Recensies

Cees van Rhienen deelde met ons..4**** sterren

hasseltTerug naar Hasselt- Gudrun Bogaerts

  • ISBN: 9789462420434
  • Publicatiedatum: 10/03/2016
  • Uitgever: Kramat
  • Uitvoering: Met zachte kaft

 

 

 

Autobiografische weergave die respect afdwingt

‘Terug naar Hasselt’ is niet als thriller op de markt gebracht maar is minstens zo indrukwekkend, aangrijpend, ‘anders’ spannend en ook nog mooi. De Vlaamse auteur, Gudrun Bongaerts heeft haar verhuizing van Lommel naar Hasselt aangegrepen om alle herinneringen die ze in de Limburgse (Vlaanderen) hoofdstad heeft liggen, op papier te zetten. Opgegroeid in deze gemeente en destijds vertrokken met veel herinneringen uit haar pubertijd, kwamen die allemaal weer naar boven toen de plannen voor de verhuizing meer en meer concreet gingen worden. Hoewel deze lezer, na het lezen van ‘Terug naar Hasselt’ grote twijfels heeft of die herinneringen de afgelopen jaren ooit wel weg zijn geweest. Daar zijn ze te indrukwekkend voor.

Het verhaal begint met een terugblik van een moeder (40+) van twee puberende kinderen, die teruggaat in haar herinnering naar de tijd dat ze als 15-jarig meisje in 1983 voor de eerste maal in contact komt met Serge Dujardin, student aan het atheneum. Op de schaatsbaan in Hasselt raakt ze in dezelfde periode als puberende meid in de ban van de ijshockeyer Tom, zoon van rijke ouders uit die stad.

Die herinneringen zijn zo intens en hebben een dermate impact op haar leven gehad, dat op dat moment het besluit valt om de pen ter hand te nemen en die periode aan het papier toe te vertrouwen. Een indrukwekkend deel uit het leven van Gudrun Bongaerts.

Het verhaal beschrijft op een intieme wijze hoe de periode van de nog jonge Gudrun verloopt en op welke wijze ze de beide jongens leert kennen en een diepe vriendschapsband met hen opbouwt. Heel intens en daarom ook zo mooi, raakt ze in de ban van beide jonge mannen waarbij de emoties ‘vriendschap’ en ‘verliefdheid’ met grote regelmaat elkaar afwisselen.

Ze ervaart dat de impact die Serge en Tom op haar heeft, achteraf gezien zo groot is geweest, dat dit belangrijke invloed heeft gehad op haar eigen leven. Met dertig jaar tussen de periode dat alles zich afspeelde en het moment van het op papier vastleggen, is het verschil tussen de beleving uit het verleden en de gerelativeerde herinnering in het heden duidelijk te lezen. Open en eerlijk gaat ze in op een aantal intieme gebeurtenissen waarbij het positieve zowel als het negatieve van alle kanten wordt belicht.

Haar strijd die ze levert als ze constateert dat het verval bij beide jongens een steeds grotere aanslag op hun kwaliteit van leven krijgt. Serge en Tom waren beide bipolair (manisch-depressief) en dat komt buitengewoon goed tot uiting.  Maar ook de uiteindelijke acceptatie dat dit hun eigen keuze is, wordt voldoende uitgelicht.

Omdat de gebeurtenissen in de jaren tachtig vanuit ‘haar’ herinneringen zijn geschreven, heeft het voor het geheel veel toegevoegde waarde dat ook het hedendaagse leven een plaats hebben gekregen in het verhaal. Tegenvallers bij de voorbereiding van de verhuizing, ontwikkeling van de beide kinderen die zich voorbereiden op hun eigen leven, het kleurt het geheel op een eigen en mooie wijze. Therapeutisch gezien kan wellicht het optekenen van deze levensfase als afronding van een verwerkingsperiode worden gezien. Is het dat niet dan zijn in ieder geval alle lezers deelgenoot gemaakt van een heel belangrijke periode uit het leven van de auteur. Mooi weergegeven met de juiste emoties ingebracht en respect voor ieder genoemd personage, is ‘Terug naar Hasselt’ een boek dat met grote nadruk aan te bevelen is.

  • Spanning: – sterren
  • Plot: 4 sterren
  • Leesplezier: 4 sterren
  • Schrijfstijl: 5 sterren
  • Originaliteit: 5 sterren
  • Psychologie: 4 sterren

Eind oordeel 4**** sterren 

Cees van Rhienen.1724251_898770786908255_2557164435601561270_n (1)

 

 

Recensies

Nathalie Brouwers deelt met ons haar mening over Het Smelt – Lize Spit

  • Nederlands
  • 480 pagina’s
  • Das Mag Uitgeverij B.V.
  • januari 2016

 

Dit debuut van Lize Spit werd al bejubeld door veel recensenten, dus waren de verwachtingen hoog gespannen bij dit boek. De verkochte vertaalrechten hebben al een veelvoud bereikt, haar Engelse vertaalrechten om de angelsaksische wereld voor haar te winnen, zijn ook ‘in de sjakosj’ en de fantastische Belgische actrice Veerle Baetens zal haar regiedebuut maken met dit boek.

Deze benauwende en rauwe ‘ontwikkelingsroman’ gaat over Eva De Wolf die opgroeit in het Vlaamse dorpje Bovenmeer, dat je in zulke details leert kennen waardoor je zeker aan autobiografische elementen gaat denken. In haar eigen geboortejaar, 1988, worden slechts 2 andere kinderen geboren, die haar als het ware dwingen in de basisschool én tijdens de vakanties steeds met deze twee jongens op te trekken. Zelf groeit ze op in een gezin met alcoholische ouders en met een broer en een zusje dat niet de juiste aandacht krijgt voor een psychische aandoening.

Daarom vlucht ze weg naar haar vrienden met wie ze de drie musketiers vormt en waaronder ze één van de jongens is totdat ze allen beginnen te puberen . Dan zijn het de rondvliegende hormonen die hun vriendschap komen verstoren. Enkele schokkende gebeurtenissen en een moeilijke thuissituatie doen je begrijpen van waar de problematische zielenroerselen komen, die Eva in het heden bezig houden, en waarom ze uiteindelijk met een blok ijs in haar wagen terug op weg is van Brussel naar haar dorp van oorsprong.

Het verhaal houdt je zeker in de greep vanaf een bepaald punt in het boek. De eerste hoofdstukken zijn eerder inleidend van aard die de spanning nog maar traag opbouwen. Later vergroot de spanning wel door de steeds sneller op elkaar volgende tijdsintervallen en de gebeurtenissen. Het einde is best schokkend, maar toch niet geheel onverwacht als je al wat verder in het verhaal zit en enkele associaties kunt maken. Het boek is helder geschreven met de nodige subtiliteit en rake observaties die het zeer boeiend maken. Het taalgebruik is niet overal even zuiver maar wel zeer toepasselijk.

Een vraag die mij bezig houdt, is of dit beeld van een Vlaams boerendorp al dan niet weer te cliché is. Als stadsmus is het altijd wat moeilijker je dit voor te stellen. Je leest hier en daar al eens commentaren van landgenoten die zich wat te kort gedaan voelen door zo’n ‘onder-de-kerktoren’-blik. Anderzijds zal het toch ook redelijk herkenbaar zijn voor heel wat Vlamingen.

De hype die nu bestaat rond haar roman, kan je de schrijfster natuurlijk niet euvel duiden. En als haar jonge leeftijd al van belang is, is het wel omdat ze haar lezers nog lang zal kunnen verblijden met mooie dingen te creëren door haar klare kijk en scherpe pen.

Vier sterren

Groetjes Nathalie Brouwers 12969352_10154074128501085_137591708_n

Recensies

Wendy deelde met ons haar mening over “Het handschrift van de Duivel”Donald Nolet

Het handschrift van de duivel – Donald Nolet29514150

  • April 2016
  • ISBN : 9789023496830
  • Uitgeverij Cargo

 

Allereerst wil ik Uitgeverij Cargo bedanken voor het toesturen van de drukproefversie van dit boek.

Achterflap:

Zina Welter, een briljante jonge wiskundige, heeft zich teruggetrokken uit de maatschappij. In haar afzondering is ze gefascineerd geraakt door het Voynich Manuscript, een eeuwenoud geïllustreerd werk, geschreven in een onbekende taal. Zina begint te werken aan een algoritme dat dit mysterie eindelijk moet ontcijferen. Op een bijeenkomst van Voynich-deskundigen ontvouwt ze haar plan. Vanaf dat moment wordt ze meegesleurd op een zoektocht die haar naar Wenen, Rome en uiteindelijk naar een verborgen tombe in Praag zal brengen. Terwijl de ware betekenis van het manuscript steeds duidelijker wordt, stapelen de verontrustende gebeurtenissen zich op. Wie kan Zina nog vertrouwen?

De mening van Wendy

Het karakter van Zina wordt niet uitgebreid omschreven maar wel genoeg om je in haar te kunnen verplaatsen. Ze raakt gefascineerd door dit bijzondere manuscript, de personen die samen haar proberen het mysterie te ontrafelen zijn al net zo bijzonder. Simon lijkt haar het aardigste. Het vreemde van alles is, dat er steeds vreemde dingen gebeuren, vooral bij haar. Is het toeval of is het manuscript van de duivel? Van de andere hoofdpersonen kom je steeds meer te weten, je kan je in allemaal wel inleven.

Het verhaal leest vlot, hoewel er op de voorkant van het boek staat dat het een thriller is, vind ik het meer een roman. Het is een zoektocht naar antwoorden in een manuscript, wie heeft het geschreven, waar komt het vandaan. Er is genoeg actie en er zijn zeker spannende momenten, maar je zit niet voortdurend op het puntje van je stoel. Je wilt wel weten wat er in het manuscript staat en wie de groep onderzoekers wil tegenwerken.’

Er zijn twee verhaallijnen, de ene speelt zich af in de 17e eeuw en de andere in het heden. Dit is absoluut nodig om de aanleiding van het maken van het manuscript te kunnen uitleggen. De opbouw naar het plot is goed, steeds kom je meer te weten en het uiteindelijk plot heeft me zeker verrast.

Het is een goed boek, bij vlagen spannend.

Ik geef het 4 sterren.

Groetjes Wendy 11898667_932265376840584_6911124676431957746_n

 

Boeken nieuws·Recensies

We hebben weer 6 mooie nieuwe boeken voor je gevonden !!

9200000051581490Mijn naam is Vrijheid – Jax Miller

Freedom Oliver leeft in een klein stadje in Oregon en probeert zo min mogelijk op te vallen. Twintig jaar geleden is ze gearresteerd voor de moord op haar man en sloot ze een deal met de FBI waarbij ze werd gedwongen haar kinderen af te staan ter adoptie. Sindsdien leeft ze onder getuigebescherming. Als ze hoort dat haar dochter wordt vermist, is Freedom vastbesloten haar te vinden. Haar impulsieve plan leidt haar terug naar demonen uit haar verleden en de geheimen van de familie die haar kinderen heeft geadopteerd.

Uitgeverij Cargo wordt verwacht Zojuist verschenen

Het lot van Tien – Pittacus Lore7a6c09ed1dd20d1729d75b35a9713268_cache_

De invasie is begonnen. John, Nummer Vier, staat aan de frontlinie van de strijd in New York City. En net als zijn kansen lijken te keren ontwikkelt zijn vriend Sam, een mens, op onverklaarbare wijze een Erfgave – iets wat normaal gesproken alleen is voorbehouden aan Loriërs. En Sam is niet de enige.
Intussen zitten Zes, Marina en Adam vast in Mexico. De Mogadoren zijn massaal in de meerderheid en er is een wonder voor nodig om te ontsnappen.
De Garde is uitgedund, maar geeft de strijd niet op. Ze kunnen alleen overleven als het ze lukt de Mogadoorse leider uit te schakelen. Anders rest hun nog slechts één lot: totale uitroeiing.

Uitgeverij AW Bruna verwacht 10 mei 2016

 Een nacht met een Miljonair – Jessica Clarcke deel 6 vd Miljonairsclub serie ook los te lezenBOE_Clare6_06.indd

Kylie is dan wel visagiste voor wereldsterren, ze weet heel goed hoe het voelt om overschaduwd te worden. Vooral door haar beroemde werkgeefster, popster Daphne. Daarom is ze stomverbaasd – en verrukt – als ze op een feestje de aandacht trekt van een razend knappe, onbekende man. Helaas zet Daphne ook al snel haar zinnen op deze aantrekkelijke miljonair, en Kylie kent haar plaats.

Cade kent Daphne al jaren, en heeft zich vaak afgevraagd of zij de ware voor hem zou kunnen zijn – ook al schonk ze nooit veel aandacht aan hem. Maar die ene nacht met Kylie heeft alles veranderd. Dus waarom gaat ze hem nu ineens uit de weg? Gelukkig is Cade vastbesloten om te krijgen wat hij wil, en hij doet er alles aan om Kylie duidelijk te maken dat ook zij alles kan krijgen waar ze ooit van droomde…

Uitgeverij De Boekerij verwacht 17 mei 2016

Loos – Halina Reijn 

9200000052047571In Loos onderzoekt Halina hoe haar leven zo heeft kunnen uitpakken, en waar ze nu staat. Geldt liefdeloos + kinderloos = hopeloos? Of kunnen andere vormen van relaties en vriendschappen ons als mens toch compleet maken? In dit boek worden bestaande columns aaneengeregen door nieuwe verbindende verhalen en inzichten. Zo ontstaat een hartverscheurend eerlijk, maar ook ironisch en geestig autobiografisch portret van een vrouw in het hart van een bijzonder leven.

Uitgeverij Nijgh en van Ditmar verwacht 18 mei 2016

 

26425_5727259e57606_26425Pluk een Roos – M.J.Arlidge

Een jonge vrouw wordt wakker in een koude, donkere kelder. Ze heeft geen idee hoe ze daar terecht is gekomen, of door wie ze is ontvoerd. En dat is pas het begin van haar nachtmerrie. In de buurt wordt het lichaam van een andere jonge vrouw gevonden. Ze is nooit opgegeven als vermist, en haar familie heeft zelfs gewoon sms’jes van haar ontvangen. Iemand heeft zich de afgelopen tijd voor haar uitgegeven. Inspecteur Helen Grace weet dat ze de dader zo snel mogelijk moet vinden. Die is niet alleen gestoord, maar ook slim en vindingrijk. Maar zodra Helen probeert uit te vinden wat de motivatie van de moordenaar is, start een bijna onmogelijke race tegen de klok.

Uitgeverij De Boekerij verwacht 26 mei 2016

marek-richard-house-boek-cover-9789044532869Marek -Richard House

In de kelder van een oud Italiaans palazzo wordt een gruwelijk verminkt lichaam ontdekt. Het slachtoffer is waarschijnlijk een vermiste Amerikaanse student. De hoofdverdachten zijn twee broers, die nergens te bekennen zijn. Ze lijken de perfecte misdaad te hebben gepleegd, die verontrustend veel overeenkomsten vertoont met een oude misdaadroman. Wie zijn deze moordenaars? En hebben ze zich echt laten inspireren door een boek? In de broeierige straten van Napels ontvouwt zich een mysterie dat veel groter is dan de moord…

Uitgeverij De Geus verwacht 31 mei 2016

Recensies·Recensies van Moon

Droombeeld – Loes Den Hollander 4 1/2 ster…

Uitgever: Karakter Uitgevers B.V.9200000051539821

  •  Nederlands
  •  320 pagina’s
  •  Karakter Uitgevers B.V.

Het Verhaal:

Nadat ze op klaarlichte dag in haar huis wordt overvallen, verandert het leven van Maartje van Duiven. Ze komt terecht in een achtbaan van ongeloof, verbijstering en angst. Maartje durft nog maar weinig mensen te vertrouwen en zoekt naarstig naar antwoorden. Maar daarbij ziet ze een belangrijk detail over het hoofd.

“En als die gelegenheid zich voordoet, laat ik me door niemand tegenhouden.

Door Niemand.”

Mijn Mening

“Vandaag is de laatste dag dat je leeft”

FB_IMG_1462021434492_resizedTijdens de boekpresentatie van Droombeeld was ik al bevangen door het Loes Virus, de manier waarop Loes het boek beschreef maakte me geïntrigeerd in het verhaal. Een verhaal belust op een waar gebeurde situatie maar uitgewerkt door de schrijfster met enorm veel respect voor de betrokkenen. Dat kan alleen Loes den Hollander zo vertellen dat je het verhaal wilt lezen.

Vanaf hoofdstuk één of moet ik zeggen vanaf de binnenkomer beginnen de haartjes op mijn arm alweer om hoog te staan. Het is weer vertrouwd de schrijfstijl van Loes Den Hollander is weer op hoog niveau. Je wordt gepakt door het begin stuk er gebeurt gelijk zoveel dat ik me afvraag waar gaat dit heen. En hoe verzin je het. Niet gewoon alleen een overval nee er komen gewoon nog drie klapstukken de hoek om kijken. Het is genieten met hoofdletter G.

Droombeeld, is een boek met verschillende personages, waar ik van sommige totaal geen hoogte krijg, maar wanneer ik eenmaal denk oh, geeft Loes het verhaal weer een heel andere wending. Dit blijft tot heel ver in het verhaal zo, en de wendingen die vaak onverwacht om de hoek komen kijken maken dat ik het boek in één ruk uitlees. Ik merk dat ik gaande weg het verhaal eigenlijk wil weten waar het heen gaat, maar wanneer ik het einde nader ga ik minder snel lezen omdat ik baal dat het boek bijna weer uit is. De personages zijn erg goed beschreven meerdere malen krijg ik van sommige personen echt de kriebels en raak ik geïrriteerd, en wanneer ik er in gedachte echte personen van maak weet ik dit is een goed boek, dan kun je je vereenzelvigen en je onder hen scharen, je wordt één met het verhaal.

 

De schuingedrukte hoofdstukken maken me nieuwsgierig wie is deze persoon, is het degene waarvan ik vanaf het begin denk dat het is of wordt ik door Loes goed om de tuin geleid. Tot het einde toe houd Loes me gevangen in haar verhaal, laat me raden waar of het heen gaat. En dan sla ik het boek dicht, en blijf ik toch met een vraag zitten. Het verhaal is uit maar het zou zomaar nog een staartje kunnen hebben, maar waarschijnlijk mag ik dat in gedachten zelf af maken.De titel was lange tijd wat moeilijk plaatsbaar maar past achteraf gezien heel goed bij het verhaal. Een droombeeld hebben we dat niet allemaal van iemand, al weet een ieder dat het vaak een zeepbel is die uit elkaar spat wanneer je degene echt leert kennen. Meerdere personages in Droombeeld zagen hun droom uit een spatten, een mooie titel voor een heerlijk boek.

Het boek las als een trein, je stapte in en voor je het wist was je op de eindbestemming. Het is uit en gelukkig weet ik dat thriller 21 al in de maak is en ook weet ik dat deze gelijk weer wordt aangeschaft.

  • Plot 5
  • Spanning  4
  • Psychologie 5
  • Leesplezier 5
  • Schrijfstijl    5

Droombeeld krijgt van mij zeer verdient 4 ½ ster

Lieve Leesgroet Moon20160430_150824_006_resized

Recensies

Het is weer Vrijdag dus Paul dag

“De laatste nacht op Tremore Beach” – Mikel Santiago :

Auteur: Mikel Santiago9200000040681539

Uitgever: De Geus

  •  Nederlands
  • 412 pagina’s
  • De Geus
  • juni 2015

 

Wat is het toch een dwaze beslissing van mij om steeds, na een wat ‘zwaarder boek’ (in casu : het meesterlijke “Avenue van de mysteriën” van John Irving), even te bekomen met wat lichtere lectuur ! En dat, beste lezers, is helemaal niet denigrerend bedoeld, daar ongetwijfeld ook dat specifieke genre zijn parels kent. Maar neen, hoor : ik moest ‘All the way’ gaan : een cover zoals je ze alleen kan vinden in uw lokale supermarkt of ‘Kruidvat’, een titel die reeds het ergste doet vermoeden (“De laatste nacht op Tremore Beach” – Let op : alsjeblieft niet te verwarren met “De laatste nacht in Twisted River” van dezelfde John Irving !) en tevens het thrillerdebuut van de Spaanse Mikel Santiago. De vraag rijst natuurlijk : “Waarom lees ik het dan ?”. Misleiding door 2 woorden was de dader, samengevat in volgende ‘tag’ : “Twin Peaks aan de Ierse kust” ! Helaas liggen Tremore Beach (Ierland) en Twin Peaks (Staat Washington aan de Canadese grens) letterlijk – en in dit geval : tevens figuurlijk – vele onoverbrugbare mijlen uit elkaar !

In ’t kort : Peter Harper heeft een ‘stemmetje in zijn hoofd’ geërfd van zijn moeder, die hem waarschuwt voor enige rampspoed. Thans probeert hij op het afgelegen Donegal in Ierland te bekomen van zijn scheiding en zijn ‘writer’s block’ : hij schrijft en maakt namelijk filmmuziek. Even lijkt het goed te gaan, tot hij op een avond het ‘stemmetje’ verwaarloost en meteen de volle lading krijgt…en dat mogen jullie gerust letterlijk nemen : hij wordt getroffen door de bliksem. Hij krijgt last van geweldige hoofdpijnen en lucide dromen. En terwijl hij vreest psychotisch te worden,  komen zijn 2 kinderen (Jip en Beatrice : hoe komt men op deze samenstelling ?) net op bezoek en krijgt Peter een visioen van een krantenkop :

“Afschuwelijk drama in Donegal, vier mensen gewelddadig om het leven gebracht…”

Dus: geen vrouw die tegen haar houtblok praat of een wat gemene en jaloerse dame met een ooglapje. Geen aan koffie en kersentaart verslaafde FBI-agent en geen op hem verliefde pubers. Geen dwerg of reus te bespeuren, laat staan een ‘rode kamer’. Geen Dale Cooper, Laura Palmer, Shelly Johnson, Harry S. Truman…Niks van het – in mijn ogen – beste dat de kijkkast ons in 50 jaar heeft bezorgd !

Wat krijgen we er dan in dit toch 400 pagina’s tellende boek voor in de plaats ? Een enorm saai hoofdpersonage, 2 oh zo brave en lieve kindertjes, vanzelfsprekend een nieuwe vriendin en 2 geweldige buren, met een minder geweldige achtergrond. Nu – toegegeven – de eerste nachtmerrie van Harper is niet eens zo slecht weergegeven en na zijn reactie erop, wordt het zelfs eventjes spannend. Maar in plaats van zich hierop te focussen, vindt schrijver Santiago het nodig om enkele gangsters toe te voegen, waarop hij meteen de teugels verliest…en het boek enige vorm van verdere spanning.

Het wordt lachwekkend en samen stevenen we af op een – minstens – belachelijk en volledig ongeloofwaardig einde ! Nog een twist ? Nope ! Een klein addertje onder het gras ? Nada ! In het geval van Santiago is Laura Palmer’s dood extra te betreuren !!

Besluit : Ik twijfel er niet aan dat er toch mensen zijn die dit boek als een spannende thriller bespreken… Ikzelf spreek er liever niet meer over ! Dus blijft het wachten tot volgend jaar wanneer hopelijk de nieuwe reeks van ‘Twin Peaks’ op ons gemeenschappelijk scherm verschijnt… En let dan even goed op hoe het echt moet, Santiago !

Paul Smeyers12509605_10208465369697712_3495662233878426617_n

 

Recensies·Recensies van Moon

Kaakslag – Erik Persoons 5***** sterren

Auteur: Erik Persoons9200000054615747.jpg

Uitgever: Ronde Tafel, SU De

  • Nederlands
  • 315 pagina’s
  • Ronde Tafel, SU De

Het Verhaal

Wat als een nieuwe start moet gelden voor Joyce, na een moeilijke echtscheiding, verandert al snel in een nachtmerrie. Haar tienjarig dochtertje Kiara verdwijnt spoorloos, samen met Tim, een verwarde jongen die stemmen hoort in zijn hoofd en meestal in een fantasiewereld leeft.
Wat is er gebeurd? Wie is verantwoordelijk?
Dit verhaal beschrijft de radeloosheid van de ouders. De zoektocht houdt een ganse dorpsgemeenschap gevangen met vragen en dit allemaal tegen de achtergrond van dit verschrikkelijke drama. Iedereen loopt met schuldgevoelens rond, voelt zich verantwoordelijk voor alles wat er fout is gelopen.
Nochtans dringt de tijd.
Want Tim heeft een wapen op zak. en hij is van plan het te gebruiken.

Mening

“Je zult zien, lieveling, het komt allemaal in orde”

Een eenzaam verloren meisje kijkt mij aan vanaf de omslag. De tekst op de omslag maakt mij nieuwsgierig en heeft me gevangen. Door deze uitstraling van het boek was ik om, dit boek wilde ik lezen. De achterflap pakt me nog meer in, en ondanks dat er nog meer op de lees stapel lag was het dit boek wat mijn naam riep en ik eerst moest lezen.

Waar gaat het heen? Is wat mij te binnen schiet wanneer ik op één derde van het boek ben. Want het is een heel speciale sfeer in het boek, ik kan mijn vinger er niet opleggen en het intrigeert me enorm. Het heeft iets lugubers en een heel hoog mysterie gehalte. Wat is er met Timothy aan de hand……. Mijn nieuwsgierigheid wint het en ik kruip lekker een middag in het boek.

De schrijfstijl is heerlijk van Erik Persoons, de mix van het Belgisch Nederlands maakt het lezen enorm fijn, ik heb er een zwak voor en ik geniet enorm van de schrijfstijl in Kaakslag. Ook heeft Erik de personages uitermate goed beschreven, de angst en de onmacht van de moeders beleef je gewoon mee als lezer. Ook Timothy is goed beschreven het “Bijzondere” jongetje waar ik me al gauw bij afvraag wat is er in hemelsnaam met hem gebeurt. Meerdere personages hebben een moeizame relatie in het boek, waar je tijdens het lezen meer en meer van weten wilt. Maar ook van meerdere personages gaan de haren in mijn nek overeind staan, en heb ik zo mijn bedenkingen bij.

Het boek bestaat uit de normale hoofdstukken welke het verhaal vertellen maar ook stukken uit het dagboek van Kiara, vooral deze lezen heerlijk want ze zijn geschreven in echte kinderschrijftaal, en schuingedrukte hoofdstukken vanuit Timothy `s perspectief en die van Kiara, maar ook de gedachten gangen van de ouders worden zo aangeduid, maar dit is niet verwarrend al gauw heb je door wie het verteld en wie het is die dit denkt. Het verhaal blijft tot het einde to erg mysteries wat me enorm bevalt. Het psychologische gehalte is erg hoor en zo enorm goed beschreven dat wat dat betreft ik het boek zeker 5 sterren geef. Ook de spanning is tot de laatste woorden voelbaar. En heeft een opening naar nog een verhaal, met Kiara en Joyce.

Kortom ik kan niet anders zeggen dat Kaakslag een heel Bijzonder boek is, en ik dankbaar ben dat ik het heb mogen lezen van Erik Persoons. Deze manier van schrijven, het mysterieuze wat je van bladzijde één tot de allerlaatste woorden in de ban houdt maakt dat ik vanaf nu Erik Persoons in de gaten ga houden.

“Maar vooral een Spiegel voor onszelf, een blik in onze ziel”

  • Spanning: 5
  • Psychologie: 5
  • Plot: 5
  • Schrijfstijl: 5
  • Leesplezier: 5

 Het boek is een mengeling van Mysterie, Spanning met een goed beschreven Psychologisch aspect en de dikke 5 sterren zeker waard.

Een Mustread dus .. Lieve Leesgroet Moon

 

 

Recensies

Hanneke stuurde ons een recensie toe

 

  • Nederlands
  • 324 pagina’s
  • Uitgeverij Douane
  • november 2015

Emanuel
Ontroerende roman over de lotgevallen van een Rotterdamse Jood. Het boek speelt zich af in is een periode tussen twee oorlogen.

 

Als de 13-jarige Emanuel een Thora voor zijn verjaardag krijgt, kan hij nog niet bevroeden dat zijn Joodse achtergrond zo’n cruciale rol in zijn leven zal gaan spelen. Langzaamaan wordt de sfeer in Europa grimmiger en ook Rotterdam wordt uiteindelijk het toneel van ­een allesomvattende oorlog.

De Rotterdamse auteur Chris Buitendijk kreeg enkele jaren geleden een oude Thora in handen en ging op zoek naar de geschiedenis achter de naam die in de oude, Joodse Bijbel stond. Van wie is het boek geweest en hoe zag zijn leven eruit? Het resultaat is Emanuel geworden – een half-fictionele roman over een man in het Rotterdam van vóór en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tegelijkertijd wordt hier een verhaal van alle tijden verteld, een verhaal over het opgroeien van een jongen, over liefde en het kwijtraken van de liefde, over schuld en vergeving. Hoe blijf je staande als je wereld wankelt?

 

Visie van de recensent

‘Emanuel’ van Chris Buitendijk is fictie én non-fictie én zelfonderzoek

In een kraakheldere stijl, zonder één hapering, vertelt debuterend schrijver Chris Buitendijk (1979) het verhaal van Emanuel Cats, een Rotterdamse jood die opgroeit in het interbellum.

Wat dit boek bijzonder maakt, is de volledige transparantie waarmee de schrijver te werk gaat. Van het non-fictionele gegeven dat de schrijver een oude thora in handen gedrukt krijgt. Tot het fictioneel doen herleven van de echt bestaande figuur Emanuel Cats, wiens naam hij in de ontvangen thora gekrabbeld ziet staan. Tot het inzichtelijk maken van de overwegingen bij het schrijven van ‘Emanuel’, die natuurlijk niet los staan van zijn eigen creatieve ambities.

Of Chris Buitendijk met deze ‘drie-boeken-in-één’ te veel hooi op zijn vork neemt, is aan de lezers en de critici. Vaststaat dat Emanuel een prikkelend alledaags en ontroerend relaas is over Emanuel, het jodendom en het Rotterdam van rond de Tweede Wereldoorlog. En dat de ‘drie-boeken-in-één’ een verrassend hecht geheel vormen.

 Over de auteur

Chris Buitendijk (Rotterdam, 1979) werkt op een grafisch ontwerpbureau en houdt zich naast het beeldende werk bezig met tekstredactie. Ook werkte hij geruime tijd voor het voormalig Historisch Museum Rotterdam. Vanuit die functie werd hij een van de initiatiefnemers en schrijvers van een verhalenbundel over de Zandstraatbuurt. Na meerdere reizen door Israël heeft Buitendijk jarenlang klassiek Hebreeuws gestudeerd en zich verdiept in Joods ­Rotterdam.

(Oud) Rotterdam en het Jodendom vormen de rode draad in zijn werk. Emanuel is zijn ssdebuut.

 

Hanneke Tinor-Centi (1960), communicatiemanager, tekstschrijver, boekrecensent en blogger. http://hanneketinorcenti-blog.simplesite.com/

Recensies

Coenraad de Kat las De Amandelboom- Michelle Cohen Corasanti

 Een verhaal dat vraagt/roept om verfilmd te worden, omdat het je aangrijpt en niet makkelijk loslaat. 

  • Titel: De amandelboom9200000015713781
  • Auteur: Michelle Cohen Corasanti
  • Recensie: Coenraad de Kat
  • Genre: Roman
  • Uitvoering: E-book
  • 336 pagina’s | Xander uitgevers B.V. | november 2013

 

 

Ichmad Hamin, een 11-jarige Palestijnse jongen met een enorme talent, woont in een bezet gebied. Hij kampt met een enorm schuldgevoel omdat zijn vader de prijs moet betalen voor iets wat hij heeft gedaan. De conflicten die er heersen tussen de Joden en de Palestijnen, en de strijd die men moet leveren om te overleven heeft een enorme impact op het gezin van Ichmad en het dorp. Het gezin raakt op een gegeven moment alles kwijt en moeten zich zien te redden met bijna niets. Ichmad en Abbas gaan op zeer jonge leeftijd werken onder zware omstandigheden, maar ze hebben immers geen keus omdat hun vader gevangen is genomen. Op een dag krijgt Ichmad een kans die hem wordt aangeboden door de schoolmeester om iets te gaan doen met zijn talent. Deze kans grijpt hij met beide handen aan ondanks het bezwaar van zijn moeder.

Het boek is verdeeld in fases van het leven van Ichmad. Michelle beschrijft het leven van Ichmad op een manier die aangrijpend, ongelofelijk en hartverscheurend is.  Soms moet je het boek even wegleggen om al dit leed tot je door te laten dringen. Maar ondanks alle ellende, leed en tegenslagen laat Michelle ook zien dat ze kunnen lachen en genieten. De boodschap van dit boek is dat men kan samenwerken, ondanks de verschillen die er zijn in geloof en ras.

Mijn 5***** voor  De amandelboom – Michelle Cohen Corasanti

 Coenraad de Kat

476719_395755813769584_681075693_o.jpg

Recensies

Cees van Rhienen las Black Eyed Susans van Julia Heaberlin

 

  • Oorspronkelijke titel: Black Eyed Susans9200000051724618
  • ISBN: 9789400507159
  • Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers
  • Pagina’s: 352

 

Het verhaal is als een draaikolk, onvoorspelbaar en gevaarlijk

 

Julia Heaberlin was een succesvol journalist bij diverse Amerikaanse dagbladen. Voor ze haar carrièreswitch naar professioneel auteur maakte, heeft ze diverse leidinggevende functies bekleed bij grote stedelijke kranten. Momenteel werkt Heaberlin in Dallas / Fort Worth aan haar vierde boek.

 

Het verhaal in ‘Black eyed susans’ draait volledig rond Tessa Cartwright. Als 16-jarig meisje is ze door een seriemoordenaar op een akker in Texas voor dood achtergelaten. Het is louter toeval dat Tessa nog leeft en drie andere meisjes het niet hebben overleefd. De vermoedelijke dader wordt gearresteerd en ter dood veroordeeld, mede naar aanleiding van de verklaring van Tessa.

Maar het traumatische meisje leed aan geheugenverlies en 18 jaar later denkt ze dat de geschiedenis zich herhaalt als er weer bloemen (Black eyed susans) bij haar huis worden geplant. Vlagen van wat er in het verleden is gebeurd, komen weer naar boven en Tessa vraagt zich af of de veroordeelde Terrel Darcy Goodwin wel de echte dader is…..

Julia Heaberlin heeft de verhaallijn van ‘Black eyed susans’ vanuit twee perspectieven opgezet. Vanuit het heden wordt steeds geswitcht naar het verleden, het tijdstip waarin de traumatische gebeurtenis heeft plaatsgevonden. Er is de auteur veel aan gelegen om haar lezers voortdurend om de tuin te leiden en twijfel te zaaien. Daar is ze zeer goed in geslaagd want in hoge frequentie hinkt de lezer op en neer waarbij zelfs af en toe de wanhoop toe slaat. Niets is wat het lijkt en ook de inmiddels volwassen Tessa, heeft zo haar geheimen.

Uiteindelijk wordt er wel duidelijkheid in het verhaal gebracht maar dan is de lezer wel vermoeid geraakt van het vele gespring in de tijd, wat het verhaal erg onrustig maakt. Iedere 2 á 3 pagina’s wisselen van perspectief, zonder dat het voorgaande af wordt gewerkt, brengt geen balans in het verhaal. Dat is wel jammer want in potentie is er met het verhaal niet mis maar veroorzaakt de uitwerking veel onrust en twijfel. Deze lezer heeft zelfs overwogen om alles wat in 1995 is gebeurd, eerst te gaan lezen en daarna alles wat in het heden is geschreven. Maar dat is praktisch bijna onmogelijk dus uiteindelijk pagina na pagina gevolgd. Wat wel origineel is gevonden is de dubbelrol van de protagonist, slachtoffer en speurder in een. Het is ook wel een verdienste van de auteur dat het haar volledig is gelukt om voor veel twijfel te zorgen. Of ze daardoor haar fanschare flink zal zien groeien valt echter te betwijfelen.

  • Spanning: 2 sterren
  • Plot: 3 sterren
  • Leesplezier: 3 sterren
  • Schrijfstijl: 3 sterren
  • Originaliteit: 3 sterren
  • Psychologie: 2 sterren

Eindoordeel: 3 sterren

Cees van Rhienen1724251_898770786908255_2557164435601561270_n (1)