Vleermuismoorden is het gelijk genieten van de opbouw van de zinnen en de woordkeuze;

Een uur eerder, zo rond tien uur `s avonds, was de mist komen opzette. Hij kronkelde traag en stil als een wurgslang rond het landhuis, bereikte de oude schuur en de bij gebouwen en verborg de stammen van de eiken en de beuken in het ijskoude park. Langzaam zweefde hij naar boven en vulde de hemel, zodat de maan een vaalgele vlek werd tussen de uitgestrekte takken”

Das toch mooi ….??

De onderlinge verhoudingen in het team van de Cel Agressie wordt mooi beschreven door Toni Coppers, zo heb je Liese welke op het punt staat te verhuizen uit de woning van haar ex Fabian Steppe, welke ook patholoog is bij de politie, en ze dus veel met elkaar te maken hebben, nadat ze besloten hebben als “Goede vrienden” verder te gaan. Dan heb je hoofdinspecteur Michel Masson, welke als hij niet op het werk is vaak iets te diep in het glaasje kijkt, en hij is net terug van zijn vakantie naar Portugal waar hij in een bibliotheek heel veel vleermuizen heeft gespot wat een diepe indruk op hem heeft gemaakt.

Je merkt al dat de personages bijna tot leven komen, zo goed besnaard zijn ze beschreven door Coppers. Ik zou weleens bij Liese op de koffie willen, en uit haar raam naar de giraffe willen kijken. Zo pakken de personages me naast het verhaal, en ook het verhaal is goed. Het is zo opgebouwd dat je denkt nou nu komt de ontknoping maar nee, dan heb je weer een andere wending waardoor niet alleen het team in verwarring raakt maar ik als lezer ook. Dit en de zins opbouw maakt het lezen tot een feestje. Het boek is tot het einde aan toe spannend, als lezer word je goed in spanning gehouden, en als het plot dan daar is komt er nog een mooi staartje. Het is echt een boek waarin je wilt door lezen, en als ik me niet vergis komt er nog een vervolg in de Liese Meerhout reeks, een echt open einde is er niet maar er is wel degelijk een mogelijkheid voor vervolg. En dan, dan ga ik die zeker lezen.

De schrijfstijl, de zins opbouw en de personages maken Toni Coppers tot een zeer goede schrijver, waar ik al meerdere keren van heb mogen genieten. Deze Vlaamse schrijver krijgt al steeds meer fans in Nederland maar dat kunnen er nooit genoeg zijn dus als ik jullie was zou ik binnenkort echt een Coppers aanschaffen en ik beloof je daar ga je enorm van genieten.

“ Nee, daar zou ik alleen maar mezelf tegenkomen, mompelde hij. En mezelf en ik, wij schieten niet zo goed op met elkaar, op dagen als deze.”

Mijn eindoordeel:

Caro geeft

  • Schrijfstijl        4
  • Leesplezier     4
  • Plot                 5
  • Spanning        5
  • Psychologie    5

4 ½ ster geeft Caro voor Toni Coppers met de Vleermuismoorden

          Moon geeft

  • Spanning;5
  • Schrijfstijl;5
  • Plot;5
  • Leesplezier;5

Tja, ik kan niet anders dan 5 sterren geven, want ik heb er gewoon echt van genoten, mijn ogen vielen bijna dicht maar moest doorlezen, ik baalde dat ik eigenlijk weg moest want dan kon ik niet lezen. Dit is dus echt een 5 sterren boek

 

Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

Koninklijk Complot- Linda Udo

koninklijk-complot-cover.png

  • Nederlands
  • 464 pagina’s
  • Nederlandse Auteurs Uitgeverij
  • augustus 2014

Duo recensie door Caroline en Moon

Je hebt weleens van die boeken waarvan je weet dat ze je lang bij blijven.

Zo hebben wij dat bij Koninklijk Complot van Linda Udo.

Weten jullie nog waar jullie waren op 31 augustus 1997, toen het schokkende nieuws over het ongeluk van Lady Di kwam?

Linda Udo verdiepte zich met uiterste gedrevenheid in het leven van Diana, de prinses van Wales. Na het bizarre auto-ongeluk in een Parijse tunnel, spitte ze omvangrijke archieven door, omdat ze het gevoel had dat de officiële lezingen niet klopten. Ze verdiepte zich in kronieken van het Britse koningshuis, geschreven door vermaarde historici. Filterde relevante feiten uit duizenden tabloids. Bestudeerde foto’s en analyseerde documentaires, reportages en politierapporten

.DSC-9134

Foto; Boekblad.nl

Linda heeft zelfs een hele site gewijd aan haar boek, kijk maar eens op http://langlevediana.nl/boek/                                                                                                                        Hier vind je alle achtergrond informatie welke je vragen hopelijk beantwoord. Want met vragen blijf je zeker zitten na het lezen van dit boek.

Zowel Caroline als Moon hebben dit boek gelezen, en hebben de kans gekregen Linda persoonlijk te ontmoeten op de Manuscripta in Zwolle afgelopen september. Ook houden we Linda in de gaten, en weten inmiddels dat er echte plannen zijn om het boek te laten verfilmen in America. Jullie snappen natuurlijk al dat wij echte fans zijn van dit boek en dus ook deze ontwikkelingen in de gaten houden.

Lees je hieronder mee waar het boek over gaat? En wat wij van het boek vonden?

Het Verhaal:

“Wat zou ik graag vrij zijn net als jullie”

Dit laat Diana zich ontvallen wanneer zij de imposante Steenarenden in de lucht ziet zweven. Diana heeft al snel door dat zij niet de grote liefde is van prins Charles. Ze snakt naar zijn aandacht maar hij stelt haar elke keer weer teleur, ondanks haar woede dat Charles nog altijd met Camilla om gaat houdt ze nog zielsveel van haar man. Het liefst wil ze ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen van het leven aan het hof. Diana wil de monarchie niet omver werpen. Het is immers de toekomst van haar kinderen. Daarom is ze vast beraden: ze zal verdwijnen. Charles en zijn familie hebben gewonnen. Ze kan niet langer opboksen tegen de leden van het koninklijk huis. ”Mission Escape” is geboren. Dodi Fayed staat aan het hoofd van de missie. Hij is al na de eerste ontmoeting met de Prinses van Wales onder de indruk van haar. Het wachten is op groen licht van Lady Di is zij klaar om van het toneel te verdwijnen? Is dit het boek met de waarheid? Het echte verhaal achter het noodlottige ongeval waarbij Lady Di en Dodi Fayed de dood vonden?

Dit boek is niet zomaar verschenen het heeft zeventien jaar onderzoek gekost voor het klaar was. Linda Udo verdiepte zich met uiterste gedrevenheid in het leven van Diana, de prinses van Wales. Na het bizarre auto-ongeluk in een Parijse tunnel, spitte ze omvangrijke archieven door, omdat ze het gevoel had dat de officiële lezingen niet klopten. Ze verdiepte zich in kronieken van het Britse koningshuis, geschreven door vermaarde historici. Filterde relevante feiten uit duizenden tabloids. Bestudeerde foto´s en analyseerde documentaires, reportages en politierapporten. Daardoor heeft zij een waarheid boven water gekregen, die het koningshuis, de Britse regering en de geheime diensten verborgen hebben weten te houden.
Linda onderzocht grondiger, spitte dieper en langzaamaan ontstond zo de adembenemende en spannende roman ´Koninklijk Complot´. 

Caroline haar mening is;

Het boek Koninklijk Complot wilde ik graag lezen want Moon wees me op het boek en zij zei “dit is echt iets voor jou”, laat ik het nu net winnen!

De omslag heeft een prachtige Koninklijke kleur blauw met een schaduw van Lady Di erop siert de cover van het boek. Ik heb nooit gedacht aan een complot, maar na dit boek heb ik mijn twijfels. Wil je gewoon blijven geloven dat het een ongeluk was dan raad ik je aan dit boek niet te lezen.
Het boek beschrijft de verdwijning van prinses Diana. Een plan verzonnen door prins Charles en zijn vader prins Philip en uitgewerkt door Dodi Fayed.
Prinses Diana is getrouwd met prins Charles en dit was een huwelijk dat moest plaats vinden omdat er troonopvolgers moeten komen. Diana was een zeer goede partij blond, blauwe ogen en nog maagd en nog koninklijker dan de Koninklijke familie zelf. Nadat de prinses twee troon opvolgers heeft gebaard is zij eigenlijk overbodig. Prins Charles heeft maar 1 grote liefde en dat is Camilla.

Hij kan niet met deze vrouw verder omdat Diana er nog is. Diana is de prinses van het volk, maar is zelf niet blij met alle media aandacht. Ze kan geen stap meer doen zonder de paparazzi. Wanneer haar het plan wordt voorgelegd om te verdwijnen moet ze hier over nadenken maar komt tot de conclusie dat dit waarschijnlijk haar enige kans is op een normaal leven ook voor haar kinderen.
De premier van groot Brittannië, op dat moment John Major, krijgt de opdracht het koninklijk complot in werking te zetten. Hij moet contact zoeken met Dodi Fayed die daar de geschikte persoon voor is.
Dodi heeft al eens een film geregisseerd waar iemand verdween, maar nu moet hij dus in het echt de prinses van Wales laten verdwijnen. Hij moet de hele wereld om de tuin lijden. Hij gaat opzoek naar de meest betrouwbare mannen die hem hiermee kunnen helpen. Het plan wordt in een aantal jaren uitgewerkt en pas wanneer de prinses er zelf klaar voor is kan de grote verdwijn truc plaats vinden.

In dit boek wordt het leven van de prinses beschreven, zij gebruikt antidepressiva en soms snijd ze in zich zelf. Ze is ziekelijk mager en erg ongelukkig. Alleen haar kinderen houden haar op de been. Wanneer ze in het openbaar verschijnt speelt ze toneel. Eindelijk is de tijd daar dat Diana klaar is voor de grote verdwijn truc samen met Dodi.

Dit perfect uitgevoerde verhaal kun je niet verzinnen, de details die zijn beschreven, de brieven die je terug kunt lezen. Ook al heb ik veel vragen nadat ik het boek dicht sloeg, waarschijnlijk is dat ook de bedoeling, heb ik genoten van dit boek. Ik ben heel benieuwd naar de verdere onthullingen want Linda is nog niet klaar met haar onderzoek. Maar Linda weet je zeker dat je verder wilt snuffelen, Diana is niet voor niets voor de paparazzi verdwenen?

En ook Moon had haar mening;

Vanaf de eerste bladzijde raak ik geïntrigeerd, door wat ik lees. Het overlijden van Lady Di is omgeven door schaduwen en intriges. Ik ben benieuwd wat of ik lees waar is? Wat is er echt gebeurt, is Lady Di vermoord of is er sprake van een stom ongeluk? ( wat de Koninklijke familie wel heel goed uit kwam moet ik zelf eerlijk zeggen) Is dit het boek met antwoorden? Of weer iemand die er geld aan wil verdienen. Ik ga gauw verder want zoals ik al zei vanaf de eerste bladzijde heeft dit boek me gepakt. En iemand die 17 jaar onderzoek aan dit Noodlottige ongeval besteed zal het toch niet alleen om het geld doen …

Tijdens het lezen leer je hoe zwaar Di het had op het Britse hof, de familie banden waren erg zwaar haar schoonvader haatte haar, haar schoonmoeder had wel sympathie voor haar ook zij werd bedrogen door prins Phillip. En de relatie tussen prins Charles en Lady Di was op een gegeven moment echt niet meer te doen, je voelt het minder waardigheidsgevoel van Diana, en je snapt bijna niet hoe ze zo lang van die Charles is blijven houden. Want ze is echt gek van die man geweest, de onmacht en de bezorgdheid tegen over de toekomst van haar kinderen, zich zo weg cijferen het is gewoon goed beschreven, het bevat details waarvan je denkt hoe heb je deze informatie allemaal verzameld? Hoe weet je dit allemaal het is zo gedetailleerd beschreven tot de kleinste aan toe?

Het boek is heel fijn geschreven er staan hele mooie verwijzingen in, op een gegeven moment staat er bijvoorbeeld: “Het is voor Dodi pijnlijk om te zien hoe zo`n prachtige kaars steeds wordt verstikt door het regime van het Britse Koningshuis en een leeg huwelijk met Charles.” Ik las dit en ik moest gelijk denken aan Elton John en zijn nummer op de begrafenis van Diana “Candle in the wind”. Meerdere keren in het boek bedenk ik me “ jeetje wat mooi beschreven!”. Terwijl ik daar eigenlijk nooit zo van ben, maar op de één of andere manier ben ik gewoon erg onder de indruk van dit boek.

Naarmate ik verder kom in het boek beginnen er allerlei vragen omhoog te borrelen. Word ik hier gewoon voor het lapje gehouden? Ik denk af en toe het zal toch niet he, wat als gevolg heeft dat ik het boek gewoon niet weg kan leggen. Ik wil gewoon weten hoe het allemaal zit. En dan, dan sla je het boek dicht en denk je Wauw!! Maar wat weet ik nu, ik weet helemaal niks ik heb alleen nog maar meer vragen.

Heb je ook zo je vragen over de dood van Lady Di, dan moet je dit boek echt lezen. Zelf denk ik dat ik nog maar eens een boek ga pakken over dit onderwerp, kijken of dat ook zo goed beschreven is.

Al met al geef ik geen eens een beoordeling in verschillende categorieën, dit boek heeft een verhaal, het heeft mooie details, er zit een mooi verloop in en ik kon het niet weg leggen dit boek zal zeker nog maanden door mijn hoofd blijven spelen, het heeft me gepakt en niet meer losgelaten

Zoals jullie wel door hebben zijn we fan van dit Boek, Linda is inmiddels bezig met een nieuw boek waar wij natuurlijk ook erg nieuwsgierig naar zijn. En zodra dat uit is gaan we het lezen en laten we jullie weten wat of we daar van vinden, maar Koninklijk Complot krijgt van ons samen dikke 4 en een halve ster. En nu wachten op de film want we weten zeker dit gaat een hoop stof op doen waaien over de hele wereld. Let maar op onze woorden!!

Liefs Caro en Moon

 

 

 

 

 

 

Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

De vrouw die de honden eten gaf- Karin Hemmerechts **1/2 ster

Uitgever: Uitgeverij De Geus

9200000036272538

  • Nederlands
  • Uitgeverij De Geus
  • januari 2014

Over de schrijfster: 

Kristien Hemmerechts (1955) publiceerde sinds haar debuut Een zuil van zout in 1987 meer dan twintig romans, verhalenbundels en essays. Ze ontving onder meer de Frans Kellendonkprijs voor haar gehele oeuvre. Het biografische essay Taal zonder mij (1998), geschreven naar aanleiding van het overlijden van haar man Herman de Coninck, werd door pers en lezers vol lof ontvangen. Bron:Bol.com

WAT HAD IK KUNNEN DOEN?

WAT HAD IK MOETEN DOEN?

Een duo recensie is altijd spannend, wat vind de één er van en wat de ander, zitten we een beetje op lijn? Op de Manuscripta 2015 kochten Caroline en Moon het boek; De vrouw die de honden eten gaf, van Kristien Hemmerechts bij de stand van De Geus uitgeverij. We kochten het samen met het idee er samen een recensie van te maken. Het boek trok ons, omdat we dachten dat dit boek veel impact had in België.  En het idee dat het gaat over de vrouw van Marc Dutroux, en we hoopte meer informatie te krijgen over haar beweegredenen en haar gevoelens bij dit alles. Maar geeft dit boek ook wat wij dachten dat het ons zou geven?

Het Verhaal;

Odette groeit tot haar zesde op in een liefdevol gezin. Wanneer haar vader haar, op een dag,  toen ze zes was, naar school bracht kregen ze een ongeluk waarbij Odette haar vader verongelukte. Hierna veranderde haar moeder. Ze claimde Odette en kon niet meer zonder haar, maar aan de andere kant haatte ze haar omdat ze het de schuld van Odette vond dat haar man was overleden.

Odette ontmoet M. en ze gaat met hem verder ondanks dat hij getrouwd is en kinderen heeft. M heeft Odette volledig in haar macht en ze doet werkelijk alles voor hem. Ze leeft met haar kinderen in een krot zonder warm water en verwarming. Toch blijft ze M. trouw. Wanneer M. weer eens in het gevang zit en haar geld geeft om eten te kopen voor meisjes die hij in de kelder heeft opgesloten, doet ze net of ze het niet heeft gehoord en zegt tegen haar zoon dat papa geld heeft gegeven voor een grote tv. Ze zegt dat ze niet in de kelder is geweest, maar nadat er twee meisjes bevrijd zijn, hebben die verklaard dat Odette zelf de video camera hanteerde om porno films op te nemen.

Ook Odette zit geregeld in het gevang en de allerlaatste keer komt het doordat M. en zij, zijn opgepakt omdat er op het erf lijken zijn gevonden. De buitenwereld verafschuwt haar, maar zelf vind ze dat ze niet schuldig is aan het leed van de meisjes. Na haar in vrijheidsstelling zal ze verder in een klooster doorleven.

Ruim tweehonderd pagina’s zitten we in het hoofd van Odette, ‘de meest gehate vrouw van België’. Kristien Hemmerechts volvoert een ijzingwekkend kunststuk.                                               Bron: https://www.vn.nl/denken-als-de-vrouw-van-dutroux-2/

 

Wat is onze mening

 “Jij bent niets, jij bent een nul, jij bent een vod. Zonder mij was jij niets. Alles heb je aan mij te danken. Wie zou jou gewild hebben als ik mij niet over jou had ontfermd?

 Wat vond Caroline van het boek;                                                                                                                   

Een verhaal vertelt vanuit Odette. Ze moet eigenlijk Michelle Martin voorstellen de vrouw van Marc Dutroux. Omdat de roman door  de auteur zelf is vertelt en niet met overleg  van Michelle Martin heeft de auteur de vrouw de naam Odette gegeven en de man is M. je kunt zelf de naam invullen.

Odette zit  haar straf uit nadat ze samen met M. is opgepakt voor een schokkende zedenzaak. Ze  vertelt hoe ze onder plak zat bij M. Ze deed bijna alles voor hem en zelfs in de gevangenis is ze nog bang voor hem. Ze vind zichzelf slachtoffer en begrijpt niet dat de mensen haar haten. Odette  vertelt ook over Lhermitte, die haar 5 kinderen heeft vermoord en daar heeft niemand het over. Ze begrijpt niet dat deze vrouw niet gehaat wordt. Odette vind dat ze er altijd voor haar kinderen is geweest en dat ze een goede vrouw voor M. was, ook heeft ze haar moeder altijd goed verzorgt. Ze begrijpt gewoon de haat niet die mensen voor haar voelen.

Het is niet te geloven dat een vrouw die dit heeft gedaan totaal geen wroeging heeft.

Ik heb het boek met moeite gelezen en vond het vaak erg moeilijk te volgen. Het ging van de hak op de tak eigenlijk. Dan over M. dan over haar kinderen dan weer over de moeder die haar kinderen had vermoord. Ik ben blij dat het boek uit is. Erg lange hoofdstukken en ik heb na het lezen totaal geen andere kijk op de zaak Dutroux.

Ik had gehoopt iets meer duidelijkheid te krijgen wat de vrouw nu met de meisjes heeft gedaan. Ze is veroordeeld voor haar aandeel in de zaak, maar in het verhaal komt dat niet echt naar boven. Er wordt wel iets gezegd,  maar over de meisjes wordt door Odette niet gepraat. Dat vond ik erg jammer. Het wordt door haar weg gestopt, maar dat is toch waar ik dacht dat het boek over ging.

En Moon is zij het eens met Caroline;

Vanaf het begin moet ik wennen, vraag ik me af waar dit heen gaat. Je zit in het hoofd van Odette, en met haar ga je door haar leven met M, waar ze elkaar hebben ontmoet hoe hun relatie verloopt, maar ook de verledens van M en Odette komen aan bod. De jeugd van M. maar ook van Odette is zeker niet van een leien dakje gegaan en ook de vader van M en de moeder van M zijn niet zoals een normale vader en moeder zouden moeten zijn. Maar ik kan daardoor echt geen medelijden krijgen met zowel M als Odette.

Wat ik jammer vind is dat er niet echt een verhaal in zit, het is een waterval van herinneringen en ervaringen van Odette. Odette is in werkelijkheid de vrouw van Dutroux blijkt te zijn, Michelle Martin, dit boek heeft dan ook veel stof op doen waaien in België. Wat ik persoonlijk erg goed kan begrijpen het lijkt namelijk wel of de schrijfster van het boek het goede wil vinden in Odette. Of ze een bepaalde medelijden met haar wil opwekken.

Steeds heb ik het gevoel, nou nu gaat het beginnen, nu gaan we naar het verhaal. Maar elke keer raak ik weer de weg kwijt, en toch blijf ik lezen. Toch blijf ik nieuwsgierig naar het verhaal en het gevoel van de vrouw zonder eigenwaarde, waarom ze zich zo laat behandelen, de honden hebben het eigenlijk nog beter. Er is wel een keer punt, vanaf pagina 182 komt het punt dat het verhaal in een flow komt. Nu raak ik gepakt. Het is jammer dat dit zo laat gebeurt. En met gepakt bedoel ik niet wauw wat een verhaal, maar echt meer dat ik me afvraag of Odette wel helemaal goed bij haar hoofd is. De manier waarop ze reageert op de meisjes in de kelder, dat ze wel de honden eten geeft maar de meisjes totaal negeert. Maar ook dat ze helemaal geen mededogen toont, geen spijt laat blijken

Daar gaan mijn haren van overeind staan, als je weet dat er meisjes in de kelder zitten en je weet dat die geen eten hebben dan ga je daar toch iets aan doen, zeker als je zelf kinderen hebt. Het idee dat Kristien Hemmerechts een soort van medelijden wil opwekken kan ik wel begrijpen het lijkt wel als je het verhaal leest dat Odette totaal is gehersenspoeld. Ze houdt echt wel van haar eigen kinderen en is echt totaal idolaat van M. wat ik mezelf  niet kan voorstellen.

Het boek maakt een hoop in me los, ik word geïrriteerd, zowel naar Odette toe als ook haar ouders en sowieso die M en zijn ouders daar heb ik helemaal geen goed woord voor over. Het boek laat me gruwelen en dat wil dan toch wel zeggen dat het boek goed is geschreven, ook al staat het verhaal me echt niet aan. Kristien Hemmerechts heeft met dit boek wel een goed beeld geschept van hoe het echt gegaan is en dat vind ik wel erg knap.

Caroline haar beoordeling:                                    2,5 sterren

  • Schrijfstijl:     3         
  • Leesplezier:  2
  • Plot:               2
  • Spanning:      2
  • psychologie  3

 Moon haar beoordeling;                                    2,5 sterren

  • Schrijfstijl: 3            
  • Leesplezier: 2
  • Plot:    2         
  • Spanning:2   
  • Psychologie  3

Zoals wel blijkt zijn zowel Caroline als Moon niet fan van het verhaal, het is niet de schrijfstijl van Karin Hemmerechts, maar vooral het onderwerp van het verhaal wat ons doet beoordelen dat dit boek maar 2,5 sterren krijgt.