@Kobobooks·Recensies·Recensies van Caro

De Punt – Tica Morgan deel 2 “Op naar het volgende deel”

De Punt – Tica Morgan

  • Taal: Nederlands
  • Auteur: Tica Morgan
  • Uitgever: Kobo Originals
  • Nederlands 
  • E-book 
  • 9781989510537 
  • oktober 2019 
  • Epub zonder kopieerbeveiliging (DRM)

Visual-Hybride_1-3_Kobo_leesapp_180x133px1Ebooks lezen is heel makkelijk. Na aankoop zijn ze direct beschikbaar op je Kobo e-reader en op je smartphone of tablet met de gratis bol.com Kobo app.


Samenvatting:

9200000119426189

Terwijl het eiland nog na-siddert van de laatste zaak gaat het leven van Zoë Janssen na jaren eindelijk weer de goede kant op. Zowel de relatie met haar ex als haar carrière en liefdesleven verlopen voorspoedig. De verkrachting van een gereformeerd meisje zorgt echter opnieuw voor een groot drama voor de eilandbewoners.

Zoë wordt gedwongen zich te verdiepen in de gereformeerde gemeenschap en ontdekt duistere zaken. Wanneer het verkrachte meisje plots dood wordt aangetroffen, stuit haar team op juridische grenzen en moet de klopjacht op de verkrachter noodgedwongen worden gestaakt. Terwijl ze hun uiterste best doen om meer slachtoffers te voorkomen, blijft Zoë geheimzinnige codes ontvangen van een oude bekende; de ontsnapte tbs’er Sven van der Linde.

Tica Morgan bewijst met dit tweede deel van Mooie Moorden dat Nederland een intrigerend politiepersonage en succesvol thrillerschrijfster rijker is. In haar nuchtere en bondige stijl blaast zij de whodunnit fris nieuw leven in. Wees gewaarschuwd: deze serie wil je in één ruk uitlezen.

Mijn leeservaring:

Deze serie gaat over het eiland waar ik nu woon, Goeree Overflakkee. Leuk om te lezen over het Zuid-Hollandse eiland en zijn bewoners. Je volgt inspecteur Zoë Janssen en haar team. Zoë, gescheiden en moeder van 2 kinderen woont in Oude-Tonge en wanneer zij vrij is zijn de jongens bij haar en anders bij haar ex . Gelukkig heeft Zoë ook een geweldige oppas die altijd voor haar klaar staat, als ze plotseling wordt opgeroepen. In deel 2 van de Mooie Moorden “de Punt”, wordt je meegenomen naar één van de streng gereformeerde gemeenten die het eiland rijk is. Het verschil tussen de streng gelovigen en de niet gelovigen is groot en deze keer is het heel belangrijk dat de collega van Zoë, Bert, bij het onderzoek nou betrokken wordt. Hij komt zelf ook uit een gelovig gezin en begrijpt iets beter hoe het reilt en zeilt in die gezinnen. De hoofdstukken zijn onderverdeeld in de dagen van de week, te beginnen bij maandag en nemen je zo mee per dag door het onderzoek heen.

Wanneer er een meisje, Hetty,  aan de balie van het politiebureau in Sommelsdijk staat, die zegt te zijn verkracht, gaat Zoë met dit meisje voor onderzoek naar het ziekenhuis en blijkt dat het meisje idd. is verkracht.

Hetty concentreerde zich op een punt op het witte systeemplafond en bleef daar de hele tijd naar staren. Alleen bij het inwendige onderzoek verstijfde haar hele lichaam en sloot ze haar ogen. uit haar linkerooghoek gleed een traan richting haar oor.

Maar Hetty wil geen aangifte doen, waarom zou zij dan toch naar het politiebureau gekomen zijn?  Het meisje komt uit een zeer gelovig gezin en kan niet praten over wat er met haar is gebeurd. Waarom worden sommige zaken in de doof pot gestopt, daar kom je achter in dit verhaal. Hoe diep het geloof in mensen zit en wat ze geloven om in de hemel te komen is eigenlijk bizar. Een heftig verhaal dat me nog lang is bij gebleven.

Verder maak je ook kennis met de zus van Zoë, Marsha. Het gezin Janssen leeft altijd in spanning of het wel goed gaat met de verslaafde Marsha. Maanden horen ze niets van haar tot ze ineens weer opduikt.

De rode draad in het verhaal gaat over Sven, een ontsnapte tbs’r die door Zoë’s toedoen in de cel belandde. Door het sturen van codes moet Zoë erachter zien te  komen waar Sven verblijft en de codes bespreekt ze met De Wit, één van de rechercheurs van het opsporingsteam naar Sven. Een heerlijke verhaal, wat jammer genoeg in een paar uurtjes was uitgelezen, ik vond het niet zo spannend als het eerste deel, maar liet me wel meteen naar het deel 3 “Kwade Hoek” pakken, want hoe gaat het verder met Sven!

Lieve leesgroet Caroline

 

Blogtour·Recensies·Recensies van Caro

Het hart van een cowboy – Debra Eliza Mane “Heerlijke uurtjes wegdromen bij deze romantische western”. #blogtour

Het hart van een cowboy – Een missie in Twin Bridges – Debra Eliza Mane

“Heerlijke uurtjes wegdromen bij deze romantische western”

  • Auteur: Eliza Debra Mane
  • Uitgeverij: DVP
  • Nederlands 
  • E-book 
  • 9781393405023 
  • oktober 2019 
  • Epub zonder kopieerbeveiliging (DRM)

Productbeschrijving

9200000123028498

Becky Morgan heeft een leven dat niet bepaald standaard is. Onder haar wat ruige uiterlijk schuilt echter een jonge vrouw die haar uiterste best doet haar leven te beteren. In het slaperige dorp Twin Bridges valt ze als een blok voor de robuuste rancher Nathan. Dat ze echter een vreemd verhaal over hem heeft gehoord van een serveerster genaamd Lucy-Jane maakt het allemaal niet makkelijker. Maar een man zoals hij, die alles heeft wat zij nooit gehad heeft, kan toch niets in haar zien. Zij is immers een ”niemand”.

 

 

Mijn leeservaring:

Na de andere drie delen van de Twin Bridge serie al gelezen te hebben, mocht ik nu ook deel 4 lezen voor de mini blogtour “Het hart van een cowboy” van auteur Debra Eliza Mane. Deze serie heeft mijn hart gestolen en ik vind het heerlijk even weg te dromen tijdens het lezen van deze stoere romantische western serie. In ieder deel speelt één van de cowboys, van de Big Hole River Ranch in Twin Bridge een hoofdrol. Dus alle delen zijn als stand-alone te lezen. Deze keer wordt de neef van de gebroeders Brooks, Nathan Brooks, gevolgd. Ook in dit verhaal komt een buitenstaander, het meisje Becky, in het dorpje Twin Bridges terecht. The Wagon Wheel van Candice, waar de plaatselijke bevolking komt voor een goede kop koffie en het beroemde ontbijtje gemaakt door Duke Brooks, wordt de eerste stop van Becky. Candice schrikt niet terug voor het uiterlijk van Becky, roze haar, vol tatoeages en piercings geeft zei het meisje de aandacht die ze zo hard nodig heeft. Een meisje zonder vaste woon- of verblijfplaats en zonder één rode cent op zak, maar dat houdt Becky voor zich. Wanneer Becky met haar laatste geld een kop koffie koopt en het etablissement vol loopt, maar Duke nog in geen velden of wegen te zien is, schiet Becky Candice te hulp. Candice kan een hulp goed gebruiken en Becky mag ‘s-morgens komen werken.

‘Becky komt morgen weer.’ Candice verbrak de akelige stilte die al een minuut lang in The Wagon Wheel hing.

‘Oh,’ was de reactie van Duke die haar ogen nog altijd niet helemaal open had. Ze bleven hangen op standje: ik vertrouw je niet. ‘Waar kom je vandaan en wat kom je hier doen? Vakantie? Ik heb je hier nog niet eerder gezien.’

Shit. Becky kwam nergens vandaan. Wat moest ze hier nu weer op antwoorden?

Iedere ochtend komt Nathan Brooks koffie halen voor de mannen op de Ranch om de dag goed te beginnen en vanaf het eerste oogcontact is er een klik tussen de twee. Zal Nathan zijn schroom opzij kunnen zetten en net als zijn neef Jacob naar deze speciale vrouw toe kunnen lopen?

Becky is betoverd door de blauwe ogen van Nathan, maar waarom zou zij hem aanspreken, een rijke cowboy heeft niets aan een meisje zonder geld.  Ze is al zo vaak bedrogen en de vrouw waardoor ze eigenlijk in dit stadje terecht is gekomen heeft haar gewaarschuwd voor hem, iedere ochtend heeft deze man een andere vrouw voor het ontbijt. Een western waarin vooroordelen, uiterlijk, eenzaamheid en vooral romantiek de ingrediënten zijn voor enkele heerlijke lees uurtjes wegdromen.

Lieve leesgroet Caroline

Lees ook de andere recensies tijdens deze blogtour van “Het hart van een cowboy” op de volgende blogs:

75561492_2424123137843963_2346113120797196288_o

Recensies·Recensies van Caro·Young Adult

Duivels spel – Inge Verbruggen “een ya thriller, die je meteen op het puntje van je stoel laat zitten”.

Duivels Spel – Inge Verbruggen

“Een ya thriller, die je meteen op het puntje van je stoel laat zitten.”

  • auteur: Inge Verbruggen
  • uitgeverij: Clavis Young Adult
  • Nederlands 
  • Hardcover 
  • 9789044837094 
  • Druk: 1 
  • november 2019

Achterflap:

9200000114363494Een zenuwslopende jeugdthriller over vriendschap, liefde, wraak en geloven in jezelf. Voor young adults.
Geocaching is leuk … Toch? Van de ene op de andere dag is Lynseys vriendje Noah van de aardbodem verdwenen. Spoorloos. Lynsey weigert te geloven dat hij haar zomaar in de steek heeft gelaten en staat voor het moeilijkste raadsel ooit. Samen met haar bordercollie Max gaat ze naar hem op zoek in alle uithoeken van België en Nederland, als een gevaarlijk spelletje geocaching. Al gauw komt Lynsey erachter dat ze Noah helemaal niet zo goed kende als ze dacht.

Mijn leeservaring:

Het heeft even geduurd voor Inge Verbruggen een tweede ya thriller had geschreven, maar dan zet ze ook wel even een geweldig spannende ya neer.

De cover is heel aantrekkelijk en uitgeverij Clavis heeft er een mooie hardcover van gemaakt. Je ziet een bos en in de bomen verstopt een jongen en een meisje. Op de voorgrond een jongen met een rugzak, die het bos in gaat. Voor mij een boek wat ik meteen zou oppakken. Verder weet ik dat het over geocache gaat, een spel wat populair is onder jong en oud en over de hele wereld wordt gespeeld.

Een spel waarbij je via coördinaten een cache moet vinden met daarin een logboekje en soms een tracker, een fysiek spelonderdeel, die je mee kunt nemen en in een andere cache kunt stoppen. Zelf heb ik een minibieb in Den Bommel met een cache erin verstopt en hoe leuk was het om het volgende te lezen:

‘Toch zou ik heel graag de twee volgende haltes hier in Nederland nog willen doen.

Ik heb het je beloofd, dus we rijden verder naar dat dorpje in Gelderland en naar Den Bommel, aan de kust.

Het boek is geschreven in twee tijden. Het heden, vertelt in de ik vorm door de hoofdpersonage Lynsey en het verleden, waarin het verhaal verteld wordt over vier geocache vrienden. Het verhaal begint met een proloog waar je al meteen kippenvel van krijgt. Wat hebben deze twee verhalen met elkaar te maken, tijdens het lezen kom je hier langzaamaan achter.

Boven de hoofdstukken in het heden, staan weekdagen en de hoofdstukken uit het verleden worden aangegeven met de titel TOEN en een tekeningetje van een geocache wereldbol.

74680653_846318772450080_8278335964510683136_n.jpg

Het verhaal begint met Noah, Lynsey en hond Max. Max is de hond van Lyndsey en samen lopen en spelen ze heel wat af, om de energie die beide hebben te laten verdwijnen. De vriend van Lynsey, Noah is in staat zijn vriendin met haar ADHD rustiger te laten worden, door haar te laten focussen op andere “belangrijke” zaken. Tenminste, wat is er nou zo belangrijk aan het goed opruimen van een spelletje scrabble.

‘Let erop dat alle blokjes compleet zijn Lynsey’, maant hij. ‘Een spel dat niet compleet is, is waardeloos.’

Wanneer van de één op de andere dag Noah verdwijnt, gaat Lynsey op onderzoek uit. Noah zou nooit zomaar zonder iets te zeggen uit Lynsey haar leven verdwijnen, niets wees hier op. Of toch! Samen met hond Max probeert ze kleine hints, die ze denkt van Noah te hebben gekregen op te zoeken. Ze krijgt haar zus zover haar te helpen.  Maar met gevaar voor eigen leven, maar ook die van haar zus en hond, probeert ze te achterhalen waarom Noah is verdwenen en wat hield hij voor haar verborgen.

De verleden tijd gaat over vier vrienden, tenminste vrienden, ze gaan één keer in de week met elkaar geocachen en verder zien ze elkaar niet. Maar sommige van de vrienden willen het geocachen naar een hoger level brengen en ze besluiten om zelf dingen te gaan verstoppen. Maar de levels gaan steeds hoger en worden zelfs gevaarlijk.

Een ya waar je goed je hoofd bij moet houden, want wie is nu eigenlijk wie in het spel.

Inge Verbruggen zet met dit Duivels Spel een spannende, gevaarlijke, huiveringwekkende, zeer goed geschreven ya neer met veel plotwendingen en een emotioneel einde. Voor de jeugd die van spanning en sensatie houdt.

Lieve leesgroet Caroline

kobobooks·Recensies·Recensies van Caro

Mooie Moorden – Tica Morgan “een whodunit debuut, die je niet weg kan leggen”

Mooie Moorden – Tica Morgan

“een whodunit debuut, die je niet weg kan leggen”

Samenvatting:

deel 1Zoë Janssen is rechercheur en woont met haar twee zoontjes op het overzichtelijke, soms zelfs saaie Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee. Dan vindt er een bizarre moord plaats. Iemand lijkt hiermee de mensen op het eiland ter verantwoording te willen roepen. Maar waarvoor?

Een tweede moord laat het eiland trillen op zijn grondvesten. De druk op het onderzoeksteam neemt toe. Zeker wanneer zakelijk en privé door elkaar beginnen te lopen en zowel Zoë als haar gezin beveiligd moeten worden. Terwijl ze erachter probeert te komen wie er achter haar aan zit, beseft Zoë dat niks ooit meer hetzelfde zal zijn.

Tica Morgan bewijst met dit eerste deel van Mooie Moorden dat Nederland een intrigerend politiepersonage en succesvol thrillerschrijfster rijker is. In haar nuchtere en bondige stijl blaast zij de whodunnit weer fris nieuw leven in. Wees gewaarschuwd: deze serie wil je in één ruk uitlezen.

Mijn leeservaring:

In onze plaatselijk krant stond een interview met Tica Morgan over haar vierdelige thriller serie ‘Mooie Moorden’. De serie speelt zich af op het eiland waar ik woon, Goeree-Overflakkee. Wat is er leuker om een boek te lezen en de plaatsen te herkennen die erin voor komen. De boeken hebben allemaal een naam van een gebied gekregen, dat ergens op Goeree-Overflakkee ligt, maar die gebieden hebben niets met de moorden te maken het zijn alleen mooie namen. Mooie Moorden, wat moet dat betekenen, in het interview vertelde Tica dat Zoë blij is als er een eerste zaak zich aandient. Hoe gruwelijk dat voor ‘gewone’ mensen ook moet klinken, zij vindt het als het ware een ‘mooie’ zaak. De boeken zijn te lezen of als luisterboek te downloaden via het koboplusabonnement. Ik heb daarom de boeken gedownload en op mijn e-reader gezet en deze mee genomen op mijn vakantie.

Deel 1 van de serie Mooie Moorden – Volgerland

Rechercheur Zoë Jansen is gescheiden en woont in Oude-Tonge op het eiland Goeree-Overflakkee. Ze heeft een co-ouderschap met haar ex zodat ze hun twee zoontjes, als ze moet werken of er ineens een zaak opdoet, met een gerust hart daar kan brengen, maar ze heeft ook een vaste oppas Ann, die dag en nacht voor haar klaar staat. Een personage waarin je je kunt verplaatsen, een moeder met een drukke baan, die er voor haar kinderen is als ze vrij is, maar in haar liefdesleven is ze nog opzoek naar de ware.

Het eerste boek is vrij dik, maar dat komt omdat je kennis maakt met Zoé, haar collega’s en haar privé leven, dat aardig uit de doeken wordt gedaan. Zoë heeft zes jaar geleden een man genaamd Sven opgepakt voor een gruwelijke moord. Hij kreeg 18 jaar cel en tbs. Deze man is de rode draad in de serie rondom Zoë Jansen.

Wanneer Goeree-Overflakkee wordt opgeschrikt door een wel heel bizarre moord op een alleen staande vrouw, moeten Zoë en haar team er extra handen bij krijgen omdat het niet bij deze ene  moord blijft. Twee inspecteurs uit Rotterdam komen het team versterken. Zoë heeft het druk met het onderzoek wanneer ze bericht krijgt dat Sven ontsnapt is. Sven heeft het op Zoë gemunt en stuurt haar berichtjes via haar mobiel. Berichtjes die een puzzel vormen naar de verblijfplaats van Sven.

En zeer goed in elkaar stekende thriller is dit deel 1. Ik heb ervan genoten en wilde ook meteen door lezen. Het verhaal sluit de moorden af, maar waar Sven is blijft nog een raadsel en wordt in het volgende deel weer opgepakt. Tica heeft een heerlijke schrijfstijl al ben ik het niet eens met de stelling: soms zelfs saaie Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee, want er gebeurd hier op Goeree Overflakkee altijd wel wat, zo ook in het boek.

Lieve leesgroet Caroline

Recensies·Recensies van Caro

Verdwenen – Tina Frennstedt “Een debuut dat smaakt naar meer”

Verdwenen – Tina Frennstedt

“Een debuut dat smaakt naar meer”

 Samenvatting:

9200000114278051Zestien jaar geleden verdween de negentienjarige Annika Johansson op een idyllische zomeravond in Zuid-Zweden. De zaak werd nooit opgelost en de vrouw is nog steeds vermist. Nu wordt Malmö geteisterd door een moordenaar die vrouwen in hun eigen huis aanvalt. Er zijn alarmerende overeenkomsten met de misdaden van de Deense moordenaar die jaren eerder vrouwen in Kopenhagen verkrachtte en vermoordde en nooit werd opgepakt.
De ambitieuze Tess Hjalmarsson, hoofd van het Zweedse coldcaseteam, wordt op de zaak gezet, samen met haar licht ontvlambare assistente Marie Erling. Het onderzoek verloopt moeizaam, tot vingerafdrukken van de Malmö-misdaden terugkomen in het dossier van de verdwenen Annika. Was Annika het eerste slachtoffer of verbergt ze de waarheid over haar verdwijning? En wat is de link met de Deense moordenaar?

Mijn leeservaring:

Heel blij was ik met deze nieuwe auteur Tina Frennstedt en haar thriller. Een verhaal dat zich afspeelt in Zweden en een gedeelte in Denemarken, de meeste verhalen uit deze landen worden door mij met open armen ontvangen.

Ik zat al heel snel in het verhaal en was verrast door de hoofdpersonage Tess, die als hoofd van het cold-case team de zware taak op zich genomen heeft moorden die nooit zijn opgelost toch tot een oplossing te brengen. Vooral om nabestaanden te laten weten wat er met hun dierbare is gebeurd, zodat zij het kunnen afsluiten. De hoofdpersonage is Tess, een lesbische agente die na het verbreken van haar huwelijk alles behalve gelukkig is in de liefde. Tess is een nieuwe relatie begonnen, maar eigenlijk alleen op seksueel gebied is het goed, want verliefd is ze niet. Tess heeft ook nog eens de zorg over haar vader, die in het zelfde jaar als dat Tess werd verlaten, ook werd verlaten door zijn vrouw en niet gewoon door kan gaan met zijn leven en zwelgt in zelfmedelijden.

Wanneer Tess betrokken raakt bij verkrachtingszaken in Malmö, die een cold-case zaak linken aan de dader, zijn alle ogen op haar gericht, omdat zij ook de beroemde coldcase zaak de kerkhofmoord heeft opgelost.  Een bekende Deense profiler Carsten Morris, die de zaak Annika waar Tess nu mee bezig is toen ook onder de loep nam, komt naar Zweden om Tess en haar team te helpen. Samen komen zij heel ver in de zaak, maar ook Morris weet niet hoe de verkrachter zijn slachtoffers;…..

‘En hoe kiest hij ze?’

‘Dat hebben we nooit kunnen begrijpen. We weten alleen dat hij ’s morgens toeslaat, rond zessen, in hun huizen.

Dit debuut smaakt naar meer en ik hoop dat dit niet het eerste en laatste deel is over Tess Hjalmarsson, maar als je het boek zo leest denk ik dat dit een serie in wording is. Tess en haar team zie ik zelfs al als serie voor me op tv. Een verhaal wat je blijft boeien tot het einde.  Het enige ingewikkelde waren de namen, meestal heb ik geen moeite met de buitenlandse namen, maar in dit boek werden er erg veel Zweedse namen gebruikt voor gebieden, straten en personen, zodat ik een heel lijstje heb geschreven om alles uit elkaar te houden. Verder een zeer goed debuut waar ik van genoten heb.

Lieve leesgroet Caroline

Blogtour·Recensies·Recensies van Caro

3 oktober- Anya van der Gracht ” Een boek met een boodschap” #Caro #blogtour

3 oktober- Anya van der Gracht

“Een boek met een boodschap”

9200000121691272De achterflap:
3 oktober
Sjaak laat niets aan het toeval over. Alles heeft hij uitgestippeld. Totdat hij Janine ontmoet en ontdekt dat in een relatie niet alles verloopt zoals gepland. Het “Ik zal je krijgen’ wordt met de dag sterker in zijn hoofd. Op 3 oktober neemt hij een cruciale beslissing. Zal zijn droom waarheid worden?
Een verhaal dat je gevangen houdt tot aan de laatste pagina en de handgeschreven brief van Sjaak.

Mijn leeservaring:

De auteur Anya van der Gracht vroeg mij of ik haar boek “3 oktober” wilde lezen en recenseren. Ik had geen idee waar het over ging, maar ben altijd benieuwd naar een auteur die ik nog niet ken. Ik had de achterflap niet gelezen en begon met het verhaal. Het verhaal wordt verteld vanuit Sjaak, de man die zichzelf geweldig vind. Tot het moment, onder het lezen, dat ik dacht, wat is dit voor verhaal, is dit realiteit of verzonnen. Zijn mensen echt zo manipulatief? Ik pakte de achterflap erbij.

Na het lezen van de achterflap, las ik verder en met verbazing las ik het relaas van een man, Sjaak, duidelijk in het bezit van het narcistische gen.

“Er was nog nooit iemand geweest die in mijn schaduw kon staan. Allemaal wilden ze zo nodig laten zien dat ze beter waren dan ik. Niemand was beter dan ik. Helemaal niemand”.

Zijn vrouw Janine, die vanaf het begin van hun relatie voor dom en lelijk wordt uitgemaakt door Sjaak, had meteen de knoop  door moeten hakken om hem te verlaten. Vooral op het moment dat hij haar ten huwelijk “vroeg” ( het was niet echt een huwelijksaanzoek) had bij Janine een lichtje moeten gaan branden. Sjaak blijkt bij Janine met woorden zijn doel niet te bereiken en gaat over op fysiek geweld. Nog steeds kan ik niet begrijpen dat zij het zover heeft laten komen. Ook na enkele ziekenhuisopnames en een opname in een rusthuis. Is er dan echt bij niemand een lichtje gaan branden?

Het verhaal vind ik goed in elkaar zitten en Anya heeft een fijne schrijfstijl. Ik was verrast door het plot, dat had ik niet zien aankomen. Ondanks dat ik het goed geschreven vond is het niet mijn soort verhaal. Ik begrijp het gewoonweg niet, dat mensen zich zo laten kleineren en manipuleren. Ik ben ook blij dat ik het niet hoef te begrijpen, maar ik weet dat het voorkomt en vind het wel goed dat dit eens besproken wordt, misschien dat het mensen hun ogen doet openen! Aan het einde van het boek staat een brief die Sjaak aan vele instanties en personen heeft gestuurd, eigenlijk het boek in het kort. Deze brief had er voor mij niet in hoeven staan. Nu ga ik het boek “Achter tralies beland” lezen waarin Janine de hoofdpersonage is en het verhaal vanuit haar perspectief wordt geschreven, ik hoop dat ik dan begrijp waarom zij niet eerder is weg gegaan bij deze man.

Trailer van het boek “3 oktober”

Lieve leesgroet Caroline

 

Leesclub·Recensies·Recensies van Caro

Louise -Anne-Laure Van Neer “Een film waardig humoristische thriller van Vlaamse bodem” #Caroline

Louise – Anne-Laure Van Neer

“Een film waardig humoristische thriller van Vlaamse bodem”

Louise Anne-Laure Van Neer

Wat super leuk dat ik de nieuwste telg van Anne-Laure mocht ontvangen na haar geboorte. Een prachtig geboortekaartje en een potje met een anijssnoepje. Ik wachtte er toch maar even mee met opeten, had geen idee of het verstandig was. En nu het boek uit is laat ik het maar rustig in het potje zitten, want is het wel echt een snoepje…..

Samen met 7 andere dames las ik via de leesclub van Mustreads or Not deze thriller en samen hebben we gepraat over het boek, de cover , de taal en het thriller aspect. Hieronder  kun je mijn leeservaring vinden.

 

Mijn leeservaring:

Het boek is geschreven in de ik-vorm en wel vanuit het perspectief Anne-Laure één van de twee hoofdpersonages uit het boek. Heel erg grappig dat de auteur haar eigen naam gebruikt als hoofdpersonage. Deze hoofdpersonage bestaat eigenlijk uit twee personen. Agatha is het stemmetje in het hoofd van Anne-Laure. Agatha heeft altijd wel een “oplossing” voor de problemen die Anne-Laure op haar pad tegen komt.

Wanneer Anne-Laure hoogzwanger is betrapt zij haar overspelige man met haar beste vriendin. Via advertentie gevraagd, komt ze bij Louise en haar dementerende man terecht, die een hulp zoeken. Dat Anne-Laure hoogzwanger is maakt niet uit, ze moet af en toe even op Roger de man van Louise passen als Louise een boodschap doet en ze is “verplicht” ‘s-avonds mee te eten aan tafel, maar dat is juist gezellig. Louise heeft altijd al een groot gezin willen hebben en de tafel in de keuken is daar ook voor gemaakt. Maar door de  hartelijke ontvangst, hoeft Anne-Laure niet lang na te denken over de baan.

“Als zelfs een dementerende mens  meer enthousiasme toonde dan de vader van het kind, kon ik alleen maar concluderen dat ik de juiste keuze had gemaakt.”

Het andere hoofdpersonage is Louise, zij vertelt ook in de ik-vorm alleen in de verleden tijd. Louise heeft het druk met de zorg voor haar dementerende man Roger en is blij dat Anne-Laure haar komt helpen. Louise wil graag schrijfster worden en heeft al een manuscript klaar liggen, wat Anne-Laure per ongeluk vind en meeneemt naar haar kamer. Heel stiekem leest ze hoofdstuk voor hoofdstuk…..

“Als ze het manuscript naar een uitgever wilde sturen, moest ik haar duidelijk maken dat ze de namen moest wijzigen. Haar eigen naam gebruiken leek me niet zo’n goed idee. Welke auteur zou zichzelf als hoofdpersonage uitkiezen? Dat vond ik een belachelijk idee, want dan gingen mensen denken dat het een autobiografie was.”

Genoten heb ik van deze  humoristische thriller, Louise sluit perfect aan in het rijtje van Justine en Maurice, haar vorige humoristische thrillers. Anne-Laure gebruikt wat oudere personages, wat het verhaal juist dat humoristische tintje geeft. Gebeurtenissen die eigenlijk niet echt kunnen, maar zo worden geschreven dat je ze voor je ziet en je met een lacht op je gezicht de lugubere details leest. Volgens mij zie ik hier dus gewoon een film in.

Heel erg leuk dat personages uit de vorige boeken een klein rolletje krijgen in deze Louise, maar heb je de andere boeken niet gelezen, zal je dit niet opvallen. Het verhaal over een koe tijdens een meditatie les, zette mij aan het denken, waar had ik dat al eerder gelezen en idd dat kwam in een vorig boek van Anne-Laure ook voor.

Je moet er dus vanuit gaan als je dit boek leest, je niet nagel bijtend en bloedstollende passages voorbij ziet komen, maar al met al zijn de lugubere details zo geschreven dat je ze leest met een brede glimlach. Anne-Laure (de auteur) geeft het verhaal een geweldige plotwending mee, die ik niet zag aankomen. Zien de meeste Anne-Laure het personage niet als Anne-Laure de auteur, sorry ik heb het hele verhaal het gezicht van de auteur voor me gezien, dat mij dan ook wel weer een big smile gaf.

Maar al met al Louise schreef als volgt:

“De dag waarop ik besloot ons gezin uit te breiden, begon met een banale ontmoeting. Uiteraard had ik de catastrofale gebeurtenissen  die hierop volgden nooit kunnen voorzien”.

Een aanrader wat mij betreft. Anne-Laure is één van mijn Vlaamse favoriete auteurs, spanning en hilarische taferelen komen voorbij en ik genoot ook nu weer van deze lieve Louise.

Lieve leesgroet Caroline

Recensies·Recensies van Caro·Reviewteam

Verloren vrouw – Charles den Tex – “Charles is terug en hoe, niet weg te leggen”

Verloren vrouw – Charles den Tex

“Charles is terug en hoe, niet weg te leggen”

Auteur: Charles den Tex

Uitgever: HarperCollins

  • Nederlands
  • Druk: 1
  • 9789402704174
  • oktober 2019
  • Paperback
  • 384 pagina’s

Charles den Tex.jpgHet is alweer even geleden dat ik een boek van Charles den Tex heb gelezen en was dan ook blij verrast met deze nieuwe thriller van zijn hand “Verloren vrouw” Via Harper Collins doe ik mee met het review team en kreeg alvast de epub voordat het boek uitkwam.

Het boek heeft een prachtige cover, de titel en naam van de auteur liggen erop gedrukt, een cover die je niet voorbij loopt in de boekwinkel.

Een boek wat ik nu al kan zeggen, niet weg te leggen is. Er is geen opbouw van het verhaal, je zit er meteen in, de spanning is vanaf het begin al voelbaar. Het verhaal bevat personages, die allemaal niet zijn wie ze zeggen dat ze zijn. Wel heel veel personages waardoor je soms even moet nadenken wie ook alweer bij wie of wat hoorde.  Het is  geen optie het boek weg te leggen. Je bent zo benieuwd naar het volgende stuk, dat de vele personages niet erg zijn. Langzaamaan kom je bij een ontknoping waarbij er veel personages uit de weg worden geruimd en je die dus ook kan vergeten.

Het verhaal bestaat grotendeels uit drie verhaallijnen. De eerste en tevens belangrijkste verhaallijn gaat over Luc Beaumann en zijn compagnon Fabian van Doorwinth. Twee doorgewinterde kompanen, die grof geld verdienen in de tussenhandel, maar het bedrijf loopt niet zo heel goed meer. Luc vind na een aanvaring met Fabian in een steeg de bloedmooie Djenna, die haar geheugen totaal kwijt is. Waarom lag Djenna daar bewusteloos en in een niets verhullend setje in haar eigen braaksel in die steeg. Luc en Djenna gaan samen opzoek naar haar identiteit.  Maar hoe dichter ze bij de afkomst van Djenne komen, hoe gevaarlijker het wordt. Wie is deze mysterieuze vrouw en waar haalt zij haar krachten vandaan, die opborrelen als ze zich heel boos maakt, dat wil zij zelf ook heel graag weten.

Als zijn bespreking met Fabian anders was verlopen, was hij veel eerder naar huis gegaan en zou hij deze straat juist hebben gemeden vanwege alle uitgaansdrukte. Als hij iets sneller had gereden, had hij haar voet waarschijnlijk niet eens gezien. Als het had geregend ook niet. Als…

Nu lag ze in zijn auto

De tweede verhaallijn gaat over de ondervraging van Huib Bilderman op het politiebureau. Deze man is de voorzitter van de raad van bestuur van de Compile Group en wordt verdacht van moord. Deze man houdt stug zijn mond op het politiebureau maar je leest waar hij aan denkt en wat zijn relatie is met Djenna.

En de derde verhaallijn gaat over het duo Sem en Raftik. Een Nederlandse en Marokkaanse jongen, die op hun scooter alles stelen waar zij geld voor kunnen krijgen. Zij moeten een mobiel met pincode zien te stelen en wanneer dit gelukt is deze afleveren bij Berry Fak. Deze runt een sportcafé, als dekmantel voor zaakjes die het daglicht niet kunnen verdragen. Het gaat mis als het tweetal de gestolen mobiel gaat brengen en hun afgesproken som niet krijgen van Berry. Het taalgebruik van de jongens, is echte straattaal en ik moest soms even denken wat er bedoeld werd. Maar dit was niet vervelend en past perfect in het verhaal.

Drie verschillende verhaallijnen, die langzamerhand bij elkaar komen met plotwendingen die je steeds op het verkeerde been zetten. Wel is al gauw duidelijk wat  de verhaallijnen met elkaar gemeen hebben, maar het hoe en waarom blijft nog even de vraag. Charles schrijft korte hoofdstukken waardoor je steeds verder wil lezen. Echt een super goed opbouwende thriller waarbij ik me al een film kon voorstellen. Charles den Tex is terug en hoe. Een dikke mustread die ik voorlopig niet uit mijn hoofd krijg.

Lieve leesgroet Caroline

Blogtour·Recensies·Recensies van Caro·Young Adult

Er was eens – Jen Minkman, Miranda Peters, Cathinca van Sprundel, Marijke F. Jansen en Suzanne Peters “sprookjes voor young adults”

Er was eens – Jen Minkman, Miranda Peters, Cathinca van Sprundel, Marijke F, Jansen en Suzanne Peters

Sprookjes voor Young Adult, maar dan anders

Auteurs: Jen Minkman, Miranda Peters, Cathinca van Sprundel, Marijke F. Jansen en          Suzanne Peters

  • Nederlands
  • Druk: 1
  • 9789492585394
  • september 2019
  • Paperback
  • 270 pagina’s

download (3)Wie werd er vroeger niet voor gelezen uit de sprookjes van Grimm of las ze zelf. Genoten heb ik ervan, spannend maar gelukkig altijd met een goed einde. Deze “Er was Eens” zijn bekende sprookjes, maar dan in een ander jasje gestoken en of ze altijd goed aflopen is de vraag! Heerlijk om iets te lezen wat bekend, maar toch ook eigenlijk wel onbekend is. Auteurs die ieder een sprookje hebben gebruikt voor hun fantasy verhaal. Je moet een stukje lezen voordat je door hebt welk sprookje er in de achterliggende gedachte bedoeld wordt en zijn het eigenlijk wel allemaal sprookjes?

Een verhalen bundel , die je iedere keer kunt oppakken en waaruit je een verhaaltje kunt lezen, maar neem van  mij aan, weg leggen is geen optie.

“Negen levens”  Miranda Peters

Davina woont samen met haar stiefmoeder en twee stief zusjes in een groot huis. Haar vader zegt op zijn sterfbed het volgende:

“Je hebt een goed hart. Beloof me dat je anderen behandelt zoals jezelf behandeld wilt worden”

Davina doet thuis het huishouden, maar is erg op zichzelf. Sinds haar jeugd vriendje is verhuisd en hij het contact verbroken heeft, wil ze niemand meer toe laten, alleen Luke, die in de stad woont kan tot haar door dringen, maar waarom is hij er altijd op het juiste moment. Een prachtig, romantisch maar zeer zeker ook ontroerend verhaal, met een verrassend plot, ook als je niet van katten houdt 😉

“Ontvlochten” Cathinca van Sprundel

Rosalyn zit opgesloten in een hoge toren en wordt gevangen gehouden door een Fey, genaamd Ninx. Deze Fey houdt Rosalyn verborgen voor haar Koningin en geniet elke avond van het prachtige harpspel dat Rosalyn voor haar moet spelen. Kan Ninx, Rosalyn verborgen houden voor iedereen en vooral voor de Koningin?

“De grote boze wolf” Jen Minkman

De stad Riding is ommuurd en daarbuiten ligt het grote donkere bos. Niemand durft daar heen, want het bos zit vol wilde beesten.

Vida woont met haar vader in Riding en moet afscheid nemen van haar oma. Alle mensen gaan op hun 65ste met “pensioen” en worden dan opgehaald door de Wolven. Vida wil nog één keer naar het huisje van haar oma om wat spulletjes te halen, die ze graag wil houden. Dan vind ze het grote boek dat ze nooit heeft mogen lezen met de gouden letters GRIMM erop. Wat hield oma voor haar verborgen en waarom moeten alle mensen van 65 jaar sterven.

“Bevroren” Marijke F. Jansen

”Voordat we overgaan tot Het Ritueel, beginnen we zoals gewoonlijk met de loting.’ Hij knikt naar mij en mijn hart schiet in mijn keel”.

Elsanna is de dochter van de burgemeester en verteld haar verhaal omtrent het ritueel dat ieder jaar gehouden wordt. Een ritueel waar ik kippenvel van kreeg en misselijk van werd. Voor mij het heftigste verhaal in de bundel, maar toch ook een verhaal dat ik niet kon weg leggen.

Treurig, spannend en ontroerend met een zeer verrassend plot.

“Online” Suzanne Peters

Het verhaal van Rozanne die niet van haar ouders op social media mag is niet echt een sprookje. Een verhaal wat juist iets is uit deze tijd.

Ze was bijna volwassen; werd het niet eens tijd..? Ze schraapte haar keel en zei: ‘Mam, waarom zit jij wel op een telefoon en mag ik er geen?’

Haar moeder knipperde een paar keer met haar ogen. ‘Omdat ik weet welke gevaren er zijn.’

‘En ik niet?’

Ja hoe gaan ouders daar mee om en hoe kunnen ze Rozanne hier vandaan houden. Een soms nog steeds gevoelig onderwerp in gezinnen.

Een sprookjes bundel, maar dan anders van Nederlandse bodem die menig young adult, maar zeer zeker ook volwassenen, heerlijke leesuurtjes zal bezorgen.

Lieve leesgroet Caroline

 

Jeugdboek·Recensies·Recensies van Caro

Alleen Beer mocht mee – Vivian den Hollander “Een waargebeurd oorlogsverhaal voor de jeugd”

Alleen Beer mocht mee – Vivian den Hollander

“Een waargebeurd oorlogsverhaal geschreven voor de jeugd”

Een waargebeurd verhaal voor de lezers van Oorlogsgeheimen

De achterflap:

alleen beer mocht meeTrudi woont met haar ouders, broer en zussen in Nederlands-Indië. Ze hebben er een heerlijk leven, in een mooi huis met een grote tuin aan zee. Tot op een dag de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Japan valt Indië binnen en van de ene op de andere dag verandert alles. Zo moeten ze verhuizen naar de stad, omdat het te gevaarlijk is aan de kust. Ineens zijn er overal Japanse soldaten op straat en ook de Indische bevolking begint vijandig te doen.

Op een dag wordt Trudi’s vader gearresteerd en niet lang daarna wordt de rest van het gezin gedwongen om naar een jappenkamp te verhuizen. Trudi wil blijven geloven dat ze haar vader ooit zal terugzien, maar het leven in het kamp is hard – en soms zelfs gevaarlijk…

Alleen Beer mocht mee is een aangrijpend waargebeurd verhaal over opgroeien in oorlogstijd voor lezers vanaf tien jaar.

Mijn leeservaring:

In de Kinderboekenweek van oktober 2019 komt Vivian den Hollander naar onze school voor enkele gastlessen. In de groepen 7 & 8 gaat ze het boek “Alleen beer mocht mee” bespreken, dus ik als schoolbibliotheek moeder, moet wel weten waar dit boek over gaat.

Als eerste vind ik de cover prachtig, al weet ik niet of de kinderen het meteen aantrekkelijk vinden en in de gaten hebben dat het deze kleuren heeft omdat het over vroeger gaat.

Na de pagina met de inhoud staan er enkele kaartjes getekend.  Een landkaart een kaartje over het gebied waar de oorlog woedde en een kaart van één van de kampen. Zo krijg je inzicht waar de oorlog zich afspeelde en hoe zo’n kamp er nu uitzag van bovenaf. Achterin staat een verklarende woordenlijst, wat wel heel fijn is, voor de soms moeilijke (Indische) woorden die er in het verhaal worden gebruikt en achterin nog wat informatie over de auteur Vivian den Hollander.

Het boek is ingedeeld in jaartallen te beginnen bij 1939 tot en met 1945, die ook weer onderverdeeld zijn in verhalen die met dat jaar te maken hebben. De verhalen zijn kort en voorzien van duidelijke letters, een heel aantrekkelijk boek voor de bovenbouw om zelf te lezen.

Vond mijn collega biebmoeder het meer een boek voor meisjes, omdat de hoofdpersoon Trudy van bijna 10, een meisje is en het op een gegeven moment, een paar regels gaat over borsten krijgen, ik denk dat jongens er zeer zeker ook van gaan genieten.

Trudy woont met haar familie vlakbij zee in een groot huis, ze hebben een huishoudster, Baboe en kunnen naar school en buiten spelen. Omdat de oorlog steeds dichterbij komt verplaatst het gezin van Trudy zich naar een lege woning verder het land in. Maar de vader van Trudy wordt opgepakt en het gezin naar een kamp gestuurd, het enige wat Trudy meeneemt is haar beer, die haar vader nog uit het oude huis heeft kunnen halen na de verhuizing.

Er waren veel meer spullen verdwenen. Na de capitulatie van het leger was het hele huis in Priok leeggehaald. Van haar speelgoed had haar vader niks terug kunnen vinden, behalve haar beer.

Het is bijna niet voor te stellen dat mensen dit hebben meegemaakt en dat de Japanners zo streng waren, deze oorlog in Nederlands-Indië kun je wel een beetje vergelijken met de oorlog in Nederland, waar de Duitsers in de kampen ook zo wreed waren tegen de Joden. Eten kan alleen via bonnen worden gekocht en twee keer per dag is er appèl wat soms uren duurt, terwijl de vrouwen en kinderen in de brandende zon moeten staan. En ook kampnummers die de mensen moesten opspelden deed me denken aan de mensen die in de concentratie kampen in ons land gevangen werden gehouden.

Trudy stond op haar vaste plaats in de rij en geeuwde. het wachten duurde lang vandaag. Ze stonden al een half uur klaar, maar er was nog geen japanner te zien.

Vivian brengt deze schrijnende situaties onder de aandacht van de kinderen, in een voor hen duidelijk begrijpbaar en niet te heftige bewoording. Ik vind het wel een boek wat je na het lezen met je kind moet bespreken, in verband met de gebeurtenissen die er staan beschreven. Het gaat dan wel over de oorlog in Nederlands-Indië waar weinig over gepraat wordt, maar ook een oorlog die zeker niet vergeten mag worden.

Lieve leesgroet Caroline