Geplaatst in Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

Mustreads or Not in gesprek met…..; J. Sharpe – Syndroom #Blogtour

  • Voor degene die je niet kennen, kun je jezelf in een paar zinnen aan ons voorstellen…? Wie is Joris van Leeuwen

Ik ben een cross-genre schrijver. Onder mijn pseudoniem J. Sharpe schrijf ik fantasy, thriller en horrorverhalen. Daarnaast ben ik rijinstructeur en gitarist in een blues-rock bandje.

photovisi-download (33)

  • Waarom gebruik je een synoniem? Je bent onder Joris van leeuwen en J. Sharpe te vinden op o.a. Facebook, maar waarom bij J. Sharpe een foto van jezelf en bij Joris een t van je nieuwste boek?

Ik kwam er al snel achter dat men in de boekhandel minder snel een boek oppakken geschreven door een Nederlander, met name in mijn genre. Net al te gek, aangezien vrijwel 90% van die boeken uit het buitenland worden gehaald. Daarnaast hoop ik ooit eens in het buitenland uitgegeven te worden. Joris van Leeuwen bekt niet echt in een andere taal. 😉 Over Facebook: Ik heb een account voor mijn boeken en een privé-account, maar in de praktijk blend ik die dingen best vaak. Misschien zelfs vaker dan ik eigenlijk zou moeten, hahaha.

 

photovisi-download (34)

 

  • Hoe ben je schrijver geworden, heb je dit altijd al gedaan fulltime of naast je eigen werk of was het een wens en ben je je droom achter na gegaan?

Het is nooit echt een droom geweest om schrijver te worden. Althans, ik dacht er nooit zo bij na. Je las boeken en schreef verhaaltjes, dat deed je gewoon in je vrije tijd. Dat was voor mij heel normaal. Het begon bij mij denk ik toen ik een jaar of acht was. Ik heb op Madeira gewoond. Mijn oma stuurde telkens Nederlandse boeken, maar die kwamen met de container. Die paar boeken had ik dan binnen een week uit en ik had geen zin om zolang te moeten wachten. Mijn Portugees was nog te slecht om die boeken te lezen, dus ben ik zelf maar begonnen. Pas rond mijn achttiende begon ik het wat serieuzer te nemen, mee te doen met wedstrijden en ontstond de droom om ooit gepubliceerd te worden.

photovisi-download (36).jpg

  • Zijn je schrijfcarrière en je werk nog wel te combineren op dit moment? Hoe vinden je cursisten het dat je auteur bent, of weten de meesten dat niet?

De meesten weten het wel. Je maakt toch altijd een praatje pot in de auto. Ze vinden het allemaal erg interessant. Het is nog prima te combineren, al is het wel druk en veel op dit moment. Maar goed, daar kies ik zelf voor.

  • Er wordt tegenwoordig weinig meer gelezen, vooral de jeugd heeft bijna geen boek meer in de hand, welk boek was jouw favoriet vroeger, en heb je altijd al een zwak gehad voor lezen en schrijven?

Ja, dat is zonde. Aan de andere kant zie ik in mijn omgeving best nog wat jongeren die lezen. Vooral meiden. Maar het is inderdaad aan het afnemen, al gaat het naar mijn inzien minder hard dan de meesten mensen denken. Zelfs was ik helemaal gek op de boeken van Het Griezelgenootschap. Maar ik stapte al snel over op de boeken van Stephen King en Dean Koontz. Het boek “It” was mijn favoriet.

photovisi-download (37).jpg

 

  • Van welke auteur ben je groot fan, is dat je grote voorbeeld, of heb je aan andere grote schrijvers veel gehad?

Het is denk ik geen verassing dat dat antwoord Stephen King was. Maar ook Dean Koontz, Tad Williams en J.K. Rowling waren voorbeelden.

photovisi-download (38).jpg

  • Van welke schrijver heb jezelf de meeste boeken in de kast en welke tips wil je onze lezers mee geven: “Welk boek moeten ze hebben gelezen?” en waarom?

Ik heb denk ik alles van King. Maar ik ben tegenwoordig ook groot fan van de boeken van zijn zoon, Joe Hill. Het beste boek van de afgelopen paar jaren? In mijn genre zou ik zeggen De Kooi van Josh Mallerman en De Oversteek van Justin Cronin, al vond ik de vervolgdelen niets.

photovisi-download (39)

  • In mijn recensie schrijf ik dat je gek of geniaal bent. Het verhaal is zo spannend en ook geloofwaardig, dat je bijna niet durft te gaan slapen. Hoe kom je op zo’n idee?

Tja, ik heb een bizar brein, denk ik, hahaha. Nee, het basis idee kwam van een documentaire op tv over een meisje met dat Syndroom. Dat zette alles in werking.

Documentaire Syndroom Pauw en Witteman

 

  • Ben je alweer met een volgend boek bezig, of heb je even pauze?

Ik heb samen met Melissa Skaye een thriller geschreven die momenteel ter beoordeling ligt bij een uitgever en ik ben ongeveer op de helft met een nieuw boek.

  • Je hebt al heel wat boeken geschreven, zijn deze allemaal in hetzelfde genre thriller, horror en SF in één boek, of zijn het verschillende genres die je schrijft?

Het is nooit mijn opzet als ik aan een boek begin om verschillende genres door elkaar heen te gooien. Dat gebeurt gewoon. Daarom heeft het ene boek ook wat meer fantasy of juist horror elementen dan de ander.

th (6)

  • Wat is je mooiste herinnering aan de jaren dat je al schrijft?

Dat blijft toch wel al die reacties die ik persoonlijk of via de mail krijg van mijn lezers. Het blijft bizar dat iemand zo kan genieten van iets dat uit mijn hersenen ontsproten is.

photovisi-download (40).jpg

 

  • Wat wil je, mensen mee geven met jouw boek.

Ik heb geen specifieke boodschap, als je dat bedoelt. Ik hoop dat ik je even mee kan voeren naar een andere wereld en je daardoor even niet aan je huidige probleem kan laten denken. Ik hoop dat mensen genieten van wat ik schrijf en stiekem dat ze niet durven te slapen, want dat betekent dan dat ik mijn werk goed gedaan heb.

th (28)

 

  • Raad je alle mensen aan die met een idee lopen om een boek te schrijven dit te gaan doen? En heb je nog tips voor ze, waar moeten ze opletten hoe zoek je een uitgeverij en wellicht iets waar je zelf van geleerd heeft.

Als ik een euro krijg voor elke keer dat iemand tegen me zegt dat ze ook graag een boek willen schrijven, maar het er maar niet van komt door de meest uiteenlopende redenen, was ik nu rijk. De belangrijkste tip? Gewoon doen.

th (34)Er is geen omweg, geen trucje. Je moet gewoon gaan zitten en beginnen met typen. En wees niet te streng op jezelf. Elke keer als ik met een eerste versie bezig ben en het teruglees, vind ik het niets. Maar ik pas bewust niets aan. Dat doe ik pas als het boek helemaal klaar is. Dan ga ik polijsten en begint het daadwerkelijk wat te worden.

 

  • De kracht van Social media is momenteel heel sterk, wat kunnen wij voor je betekenen? Ervaar je de kracht van de bloggers/ hobby recensenten ook zo of hecht je er geen waarde aan?

Zeker. Zichtbaarheid is alles. Ik heb me ooit eens laten vertellen dat als je een product zeven keer voorbij ziet komen, je oprecht geïnteresseerd bent. Ik merk dat zelf ook. Als ik een boek zie waarover ik twijfel, maar ik zie hem telkens maar voorbij komen, inclusief goede recensies, dan wakkert dat mijn interesse wel aan. Zeker als het boek een mooie, pakkende kaft heeft. Want dat mensen een boek niet beoordelen op het uiterlijk is pure onzin.

photovisi-download (42)

  • Heb je misschien nog iets dat we niet aan je gevraagd hebben en dat je toch met ons wilt delen?

Niet dat ik zo kan bedenken.

photovisi-download (32)

 

 

 

 

Geplaatst in Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

Mustreads or Not! in gesprek met..; Jan Van der Cruysse

Na de Hercule Poirotprijs en de Diamanten Kogel pikte Jan Van der Cruysse met hetzelfde boek ook nog de Schaduwprijs mee. Donderdag 15 juni werd het vervolg op dit verhaal voorgesteld: Bling Bling 2. Een opmerkelijk parcours voor een beginnend auteur.

photovisi-download (36)

We vonden tijd voor een koffie en een gesprek.

download (2)

Jan, je bent een laatbloeier op het gebied van schrijven, je bent op je 55ste pas begonnen.

Wat heb je van het schrijven van je boek geleerd?

Toen ik eraan begon had ik geen enkele ervaring. Schrijven zelf lukt me zeer vlot: dat loopt als een sneltrein. Ik doe al mijn hele leven niets anders voor het werk: van jaarverslagen over speeches tot plannen voor crisiscommunicatie. Fictie is op zich veel makkelijker maar het brengen van structuur en een spanningsboog, dat heb ik moeten leren. Het schetsen van geloofwaardige karakters. Af en toe een knipoog zonder de ernst te verliezen. Geloofwaardig blijven in een onwaarschijnlijk verhaal. Elke dag leer je weer wat bij, en net dat maakt schrijven zo leuk.images

Je begon niet met een dun boekje maar je schreef meteen een dikke pil van 530 blz.?

Na dertig jaar tokkelen op een keyboard ben ik het schrijven verleerd. Mijn handschrift is onleesbaar en ontstaat tergend langzaam. Ik ben dol op mooie pennen maar schrijf tien keer sneller en efficiënter met een laptop. Toen ik met Bling Bling aanklopte bij een uitgever, telde het nog 750 bladzijden. Ik was me niet bewust dat het er zoveel waren en schrok me te pletter toen ik dat voor het eerst in gedrukte vorm uit een printer zag rollen.

 Dan heb je een compleet boek van 220 blz geschrapt dus?

750 is voor de meeste lezers des Guten zuviel. Bij de meesten ligt de grens rond 450 bladzijden, leerden ze me. Dat schrappen viel uiteindelijk best mee. Bling Bling bestaat uit meerdere verhaallijnen en ik heb er gewoon enkele in hun geheel verwijderd.

 

Wat hebben we daardoor gemist?

De geknipte verhaallijnen vertellen onder andere wat er verder gebeurt met Sachin, die eerst terugkeert naar zijn geboortestreek in de mangrovewouden van Bangladesh en uiteindelijk een groter deel van de buit komt opeisen. En wat gedoe rond de immer naakt rondlopende Ana. Misschien komt dat nog terug in Bling Bling 3.

 

Volgde je een schrijfcursus?

Nee. Ik heb vroeger een paar keer overwogen om dat te doen maar die plannen werden nooit concreet. En toen Bling Bling eenmaal uit mijn toetsenbord begon te rollen, kwam het vanzelf. Wanneer ik op problemen botste, ging ik op zoek naar boeken die me konden helpen om beter te schrijven.

Vond je die?

Het internet is een oeverloze bron van goodies. Letterlijk duizenden titels. Veel rommel, maar er zijn ook echte parels die heel het proces van boek schrijven uit elkaar halen als een horloge, elk radertje bespreken en vervolgens toelichten hoe je het precies in elkaar moet schroeven. Ik ben te koppig om al die wijze raad gedwee te volgen, maar ik heb er veel uit opgestoken. photovisi-download (38)

Wat zou je beginnende auteurs nog aanbevelen?

Wacht alsjeblieft niet tot je 55ste zoals ik deed. Als schrijven je ding is, komt het vanzelf wanneer je echt de stap neemt om eraan te beginnen. Laat het op je af komen en doe het gewoon. Je hebt niets te verliezen. Zelfs als je verhaal niet sterk genoeg is om een uitgever en lezers te overtuigen: het is een verrukkelijk tijdverdrijf en je leert voortdurend hoe je je schrijfstijl kan verbeteren. Laat je niet teveel opdringen hoe het moet. Schrijf wat je zelf lekker vindt en wees vooral jezelf.

 

Was het gemakkelijk om een uitgever te vinden?

 

Net toen ik mezelf overtuigd had dat ik misschien een uitgever moest zoeken, hoorde ik een interview op de radio met Pieter Aspe.

download (7)Die vertelde dat er 700 manuscripten geweigerd worden voor elk boek dat uiteindelijk wordt gepubliceerd. Ik weet niet of dat verhaal klopt maar voor veel mensen blijkt het in elk geval aartsmoeilijk om een uitgever te vinden. Ze leuren van uitgever naar uitgever en krijgen telkens het deksel op de neus. Dat verdient respect en doorzetting. Zelf zou ik die moed nooit opbrengen. Op dat vlak heb ik dus waanzinnig veel geluk gehad. Ik klopte aan bij één uitgever en het was meteen raak.

images (11)

Waarom ligt dat zo moeilijk?

Ik probeer me voor te stellen hoe een uitgever denkt. Hij investeert natuurlijk een fiks bedrag in het drukken en uitgeven van een boek. Dus hij verwacht dat hij die investering terug verdient. Daarom is hij kritisch en voorzichtig. Boekhandelaars zijn niet anders: een boek van een beginnend auteur ligt niet meteen in de spotlight, als hij het al in voorraad neemt. Ik beken dat me dat eerst wat ontmoedigde.

download (9)

 

Schrijven is je hobby?

Precies. Tijdens de kantooruren verdiep ik me in crisiscommunicatie. Een spannende job waarbij ik anderen mag adviseren bij de aanpak van kleine en grote crisissituaties. Als dagtaak is dat meer dan een handvol. Wanneer de rest van het gezin zich ’s avonds neervleit voor de televisie, trek ik me terug met mijn verhaal.

photovisi-download (39)

Beschouw je het als een tweede job?

Er is een wijze spreuk: wanneer je van je hobby je werk maakt, wordt het werk en is het niet langer je hobby. Het moet leuk blijven en mijn schrijftargets moeten haalbaar blijven en combineerbaar met mijn daytime job. Fictie schrijven is voor mij puur vrije tijd. En erg spannende vrije tijd.

Spannend? Weet je dan niet hoe je verhaal zal aflopen?

Natuurlijk wel. De Bling Bling trilogie vlecht diverse verhaallijnen door elkaar, die zich tegelijk chronologisch afspelen. Ze lopen dooreen en weer uit elkaar. Ik weet voor elk van de verhalen in grote mate hoe ze zullen verlopen en zeker hoe ze zullen eindigen, maar tijdens het schrijven brengt elk deelverhaal me toch verrassingen.

Kun je een voorbeeld geven?

Aan het einde van Bling Bling stelde iedereen me de vraag wat hierna met de drie Georgische gangsters zou gebeuren. Gemakkelijk: ze moeten gewoon van Antwerpen naar huis toe: een bergdorp in de Kaukasus. Bij de start van Bling Bling 2 dacht ik heb snel met valse papieren op het vliegtuig te zetten. Een kwestie van een hoofdstukje of twee. Maar toen ze eenmaal onderweg waren gebeurde er van alles. Alsof die drie een eigen leven leiden. Ze bleven me telkens opnieuw verrassen. Bij momenten voelt het bijna alsof ik het boek van een andere auteur zit te lezen. Een ontzettend leuke ervaring die ik niet kan uitleggen aan iemand die niet zelf schrijft.

 

Bling Bling 2 verschijnt binnenkort?

Op 15 juni rolt het van de pers en komt het in de boekhandel.

photovisi-download (42)

Vallen er opnieuw zoveel doden als in je eerste boek?

Wie af en toe kijkt naar populaire series op tv, schrikt niet meer voor een ongelukje minder of meer. In Game of Thrones vallen duizenden slachtoffer, waarvan meer dan honderd die we doorheen het verhaal bij naam leren kennen. Breaking Bad doet het net zo goed. In Bling Bling zijn dat er uiteindelijk vier. Dat is er gemiddeld ééntje per 145 bladzijden. Ik geef niets prijs over de inhoud van Bling Bling 2 maar zelfs op haar best houdt Elisbed het bescheiden als je daarmee vergelijkt.bb_finaldeathtoll.jpg

Is het verschijnen van je tweede boek even spannend als de eerste keer?

Absoluut: nog veel spannender dan bij mijn eerste boek. Toen kon niets verkeerd lopen. Bij een eerste boek hoop je vooral dat mensen het leuk zullen vinden, maar hoger ligt de lat niet. Na het winnen van deze drie prijzen ligt dat anders. Meteen word ik daardoor verondersteld een volleerd auteur te zijn. Bling Bling 2 zal nauwkeurig gewikt en gewogen worden. Doet-ie het opnieuw of was Bling Bing een eendagsvlieg?

images (7)

Komt er ook nog een Bling Bling 3?

Ik zou heel wat mensen op het hart trappen als dat niet zo was. En ik wil vooral zelf weten hoe het allemaal afloopt!

 

Wanneer verschijnt die?

Haha, dat gesprek krijg ik zonder twijfel heel binnenkort met mijn uitgever. Aangezien dat het sluitstuk vormt voor de twee eerste boeken moeten we niet te lang wachten. Maar het schrijven moet verenigbaar blijven met mijn dagtaak.

 

Hoop je met Bling Bling 2 opnieuw prijzen te winnen?

Dat was ik met mijn eerste boek ook niet van plan. Ik vind het vooral geweldig dat ik zoveel mensen enkele spannende dagen (en nachten?) kan bezorgen met een goed verhaal.

 

Welke lessen heb je meegenomen uit je eerste boek?

Mijn eerste krantenrecensie kwam van John Vervoort, een gewaardeerd en gevreesd recensieschrijver voor Belgische kranten als De Standaard en Het Nieuwsblad. Hij vond het een uitstekend boek, maar gaf me twee tips mee: schrijf niet meer zo’n dikke boeken. En geloof me: ik heb echt hard geprobeerd om dat advies te volgen. Maar Bling Bling 2 blijkt precies even dik als het eerste deel.photovisi-download (44)

 

En de tweede tip?

Hij vond Bling Bling een wat kinderachtige titel. Bedenk voor je volgende verhaal toch even beter na. Dat heb ik gedaan. Het boek zou ‘De Zaventemmers’ heten. Maar uiteindelijk kozen we toch voor ‘Bling Bling 2’.

 

 

Je luistert niet goed dus naar advies!

Toch neem ik elk woord van advies ter harte. Het verplicht me tot nadenken. In plaats van te knippen in het aantal bladzijden werkte ik verder aan de stijl. Voor veel lezers maakt het niet echt uit hoeveel bladzijden een boek telt, zolang het maar prettig leest. Er moet vaart zitten in het verhaal. Je vingers moeten kriebelen om te gluren op de volgende bladzijde hoe het zal verlopen.

photovisi-download (43)

photovisi-download (46)

Geplaatst in BOEK10, Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

Mustreads or Not in gesprek met..; Wil van Bree – “De handen van de Geliefden” BOEK10

Mustreeads in gesprek met..;

Wil van Bree – “De handen van de Geliefden” BOEK10

  • Als debutant willen wij je graag leren kennen, kunt je zich in een paar zinnen voorstellen.. Wie is Wil van Bree eigenlijk?

In 1957 ben ik geboren in de Achterhoek als oudste van twee meisjes in een kruideniersgezin. Tijdens de middelbare school was ik betrokken bij de schoolkrant en organiseerde toneelvoorstellingen voor de school. Met een atheneum diploma op zak trok ik op mijn 19e de wijde wereld in. Na diverse omzwervingen en verschillende baantjes kon ik in 1978 aan de slag op de toneelacademie Maastricht waar ik in 1983 afstudeerde als agogisch toneelkunstenaar. Ik werkte als regisseur, dramadocent en actrice. Om in het onderhoud te voorzien van mijzelf en mijn twee kinderen besloot ik na de scheiding mijn werk om te buigen in een eigen bedrijf van waaruit ik trainingen verzorgde voor bedrijven, gemeenten en politie. In 1999 ben ik ernstig ziek geworden en nooit meer hersteld. Dit betekende dat ik activiteiten ging ontplooien waarvoor ik niet de deur uit hoefde. In 2013 ben ik gaan schrijven.

 

  • Als schrijver van een debuut, zijn wij natuurlijk enorm benieuwd hoe het zo gekomen is dat je tot dit boek bent gekomen? Had je altijd al de passie om te schrijven?

Voor mijn werk heb ik een aantal kinderboeken voor toneel bewerkt, ook ben ik op mijn dertiende met een dagboek begonnen en schreef in de schoolkrant. Maar veel rust had ik niet voor schrijven. In 2013 werd ik door een vriendin meegenomen naar een cursus creatief schrijven, daarna kon ik niet meer stoppen. Het idee voor dit boek ontstond door de problematische relatie die ik met mijn jongste zoon heb. Ik wilde een antwoord vinden hoe het zou zijn gekomen dat hij zich na zijn zevende levensjaar van mij afkeerde.

 

  • Je Boek “De handen van de geliefden” is een psychologische roman, wil je altijd dit genre blijven schrijven of heb je ook ideeën in een andere richting en zo ja, welk genre zou dit dan wezen?

Ik heb twee sprookjes geschreven, en een komische novelle met een bittere ondertoon. Maar mijn denken heeft zich vooral ontwikkeld op een psychologische en filosofische wijze. Dat laat zich lastig aan de kant zetten.

 

  • Hoe lang heeft het geduurd dat je dit boek durfde in te sturen? Heb je het meerdere malen door laten lezen, door partner, vrienden of zelfs een officieel Manuscript lezer?

Ik heb een lerares Nederlands betaald om mijn manuscript op taal te corrigeren en daarna ingestuurd. Na meerdere afwijzingen van uitgevers heb ik mijn roman “De handen van de geliefden” laten lezen door twee lieve nichten en vier vriendinnen van de lees club. Toch heb ik geen ingrijpende veranderingen gepleegd.

 

  • Een boek kost research en tijd , was het te combineren met je werk en hoelang ben je er mee bezig geweest? En de research waar heb je dit gedaan via Google of heb je heel diepgaand onderzoek gedaan ?

Toen het idee er was, ben ik met mijn man naar het herstellingsoord gereisd waar ik ooit vijf weken heb doorgebracht. Ik wilde het gebouw zien, de tuin, de geur opsnuiven, de omgeving opnieuw inprenten. Helaas mocht ik niet naar binnen want het werd niet meer als herstellingsoord gebruikt. Er woonden een paar jonge mensen als antikrakers. Daarna ben ik op Internet gaan zoeken en heb de bouwtekeningen, en de geschiedenis van het pand gevonden. Bovendien liep ik plotseling aan tegen rechtbankverslagen over de handelswijzen van één van de artsen. Die zijn ook in het verhaal verwerkt.

 

  • Wat wil je, mensen mee geven met je boek, en raad je alle mensen aan die met een idee lopen om een boek te schrijven dit te gaan doen? En heb je nog tips voor ze, waar moeten ze opletten hoe zoek je een uitgeverij en wellicht iets waar jezelf van geleerd heeft?

Het is een intens geschreven en aangrijpend verhaal over de worsteling van een jonge vrouw die gevangen zit in een liefdeloze relatie. Bovendien heeft een kind zich van haar afgekeerd en tijdens de weken in het herstellingsoord ontdekt zij, mede door dramatische gebeurtenissen die ze meemaakt met andere bewoners, wat voor haar de beste keuze zal zijn om niet ten onder te gaan.

Schrijven is een fantastisch en intensief proces. Ik creëer een eigen wereld en geef imaginaire beelden woorden zodat anderen met mij mee kunnen genieten, ergeren of lijden. Dat is op zich al een mirakel. Maar ik heb wel rust in mijn hoofd en om me heen nodig. Ik heb veel geleerd van een cursus fictie schrijven, column schrijven, creatief schrijven en hoe benader je een uitgever.

 

  • Natuurlijk houd je als schrijver van lezen, welke schrijver is jouw grote voorbeeld voor welk boek rent u naar de winkel om het aan te schaffen ? En waarom juist die schrijver?

Boeken van Jo Nesbo, ik ben zelf dol op thrillers/detectives.

 

  • Er wordt minder gelezen tegenwoordig, las je al van jongs af aan ? En welk boek was je favoriet vroeger en waarom?

Vanaf het moment dat ik kon lezen, ben ik nooit meer gestopt. Nou ja, dat is niet helemaal waar, ik ben drie keer burn-out geweest en heb ik drie keer twee/drie jaar niet kunnen lezen, behalve recepten. Daarom kan ik nu zo goed koken……

 

  • Wat is je mooiste herinnering aan het schrijven van dit boek?

Ik verbleef een aantal weken alleen met mijn hondjes in een chalet, het stormde veel en de deur klepperde van de wind en elke avond na het eten keek ik een aflevering van Damages. Daar heb ik bijzonder van genoten.

 

  • Van welke auteur ben jezelf groot fan en wie is je grote voorbeeld?

Milan Kundera, Phillip Claudel, Joseph O’connor, Thomas Verbogt en natuurlijk Jo Nesbo, ik kan niet kiezen.

  • Welk bestaand boek had je zelf graag geschreven en waarom juist dit boek wat is hier zo speciaal aan ?

Stoner van John Williams. Hij beschrijft op een indringende wijze de gewone gang van zaken en hij geeft, op het oog kleurloze mensen, een schitterend palet mee. Ook staat hier de allermooiste sterf scene in die ik ooit heb gelezen.

 

  • Wat mogen we na BOEK10 nog van je verwachten? Wat zijn je dromen of je plannen??

Ja, ik heb twee ideeën, waarvan ik al weet welke ik eerst ga uitwerken. De titel heb ik al.

Het zal over vier vrouwen en een man gaan en meer vertel ik niet, brengt ongeluk.

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in BOEK10, Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

Mustreads or Not ! in gesprek met..; Motell Rijnen – “Hora” BOEK10

Mustreads or Not ! in gesprek met..;

Motell Rijnen – “Hora” BOEK10

 

  • Als debutant willen wij je graag leren kennen, kunt je zich in een paar zinnen voorstellen.. Wie is Motell Rijnen eigenlijk?

 Niet meer de jongste (69), maar nog altijd zeer actief als cultuurbestuurder en folkmuzikant en vooral als gepassioneerd schrijver. Van huis uit socioloog en bijna 35 jaar als manager gewerkt in de sectoren welzijn en hoger beroepsonderwijs. Sinds elf jaar manager van mijn eigen tijd. Echtgenoot, vader en opa (van vijf kleindochters).

 

  • Als schrijver van een debuut, zijn wij natuurlijk enorm benieuwd hoe het zo gekomen is dat je tot dit boek bent gekomen? Had je altijd al de passie om te schrijven?

Ik ben in februari 2014 bij uitgeverij Bagage gedebuteerd met de roman ‘Koningin van de Claddagh’. Schrijven was mijn jongensdroom die werkelijkheid kon worden toen ik elf jaar geleden met vroegpensioen ging. Vanaf dat moment heb ik me gestort op het ambacht van schrijver. Ideeën had ik genoeg, maar het echte literaire schrijven moest ik nog leren en mijn eigen schrijfstijl was nog lang niet wat die moest zijn. Daar heb ik – met heel veel plezier – flink in geïnvesteerd. Het thema voor HoRa zat in mijn hoofd. Ik ben een liefhebber van magisch realisme, fantastische verhalen die zo geschreven zijn dat je erin gaat geloven dat het zo zou kunnen zijn. En misschien is het ook wel zo…

 

  • Je Boek “HoRa” is een Fantasy verhaal, wil je altijd dit genre blijven schrijven of heb je ook ideeën in een andere richting en zo ja, welk genre zou dit dan wezen?

Ik heb nog een paar (voltooide) manuscripten op de plank liggen.

‘De laatste Goldstern’ is een familieroman, de zoektocht van de vierentwintigjarige man, zoon van een Litouwse Jodin met een bewogen oorlogsverleden, naar het leven en de dood van zijn moeder.

‘Steekspel’, een novelle over een vrouw die zich na de dood van haar man ontworstelt aan een incestueus verleden.

‘Playgirl en Dr. Zhivago (aliassen)’, een krimi over criminele praktijken op de achtergrond van erotische chatboxen.

 

 

  • Hoe lang heeft het geduurd dat je dit boek durfde in te sturen? Heb je het meerdere malen door laten lezen, door partner, vrienden of zelfs een officieel Manuscript lezer?

 De eerste versie van HoRa heb ik een jaar of twee geleden geschreven naar aanleiding van de ontdekking van de HR-planeten in het zonnestelsel Mercurius, op enkele waarvan in beginsel volgens actuele wetenschappelijke inzichten een vorm van leven kan bestaan.

Ik heb het manuscript professioneel laten beoordelen, heb het aan enkele meelezers ter becommentariëring voorgelegd en heb het enkele malen herschreven, er nieuwe lagen aan toegevoegd, de spanningsboog aangetrokken.

Op zoek naar een uitgever kwam ik uit bij Godijn Publishing. De aanpak van Elly Godijn spreekt me aan, project BOEK10 vond ik een mooi idee, met veel potentie voor marketing.

 

  • Een boek kost research en tijd , was het te combineren met je werk en hoelang ben je er mee bezig geweest? En de research waar heb je dit gedaan via Google of heb je heel diepgaand onderzoek gedaan ?

Schrijven is mijn passie en ik manage mijn eigen tijd.

Ik heb mijn research via Google gedaan (en daar kun je ook heel ver mee gaan).

 

  • Wat wil je, mensen mee geven met uw boek, en raad je alle mensen aan die met een idee lopen om een boek te schrijven dit te gaan doen? En heb je nog tips voor ze, waar moeten ze opletten hoe zoek je een uitgeverij en wellicht iets waar jezelf van geleerd heeft.

Ik vind het wat al te pretentieus om een boodschap te hebben. Ik denk dat verbeelding belangrijk is in het leven, in ieder geval voor mij, en misschien komt dat door deze roman wel over,

Belangrijke leermomenten zijn voor mij: Stel je open voor kritiek/commentaar van anderen. Doe er je voordeel mee.

  • Natuurlijk houd je als schrijver van lezen, welke schrijver is jouw grote voorbeeld voor welk boek rent u naar de winkel om het aan te schaffen ? En waarom juist die schrijver?

Er zijn zoveel goede schrijvers. Ik houd van het werk van Hubert Lampo, maar ook van Meir Shalev en van Leon de Winter en van Zuid-Amerikanen als García Marquez en Allende.

 

  • Er wordt minder gelezen tegenwoordig, las je al van jongs af aan ? En welk boek was je favoriet?

 Op de lagere en middelbare school werd ik ‘de professor’ genoemd omdat ik zoveel las. Dat is in de loop van de tijd wel wat minder geworden, maar er staan genoeg banden in onze boekenkast om een dorpsbibliotheek te kunnen vullen.

  • Wat is je mooiste herinnering aan het schrijven van dit boek?

Dat ik bijna zelf echt ging geloven wat ik schreef!

 

  • Welk bestaand boek had je zelf graag geschreven en waarom juist dit boek wat is hier zo speciaal aan ?

‘Sarah’ vind ik een prachtig boek, knap geschreven en dat vind ik ook van ‘Luz’

  • Wat mogen we na BOEK10 nog van je verwachten? Wat zijn je dromen of je plannen??

Mijn favoriete droom is nu dat ik met ‘De laatste Goldstern’ kan deelnemen aan BOEK10 najaar 2017. Het is een verhaal dat me zeer aan het hart gaat en dat ik graag met lezers zou willen delen. En – dat zal duidelijk zijn – ik wil graag de samenwerking met Elly Godijn voortzetten.

Ik wil heel graag voor 2020 vijf boeken uitgegeven hebben. Na HoRa dus nog minstens drie te gaan…

 

Geplaatst in BOEK10, Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

Mustreads or Not! in gesprek met..; Alice Bakker – “Slapen doen we morgen weer” BOEK10

Mustreads or Not! in gesprek met..;

Alice Bakker – “Slapen doen we morgen weer” BOEK10

  • Als debutant willen wij je graag leren kennen, kunt je zich in een paar zinnen voorstellen.. Wie is Alice Bakker eigenlijk?

 Ik ben Alice, geboren in 1970, getrouwd en moeder van drie kinderen van 18, 17 en 14. Ik werk als freelance (tekst)schrijver voor mijn tekstbureau ‘in Woordenland’. Schrijven is iets dat ik het liefst het de hele dag doe, hoewel ik ook heel graag in het zit. Daarnaast ben ik gek op lezen en organiseren.  

 

  • Als schrijver van een debuut, zijn wij natuurlijk enorm benieuwd hoe het zo gekomen is dat je tot dit boek bent gekomen? Had je altijd al de passie om te schrijven?

Passie om te schrijven heb ik al zo lang ik kan herinneren. Sinds zo ongeveer mijn veertigste verjaardag doe ik er ook echt iets mee. Ik won zo hier en daar publicaties in verhalenbundels en werd gevraagd voor mooie schrijfprojecten tot ik wel echt de wens had om iets in mijn eentje te publiceren. Niet meer delen, maar alleen mijn eigen naam op de cover! Ik heb lang gedaan over Slapen doen we morgen weer, omdat het altijd tussendoor moest. Toen ik begon was mijn dochter (nu 18) echt de doelgroep, zij las elke week wat ik geschreven had en gaf haar commentaar.

 

  • Je Boek “Slapen doen we morgen weer” is een Young Adult, wil je altijd dit genre blijven schrijven of heb je ook ideeën in een andere richting en zo ja, welk genre zou dit dan wezen?

Ik heb zeker ideeën in andere richtingen, ik zou ook graag een (psychologische) thriller willen schrijven. Maar nu heb ik eerst weer een YA in mijn hoofd zitten. Ik vind het een mooie doelgroep, daar wil ik nog wel even in blijven hangen!

 

  • Hoe lang heeft het geduurd dat je dit boek durfde in te sturen? Heb je het meerdere malen door laten lezen, door partner, vrienden of zelfs een officieel Manuscript lezer?

 Ja, dat heeft zeker wel even geduurd! Mijn partner, dochter en een vriendin waren mijn eerste proeflezers.

 

  • Een boek kost research en tijd , was het te combineren met je werk en hoelang ben je er mee bezig geweest? En de research waar heb je dit gedaan via google of heb je heel diepgaand onderzoek gedaan ?

 Voor dit boek heb ik alleen research via Google gedaan. Ongetwijfeld dat politieoptreden in ‘Slapen doen we morgen weer’ niet waarheidsgetrouw is, maar dat is puur mijn eigen fantasie. Het is een jeugdboek, waardoor ik zelf vond dat ik wel die vrijheid had.

 

  • Wat wil je, mensen mee geven met uw boek, en raad je alle mensen aan die met een idee lopen om een boek te schrijven dit te gaan doen? En heb je nog tips voor ze, waar moeten ze opletten hoe zoek je een uitgeverij en wellicht iets waar jezelf van geleerd heeft.

 Ik wil mensen vooral veel leesplezier geven. En de enige tip die ik andere schrijvers kan geven is met wedstrijden mee te doen. Je kunt veel met de kritieken die je dan krijgt. En doe ook iets met die kritieken! Daar word je uiteindelijk beter van.

 

  • Natuurlijk houd je als schrijver van lezen, welke schrijver is jouw grote voorbeeld voor welk boek rent u naar de winkel om het aan te schaffen ? En waarom juist die schrijver?

 De schrijvers waar ik bijna alle boeken van heb zijn Remco Campert en Renate Dorrestein. Wat deze twee schrijvers gemeen hebben is dat hun fantasie zeer rijkelijk is. Er gebeuren dingen die eigenlijk niet kunnen, maar die zo opgeschreven zijn dat je het gaat geloven. Heel knap!

 

  • Er wordt minder gelezen tegenwoordig, las je al van jongs af aan ? En welk boek was je favoriet?

 Ik heb altijd veel gelezen. Ik heb goede herinneringen aan de serie Madelief van Guus Kuijer.

 

  • Wat is je mooiste herinnering aan het schrijven van dit boek?

 Het allereerste begin: de songtekst die ik voor het boek schreef. Mijn boek gaat over een band Twils en hun grootste hit is ‘Slapen doen we morgen weer’. Ik weet nog hoe dit ontstond. Ik deed mee aan een twitterschrijfwedstrijd, georganiseerd door Schrijven Online, voor een zin in een songtekst. Elk uur kon je een zin insturen, een van mijn zinnen was:

 

Slapen doet ze morgen weer
Vandaag grijpt zij haar kansen
Mijmeren en zaligheid
Hartstochtelijk zinderdansen

 

Ik was met deze zin een van de uur winnaars, maar hij belandde uiteindelijk niet in het lied van zanger Gerhardt. Ik had de smaak te pakken en heb toen doorgeborduurd. Het is nu net even anders, maar het lijkt er nog veel op! Uiteindelijk is er een heel boek omheen ontstaan. Onlangs ontmoette ik Gerhardt, maar ik had niet het lef hem dit te vertellen, haha.

 

 

  • Wat mogen we na BOEK10 nog van je verwachten? Wat zijn je dromen of je plannen??

 

Doorpakken! Ik hoop dat ik de rust en de tijd vind om een volgend manuscript af te ronden. Mijn droom is dat ‘Slapen doen we morgen weer’ niet mijn laatste boek is!

Geplaatst in BOEK10, Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

Mustreads or Not! in gesprek met..; Johan Klein Haneveld – “Conquistador” BOEK10

Mustreads or Not! in gesprek met..;

Johan Klein Haneveld – “Conquistador” BOEK10

  • Wij willen je graag leren kennen, kun je je in een paar zinnen voorstellen. Wie is Johan Klein Haneveld eigenlijk?

Ik ben vooral een enthousiasteling. Ik ben enthousiast over schrijven en lezen (maar daarover vertel ik hieronder meer) en over aquariums (er staan bij mij thuis vier zoetwateraquariums met onder andere een muskus schildpad, dwergklauwkikkers en maanvissen). Ik ga heel graag naar dierentuinen en bezoek graag fantasyfestivals. Ik lees veel stripverhalen en kijk graag sciencefictionfilms. Ik ben enthousiast over Delft, waar ik met veel plezier woon en over mijn vrouw Bianca, die veel van mijn passies deelt. Zo is ze net zo’n fanatieke lezer als ik! Naast het schrijven werk ik als eindredacteur voor het , dus ik ben ook professioneel met schrijven bezig.

  • Wij zijn wij natuurlijk enorm benieuwd hoe het zo gekomen is dat je tot dit boek bent gekomen? Had je altijd al de passie om te schrijven?

Ik schreef mijn eerste boekje toen ik acht was – het schrift (compleet met inhoudsopgave en tekeningen van dinosauriërs) staat nog steeds in mijn kast. Op de middelbare school stelde een vriend voor samen een boek te schrijven. We zouden om de beurt een pagina leveren, maar hij hield er na twee bladzijdes mee op. Ik zat toen echter al zo in het verhaal dat ik gewoon door ben blijven schrijven. Het werd een hele serie avonturenboeken, ‘De avonturen van Joost, Cliff en Yoko’. Ik ging uiteindelijk ook korte verhalen schrijven. Tijdens mijn studie lag het schrijven even stil vanwege allerlei verplichtingen die ik mezelf oplegde. Dat liep slecht af. Na mijn overspannenheid besloot ik weer te gaan schrijven. In 2001 kwam mijn debuut uit, de SF-thriller ‘Neptunus’. In 2002 schreef ik het actieboek voor de maand van het spannende boek van de christelijke uitgevers, ‘Het Wrak’. Ik schreef verder twee non-fictieboeken, en ‘De Derde Macht’, het vervolg op ‘Neptunus’. Mijn jongste boek is het eerste deel van een fantasytweeluik, ‘De Krakenvorst, boek 1: Keruga’. De laatste jaren schreef ik ook SF-verhalen. Een aantal daarvan bleek goed bij elkaar te passen en dus besloot ik een grote droom van me te realiseren: een verhalenbundel uitgeven!

  • Je Boek “Conquistador” is een SF-bundel, wil je altijd dit genre blijven schrijven of heb je ook ideeën in een andere richting en zo ja, welk genre zou dit dan wezen?

Ik schrijf het liefst SF-verhalen, ook al heb ik ook thrillers en fantasyboeken geschreven. Mijn passie ligt echt bij het verzinnen van andere werelden, andere levensvormen en andere toekomsten. Maar ik schrijf ook wel gedichten en essays over onder andere films.

 

  • Hoe lang heeft het geduurd dat je dit boek durfde in te sturen? Heb je het meerdere malen door laten lezen, door partner, vrienden of zelfs een officieel Manuscript lezer?

Mijn vrouw Bianca is een van de vaste lezers van mijn korte verhalen, samen met mijn goede vrienden Peter en Cornell – de bundel is dan ook aan hen drieën opgedragen. Ik had mijn bundel al klaarliggen, maar was eigenlijk niet meer van plan er iets mee te doen, toen ik me opeens realiseerde dat aan de vorige editie van Boek10 twee verhalenbundels hadden meegedaan en twee fantasyromans. Dan zou een SF-bundel er misschien ook inpassen, bedacht ik me. Dus nam ik de gok en stuurde de bundel op!

  • Een boek kost research en tijd , was het te combineren met je werk en hoelang ben je er mee bezig geweest? En de research waar heb je dit gedaan via Google of heb je heel diepgaand onderzoek gedaan ?

Ik schreef vanaf 2014 tot eind 2016 een stuk of 65 korte verhalen. Elf daarvan staan in deze bundel. De novelle ‘Conquistador’ had ik al in 2013 geschreven. Ik ben in 2016 een dag minder gaan werken om meer tijd te hebben voor het schrijven, maar nog steeds schrijf ik vooral in de trein en in de lunchpauzes (dan ga ik in de bibliotheek zitten. Lekker rustig). Ik moet er echt de momenten tussendoor voor vinden om te gaan zitten schrijven. Ik lees heel veel over wetenschappelijk onderzoek, en gebruik die informatie in mijn verhalen. Ook het lezen van andere SF-romans en verhalenbundels zie ik als belangrijke bron van inspiratie.

 

  • Wat wil je mensen meegeven met je boek, en raad je alle mensen aan die met een idee lopen om een boek te schrijven dit te gaan doen? En heb je nog tips voor ze, waar moeten ze opletten hoe zoek je een uitgeverij en wellicht iets waar jezelf van geleerd heeft?

Prekerig wil ik niet zijn natuurlijk, maar mijn boek laat wel de dingen zien waar ik bezorgd over ben. Zo speelt de manier waarop we omgaan met ons milieu een belangrijke rol in de bundel, maar ook de manier waarop bedrijven en organisaties ons manipuleren om onze privacy en individualiteit op te offeren. Hoe kunnen we onze medemenselijkheid behouden in een steeds onpersoonlijkere wereld? Hoe zorgen we ervoor dat de zwakkeren niet het onderspit delven? Dat soort vragen liggen ten grondslag aan deze bundel.

Als je het idee hebt een boek te schrijven, moet je dat zeker doen! Het is zonde als dat wat in je verbeelding schuilt nooit tevoorschijn komt. Het uitgegeven krijgen is punt twee, maar tot expressie brengen wat in je leeft is een stap die iedereen kan en moet nemen. Het is een keuze die je moet maken. Als je wacht op het juiste moment, of op de ‘flow’, hou je jezelf tegen. Je moet het gewoon gaan doen. En naast veel schrijven ook veel blijven lezen. Zo krijg je gevoel voor wat werkt en wat niet, hoe zinnen en paragrafen lopen en hoe een plot in elkaar zit. Praat met andere schrijvers. Ik had aanvankelijk naïeve ideeën over het publiceren, alsof een uitgever mijn boek zo op de markt zou brengen. In werkelijkheid komt er heel veel werk bij kijken en daar moet je wel op voorbereid zijn!

  • Natuurlijk houd je als schrijver van lezen, welke schrijver is jouw grote voorbeeld en voor welk boek rent u naar de winkel om het aan te schaffen ? En waarom juist die schrijver?

Mijn grote voorbeeld op SF-gebied is Isaac Asimov, die prachtige korte verhalen schreef waar ik heel erg van genoot. De andere groten uit de SF-geschiedenis, Arthur C. Clarke en Heinlein, waardeer ik ook. Van moderne schrijvers de Finse schrijver Hannu Rajaniemi, die verhalen schrijft die zoveel ideeën en concepten bevatten dat je hoofd lijkt te ontploffen. In het fantasygenre ben ik groot fan van Robin Hobb en ik ren inderdaad naar de winkel voor elk nieuw boek van haar! Zij doet je in het hoofd van haar hoofdkarakters kruipen (Fitz!), maar schept tegelijkertijd een geloofwaardige vreemde wereld (met draken die ontstaan uit zeeslangen) en enorm spannende conflicten. Zij is werkelijk een van de groten van het genre.

  • Er wordt minder gelezen tegenwoordig, las je al van jongs af aan ? En welk boek was je favoriet vroeger en waarom?

De ontdekking van het lezen was het belangrijkste moment in mijn leven. Ik las al snel alles wat los en vast zat, tot de kranten in de schoenendozen aan toe. De leraar in de eerste klas kon me al snel voor de groep zetten om voor te lezen, zodat hij zelf opdrachten kon nakijken. Een wekelijks bezoek aan de bibliotheek werd al snel een deel van mijn routine, tot aan het eind van de middelbare school. Toen ging ik namelijk zelf een boekencollectie aanleggen. Nog steeds lees ik rond de zestig boeken per jaar. Mijn favorieten van vroeger waren de SF-romans in de ‘Euro 5’-serie, ‘Kinderen van moeder Aarde’ van Thea Beckman, en ‘In de ban van de Ring’ van Tolkien dat ik twee keer achter elkaar las toen ik elf was, en dat me nooit meer heeft losgelaten.

 

  • Wat is je mooiste herinnering aan het schrijven van dit boek?

Het was een hele bemoediging voor me dat een van de verhalen in deze bundel, ‘Valstrik’, de eerste prijs won in de Trek Sagae-wedstrijd van 2014. Het was de eerste keer dat ik aan een verhalenwedstrijd meedeed, en ook de eerste keer dat ik ontdekte dat er andere SF- en fantasyschrijvers zijn in Nederland. Daarna ontdekte ik andere wedstrijden, tijdschriften zoals Wonderwaan, SF Terra en Fantastische Vertellingen en de Ganymedesbundels. Er wordt heel veel kwaliteit geleverd door Nederlandse schrijvers en ik ben trots van die groep deel uit te maken.

  • Welk bestaand boek had je zelf graag geschreven en waarom juist dit boek wat is hier zo speciaal aan ?

Ik vind het boek ‘Les Miserables’ van Victor Hugo wel heel bijzonder, een boek dat zoveel verhalen bevat en eigenlijk een dwarsdoorsnede geeft van het leven in Frankrijk in de 19e eeuw, maar dat tegelijk het hele denken en voelen van de auteur lijkt te bevatten. Het is werkelijk een meesterwerk, een rotsvaste nalatenschap die de eeuwen doorstaat. Mijn droom is ook nog een keer een boek te schrijven dat compleet uitdrukt waar ik voor sta en wat ik wil zeggen. Tot die tijd zal ik ‘Les Miserables’ nog wel vaker lezen.

  • Wat mogen we na BOEK10 nog van je verwachten? Wat zijn je dromen of je plannen??

Eind 2017 komt het tweede deel uit van mijn fantasytweeluik ‘De Krakenvorst, boek 2: Kartaalmon’. Daarna hoop ik nog een tweede bundel SF-verhalen uit te geven bij Godijn Publishing. Ik heb net een boek afgerond met dertig essays met een spirituele visie op Hollywoodfilms en er ligt een dichtbundel die ik graag op de markt zou willen brengen. Verder hoop ik komende maand te beginnen met het schrijven van een flinke SF-roman en heb ik ideeën voor een YA-trilogie, maar dat is iets voor op de langere termijn. Mijn andere droom voor later is nog een keer volledig voor het schrijven te kunnen kiezen! In de tussentijd zullen er korte verhalen en recensies van mij verschijnen in onder andere de Ganymedes-bundels en het tijdschrift ‘Fantastische Vertellingen’. Beide worden uitgegeven door Stichting Fantastische Vertellingen en zijn een aanrader voor iedereen die van SF- of fantasyverhalen houdt. Je kunt losse exemplaren bestellen of een abonnement nemen via hun website (http://shop.pr1ma.nl/periodieken/).

 

Geplaatst in Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

Mustreads or Not! in gesprek met..; Helena Daelman

  • Je bent voor ons een onbekende auteur dus zou je jezelf in een paar zinnen aan ons kunnen voorstellen?

 Mijn naam is Helena Daelman en ik word dit jaar 45. Ik ben opgegroeid in de Antwerpse Voorkempen en studeerde Film en Journalistiek aan het RITS in Brussel. Verhalen vertellen is een passie sinds de lagere school. Toen schreef ik filmscenario’s en toneelstukjes voor de klasgenoten. Later bij de Vlaamse televisie vertelde ik verhalen via reportages, documentaires en portretten. Sinds 2011 is dat opnieuw via het schrijven. Eerst non-fictie, en daarna fictie voor young adults.

 

  • Je bent al enige tijd aan het schrijven en je eerste boek kwam in 2015 uit. Je schrijft jeugdboeken vanaf een jaar of 13, waarom heb je voor die leeftijd gekozen en in welk genre kunnen we je boeken scharen?

Mijn eerste boek kwam uit in 2011 bij Houtekiet. Het is een non-fictie boek over internationale adoptie. Daarna heb ik bewust gekozen voor fictie, waarin je veel vrijer bent. Ik heb me gericht op jongvolwassenen, omdat ik thuis een opgroeiende tiener had en dit verhaal in de eerste plaats voor hem schreef. Het gaat ook over zijn leefwereld en wat hij indertijd meemaakte, nl. het gemis van een vader die er plots niet meer was.

  • Er wordt tegenwoordig weinig meer gelezen, vooral de jeugd heeft bijna geen boek meer in de hand, welk boek was jouw favoriet vroeger, en heb je altijd al een zwak gehad voor lezen en schrijven?

 In de lagere school was ik allesbehalve een boekenwurm, tenzij stripverhalen dan. Ik verslond “Suske & Wiske”, “Jommeke”, “De Rode Ridder” en had een zwak voor “Yoko Tsuno”. Die opgelegde lectuurlijsten op school vond ik een marteling omdat ze niet geactualiseerd waren. Ik ergerde me blauw aan de Vlaamse klassiekers als Jos Vandeloo, Willem Elsschot e.a. Vandaag worden lectuurlijsten gelukkig wel bijgewerkt en aangepast.

Natuurlijk zijn er ook pareltjes onder de klassiekers, maar die ontdekte ik later pas. Bijvoorbeeld : “Bonjour Tristesse” van Françoise Sagan, “Watership Down” van Richard Adams, “Misdaad en Straf” van Dostojevski, en de prachtige jeugdvertelling “De vierde koning”, van, jawel, “onze” Gerard Walschap.

 

  • Hoelang doe je over een boek schrijven, het research werk en het schrijven op zich? Wat is het leukste het verhaal tot stand zien komen of de research? En hoe doe je je research ga je op onderzoek uit of google je alles?

Die tijd varieert van 3 tot 6 maanden, al naargelang of je er fulltime mee kan bezig zijn. Research is een constante, ook wanneer je niet aan een boek denkt of werkt. Nieuwsgierigheid is de aard van het beestje en ideeën worden bewaard. Dankzij het internet heb je een enorme bron aan informatie, maar de grootste bron blijft het leven zelf; alles wat we meemaken, tegenkomen e.d. Het vormt de rode draad van het schrijven. Het gaat dus vaak om echte reizen, plaatsen, ontmoetingen, onderzoeken en thema’s uit het verleden.

 

  • Wij zijn benieuwd wat jouw thuisfront ervan vindt, wat vind je man ervan? Laat je je boek al in concept lezen of meteen al de eerste stukken die je hebt geschreven. Of krijgt hij het pas te zien na de druk?

Ik ben alleenstaande moeder met twee zonen, van ondertussen 21 en 13 jaar. Als ik een paar hoofdstukken klaar heb zijn zij mijn eerste proefkonijnen. Meteen merk ik of het boeit of niet… Mijn jongens zijn eerlijk, recht voor de raap. Meestal zijn ze tevreden, maar af en toe kan het er pittig aan toe gaan.

  • Wij zijn echte boekenfreaks, lees je zelf ook veel? En welke schrijvers staan er allemaal bij jullie thuis in de kast? Voor welk boek ren je echt naar de boekhandel als het uitkomt?

Ik lees veel, maar vooral non-fictie. Dat gaat van geschiedenis en spiritualiteit tot kwantumfysica. Momenteel liggen op mijn nachtkastje: de “Bhagavad Gita”, “De Dode Zeerollen” van Michael Baigent & Richard Leigh, en “Maria Magdalena” van Sir Laurence Gardner.


Wat fictie betreft hebben we vooral de “gouden ouden” staan. Mijn jongens lezen vaak vertalingen uit het Engels. Om er eentje te noemen: Anthony Horowitz vult bij ons een heel schap.

  • Wat heb je voor ons in petto voor de toekomst, een serie, losse boeken, of heb je nog helemaal geen idee?

Ik zit middenin de “M”-reeks. Uitgeverij Kramat publiceerde reeds M1 en M2, en ik werk nu aan het derde deel in deze reeks van vijf boeken. Mogelijk volgen er nog andere, losse boeken, maar dat zal pas kunnen nadat Matthias, M en Rinske alle geheimen hebben ontrafeld.

  • Zou je het zien zitten om i.p.v. jeugdboeken, Ya boeken te schrijven of misschien volwassen boeken, of vind je dat totaal geen leuke doelgroepen om te schrijven en lees je ze gewoon liever zelf?

De M-reeks is geschreven voor alle leeftijden. Bij M1 kreeg ik leuke reacties van lezers van 11 tot 70 jaar. En dat blijft de bedoeling. Bij publicatie is men echter verplicht om daar een leeftijdsgroep op te kleven. Bij M1 werd dat gequoteerd op 12+ en bij M2 op 14+. Maar het is en blijft toegankelijk voor iedereen.
Na de M-reeks zit er wellicht een roman voor volwassenen aan te komen.

  • Heb je nog andere hobby’s naast boeken schrijven of noem je het geen hobby een boek schrijven. Schaar je het echt onder werk of beide?

Schrijven is werken, wroeten, zweten, vastlopen en weer vlotjes meegaan met de stroom. Het is uitermate plezierig en oervervelend tegelijk, al naargelang in welke van de bovenvermelde fasen je zit. Ik doe het graag, dus kan je het als een hobby bekijken. Zoals je ook hobby’s als werk kan zien, want elke dag de poep opruimen van onze oude paarden en geiten is een hele arbeid!

  • Tijdens het zoeken op Google kwamen we tegen dat je je bezighoud met Ayurveda, kun je ons vertellen wat dit is?

Ayurveda is de kennis of de wetenschap van het leven. Deze wordt beschreven in de vierde Veda of Atharvaveda in het Hindoeïsme. Ayurveda omvat acht takken, nl: interne geneeskunde, chirurgie, keel-, neus- en oorgeneeskunde, pediatrie en gynaecologie, toxicologie, psychiatrie, verjonging (geriatrie en revitalisering), afrodisiaca (vruchtbaarheid en viriliteit). Ik ben er dus nog een hele poos mee zoet. Het is niet mijn ambitie alles te kennen, maar ik haal graag de specialisten naar hier (Frankrijk) om conferenties te geven over allerlei topics. Het is verfrissend om gezondheid vanuit deze hoek te bekijken, met de belangrijke plantenkunde en voedingsleer erbij. Iets dat hier toch een belangrijk gemis is.

 

  • Je bent een bekend persoon bij de Belgische tv geweest, is dit een voordeel voor het auteur zijn, of juist totaal niet.

Bekend? Dat zou ik niet durven zeggen. Als reportagemaker en eindredacteur bleef ik altijd veilig achter de camera i.p.v. ervoor. Vooral mensen uit het TV-vak kennen/kenden me. Maar deze mensen zijn noch de uitgeverij (die je manuscript moet beoordelen), noch je lezers, noch je promotoren. Mijn verleden bij VRT is helaas geen voordeel gebleken bij het publiceren van mijn boeken of het aantrekken van lezers. Dat is als auteur best jammer, maar zo blijft het ook wel integer.

  • Wil je nog iets vertellen aan de lezers?

Dat ze zeker moeten proeven van de “M”-reeks, en ze zich bij elk boek gerust mogen afvragen wat er écht is, ondanks het label “fictie” of “fantasy”… Als journalist blijf ik op onderzoek gaan en elk verhaal is gebaseerd op waargebeurde feiten, hoe gek het ook mag klinken. Zoals iedereen wellicht weet: “de realiteit is straffer dan fictie” en als verhalenverteller doe ik daar graag wat mee. Het is aan de wakkere lezer om de feiten van de fictie te onderscheiden. 😉