Recensie van Elsa·Recensies·YA Mustreads or Not?·Young Adult

Schaduw van de tijd – Jen Minkman #tijdvoorhetvervolg

Schaduw van de tijd – Jen Minkman 

“Ik heb genoten van ‘Schaduw in de tijd’ en kijk uit naar het vervolg ‘Stilte in de storm’, beschikbaar vanaf december.”

  • Auteur: Jen Minkman
  • Uitgever: Dutch Venture Publishing
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789463676328 (de uitgave die ik las; 9789492585011)
  • oktober 2018 (de uitgave die ik las; februari 2017)
  • 346 pagina’s

Achterflap

9200000095657173Hannah is helemaal klaar voor een heerlijk rustige zomer na haar eerste stagejaar op een middelbare school. Samen met haar broer Ben gaat ze naar het vakantiehuisje van hun moeder in Arizona. Daar loopt ze Josh, de oude jeugdvriend van Ben, na jaren weer tegen het lijf. De kleine jongen uit het Navajo-reservaat is plotseling niet zo klein meer, en Hannah voelt meer voor de volwassen Josh dan alleen maar vriendschap.

Maar al snel is het gedaan met de rust. Nacht na nacht wordt Hannah geplaagd door vreemde nachtmerries over het verleden van de Navajo’s en griezelige schimmen die haar achtervolgen. De schaduwen komen steeds dichterbij… en waarom komt Josh ook steeds in haar dromen voor?

Soms is het verleden nog niet echt voorbij.

Mijn leeservaring

Een paar jaar geleden alweer kocht ik ‘Schaduw van de tijd’ van Jen Minkman. Ik weet niet meer helemaal waar en hoe (volgens mij in boekhandel van Piere in Eindhoven?) maar ik raakte op dat moment in gesprek met Jen en vroeg haar welk boek van haarzelf zij mij zou aanraden om te lezen. Daar kwam toentertijd deze titel uit. Die ik stiekem zelf ook al in gedachte had omdat de cover mij al aansprak. Daarop zie je naast andere dingen ook een dromenvanger en laat ik daar nou net helemaal dol op zijn, net als op andere indiaanse en sjamanistische invloeden.

Toch duurde het nog lange tijd voordat ik het boek ben gaan lezen. Nu is er binnenkort, op 10 november, een YA event in boekhandel Haasbeek waar ik naar toe wil gaan. Dan is Jen er ook weer met als het goed is het vervolg op deze titel. Dus dit leek mij een perfecte gelegenheid om eindelijk eens deel één te gaan lezen. En zo geschiede.

“Er was niets te horen naast het zachte geluid van pianomuziek op de radio in de keuken.”

Ik las dit boek nadat ik al andere boeken van Jen gelezen heb en wat mij altijd aangenaam treft is dat haar manier van schrijven een soort van herkenbaarheid heeft voor mij. De tekst leest voor mij heel prettig weg, voelt alsof het goed past in het Young Adult genre en is op een intelligente manier geschreven waardoor het ook fijn lezen is als je niet per se in de leeftijdscategorie past van de YA doelgroep. Wat voor mij de herkenbaarheid geeft is de manier waarop Jen culturele aspecten, de leefwijze van de indianen, de invloed van de natuur en esoterische elementen combineert. Een voor mij hele fijne herkenbaarheid waardoor ik iedere keer weer volop geniet van haar verhalen.

“We zijn niet bang voor de natuur, want we zijn er een deel van. We respecteren haar als onze moeder.”

Hannah en Josh, de hoofdkarakters in dit verhaal doen zeker denken aan andere bekende boek/film personages zoals bijvoorbeeld de hoofdrolspelers in Twilight. Toch doen Hannah, Josh en hun vrienden weer origineel aan door de setting waarin het verhaal zich afspeelt. Door de heldere manier waarop Hannah karakterwijs wordt neergezet is het eenvoudig om je als lezer zijnde met haar te verbinden en mee te leven met wat ze meemaakt.

“De slechte dromen raken verstrikt in het web en worden vernietigd door het eerste daglicht.”

Voor mij las ‘Schaduw van de tijd’ lekker vlot en door alles wat er zich afspeelt in het verhaal verveelde het geen moment maar lijkt het toch ook rustig voort te kabbelen. Geen enorme zwaarte maar wel enige spanning zo hier en daar met verrassende momenten. Ik heb van dit boek genoten en kijk uit naar het vervolg ‘Stilte in de storm’ (die officieel vanaf december beschikbaar is en eerder dus tijdelijk op 10 november).

Lieve leesgroet, Elsa.

Blogtour·Recensie van Elsa·Recensies·Young Adult

De Orde van de Poortwachters Dissociatie – Oli Veyn #Blogtour

De Orde van de Poortwachters Dissociatie – Oli Veyn

“Ik kan alleen maar zeggen dat ik van het begin tot het eind genoten heb, in spanning heb gezeten en meegeleefd heb met elke stap die Nido en haar vrienden zetten.”

  • Auteur: Oli Veyn
  • Uitgever: Godijn Publishing
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789493157118
  • oktober 2019
  • 386 pagina’s

9789493157118-480x600Achterflap

‘Dissociatie’ is het tweede deel in de serie De Orde van de poortwachters en het spannende, romantische vervolg op “Initiatie”.

In dit tweede deel raakt Nido nog dieper verstrikt in een web van macht, liefde en vriendschap.

Nido komt steeds meer te weten over de wrede wereld van de Orde en de verschillende dimensies als ze terugkeert naar Stonehenge. De gevaren en de problemen zijn alleen maar groter geworden en ze moet iets ondernemen om haar lot te veranderen. Terwijl Nido zich probeert staande te houden in een doolhof van politiek, religie en macht, komt alles wat ze lief heeft in gevaar. Ze moet keuzes maken om haar vrienden te beschermen, maar ze betaalt daarvoor een hoge prijs.

Mijn leeservaring

Toen ik door Godijn Publishing benaderd werd om ook het tweede deel van ‘De orde van de poortwachters’ te recenseren sprong ik (in gedachte natuurlijk) een gat in de lucht. Het eerste deel, ‘Initiatie’, was mij goed bevallen en ik was achtergebleven met een grote nieuwsgierigheid naar hoe het verdere avontuur van Nido, het hoofdpersonage, zou gaan verlopen.

Wat mij gelijk opviel toen ik begon aan dit tweede deel was dat voorin een samenvatting van het eerste deel te vinden is. Dit zorgt even voor dat fijne opfrissende herinneringsmomentje, waardoor je gelijk weer weet hoe het verhaal ging. Op deze manier begon ik goed aan deel twee en zat ik vanaf de eerste pagina weer midden in het spannende en vooral heftige leven van Nido. Zo’n samenvatting van het voorgaande deel is dus absoluut een pluspunt wat van mij betreft altijd mag in de opvolgende delen van boekenseries.

“De zeventienjarige Nido komt toevallig achter het bestaan van de geheime Orde van de poortwachters als ze tijdens een schoolreis naar Stonehenge Rag ontmoet.”

In ‘Dissociatie’ verloopt alles wat er gebeurd met een constante, geen kans op verveling, avontuurlijke vaart. De beschreven gedachtegang van Nido verhoogde bij mij het inlevingsvermogen naarmate het verhaal vorderde en toont het schrijftalent aan van Oli Veyn die de bovenstaande elementen, en meer, weet te combineren in het verhaal van ‘De orde van de Poortwachters’.

“Afschuw en doodsangst kronkelden door haar ingewanden. Haar gedachten flitsten naar die ene keer,…”

Ik vind het tof om te lezen hoe Nido groeit, veranderd en ontwikkeld in de beide boeken tot nu toe en ik vind het mooi dat in alle chaos haar innerlijke kracht centraal lijkt te staan in het verhaal. Dit zorgt ervoor dat het voor mijn gevoel perfect in het YA genre ligt en door de fictieve, maar toch realistisch aanvoelende, wereld de Fantasy kant raakt.

“Zwoegend door het zand rende Nido naar de andere kant van de poort.”

Diverse thema’s komen aanbod, zoals liefde en vriendschap maar ook macht, politiek en religie. Door deze diversiteit aan thema’s ontstaat er diepere gelaagdheid in dit boek ten opzichte van het eerste deel voor mijn gevoel.

“Jij loopt voor je problemen weg, zwijgt ze dood, omdat het verdomme te veel pijn doet om de confrontatie aan te gaan.”

Waarbij ik bij deel 1 nog tegen een paar puntjes aanliep, zoals de verwarring over het tijdsverloop en de originaliteit, heb ik over dit deel geen één kritiekpunt. Het geheel verloopt gewoon lekker avontuurlijk en leest prettig weg.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik van het begin tot het eind genoten heb, in spanning heb gezeten en meegeleefd heb met elke stap die Nido en haar vrienden zetten. En ja, ook nu kijk ik weer vol enthousiasme uit naar het vervolg deel dus lekker doorschrijven Oli 😉

Lieve leesgroet, Elsa.

Recensie van Elsa·Recensies·YA Mustreads or Not?·Young Adult

Volg me – Sophie Jansen “online, offline wat is belangrijk?”

“Kijkje in hoe de online en offline wereld samengaan in de wereld van middelbare scholieren.”

  • Auteur: Sophie Jansen
  • Uitgever: Karakter Uitgevers
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789045217246
  • juni 2019
  • 191 pagina’s

Achterflap

9200000109345422Ik heb afkickverschijnselen. Ik krijg geen likes. Er wordt niet over me gesproken. Of nou ja, over anderen eigenlijk. Het draait even niet om mij.

Ik open mijn mailbox: leeg.

Ik had nooit gedacht dat ik me in de vakantie zou gaan vervelen. Ik kan niet wachten tot het geluid van de zoemer weer het startsein van het nieuw schooljaar aangeeft.

Eindelijk weer in mijn veilige wereld. De wereld die ik beheer. Ik bepaal wie er speelt. Ik trek aan de touwtjes.

Ze hebben geen idee wie ik ben…

Mijn leeservaring

Karakter Uitgevers stuurde de Young Adult ‘Volg me’ toe als recensie-exemplaar. Dit is het debuut van Sophie Jansen. Omdat zij Nederlands docente is op de middelbare school had ik gelijk het vermoeden dat zij er bovenop zit wat betreft de karaktereigenschappen van de personages in het verhaal. Wat mij tevens aansprak in ‘Volg me’ is dat de online wereld ook een grote rol speelt, wat toch wel erg goed past in de hedendaagse maatschappij en helaas nogal eens extra problemen veroorzaakt tegenwoordig.

“Iedereen is druk bezig met zijn telefoon en ze laten elkaar wat posts zien op Instagram.”

Wat ik gelijk merkte toen ik begon met lezen is dat het gehele boek qua schrijfstijl en verhaallijn perfect past in het toegekende genre. Doordat het zich afspeelt in en rondom de middelbare school en diens leerlingen. Die ook allemaal een leven buiten school hebben maar dat eigenlijk niet met school en vrienden willen of kunnen combineren.

De inhoudelijke tekst leest heel vlot en gemakkelijk, zowel door de gekozen woorden van de schrijfster als de manier waarop alle tekst ingedeeld is. Duidelijk hoofdstuktitels, aparte tekst afbeeldingen als het gaat om een Instagram privébericht of een WhatsApp berichtje, en ander lettertype als het gaat om een blog of e-mailbericht. Alles bij elkaar zorgt ervoor dat het niet aanvoelt als een ellelange tekst maar houdt het op deze manier zowel voor het inhoudelijke als visuele lezen boeiend.

“Blogger4818 – BOY, BYE Ha guys! It’s me, again 🙂 .”

De personages zijn jongeren met wie de YA lezer zich heel gemakkelijk kan identificeren vermoed ik. Onder andere omdat ze naar school gaan, problemen thuis of op school hebben waarvan ze niet altijd weten hoe daar over te praten of wat er mee te doen om het beter te maken voor vooral zichzelf en nog zoveel meer ballen hoog moeten houden. Zelf vind ik ieder karakter van ‘Volg me’ interessant en boeiend om over te lezen. Ook al mag ik uiteraard de ene meer dan de andere omdat ook zij mij doen terug denken aan mijn middelbare school tijd. Waarvan ik het overigens niet heel erg vind dat die al zo lang achter mij ligt en wij toen nog niet te maken hadden met alle online perikelen van tegenwoordig. Want ik vind het nu al af en toe veel te druk, laat staan als je op school zit en verplicht nog veel meer in de online wereld aanwezig moet zijn omdat iedereen dat van je verwacht.

“Ze had het uiteindelijk een plekje kunnen geven, maar nu deze pleister langzaam los begint te laten, merkt ze dat de wond er nog steeds zit.”

Ik ben heel benieuwd naar het volgende boek van Sophie Jansen. Waarvan ik weet dat ze ermee bezig is en ik hoop dat dat boek net zo toegankelijk zal zijn voor zowel de YA doelgroep als voor een ouder lezerspubliek. Want juist dat oudere lezerspubliek is een generatie waarvan ik denk dat zij (waaronder ik dus zelf ook) niet altijd beseffen hoe het leven van een jongeren er tegenwoordig uitziet. Zeker omdat wij zelf anders opgegroeid zijn en een waarschijnlijk minder “online” schoolperiode hebben gehad, maar wel degelijk ook een schoolperiode die niet nogal eens flink uitdagend was op een niet altijd prettige manier. Door die ongemakkelijkheid van toen is er weer herkenning tijdens het lezen van dit soort boeken en ontstaat er een soort begrip waardoor we de jongeren misschien meer kunnen ondersteunen waar nodig?

“Ik maak me zorgen om jou. Volgens mij gaat er heel veel in jouw koppie om, maar vertel je dat niet. Ik herken mezelf in jou.”

Het gaat alweer opschieten naar de tijd dat mijn eigen nichtje naar de middelbare school gaat en ik hou mijn hart vast. Maar ik heb het ook overleeft en vele andere jongeren na/voor mij ook dus komt vast goed! En anders zijn er altijd nog boeken om in te vluchten voor een offline rustmoment.

Lieve leesgroet, Elsa.

Blogtour·Recensie van Elsa·Recensies·YA Mustreads or Not?·Young Adult

Kom naar huis – Emma Anna. #blogtour

Kom naar huis – Emma Anna

“Een mooi NA verhaal wat duidelijk toont dat liefde niet altijd vanzelfsprekend goed gaat en gemakkelijk is.”

  • Auteur: Emma Anna
  • Uitgever: Dutch Venture Publishing
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789492585400
  • september 2019
  • 287 pagina’s

Achterflap

9200000117890558Verliefd worden is niet moeilijk, maar vechten voor die liefde wel.

Wanneer Hannah Mackenzie een baan krijgt bij de uitgeverij waar ze altijd al wilde werken, gaat er een wereld voor haar open. Na een gewelddadige relatie is haar zelfvertrouwen ver te zoeken, maar wanneer ze haar baas Luc beter leert kennen, komt daar verandering in.

Luc Wennam heeft het allemaal: twee fantastisch lopende bedrijven, genoeg geld om nooit meer te hoeven werken, en een bloedmooie verloofde. Wanneer hij echter bedrogen wordt, realiseert hij zich dat hij niet terug wil naar het leven waarin hij ooit zo succesvol was. Maar vechten voor de liefde is niet makkelijk als de vrouw van wie je houdt voor haar leven verminkt is en je verleden nog een troef achter de hand heeft.

Mijn leeservaring

Voor Dutch Venture Publishing nam ik opnieuw deel aan een blogtour. De nieuwe titel van DVP sprak mij vooral aan omdat Hannah, een hoofdkarakter in dit verhaal, een baan krijgt bij een uitgeverij zoals op de achterflap vermeld staat. Mijn liefde voor alles wat met boeken te maken heeft was hierbij een trigger om dit boek per se te willen lezen. Bovendien vind ik de donkere, sterren hemel, cover van ‘Kom naar huis’ prachtig en viel mij dan ook direct op.

Toen ik ging lezen had ik het boek bijzonder snel uit, dus ofwel ik heb mijn leestempo weer terug of qua schrijfstijl & verhaallijn las het zeer vlot. Ik vermoed een combinatie van beide. De gekozen bewoording verloopt namelijk soepel, leest gemakkelijk en past bij de karakters. Daarnaast zorgt alles voor een natuurlijke leesflow, zo ook de indeling in hoofdstukken en het gebruikte, rustig ogende lettertype.

‘Kom naar huis’ is geschaard onder het new adult genre, een subgenre van young adult. Het betreft new adult door het expliciet seksueel taalgebruik. Ik lees dit type genre niet heel vaak, dit komt omdat meestal de verhaallijn mij niet aanspreekt. Maar in dit geval betreft het een mooie, sterke verhaallijn waar je zowel als schrijver veel kanten mee op kan en als lezer zijnde veel uit kan halen.

“Ze had een echte baan, een fulltime baan en het zou niet eens als een baan voelen maar als hobby: lezen vond ze heerlijk.”

De twee belangrijkste hoofdpersonages leer je gedurende het verhaal steeds meer kennen. Je krijgt stukje bij beetje meer achtergrond informatie over hen waardoor je hun keuzes beter gaat begrijpen en steeds meer begrip voor hen krijgt.

“Van jezelf houden is een kunst, dat wist Hannah maar al te goed.”

Persoonlijk vind ik dat een aantal bij personages iets meer aandacht en uitwerking hadden mogen krijgen, net dat kleine beetje extra had het geheel nog meer diepgang kunnen geven. Meer spanning en wellicht had het ook kunnen zorgen voor wat minder voorspelbaarheid voor mij als lezer. Dit kan overigens ook geheel aan  mij liggen want uiteraard draait het specifiek om te twee hoofdpersonages Hannah & Luc. Toch hebben de daarom heen dartelende personages een groot effect op diens levens en keuzes. Vandaar dat ik dit aandraag.

“Hij kon er niets aan doen dat hij toch een steek van verdriet of iets anders in zijn borst voelde.”  

Toch is het absoluut een mooi NA verhaal wat duidelijk toont dat liefde niet altijd vanzelfsprekend goed gaat en gemakkelijk is. Dat je er meer voor moet doen en voor over moet hebben dan alleen verliefd zijn op elkaar. Dat het ook constant werken aan jezelf is en blijven communiceren nodig is. Juist die elementen zorgen er allemaal voor dat het wat mij betreft  perfect past in het YA genre, het is een leerzaam verhaal naast dat het inhoudelijk een boeiend verhaal is om te lezen.

“Ze onderdrukte een grijns en haalde een schouder op. ‘Ik denk het wel,’ zei ze zo nonchalant mogelijk.”   

Lieve leesgroet, Elsa.

Nieuwsgierig? Koop deze NA via deze link !

Blogtour·Recensie van Elsa·Recensies·YA Mustreads or Not?·Young Adult

Er was eens – Jen Minkman, Cathinca van Sprundel, Marijke F. Jansen, Miranda Peters, Suzanne Peters. “Sprookjes voor young adults”

Er was eens – Jen Minkman, Cathinca van Sprundel, Marijke F. Jansen, Miranda Peters, Suzanne Peters.

“Voor mij zette juist dit verhaal gelijk de juiste toon neer voor het gehele boek en werd het duidelijk dat het perfect past in het YA genre.”

Boekspecificaties 

  • Auteurs: Jen Minkman, Cathinca van Sprundel, Marijke F. Jansen, Miranda Peters, Suzanne Peters
  • Uitgever: Dutch Venture Publishing
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789492585394
  • september 2019
  • 248 pagina’s

Achterflap

download (3)Er was eens… vele fantastische sprookjes beginnen zo. Maar ken jij deze al?

Laat je meevoeren naar werelden waar Assepoester tegen loverboys strijdt, waar social media nog gevaarlijker is dan een spinnenwiel, waar inhalige fey muzikanten opsluiten in torens, waar oma’s gered moeten worden van iets ergers dan een boze wolf en waar twee zussen door yeti’s op de proef worden gesteld. Verhalen vol magie, verraad, vriendschap en liefde.

Jen Minkman (Het licht van Lorelei), Suzanne Peters (Reken maar), Miranda Peters (Gaiatrilogie), Marijke F. Jansen (Kort en gelukkig) en Cathinca van Sprundel (De vrouwe van Myrdin) geven elk hun eigen twist aan een verhaal dat je dacht te kennen.

Vijf sprookjes, vijf heldinnen, vijf keer “en ze leefden nog lang en gelukkig’. Of toch niet?

Mijn leeservaring

Al vanaf kinds af aan ben ik dol op sprookjes en alle kleurrijke figuren die in de sprookjeswerelden voorkomen. Hoe fijn is het dat er tegenwoordig aardig wat her-vertellingen op de boekenmarkt verschijnen van al dan niet bekende of onbekende sprookjes. Zo brengt Dutch Venture Publishing deze keer de Young adult verhalenbundel ‘Er was eens’ uit. Met daarin vijf nieuwe of wellicht ouderwetse verhalen, het is tenslotte net hoe je het bekijkt, geschreven door vijf verschillende schrijfsters. Ieder van hen heeft een heel ander soort verhaal voor deze bijzonder bundel aangeleverd en ik heb oprecht van ieder afzonderlijk verhaal genoten.

Elk verhaal heeft om mee te beginnen een prachtige geïllustreerde pagina als inleiding en elke keer was het weer een verassing hoe het voor mij als lezer zou uitpakken.

‘Negen levens’ van Miranda Peters is het eerste aan de beurt en heeft mij gelijk te pakken. De serieuze, haast melancholieke ondertoon verweven in de prettig leesbare schrijfstijl van Miranda zorgt voor een mooi, gelaagd verhaal. Het hoofdkarakter is een pittige doorzetter met een geheel eigen kijk op de wereld waardoor ze zichzelf misschien niet altijd in de meest slimme situaties brengt. Voor mij zette juist dit verhaal gelijk de juiste toon neer voor het gehele boek en werd het duidelijk dat het perfect past in het YA genre.

“Waar is het meisje gebleven dat geloofde dat er in ieder mens nog iets goeds schuilt?” 

Het daarop volgende verhaal, ‘Ontvlochten’ van Cathinca van Sprundel, heeft misschien een iets minder mee te identificeren hoofdpersonage voor de lezer, maar het geheel is wel een originele, verrassend andere kijk op een ouder sprookje. En ik vond het heel leuk om een stukje van Cathinca’s eigen persoonlijkheid te herkennen.

“Ik probeerde na te denken, maar de muziek bleef onweerstaanbaar aan me trekken.” 

Het mooie aan ‘De grote, boze wolf’ van Jen Minkman vind ik dat ik Jen’s manier herken van het meegeven van een kleine, haast theologische en politieke achtergrond in een fictieve omgeving, die ook zomaar toepasbaar zou kunnen zijn op de hedendaagse maatschappij. Haar karakters zijn tevens allemaal gewone mensen om zo maar te zeggen, die nog wat kunnen leren en verder kunnen groeien in wie hij of zij zijn. Dit zorgt ervoor dat het niet alleen voor jongeren tof is om te lezen maar ook voor een ouder lezerspubliek.

“Hij wil dat iemand hem ziet zoals hij werkelijk is.”

Als het tegenwoordig over een koude winterse wereld gaat weet bijna iedereen gelijk over welk sprookje het gaat en toch is ‘Bevroren’ van Marijke F Jansen een unieke hervertelling met een stevige, duistere inslag. De combinatie van elementen in dit verhaal pakken uit op een manier die ik van te voren niet aan zag komen. Fijn om een sterke plot verrassing tegen te komen in zo’n kort verhaal.

“Groen is zo’n kleur die zoveel betekenissen heeft.”

De afsluiter, ‘Online’ van Suzanne Peters, brengt ons lezers terug in de huidige tijd en is meer realistisch ten opzichte van de andere verhalen. Toch past ‘Online’ ook perfect bij de bundel naar mijn idee als je puur kijkt naar de onderliggende thema’s zoals vriendschap, ouderlijkgezag, liefde en zelfredzaamheid. Het verhaal van Suzanne maakt je ervan bewust dat bescherming en naïviteit niet altijd behulpzaam zijn in de wereld waarin wij heden ten dage leven.

“Alsof de wereld verging als ze niet aan het beeld gekluisterd zat.”

Zoals ik aan het begin van mijn leeservaring al vertelde heb ik echt oprecht genoten van deze sprookjes voor Young adults, ook al val ik allang niet meer in die laatste categorie. Sprookjes zullen altijd blijven bestaan, ze hebben een grote plek in mijn hart en kunnen mij niet gauw kunnen vervelen.

Lieve leesgroet, Elsa.

Boekentips·Boekenuitjes·Recensie van Elsa·Recensies

Wat hebben het boek ‘Nerds!’ en Heroes Dutch Comic Con gemeen!?

Wat hebben het boek ‘Nerds!’ en Heroes Dutch Comic Con gemeen!?

9200000102208196Jaarlijks reizen Robert en ik in de zomermaanden af naar het grootste outdoor gaming event van Nederland, Campzone. Dit is elf dagen lang het paradijs op aarde voor typische game nerds zoals wij. We staan daar altijd gezamenlijk met een groep vrienden en alle andere event bezoekers op een groot tijdelijk campingterrein en vermaken ons uitstekend met alle soorten games die je maar kan bedenken maar ook gewoon met alle sociale activiteiten zoals barbecues, dansavonden, gametoernooien enz. Dus geen zorgen, we zitten niet alleen maar met onze neus aan het beeldscherm geplakt!

Tijdens deze trip lees ik ook altijd graag en het toeval wil dat ik deze keer in de gelegenheid was om ‘Nerds!’ te lezen. Dit boek had al mijn aandacht getrokken op het moment van uitgave en ik wist dit kan niet anders dan perfect bij mij passen.

Tot mijn grote verrassing gaat het in het boek echt om alle nerd gerelateerde zaken en werd er niks buiten beschouwing gelaten. Alles wordt met een mega dosis aan humor en zelfspot, want ja beide schrijvers kunnen niet ontkennen in dezelfde categorie te vallen, vertelt. Het voelde voor mij echt als thuiskomen en dat tijdens het lezen van een boek, hoe heerlijk! De schrijfstijl van beide heren komt heel toegankelijk en informatief over.

“En als je een van ons bent, zul je net als wij meestal feilloos aanvoelen wat nerdy is en wat niet.”

Beide zijn, net als wij, “eighties kids” en hebben dus de opkomst van de meeste technologische (al dan niet game gerelateerd) vernieuwingen uit eerste hand meegemaakt. Waarschijnlijk zorgt dit ook voor de brede interesse (van console games tot aan comics lezen, van bordspelen tot aan action figures verzamelen enz.) en hierdoor lijkt het erop alsof ze niets nerdies vergeten zijn uit te werken in hun boek. Juist ook daardoor was het voor mij een feest van herkenning tijdens het lezen en een absolute trip down memory lane. Ik heb van de eerste tot aan de laatste letter enorm genoten van dit hilarische boek!

“Als een nerd een nieuwe baan heeft of in een nieuwe klas terechtkomt, is hij maar wat blij als hij ontdekt dat er op zijn werk of in die klas nóg een nerd blijkt te zitten.”

Nu zal je wellicht denken wat heeft dit dan te maken met Heroes Dutch Comic Con (= HDCC), de grootste Comic Con van Nederland? Nou mocht deze verworven eer van grootste Comic Con het nog niet duidelijk maken, zal ik hier het één en ander uitleggen.

“Een comic con is namelijk dé manier om de nerd wat beter te leren kennen.”

Grotendeels alle elementen waarover ik las in ‘Nerds!’ vind je terug op HDCC in real life. De wintereditie vind plaats op 23 & 24 november aanstaande in de jaarbeurs Utrecht.

Naast dat ik dol ben op gamen en het lezen van boeken en comics, hou ik enorm van de merch eromheen. Ik bewonder graag cosplayers (die je overigens ook altijd vind op het eerder genoemde Campzone) die zich volledig omgetoverd hebben tot hun favoriete game, serie of film karakter. Hoor ik graag alle ins and outs van acteurs van mijn favoriete series & films en zie ik graag hoe de comic artiesten de meest gave tekeningen maken ter plekke.

HDCC is een creatieve ontmoetingsplaats voor nerds zoals wij. We kunnen ons hart op halen aan de nieuwste games, ik kijk stiekem vooral uit naar het Super Smash Bros Ultimate toernooi (ik hou van dit soort retro games in vernieuwde en verbeterde versies). Maar ook is er genoeg te vinden rondom bordspellen (want ja ook daar zijn we dol op), fantasy boeken (één van mijn favoriete uitgeverijen Zilverspoor is ook weer aanwezig met een stand vol toffe boeken) en fantasy schrijvers die al mijn gekochte boeken kunnen signeren, en nog zo ontzettend veel meer.

Poster-Heroes-Dutch-Comic-Con

Ben je dus net als ik “proud to be a nerd” en geef je graag uiting aan alle facetten die daarbij horen? Kom dan gerust naar bijvoorbeeld de wintereditie van Heroes Dutch Comic Con of Campzone en lees vooral ‘Nerds!’ om jezelf en je (toekomstige?) vrienden te herkennen.

Lieve leesgroet, Elsa.

Boekspecificaties ‘Nerds!’;

  • Auteur: Emilio Guzman & Thijs van Domburg
  • Uitgever: Nijgh & Van Ditmar
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789038805825
  • mei 2019
  • 344 pagina’s

Nerds koop je via deze link

Recensie van Elsa·Recensies

Nevelhel – Erik Persoons “Een rustige opbouw die steeds meer vaart krijgt”

Nevelhel – Erik Persoons

“Dit is absoluut weer een fijn, origineel verhaal geweest wat ik mocht lezen.”

  • Auteur: Erik Persoons
  • Uitgever: Kramat
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789462421004
  • juni 2019
  • 311 pagina’s

Achterflap

9200000107485053Een zelfmoordpoging, een drievoudige moordenaar, een mysterieuze verdwijning…

Sophie, psychiater op de PAAZ, wordt geconfronteerd met twee uitzonderlijke mannen die elkaar niet kunnen luchten maar toch als magneten naar elkaar toe worden getrokken. Op het ogenblik dat de mannen een deel worden van haar wereld, probeert er iemand binnen te dringen in haar privéleven. Houdt het één verband met het ander?

Moordenaar, slachtoffer, ambities, een doordeweeks bestaan… alles wordt waanzin.

Een psychopathische tijdbom is tot ontploffing gebracht.

Mijn leeservaring

Zoals wel vaker nam ik weer eens deel aan een leesclub van Thrillzone. Deze keer mochten we met een geselecteerde groep lezers de psychologische thriller ‘Nevelhel’ van Erik Persoons lezen, een uitgave van Kramat Suspense (imprint van Uitgeverij Kramat).

Een aantal jaar geleden las ik ‘Kaakslag’, het eerste boek van Erik Persoons. Ik weet nog dat ik toen behoorlijk onder de indruk was van de manier waarop Erik het psychologische element in zijn schrijfstijl verwerkt en hierdoor de lezer direct betrekt bij het inhoudelijke verhaal en diens heftige gebeurtenissen. Hierdoor was ik erg benieuwd naar zijn nieuwe psychologische thriller en was ik er vlot bij met mijn inschrijving voor de leesclub. Geluk was aan mijn kant toen ik ook daadwerkelijk uitgeloot werd om deel te nemen.

Het gevoel wat tijdens het lezen boven kwam was weliswaar anders dan met het eerdere boek. Het verhaal ging als het ware minder onder mijn huid zitten en bezorgde niet zozeer kippenvel maar meer een intrige over hoe het verhaal zou verlopen. De schrijfstijl van Erik leest in dit geval soepel, zonder haperingen en ik had deze keer geen probleem met af en toe wat Vlaamse bewoording. In mijn herinnering is het in dit nieuwe boek ook minder aanwezig vandaar wellicht de zeer vlotte leestijd waarin ik het verhaal verslonden heb.

“Het regende niet maar de dikke nevelslierten beperkten het zicht en doorweekten zijn kleren.”

Nevelhel begint met een rustige opbouw die steeds meer vaart krijgt naarmate de spanning toeneemt en richting het plot gaat, die dan weer goed past in het verhaal. Wel zag ik de ontknoping aankomen maar dit deed niet af aan het leesplezier dat ik beleeft heb.

“Het was een nuance geweest, een overgang van verwondering en nieuwsgierigheid naar een vermoeden van woede en haat.”

De personages hebben ieder een karakterschets die duidelijk ontwikkeld naarmate het verhaal vordert en wederom geeft dit aan dat Erik Persoons een talent heeft voor het weergeven van diverse persoonlijkheden.

Dit is absoluut weer een fijn, origineel verhaal geweest wat ik mocht lezen en ik kijk wederom uit naar de volgende, hopelijk weer een, psychologische thriller van Erik Persoons.

Lieve leesgroet, Elsa

Bestel dit boek via Bol.com

Blogtour·Recensie van Elsa·Recensies

Schemerzone – J.Sharpe & Cocky van Dijk #blogtour

Schemerzone – J.Sharpe & Cocky van Dijk

“Ik ben erg blij met deze schrijverssamenwerking en de uitkomst daarvan!”

  • Auteur: J.Sharpe & Cocky van Dijk
  • Uitgever: Zilverspoor
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789463081696
  • augustus 2019
  • 280 pagina’s

Achterflap

9200000117284970.jpgZoë leeft voorbij de schemerzone, op het gedeelte van de wereld waar de orizon al in geen eeuwen meer heeft geschenen. Ze is een Afvallige, omdat ze het lichtgen mist. Op haar zestiende verjaardag wordt ze uit het weeshuis gezet en moet ze voor zichzelf zorgen. Met gevaar voor eigen leven besluit ze naar de schemerzone te gaan om te jutten, zodat ze wat spulletjes heeft om te verkopen.

Als ze tijdens het jutten op een lijk stuit en een chip vindt, wordt haar wereld op zijn kop gezet. Op de chip staan filmpjes die de vrede tussen de donkere en de lichte kant van de planeet aan het wankelen brengt. Zoë wordt door de regering gedwongen om onderzoek te doen.

Doordat ze Christiaan ontmoet, een jongen van de lichte kant van de planeet, komt ze meer en meer in de problemen. Ze heeft geen idee hoe ze hier ongeschonden uit moet komen. Het leven van haar vrienden hangt als een molensteen om haar nek, net als het voortbestaan van haar land.

Mijn leeservaring

Toen ik gevraagd werd om deel te nemen aan de blogtour rondom ‘Schemerzone’ kon ik mijn geluk niet op. Ik was zo ontzettend benieuwd naar de samenwerking tussen J. Sharpe, van wie ik al vaker titels gelezen heb, en Cocky van Dijk, van wie haar boeken al lang op mijn wensenlijst staan (helaas nog steeds want ja zoveel boeken zo weinig tijd…). Beide auteurs schrijven in genres die mij ontzettend aanspreken en behoren tot mijn favorieten. Zo schrijven zij beide Fantasy, YA en schrijft Sharpe ook in het thriller/horror genre. Nu zij zich samen wagen aan een Science Fiction verhaal dat zich afspeelt in een dystopische wereld kon ik niet wachten om de uitkomst daarvan te lezen zodra ik er voor het eerst, al langere tijd terug, over hoorden.

Na het ontvangst van een prachtig boekenpakket inclusief koekel (mocht je willen weten wat dat is raadt ik je van harte aan dit boek te gaan lezen) begon ik al gauw met lezen. En tot mijn verrassing had ik ‘Schemerzone’ binnen no time uit. Het boek heeft een fijne, duidelijke indeling qua hoofdstukken. Het was mij gelijk duidelijk over wie ik las, vanuit welk perspectief en vanuit welk gebied. Ook is er gebruik gemaakt van een helder lettertype waardoor het leesgemak en tempo bevorderd word.

De schrijfstijl is zeer toegankelijk en betreft bewoording die door een grote doelgroep soepel gelezen kan worden. Ook al weet ik dat het twee schrijvers zijn die dit verhaal geschreven hebben leest het geheel absoluut als één verhaal, waarin alles bij elkaar past en op elkaar afgestemd is.

“Ze balde haar vuisten om het trillen tegen te gaan. De adrenaline joeg door haar aderen. Ze moest even op adem komen.”

De personages zijn allemaal bijzondere, interessante karakters met ieder hun eigen eigenaardigheden en ontwikkelingen die door de loop van het verhaal aanbod komen. Ook al leven zij in een dystopische wereld, die voor ons hopelijk nooit waarheid wordt, hebben zij toch allemaal eigenschappen waarmee wij als lezers onszelf kunnen identificeren en mee kunnen leven. Waardoor wij denk ik de keuzes begrijpen die zij maken onder de omstandigheden waarin zij leven.

“De onzekerheid had een verlammend effect op hem. Maar dat kon hij nu niet gebruiken, hij moest door. Hij moest proberen dit van zich af te schudden.”

Ook sprak het verhaal mede dankzij de schrijfstijl van beide schrijvers behoorlijk tot mijn verbeelding en kon ik mij een goede visuele voorstelling maken van de omgeving waarin ‘Schemerzone’ zich afspeelt. Tevens zorgde deze omgeving beschrijving voor originaliteit in samenwerking met het donker en licht segment. Het politieke spel onder de personages in het verhaal is wellicht niet nieuw, omdat mensen nu eenmaal zo zijn maar alles bij elkaar gezien deed dit zeker niet af aan de kwaliteit van dit toffe verhaal.

“Golven spoelden over de natte stenen en over hun laarzen en de wind beukte op hen in.”

Ik ben heel benieuwd of beide schrijvers nog eens samen een verhaal gaan schrijven en of deze wellicht ook nog aansluit bij dit boek, want gezien het einde zou dat zomaar kunnen. Ik ben in ieder geval erg blij met deze samenwerking en de uitkomst daarvan en ik vermoed vele andere lezers met mij.

Lieve leesgroet, Elsa.

Koop bij bol.com

Recensie van Elsa·Recensies

Opa en oma zijn niet meer samen – Marijke Mol #kortbeeldendverhaal

Opa en oma zijn niet meer samen – Marijke Mol

“Laagdrempelige gespreksstarter voor jou en je kleine omtrent het ingewikkelde onderwerp” 

  • Auteur: Marijke Mol
  • Uitgever: Uitgeverij Boekscout
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789463892056
  • juni 2019
  • 34 pagina’s

Achterflap

9200000113341851Marly en Lina zijn 2 zusjes van 9 en 7 jaar. Ze zijn graag bij opa en oma, maar nu is er iets vreselijks gebeurd. Opa en oma gaan namelijk scheiden. Wat is dat eigenlijk “scheiden” en wat betekent dat voor Marly en Lina? Kunnen ze nog wel bij opa of bij oma komen? Is het dan nog wel net zo gezellig?

Dit boekje helpt kinderen de scheiding van naaste familieleden beter te begrijpen en sleept ze door een tijd die voor alle betrokkenen in de familie heel moeilijk is.

Mijn leeservaring

Via Facebook benaderde Marijke Mol mij met de vraag of ik haar kinderboekje ‘Opa en oma zijn niet meer samen’ aan een kritische blik wilde onderwerpen. Aangezien ik zelf helaas nogal vaak, ook als kind, met scheiding van partners in aanraking ben gekomen en hier dikwijls ook kleine kinderen bij betrokken waren was ik nieuwsgierig naar hoe Marike dit in een begeleidend boekje verwoord en verbeeld heeft. Het duurde enige tijd voordat het fysieke boekje in mijn brievenbus lag maar toen het zover was zag ik gelijk dat het om een boekje gaat wat voor hele jongen kinderen bedoelt is om samen met hun ouders te lezen.

Het betreft een kort beeldend verhaal wat je als ouder (of als tante, oom, vriend van de familie, leraar etc..) kan gebruiken bij de uitleg van scheiding. De tekeningen zijn kleurrijk weergegeven en verbeelden een onderdeel uit de tekst. Persoonlijk vind ik de teksten iets te simplistisch beschreven ten opzichte van de beoogde doelgroep. De twee kinderen in het verhaal zijn zeven en negen, ongeveer dezelfde leeftijd als mijn oudste nichtje en de jongste zit er niet ver vandaan. Wat mij betreft had het daarom uitgebreider gemogen, maar wellicht is dit ook de verantwoording van diegene die voorleest. Om er zo meer omheen aan te vullen waar hij/zij kan, ook om nuances aan te brengen en het toe te passen op diens eigen scheidingssituatie. Bovendien weet ik uit ervaring dat kinderen toch ook pienter genoeg zijn en nog veel meer vragen gaan stellen vanuit zichzelf.

Het boekje is wat dat betreft zeker een goed begin om het gesprek met kinderen omtrent het scheidingsonderwerp op te starten. Het onderwerp dat absoluut ingewikkeld kan zijn voor alle betrokken partijen.

Lieve leesgroet, Elsa.

Koop bij bol.com

Jeugdboek·Recensie van Elsa·Recensies

Heksenzielen krachtig ontwaken – Maja Vermeulen “Vlot en vermakelijk boek voor de jeugdige lezers….”  

Heksenzielen krachtig ontwaken – Maja Vermeulen

“Een vermakelijk avontuur wat zich in vliegende vaart afspeelt”

  • Auteur: Maja Vermeulen
  • Uitgever: Kramat Junior
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789462420977
  • april 2019
  • 160 pagina’s

heksenzielen.jpgAchterflap

Op de dag van haar zeventiende verjaardag worden Olivia’s magische krachten gewekt. Ze komt hierdoor flink in de problemen. Samen met haar beste vriend Nerd (Leonard) slaat ze op de vlucht. Ze vluchten niet naar een andere plaats maar naar een andere tijd… Daar ontmoeten ze nieuwe mensen, waaronder een verweesde zwaardvechtster met rood haar, een goed getrainde heks vol vlammende wraakgevoelens en een tirannieke tovenaar.

Wie kan haar iets bijleren over magie? Wie weet iets over haar verdwenen moeder?

 

Mijn leeservaring

‘Krachtig ontwaken’ betreft het eerste deel van de Heksenzielen trilogie en is het tevens het debuut van Maja Vermeulen. Een debuut vind ik altijd leuk om aandacht te geven en als er in een verhaal ook nog enigszins magie voorkomt ben ik er al helemaal gauw voor te porren. Dus toen we bericht kregen van Uitgeverij Kramat of we dit boek zouden willen lezen en recenseren was ik al gauw overgehaald.

“Ik zie je graag’, fluistert ze met een trillende stem.”

Wat mij opviel tijdens het lezen is dat de schrijfster gebruik maakt van Vlaams taalgebruik in haar bewoording. Uiteraard is dit geen probleem en logisch gezien ze Vlaams is, alleen denk ik dat het hierdoor voor Nederlandse kinderen en jongeren minder soepel leest. Dit kan natuurlijk ook geheel aan mij liggen maar ik denk altijd dat als een boek in een algemenere taal geschreven is het een uitgebreidere doelgroep plezier brengt. Aan mij zelf merkte ik bijvoorbeeld dat ik soms bleef hangen bij de Vlaamse bewoording en het in de eerste instantie verkeerd interpreteerde.

“Boem, boem, boem!’ Vuistslagen op de voordeur. Ze weergalmen in de uitgestorven straat.”

Het verhaal begint echter gelijk spannend en behoudt de hele tijd vaart. Als lezer krijg je te maken met een vermakelijk avontuur wat zich in vliegende vaart afspeelt en waarin genoeg gebeurd om het geheel interessant te houden. Er zijn vele plotselinge wendingen en veranderingen die Olivia en Nerd (de hoofdpersonages) te verwerken krijgen, hierdoor krijgen zij voor mijn gevoel niet altijd de tijd om alle ervaringen een plek te geven op de juiste manier. Misschien ben ik altijd te nieuwsgierig aangelegd hierin, als kind zijnde wilde ik altijd al graag weten hoe alles zat, en mag ik gewoon genieten van het vlotte verhaal dat Maja Vermeulen met haar eerste deel van de trilogie heeft neergezet.

“Van schrik verstar ik, er komt een piepend geluid uit mijn keel en mijn boek valt uit mijn handen.”

Ik zie dus wel wat verbeter punten voor het tweede deel maar al met al denk ik dat het zeker een vermakelijk boek is, vooral voor de jeugdige lezers die willen genieten van een snel te lezen boek met magische elementen.

Lieve leesgroet, Elsa.Koop bij bol.com