We mochten wat vragen aan Anne Laure van Neer

download (17)Nadat Caroline het boek hoog op de stapel had gelegd en hem inmiddels uit heeft gelezen, hebben wij van Mustreads or Not de stoute schoenen aan getrokken en zochten contact met Anne Laure van Neer. Ze wilde heel graag mee werken aan een interview om zich in Nederland wat bekender te maken.

Justine was het debuut van Anne Laure, in de volgende vragen komen we heel wat meer te weten over de schrijfster van het boek waarvan Caroline vond; Een boek dat je blijft lezen. Geweldige anekdotes, die je steeds dichter of juist verder van de waarheid brengen. Super goed geschreven, je ziet het gewoon voor je, ik had echt medelijden met inspecteur Verbekedownload (18)

Voor degene die u niet kennen, kunt u zich in een paar zinnen even voorstellen….

Ik ben Anne-Laure, 40 jaar, getrouwd, 2 kindjes en woon in Mortsel (dichtbij Antwerpen).

Een jaar of zes geleden besloot ik om schrijfster te worden. In september 2015 debuteerde ik met ‘Justine’ een literaire thriller die genomineerd werd voor de Hercule Poirotprijs.

We willen graag meer aandacht voor de Vlaamse schrijvers in Nederland, wat zouden wij er aan kunnen doen om dit te laten slagen? 

Dat is een moeilijke vraag…

Ik denk dat voornamelijk uitgeverijen moeten inzien dat ze toch een groot doelpubliek links laten liggen, door zich te beperken aan de landsgrenzen. Vermoedelijk zou dit wel beteren, moesten boekhandelaren daar ook hun schouders onder zetten en de landsgrens niet als een barrière zien.

Waarom men kiest om bijvoorbeeld geld te investeren in de vertaling van een Zweeds boek, in plaats van te investeren in de talenten die we in eigen streek hebben, dat begrijp ik ook niet zo heel goed. Als je ziet hoeveel Deense en Zweedse thrillers hier in de handel liggen, snap ik niet waarom wij als Nederlandstaligen onze talenten niet als exportproduct gebruiken.

Justine, is uw debuut, wat kunnen we nog meer verwachten? Komt er een tweede boek aan en welk genre gaat dit worden 

Ik schrijf momenteel aan een tweede boek met als werktitel ‘Maurice’. Maurice wordt net als Justine een ‘suspense’ boek met veel zwarte humor. Veel kan ik er nog niet over kwijt, want ik ben nog aan het schrijven (en ik ben een ‘trage’)

Van welke schrijver hebt u zelfde meeste boeken in de kast en welke tips wilt u onze lezers mee geven: “Welk boek moeten ze hebben gelezen?” en waarom? download (20)

Jonas Jonasson, ‘de Honderdjarige man die uit het raam sprong en verdween’ vond ik fenomenaal. Het charmante hoofdpersonage, het absurde verhaal, de humor…

Of Niccolo Ammaniti… absoluut fan van zijn verhalen. Voor dezelfde reden: absurditeit, kleinmenselijk en humoristisch.

Uit onze contreien: Rudy Soetewey. Fantastische verhaalopbouw en originele invalshoeken.

Voor u fulltime schrijfster werd werkte u als reisagente/ reisorganisator, wat deed u besluiten het roer om te gooien, was het niet enorm spannend om alle zekerheid over boord te gooien en heeft u geen spijt? 

Toen ik stopte met werken, was ik op de rand van een burn-out. Werken, kinderen, studeren, ik deed alles tegelijkertijd en dat wreekt zich op een bepaald moment. Ik had mijn job opgezegd en wilde een rustigere baan zoeken.

Ik zocht, maar vond niets wat me aanstond. Het duurde even vooraleer ik begreep wat er aan de hand was.

Ik stond op een kruispunt in mijn leven en wilde eigenlijk aan mijn droom werken. De andere paden die me aangeboden werden, leken op dat moment niet de juiste. Het was mijn droom achterna of terug de tredmolen in. Ik heb gekozen om me in het diepe te gooien en te zien of het me zou lukken. Tot op heden heb ik geen spijt, al kan ik zeker niet leven van het schrijversvak. Misschien lukt dat binnen een tijdje wel. Dat zou fijn zijn.

Er wordt tegenwoordig weinig meer gelezen, vooral de jeugd heeft bijna geen boek meer in de hand, welk boek was uw favoriet vroeger, en heeft u altijd al een zwak gehad voor lezen  

Ik ben een boekenwurm. Altijd geweest.

Ik geloof echter niet dat de jeugd minder graag leest. Hoewel ze nu veel meer afleiding hebben door allerlei ‘schermpjes’, weet ik zeker dat er in ieder kind een potentieel boekenliefhebber schuilt. Je moet een kind het juiste boek op het juiste moment aanreiken. Als je dat goed doet, maak je er een boekenwurm van.

Zo heb ik mijn lievelingsjeugdboek ‘Koning van Katoren’ aan mijn zoon laten lezen toen hij 11 jaar oud was (de eerste twee hoofdstukken heb ik voorgelezen en toen het boek op zijn nachtkastje laten slingeren…). Sindsdien is hij niet meer te stoppen.download (19)

Hoelang doet u over een boek schrijven, het research werk en het schrijven op zich? Wat is het leukste het verhaal tot stand zien komen of de research ? 

‘Justine’ heb ik in twee jaar tijd geschreven.

Eerst een half jaar nadenken. Dat is een fijn moment, maar ook soms wel frustrerend. Er zijn zoveel verhalen die wachten om geschreven te worden, dat het moeilijk is om te kiezen. Meestal ga ik voor het verhaal dat in mijn hoofd blijft hangen.

Nadat ik een plan heb opgezet, begin ik te schrijven. De eerste versie is verschrikkelijk. Halverwege wil ik het meestal weggooien en aan iets anders beginnen. Het is net als een tekening maken van een paard. In je hoofd zie je een mooie witte hengst die galoppeert met de manen in de wind. Wanneer je het op papier probeert te zetten, lijkt het amper op een paard…

Die eerste versie is dus een grove schets. Ik moet aanvaarden dat ik een misbaksel op de wereld heb gezet, dat blijft moeilijk.

Na die verschrikkelijke eerste versie, begint het leukere werk. Puzzelen, schrappen, herschrijven, bijwerken,…Dan stuur ik het naar een paar proeflezers en verwerk ik de feedback die ik krijg.

Pas wanneer het verhaal goed zit, ga ik kijken naar mijn schrijfstijl. Dan ga ik het boek zin per zin nalezen. Nakijken of elk woord dat er staat, ook het juiste woord is. Ik hou niet van de ‘kijk eens hoeveel bijzinnen ik in een zin kan maken’-stijl. Dat leest niet zo fijn. Voor mij primeert het verhaal en staat de taal in dienst daarvan, hoewel een mooie zin uiteraard ook fijn is om te lezen.

Bent u alweer bezig met een nieuw boek? En zo ja wanneer komt deze uit en kunt u al een tipje van de sluier lichten waar het over gaat? 

Ik schrijf nu inderdaad aan ‘Maurice’. Ik kan er nog niet veel over vertellen, want het verhaal is nog niet klaar (er kan nog veel veranderen, daarom hou ik het liever nog even voor mezelf).

Ik hoop binnen een paar maanden een eerste leesbare versie te produceren. Of en wanneer het wordt uitgegeven hangt af van de planning van uitgeverij Kramat.

Uw boek is niet in e-book verkrijgbaar, zou u dat wel graag willen en heeft u daar zelf ook zeggenschap over?  

Ik heb er lang over nagedacht of ik dat nu wilde of niet.

Uiteindelijk heb ik besloten om het niet te doen. Gewoon omdat ik er zelf boos van zou worden dat ‘Justine’ (waar ik twee jaar aan heb gewerkt), zomaar van het internet kan afgeplukt worden. Daar zou ik echt van wakker liggen. Ik heb namelijk een onwaarschijnlijke hekel aan onrechtvaardige dingen. Ik koop zelf bijvoorbeeld vaak muziek op Itunes, en voor ieder nummer, heb ik ook eerlijk betaald.

Het is natuurlijk lastig omdat sommige mensen geen papieren boeken meer lezen of kopen, maar dat is een keuze die zij hebben gemaakt. Ze hebben een alternatief: het papieren boek. Indien ze het dus echt willen lezen, kunnen ze dat ook.

De cover van Justine is erg mooi, wie heeft dat ontworpen en heb je daar als auteur ook zeggenschap over, of heb je dan zo iets van, het boek was al heel wat om te schrijven de cover laat ik graag over aan anderen? images (14) 

De cover van Justine heb ik samen met Sonja Trouvé (ontwerpbureau ARTrouvé) ontworpen.

Ik wilde een hele cleane, sobere stijl en had het figuurtje dat op de cover staat op het internet gevonden. Zwart, wit met een bloedpuntje op de ‘i’, dat wilde ik.

Sonja heeft er een mooi geheel van gemaakt. Zo had ze het idee om de vingerafdruk die op de rug staat ook in het figuurtje te laten terugkomen. Dat is uiteindelijk een heel mooi resultaat geworden. Ik ben er zelf heel erg blij mee.

Vorig jaar stond u op het podium omdat u genomineerd was voor de Hercules Poirot prijs 2015. U stond daar tussen bekende en minder bekende auteurs. Wat vond u ervan dat u genomineerd was, dat uw aller eerste boek meteen voor een prijs in aanmerking kwam? Geeft het ook meer druk om een nieuw boek te schrijven en dat je nog beter je best moet doen. Of heeft dat helemaal geen invloed. En gaat het lukken weer op het podium te komen of dit jaar zeker niet? 

 

Het was uiteraard heel erg maf om daar te staan tussen allemaal ronkende namen. Als debutantje kan je er alleen maar van dromen.

De druk voor mijn volgend boek voel ik wel, maar die komt niet van buitenaf. Die komt vooral van mezelf. Ik wil geen prutser zijn, dus moet ik gewoon hard werken om er iets van te maken.

Wat ik wel besef is dat er vanaf een tweede boek ook een vergelijking mogelijk is (de eerste was beter, of de tweede is beter dan de eerste… dat soort dingen). Ik heb een totaal andere invalshoek gekozen, zodat lezers de verhalen niet echt zullen kunnen vergelijken. Hoewel het nog altijd een macaber, doch grappig kantje zal hebben, zal ‘Maurice’ niet hetzelfde zijn als ‘Justine’.

Ik vermoed niet dat ‘Maurice’ op tijd klaar zal zijn om dit jaar mee te dingen voor de Hercule Poirotprijs. Ik neem nu de tijd om iets te schrijven waar ik zelf echt helemaal achter sta. En zoals ik al zei, ik wil geen prutser zijn. Dat kan mijn prille schrijvers-ego niet aan. Mijn uitgever heeft me ook op het hart gedrukt om de tijd te nemen voor mijn volgend boek. Geen druk, geen deadlines. Gewoon zorgen voor een goed verhaal. En dat ga ik doen.

U heeft al vele interviews gegeven, maar zijn er nog vragen, die u eigenlijk wel zou willen beantwoorden, maar die nog nooit gesteld zijn? Graag horen wij dat van u !!! 

Als ik dan toch mag kiezen, stel ik een wedervraag:

Hoe kan een schrijver zijn dankbaarheid tonen aan alle mensen die het boek ‘Justine’ hebben gelezen, gerecenseerd, gepromoot en gedragen hebben?

Bij deze…Duizendmaal dank! Zonder lezers zou ik slechts een bizarre vrouw zijn die moordverhalen verzint.  Dankzij jullie ben ik een schrijfster, dat klinkt wel veel beter dan het vorige.

Ook daarvoor dank!

U heeft een prachtige naam, die weinig voor komt bij ons in ieder geval, heeft u nooit voor een pseudoniem willen kiezen of doe je dat alleen als je je eigen naam niet mooi genoeg vind of als je anoniem wilt blijven? Wij zijn erg benieuwd wanneer je daarvoor zou kiezen eigenlijk. 

Mijn moeder is geboren in Zuid-Frankrijk en wilde me graag een Franse voornaam geven. Anne-Laure wordt in België inderdaad niet vaak gebruikt. ‘Van Neer’ zou dan weer afkomstig zijn van ‘Neer’. Dat is een dorp in Nederland, waar de voorvaders van mijn vader vandaan zouden komen.

Ik heb ervoor gekozen om mijn eigen naam te gebruiken omdat ik na vele jaren oefenen, eindelijk het gevoel had dat ik met ‘Justine’ iets had bereikt waar ik mee naar buiten wilde komen.

Een pseudoniem kan handig zijn als je bijvoorbeeld in een ander genre iets wil uitbrengen.

Omdat ik nu echt het gevoel heb dat ik ben waar ik moet zijn en schrijf wat ik zelf graag wil lezen, ben ik ook blij dat ik er mijn naam op mag zetten. Het geeft trouwens altijd een kleine kick om je boek in de boekhandel te zien liggen. Dat went niet, die blijdschap.

Bij deze Anne Laure heb je je dankbaarheid meer dan voldoende getoond door zo enthousiast op de vragen te reageren, mee te werken aan ons interview. En wij, Caro en Moon hopen je dan ook zeker een keer te ontmoeten . Wellicht op de Boekenbeurs in Antwerpen welke in onze agenda vast staat….Heel veel succes met “Maurice” laat je weten wanneer deze uitkomt dan zijn we van de partij .

Lieve Leesgroet Caro en Moon 

Ben je nieuwsgierig geworden naar Justine lees hier de recensie van Caroline

Recensie Justine Anne Laure van Neer

 

Gast recensent van de Vrijdag – Paul Smeyers…

12509605_10208465369697712_3495662233878426617_n

Paul verrast ons met een boek waar wij nog nooit van gehoord hebben en vertelt ons enthousiast over wat hij van MuidHond van Inge Schilperoord vond. Na het lezen van zijn recensie zijn wij erg nieuwsgierig geworden want Paul vertelt zo enthousiast over dit boek. Het belooft een Mustread te zijn!!!

  •  Nederlands
  • 220 pagina’s
  • Uitgeverij Podium B.V.
  • april 2015

 

Zo, wat zou ik jullie, beste mede-lezers en vrienden, nu eens kunnen vertellen over de Muidhond ? Bijvoorbeeld dat het een vis is, die ook bekend staat onder de namen Zeelt of Louw en behoort tot de Karperachtigen. Of dat hij voornamelijk herkenbaar is aan zijn oogvlek. Tevens dat hij niet tegen de hitte kan en probeert koeling te zoeken in de modder. Oh ja, en het belangrijkste : dat het net iets meer dan een kopstoot van een boek is van de Nederlandse Inge Schilperoord !

In ’t kort het verhaal : de 30-jarige Jonathan wordt na enkele maanden in de gevangenis vrijgelaten voor aanranding op het jonge meisje Betsy, wegens gebrek aan bewijzen en keert terug naar zijn huiselijk leven bij zijn gelovige moeder. Want dankzij de nodige (verplichte) sessies, is hij ervan overtuigd opnieuw een goed mens te worden. Het weerzien verloopt niet makkelijk, maar al gauw nemen moeder en zoon hun oude leven opnieuw op. Een verhuis, waar Jonathan tegen opziet, staat op til en inmiddels vult hij zijn dagen met werken in een vismijn, het huis onderhouden, koken, de hond Milk verzorgen en uitlaten, de verhuis voorbereiden, zijn verplichte nazorgen strikt naleven en zorgen voor de gewonde Muidhond die hij heeft weten te vangen en thans in een aquarium houdt op zijn kamer. Maar dan ontmoet Jonathan de jonge Elke, een enigszins getroebleerd kind dat vlakbij woont met haar alleenstaande moeder…

Elke’s moeder is vaak uithuizig (ze werkt in een café) en al snel ontstaat er een vriendschap tussen de twee eenzaten. Maar reeds van bij de eerste ontmoeting voel je de zinderende spanning bij Jonathan. Want net als zijn Muidhond is ook Jonathan ‘beschadigd’ en zoekt hij – net als de vis in de modder – een plaats op zich te verbergen…om erger te voorkomen. En terwijl de hitte voor beiden zeer bedreigend is, verliest Jonathan stilaan zijn grip op de controle, waar hijzelf zo aan gehecht was. En dat is niet anders bij Elke : hij zorgt voor haar, geeft haar eten, voert haar zelfs. Maar net als bij de vis zelf, gaat het van kwaad naar erger bij Jonathan. En wanneer het proces in verband met Betsy opnieuw wordt heropend, voelt hij alle hoop uit zich verdwijnen.

Hitte speelt trouwens een belangrijke rol in dit boek : het weer zelf, de vis die er stilaan aan onderdoor gaat en de spanningsgraad van Jonathan tegenover Elke. Moeder rekent op haar geloof, heil in de bijbelclub voor de ‘genezing van haar jongen’. Dan weet je natuurlijk meteen dat Jonathan er alleen voor staat, daar je uit die hoek echt geen hulp hoeft te verwachten. De aftakeling wordt prachtig verwoord door Inge Schilperoord : met weinig woorden kan ze enorm veel duidelijk maken op een stilistisch prachtige manier !

Het boek heeft wel iets van de Vlaamse film “Dennis van Rita”, maar gaat zoveel dieper en harder. Dat de schrijfster zelf psychologe is, blijkt uit haar inzicht in deze problematiek. En nergens trapt ze in de val van boze buren, ‘uitlokkerij’ van het kind zelf, geweld op Jonathan of melodramatiek. Straffer nog : je krijgt als het ware sympathie voor deze underdog, hoewel je voelt dat het fout moet lopen : zijn gevecht tegen de drang, de hekel aan de bemoeizucht van iemand die wel om je geeft, cognitieve goedpraterij, zichzelf ‘kleine misstapjes’ toestaan, enzovoort.

Dat we niet eindigen op een vreugdevol feest, kunnen jullie je zelf ook wel voorstellen, maar de ‘twist’ die Inge op het einde voorziet, is meer dan briljant te noemen !

Besluit : de verspreiding van “Muidhond” in België gebeurt door ‘Elkedag  Boeken’. Grappig, maar ook hét understatement van het jaar : “Muidhond” is allesbehalve een “alledaags” boek. Wist U dat de 4 B’s staan voor de 4 gevoelens : Blij, Bedroefd, Bang en Boos ? Wel, niet één gevoel word je bespaard in deze grandioze ‘must-read’ !

U kan zich morgen reeds begeven naar uw dichtstbijzijnde boekenwinkel…Doen, zeg ik U !

Groetjes Paul Smeyers

 

Justine Anne Laure van Neer 4**** sterren

Justine -Anne-Laure Van Neerdownload (18)

  • Nederlands
  • 310 pagina’s
  • Ronde Tafel, SU De
  • oktober 2015

In 2015 op de Antwerpse boekenbeurs heb ik Anne-Laure ontmoet , omdat ze daar was i.v.m. met de nominatie van de Hercule Poirot prijs.

Natuurlijk ging dat boek op mijn NTL stapel, maar die stapel blijft maar groeien en het boek zakte naar beneden. Iedere keer dacht ik nu ga ik beginnen en kwam er weer een boek tussendoor dat ik moest lezen voor een recensie.

Omdat we voor ons blog een interview met Anne-Laure hadden, moest ik natuurlijk wel weten waar het boek over ging, dus naar boven gehaald en gaan lezen.

Waarom heb ik nu weer zo lang gewacht !!!!!

De cover is door zijn eenvoud erg mooi. Wit met het silhouet van Justine erop, afgemaakt met een vingerafdruk door het silhouet . Na het lezen begrijp je de vingerafdruk.

 “De deuren van het tehuis schoven automatisch en uitnodigend uit elkaar. Dat gaf een vals gevoel van verwelkoming. Ik wist wel beter. De enige manier om te ontsnappen een de deur je opslokte, was netjes in een lijkzak geritst. Kent u iemand die zo’n oord levend heeft verlaten?”download (17)

 Het verhaal:

Op een dag komt er een oud vrouwtje genaamd Justine de Jager naar het politie bureau en zegt: “Ik kom een moord bekennen.”

Inspecteur Verbeke wordt door zijn  nieuwe baas commissaris Declercq met het verhoor  van het vrouwtje belast, maar niet voordat hij tegen Verbeke zegt dat hij de theorie in praktijk moet brengen en wel met Tact, Empathie en Geduld.

Verbeke gaat met Justine naar de verhoorkamer en schakelt de opname apparatuur aan.

Dit is het begin van een ellenlang verhoor. Justine vertelt precies wat er is gebeurd. Verbeke wacht op de bekentenis van de moord, maar omdat hij zich aan de drie regels moet houden, laat hij het vrouwtje rustig vertellen. Hij valt wel van de ene in de andere verbazing, wat is er allemaal rond die moord gebeurd?

Mijn Mening:

Wat een heerlijk boek. Al in het begin van het boek zat ik te lachen om de anekdotes, die Justine vertelde. Inspecteur Verbeke moest zich echt inhouden om de bekentenis niet uit het vrouwtje te persen. Dit lieve oude dametje, was zo gek als een deur volgens Verbeke. Af en toe werd er een pauze ingelast en ging hij bij Tanja de secretaresse zijn nood klagen.

Doordat er niet heel veel personages in het boek voorkomen, was het heerlijk lezen. Het verhaal gaat over de gezinnen die samen met Justine in een drie verdieping hoge flat wonen. Justine’s  schoondochter  Katja probeert haar naar een verzorgingshuis te krijgen. Om daar niet in te komen bekent ze een moord.

Het is aan Verbeke om er achter te komen of dit vrouwtje de moord nu echt geplaagd heeft of dat ze hem gewoon van het werk zit t houden.

Alle acties die Justine deed kwamen voort uit citaten die in het het schriftje van haar overleden man Ray stonden.  Ze bladerde door zijn schriftje en wanneer ze haar vinger op een citaat zette, was dat de oplossing voor het probleem. Ze interpreteerde het natuurlijk op haar eigen wijze. Haar vriendin Amsah riep ze vaak om een partijtje domino te spelen en vroeg haar dan om raad. De vrouw praatte niet zo goed Nederlands en ook haar antwoord interpreteerde Justine op haar eigen wijze.

Inspecteur Verbeke komt er langzaam aan achter dat Justine zelfs met het stranden van zijn huwelijk te maken heeft. Hij doet alles om achter de waarheid te komen, is dit vrouwtje de politie echt te slim af of komt Verbeke achter de waarheid.

Een boek dat je blijft lezen. Geweldige anekdotes, die je steeds dichter of juist verder van de waarheid brengen. Super goed geschreven, je ziet het gewoon voor je, ik had echt  medelijden met inspecteur Verbeke. Na de lange weg om een bekentenis af te leggen, was het einde wat afgeraffeld.

Een thriller met een hoog psychologisch karakter, maar zeker niet saai. Ik heb erg veel moeten lachen om dit debuut van Anne-Laure.

Morgen komt ons interview op het blog met Anne Laure van Neer over haar fijne debuut Justine

  • Leesplezier        5
  • Plot                      4                                                          4  ****sterren
  • Spanning            3
  • Originaliteit       4
  • Schrijfstijl           4

Caro

 

Caroline op pad naar Sterre Carron

Mijn derde boekpresentatie binnen een week, maar wat had ik er zin in.20160412_185912

De boekpresentatie van Indra van Sterre Carron ligt niet naast de deur, maar ik had manlief bereid gevonden met me mee te gaan.  Voor Moon was het te ver rijden en alleen is maar alleen.

Peter Jan kwam tegen vieren thuis en had een vriend mee genomen, hij vond dat toch niets  dat boekengebeuren en dacht, ik lekker met die vriend de kroeg in en Mechelen eens bekijken. Ja, hallo wie maakt de foto’s dan!!  Maar dochter Britt, die wel van lezen houdt, wilde heel graag mee.

Het was druk op de weg naar Mechelen , veel file, maar ruim op tijd in het centrum. Even een  restaurantje opgezocht en heerlijk gegeten en een wijntje gedronken, want ja ik hoefde niet te rijden.

Tegen zevenen zochten Britt en ik de Standaard boekhandel op en werden uitbundig begroet door Sterre, die maar bleef zeggen dat ze het zo tof vond dat we helemaal uit Nederland waren gekomen.  Haar vriendin en auteur van Young Adult boeken was er ook, Inge Verbruggen. Heerlijk samen gekletst en iedereen binnen zien komen.

Dirk Demuynck van uitgeverij Witsand stond op de veemarkt van Mechelen, wat dus verkeerd was en werd door de eigenaar van de boekhandel  Mark Verstraelen  via zijn mobiel naar de goede locatie geloodst.

Mark opende de avond en feliciteerde Sterre met haar boek. Toen Dirk binnen kwam kon het feest beginnen en werd er gesuggereerd dat hij waarschijnlijk op de veemarkt van Antwerpen had gestaan, want het had wel 20 minuten geduurd eer hij de Standaard boekhandel had gevondenIMG-20160413-WA0017

Dirk overhandigde het “eerste”exemplaar aan Sterre,  niet echt natuurlijk, want het was al voor 1 april in de boekhandels verkrijgbaar.

Hij vertelde ook dat Sterre heel hard had gewerkt aan dit boek en het een echt het beste boek uit de serie is geworden.

Hierna nam Bart Pepermans het over van Dirk  en interviewde Sterre over haar boek.

Dit 6de deel is een hele grote stap vooruit geweest, het is haar allerbeste boek. De verkoop en de reacties zijn nu al ongelooflijk goed. Sterre is heel blij, overgestapt te zijn naar Witsand  maar ook de standaard boekhandel heeft ongelooflijk zijn best gedaan voor deze presentatie.

Ook noemde Mark de auteurs op die in de zaal zaten onder andere Tom Bergs  auteur van Dubbelleven,  Jan Smets, blogger en schrijver over Mechelen, Jan Vander Cruysse schrijver van Bling Bling en Raymond Rombout schrijver van o.a. Kunstroof en Damse Dagens  Mark vroeg aan Sterre of de uitgave van Indra op 1 april niet als grap bedoelt was , maar Sterre reageerde daarop dat ze blij was dat het boek al eerder in de boekhandel  lag en niet op 1 april.IMG-20160413-WA0018

Sterre heeft in 2,5 jaar tijd 6 boeken geschreven. Toen ze overstapte naar uitgeverij Witsand, was het 4de boek Trifla al na 7 weken aan zijn 2de druk bezig. Het is dus een erg goede zet geweest.

Ook vertelde Sterre dat Facebook een groot succes is  en dat Sterre graag contact legt met haar lezers. Ze probeert   op iedereen te reageren. Sterre kletst graag en wil weten wat haar lezers denken voelen en wat voor suggesties ze hebben.

De titels van de vorige vijf boeken , hadden was mysterieus en onder het lezen kwam je er achter wat de titel betekende. Deze Indra is de hoofdpersoon van het boek. Indra betekent, veroveraar en komt uit het Hindoeïsme . Het boek speelt ook weer af in haar eigen streek, wat  makkelijker is voor de research.

Er is veel over het boek gezegd na de aanslagen in Brussel.  Er werd gesuggereerd dat Sterre dat in haar boek had gebruikt, maar ten tijde van de aanslagen lag het boek al bij de drukker. ’s Morgens om kwart over 8 kreeg ze een berichtje van haar uitgever, met de mededeling, dat het boek nu wel heel dichtbij kwam. Sterre reageerde daarop met , ja over een week ligt hij in de boekhandel.

Daarna kwam het berichtje over de aanslag.  Gelukkig hebben ze niet gewacht met het uitgeven van Indra. Sterre heeft al vaker iets mee gemaakt met haar boek dat heel dichtbij de werkelijkheid kwam. Zo vertelde Bart  dat er een jongeman in het ziekenhuis lag, die vocht voor zijn leven omdat hij gewond was geraakt door een schroevendraaier in zijn hoofd, toevallig gaat het hier in Indigo over.

Moeten we bang zijn voor haar volgende boek, heeft ze bepaalde krachten? Sterre antwoordde hierop dat haar volgende boek is lekker gruwelijk is en gaat over een bizarre moord op een bestseller auteur, die ook met drugs te maken heeft.

IMG-20160413-WA0021De vraag aan Sterre of ze stopt met Rani Diaz werd meteen afgekapt met het antwoord dat ze nog veel meer van plan is met deze personage.

Indra is een heel goed boek en Mark vroeg haar hoe het kwam dat er zo veel emotie van uit ging. Sterre vertelde dat ze op het moment van schrijven zelf een emotioneel wrak was en daardoor het boek ook vrij emotioneel is geworden.

De vraag aan Sterre of ze misschien eens een jeugdboek zou schrijven, werd meteen ontzenuwd, want ze had een vriendin (Inge Verbruggen) die kinderboeken schrijft en Sterre zelf zou dat echt niet kunnen.

Na het interview mochten er vragen worden gesteld, maar er was maar 1 vraag en die werd door mijzelf gesteld: “wanneer komt je volgende boek uit?” Sterre hoopt dat deze voor de Antwerpse boekenbeurs het licht gaat zien.

Sterre bedankte alle aanwezigen en ik werd ook nog in het zonnetje gezet, omdat ik helemaal uit Nederland was gekomen. Alle ogen op mij gericht, pppfff bloos bloos. Ze was ook heel blij dat ze hoorde dat haar boeken in de Nederlandse boekhandels liggen.Bij de Bruna in Middelharnis liggen de eerste drie delen en  worden als het goed is de volgende delen ook besteld.  (Promotie van onze kant).

Het was een interessant interview en hierna konden de mensen het boek kopen en laten signeren door Sterre. Als verassing kregen de mensen die het boek kochten een publicatieposter met Sterre en haar boek erop. IMG-20160413-WA0016

Natuurlijk liepen Inge en ik eerst naar de Cava, die rijkelijk geschonken werd en die heerlijk was. Wat een mazzel dat ik niet zelf terug hoefde te  rijden.IMG-20160413-WA0020

Natuurlijk eerst nog jan Vander Cruysse aangeschoten. Ik had zijn boek Bling Bling mee genomen en die moest hij even signeren. We hebben  over het boek gepraat en jammer genoeg lag er maar 1 exemplaar in de boekhandel. Door het enthousiasme waarover ik met Jan praatte over het boek, werd er een mevrouw aangestoken, die het boek kocht en liet signeren, ook  Bart Pepermans wilde het boek hebben en bestelde het direct. Zo ook voor Jan een vruchtbare avond.  De eigenaar van de Standaardboekhandel  Mark Verstraelen, kwam ook even een praatje maken en had ons blog al voorbij zien komen. Hij wilde graag vriendjes worden.IMG-20160414-WA0000

Al met al een super avond gehad. Een hoop leuke mensen ontmoet en ons blog goed gepromoot. Britt heeft leuke foto’s gemaakt en na dit verslag ga ik beginnen in Indra. Er ligt nog meer te wachten maar ik ben een groot fan van Sterre en kan deze echt niet laten liggen.

Ik was heel blij met de boeken voor onze winnaars van de actie over Sterre, die ik die avond mee kreeg.  Sterre heeft er een mooie persoonlijke boodschap voor alle twee in geschreven. De boeken zijn op de bus en hopelijk liggen ze donderdag op de mat.20160413_081417

De mensen die nog niets van Sterre Carron hebben gelezen, raad ik aan hier mee te beginnen, want deze schrijfster schrijft geweldig.

Lees onze recensies van afgelopen week nog maar eens na en wordt ook fan van deze schrijfster. recensies op het blog

Lieve Leesgroet Caro ..

 

 

 

We mochten wat vragen aan; Janny De Heer

Moon las laatst De Barones van schrijfster Janny de Heer, ze had ervan genoten en gaf het 4 1/2  sterren. Recensie van De Barones- Janny de Heer 4 1/2 ster

Maar wie is de schrijfster van dit verrassende boek eigenlijk .. We vroegen haar een aantal vragen en hopen dat jullie zo een beter beeld krijgen van deze enthousiaste schrijfster uit Den Helder.

Voor degene die u niet kennen, kunt u zich in een paar zinnen even voorstellen….?

38748134Janny de Heer, 60 jaar. Geboren en getogen in de provincie Groningen. Ruim 40 jaar getrouwd met Paul en sindsdien (1975) wonen we met een onderbreking van vier jaar in Den Helder. We hebben twee dochters  Irene en Ilse.

Er wordt tegenwoordig weinig meer gelezen, vooral de jeugd heeft bijna geen boek meer in de hand, welk boek was uw favoriet vroeger, en heeft u altijd al een zwak gehad voor lezen en schrijven?

 Als kind las ik erg graag, Miesje Sandelhout (Pieter Nierop) en Driftkopje op kostschool ect. Maar ook de Pietje Bel serie. Als tiener las ik graag de witte raven pockets met Lenie Saris als favoriet. Mijn moeder hield niet van lezen. Die zei: ‘laat je handen maar wapperen.’ Gelukkig heeft ze me wel altijd de gelegenheid gegeven en als kind ben ik altijd lid geweest van de bibliotheek.nierop-pieter-o-miesje-sandelhout-54206058

Schrijven heb ik ook altijd leuk gevonden. Brieven schrijven aan vriendinnen en familie. Kreeg helaas altijd korte reacties terug op mijn uitvoerige epistels. Opstellen schrijven vond ik het leukste vak op school, daarin was ik een uitzondering. Op de middelbare school heb ik vaak genoeg opstellen gemaakt voor mede leerlingen. Ook voor lui uit hogere klassen die toch een ruime voldoende scoorden. Dat deed ik voor vijftig cent, dat was achter niet zo handig.

Uw boek De Barones is een Biografische roman, hoe kwam u op het idee om dit boek te schrijven en hoe bent u in contact gekomen met Mien Bezemer?

 Ik heb Hey Buddy de andere voet is voor jezelf, een biografische roman over de marineman Huib Wijnants geschreven. Hij heeft een zeer bijzonder leven geleid, zowel privé als in zijn werkzaam leven. Daarna kwam Gentleman in slavernij, een roman over de geleidelijke afschaffing van de slavernij in Suriname aan de hand van de levensbeschrijving van Johann Dieterich Horst. Een Duitser die als jongeman naar Suriname toog in 1827. Grotendeels waar gebeurd in ieder geval alles wat over de familie Horst is beschreven klopt.  Sindsdien benaderen lezers mij wel vaker om ook hun levensverhaal dat zo de moeite waard is op te schrijven. In het geval van Mijnsje Bezemer voelde ik er eerst niet zoveel voor, zij is een tante van Paul. Het kwam te dicht bij. Maar gaande de gesprekken over haar leven kwam daar zo een bizar verhaal tevoorschijn met daarin verweven het historisch perspectief  met een duidelijk tijdsbeeld over de naoorlogse jaren en met name  de vijftig, zestiger jaren  in Nederland dat ik steeds meer geboeid raakte.  Het frappante was dat in zijn voordracht op de presentatie van De Barones de uitgever Franc Knipscheer precies hetzelfde zei. In eerste instantie dacht hij ook: wat moet ik met zo’n persoonlijk verhaal om zich gelijk te realiseren dat deze Mien voor heel veel andere Mientjes symbool staat qua tijdsbeeld.  download (15)

Bent u alweer bezig met een nieuw boek? En zo ja wanneer komt deze uit en kunt u al een tipje van de sluier lichten waar het over gaat?

Het nieuwe boek ligt zelfs al bij de uitgever! Door omstandigheden heeft De Barones een jaar bij de uitgever op de plank gelegen. Het nieuwe wordt een verhalenbundel. Altijd Anders (werktitel kan nog veranderen) 10 portretten van vóór, tijdens en na de Bersiap. (Bersiap is de periode na de Tweede Wereldoorlog in Indië na de capitulatie van Japan. Veelal jonge nationalisten wilden voorkomen dat Nederland weer aan de macht zou komen in Indië, ze wilden een onafhankelijk Indonesia en leefden zich uit op de arme verzwakte Nederlanders veelal vrouwen en kinderen die amper de kampen hadden overleefd. Na de onafhankelijkheid wilde de president van de nieuwe republiek Indonesië geen Nederlanders of Indo’s in het land hebben. Die mensen moesten verplicht het land uit maar Nederland zat in die crisisjaren ook niet op al die ontheemden te wachten  en voerde een ontmoedigingsbeleid. Kortom in de bundel het verhaal van de mensen die het allemaal hebben meegemaakt, moesten allemaal Indië noodgedwongen verlaten, het begin in Nederland was moeilijk, tot zover de overeenkomsten, daarnaast zijn de omstandigheden voor allemaal zeer verschillend geweest. Het komt waarschijnlijk volgend voorjaar pas uit… ik blijf nog even hopen op het najaar!

Hoelang doet u over een boek schrijven, het research werk en het schrijven op zich? Wat is het leukste het verhaal tot stand zien komen of de research ?

Voor Hey Buddy en vooral Gentleman in slavernij heb ik veel onderzoek gedaan.  Voor gentleman l archieven in Den Haag en Paramaribo uitgeplozen. Alle in het boek genoemde  plantages bezocht in Suriname. Met die boeken ben ik gemiddeld tweeënhalf jaar bezig geweest. De Barones ging qua schrijven veel sneller, ongeveer een jaar. Een boek groeit, het idee, eraan werken, onderzoek, het schrijven en schaven, er is altijd een beter woord… en dan is het zo helemaal van jou. Je wilt het gepubliceerd zien, daar werk je naar toe: het boek in handen houden. Als dat dan gebeurt zoekt het boek een eigen weg. Ligt in huiskamers waar ik nooit zal komen, dan moet je het loslaten…

Wie is uw favoriete schrijver/ster, en van welk genre boeken vinden we in uw boekenkast? En waarom ?

Op dit moment is mijn favoriete schrijfster by far: Annejet van der Zijl. Haar licht ironische stijl, prettig leesbaar, en biografisch. Daar hou ik van, waar gebeurd! Met films heb ik dat ook. Ik heb alle boeken van Annejet. Mijn favoriete, al drie keer gelezen is Anna over het download (16)leven van Annie M.G. Schmidt. In dat boek spat Annie van het papier, is ze er weer helemaal! Ik ben altijd fan van Annie geweest omdat ze kon schrijven voor jong en oud en maatschappelijke issues in haar verhalen verstopte maar ook weer met humor.  In mijn boekenkast vind je voornamelijk boeken over historische gebeurtenissen of biografieën. Ik heb ook thrillers maar meestal vind ik die achteraf tegenvallen. Veel spanning oproepen die de auteurs niet waar kunnen maken en dan valt het einde tegen.

 

Hoe bent u schrijfster geworden, hebt u dit altijd al gedaan full time of naast uw werk of was het een wens en ben u uw droom achter na gegaan?

Als kind schreef ik al graag, werden mijn opstellen voorgelezen in de klas. Ik weet nog dat we een keer over Egypte moesten schrijven in de zesde klas, nu groep acht. De meester zei dat achterin de klas op de kast een stapel boeken stond waar je info uit kon halen. Iedereen stormde op die informatieve boeken af. Ik had toen al een hekel aan rijen en sloot niet aan. Ik heb een fantasie verhaal geschreven over farao’s en Pyramides.  Voor mijn gevoel had ik me er met een jantje –van- leiden van afgemaakt. Ik zat vooraan (veel gekletst?) en zag bij het uitdelen van de opstellen dat die van mij opzij werd gelegd. Toen had ik spijt van mijn lankmoedigheid en vermoedde dat ik ‘m om de oren zou krijgen. Toen iedereen zijn cijfer had gekregen, pakte de meester mijn opstel op en prees me dat ik zelf initiatief had getoond bij het uitvoeren van de opdracht en niet klakkeloos iets uit de boeken had overgeschreven. Hij las het toen voor.

Als beroep heb ik het vroeger nooit durven kiezen. Ik dacht er zijn er al zoveel die schrijven… ik weet nog de verbazing toen iemand publiceerde die jonger was ik. Het kon dus toch… Hoe je je zelf in de weg kunt zitten he?  Het verlangen naar ooit een boek te publiceren is gebleven. Toen wij als gezin aanvankelijk voor drie jaar naar Curaçao (werd later vier jaar) uitgezonden werden door de KM, dacht ik, ik ga niet drie jaar in de zon download (12)zitten. Ik kom met iets terug: een diploma of een boek. Het is een boek geworden: Landskinderen van Curaçao. Drie historische (!) verhalen zich afspelend op Curaçao. Fictie. Historisch niet mijn idee maar toentertijd van de uitgever.

U woont boven in het land, toch heeft u uw boekpresentatie helemaal in het midden van het land gedaan, was dit omdat de hoofdpersoon hier woont en dat ze niet naar u toe kon komen of wilde u de presentatie houden in de omgeving waar het boek zich afspeelde?

De presentatie van De Barones in Hendrik Ido Ambacht is door een grappige speling van het lot tot stand gekomen. In een heel andere kwestie had ik contact met de burgemeester van H.I.Ambacht, een moeizame vergadering. Tijdens het onderzoek voor het boek (waar ik in die tijd mee bezig was) stuitte ik op een bericht dat de burgemeester een lintje had uitgereikt aan een mantelzorger die ruim dertig jaar voor een oudere vriendin had  gezorgd.de-baronesDie vriendin, leek mij, had een belangrijke rol in het leven van Mien Bezemer gespeeld, was haar werkgeefster geweest in de Sparwinkel. Na afloop van de bewuste vergadering vroeg ik de burgemeester of dat die mevrouw Van Driel kon zijn? Dat wist hij niet maar vroeg wel waarom ik dat wilde weten. Ik vertelde over het boek en dat raakte klaarblijkelijk een gevoelige snaar bij de burgemeester. Hij reageerde zeer enthousiast en bood gelijk aan de presentatie in Ambacht te houden, bij het Historisch Genootschap. download (14)

U heeft nu een autobiografie geschreven, zou u een thriller of een gewone roman willen schrijven of trekt dat u helemaal niet?

Sterker nog het volgende boek, dus na de bundel, gaat een thriller worden! Ga binnenkort beginnen. Gebaseerd op feiten maar met bizarre wendingen. Ik hoop er wel een hele sterke boodschap in te kunnen verwerken naar de maatschappij en met name naar de bevoegde personen die de mogelijkheid hebben om in te grijpen wanneer een situatie bedreigend is voor een slachtoffer. Alleen met spotjes als : Het houdt niet op- komen we er niet. Zowel om te waarschuwen tegen oudermishandeling als ook kindermishandeling zijn er prachtige folders en spotjes op tv. Maar daar houdt het mee op, als je iets wilt aankaarten is het voor de autoriteiten gemakkelijker om weg te kijken en dat doen ze dus ook.  Heel erg om te moeten ervaren dat klachtencommissies zich niet aan hun eigen regels houden, dat de ombudsman zich om de tuin laat leiden en dat de IGZ een zaak te klein vindt om in te grijpen. Eén moord is geen moord denk ik dan?

Wat vind u omgeving van u werk als auteur, zijn zij kritisch of vinden ze alles mooi wat u schrijft? Of laat u het gewoon niet lezen, dat hoor je ook wel eens namelijk ?

 Mijn omgeving reageert verschillend. Paul is m’n grootste fan en is heel trots als er een boek uitkomt. Hij heeft wel meegelezen en zijn opbouwende kritiek is me ook veel waard aan de andere kant heb ik op zijn advies wel eens iets weggehaald waar ik later spijt van kreeg. Daar ben ik wel standvastiger in geworden. Bij Hey Buddy was hij heel erg betrokken als tweede lezer, net als het hoofdpersonage Huib Wijnants die heeft toch een beslissende stem gehad. Tijdens Gentleman in slavernij heeft een vriendin met Surinaamse roots meegelezen, zij heeft heel veel historische kennis van Suriname en me voor menig valkuil behoed. Bijvoorbeeld het vieren van kinderverjaardagen, daar had ik een mooi feest van gemaakt, maar vroeger vierde men die dagen juist niet, uit het oogpunt van het geloof mocht de mens niet ijdel zijn. ’t Was heel jammer want ik had het als kapstok voor bepaalde ontmoetingen gebruikt maar het moest anders.

Internet is geweldig, het haalt de wereld in huis. Na het verschijnen van Gentleman heb ik contact gekregen met nazaten van Johann Dieterich Horst. Zij hebben weer meegelezen met De Barones, dat was ook heel bijzonder.

Onze dochters vinden het leuk, ze krijgen na de presentatie een boek maar tijdens het schrijfproces bemoeien ze zich er niet (meer) mee. Wonen ook allebei buiten de stad en werken full time, dat speelt ook mee. De oudste heeft De Barones in een dag uitgelezen, en reageerde meteen met complimenten via de familie Whatsapp. De jongste wilde het boek meenemen op vakantie, half april, of ze dat gaat redden? Inmiddels heeft ze zoveel enthousiaste reacties gehoord …

Zou u het boek graag als e-boek willen zien, of houd u daar helemaal niet van?

Wat mij betreft graag. Zeker ook Hey buddy dat het helaas niet zo goed heeft gedaan, misschien te duur vanwege de vele foto’s en hardcover- zou ik graag een heruitgave gunnen.  Het doet pijn een boek over een Engelse veteraan (De man die naar Auschwitz wilde) een oplage van meer dan honderdduizend in Nederland te zien halen terwijl zo’n prachtig verhaal over onze eigen veteraan niet eens een tweede druk beleeft. Maar Gentleman en ook De Barones mogen wat mij betreft in e- book vorm de markt op. Helaas wil de uitgever daar (nog) niet aan.VoorplatBarones72-200x300

Volgens ons hebben jullie nu een wel een goed idee van wie de schrijfster Janny de Heer is, we zijn haar enorm erkentelijk dat ze zo enthousiast heeft mee gewerkt aan onze vragen. 

En mocht je op zoek zijn naar een heel intrigerend boek, waarbij Moon zo veel respect kreeg voor de hoofdpersonage pak dan eens De Barones op .. Het is de moeite waard.

Bedankt Janny voor je enthousiasme en de moeite die je genomen hebt om de vragen zo uitgebreid te beantwoorden .

 

 

Gastrecensie van Anita Poot -Knulst

10411898_581709818615134_7073316870675507005_n

 

Anita las De Violiste en deelde met ons haar mening over het boek;

De Violiste – Patricia Snel 

9200000052529167Auteur: Patricia Snel

Uitgever: The House of Books

  • Nederlands
  • 352 pagina’s
  • The House of Books

 

Het verhaal :

Het leven van violiste Amber Kaufmann wordt wreed verstoord door de vondst van het lichaam van Lena Miller. Het heeft er alle schijn van dat Kurt, Amber ‘s man en manager, meer weet van het lot van Lena, de op 17-jarige leeftijd verdwenen dochter van een bekende Britse politicus. De golf van negatieve publiciteit die volgt heeft desastreuze gevolgen voor Amber `s carrière en relatie: om het tij te keren, moet ze de waarheid achter Lena’s verdwijning achterhalen.

Een waarheid met verstrekkende gevolgen…

Mijn mening:

De cover van dit boek is heel mooi maar past niet echt bij een thriller. De eerste gedachte was dan ook dat het een roman was. Wat niet eens zo gek gedacht is want het boek bevat geen echte spanning en is eigenlijk meer een detective. Ondanks dat is het wel een boeiend verhaal, het geeft je een kijkje in de wereld van beroemdheden en hoe ze door iedereen geleefd en gebruikt worden.

Patricia Snel schrijft heel boeiend, heeft interessante personages gecreëerd en door de korte hoofdstukken is het een verhaal wat heel makkelijk weg leest. Het boek bestaat uit twee verhaallijnen die geleidelijk bij elkaar komen. Voor bepaalde personages krijg je sympathie, aan andere krijg je een hekel of sommigen wekken uiteindelijk medelijden op. Knap gedaan.patricia-snel-de-violiste1459451109

Geleidelijk krijg je, samen met Amber en oud-rechercheur O’Connor, inzicht in wat er 3 jaar geleden nu werkelijk is gebeurd. Als doorgewinterde thrillerlezer zie je het plot wel aankomen en dat is jammer want het is altijd leuk om compleet op het verkeerde been gezet te worden. Het verhaal is bijzonder boeiend en vlot geschreven en is geloofwaardig. Het levert heel wat aangename leesuurtjes op.

 

Ik geef 3*** sterren aan De Violiste van Patricia Snel.

Anita

 

Indra – Sterre Carron door Paul Smeyers

 

12509605_10208465369697712_3495662233878426617_n Aangezien Caroline en Moon Indra nog niet hadden ontvangen konden we u niet verblijden met onze mening over het nieuwe boek van Sterre. Maar we hebben geluk onze gast recescent Paul Smeyers vond wel al iets van Indra.. Wij wachten met smart de perspresentatie af .. Maar Paul belooft u dat u naar de boekhandel kunt rennen  voor het nieuwe boek van Sterre Carron. Want het is weer een Topper Leest u mee wat de mening was van Paul;

9200000055880880

 

Wanneer u zich in grote getale als vanzelfsprekend (hier kom ik nog op terug !) in april naar de dichtstbijzijnde boekhandel begeeft voor de nieuwste thriller van Sterre Carron, ‘Indra’ genaamd, koop dan meteen een rolletje goedkoop inpakpapier. Eens thuis gekomen, pakt u het boek in, zodat u niet langer naar de iets meer dan afschuwelijke cover hoeft te kijken ! En daar de korte inhoud op de achterflap ook van nul of geen betekenis is, mist u dus niets ! Waarom dan wel ‘vanzelfsprekend’ ?

Omdat u met ‘Indra’ niet enkel Sterre’s 6e, maar tevens zonder enige twijfel allerbeste boek tot nu toe in handen heeft !

12931216_968768766551164_2274624619006542072_nIn ’t kort :

Een zwaar ongeval na een feestje, kost op gruwelijke wijze het leven aan 2 mensen, maar wie bestuurde de wagen ? De vriendinnen Lore en Indra bedenken een plan om hun vriend, Andreas, de schuld in de schoenen te schuiven. En terwijl er zich ten huize van Rani en Frederik een verschrikkelijk drama afspeelt, stapelen de zaken zich verder op ! Een moordenaar loopt rond en doodt mensen die op het eerste zicht niets met elkaar te maken hebben. Waarom breekt de lesbische Indra met haar vriendin om zich volledig te geven aan Amir, een steenrijke investeerder uit Saoedi-Arabië, waarvoor ze zich zelfs bekeert tot de islam ? Inmiddels moet ze dan ook nog zorgen voor haar doodzieke zusje Gabriella en ondervindt daarbij flink wat tegenstand. De vraag is : waarom ?

Terwijl Indra probeert te overleven in haar eigen leven van leugens, lopen een flink getraumatiseerde Rani Diaz en haar gestalkte partner Bert Simons achter de zaken aan. En dan dringt de keiharde realiteit tot hen door : er staat meer – veel meer – op het spel dan de reeds gepleegde moorden !

Soms – helaas – wint de realiteit het van de inventiviteit van een schrijver/schrijfster. Dat spreekt – wat mij betreft – enkel in Sterre’s voordeel : het bewijst namelijk dat er flink wat research is gevoerd naar het onderwerp. Elke schrijver van ‘thrillers’ probeert toch immers de waarheid zo dicht mogelijk te benaderen, niet ? Wel, realistischer dan ‘Indra’ komen ze raar of zelden ! De verschillende plots zijn gedetailleerd uitgewerkt en zorgen meermaals voor een flinke verrassing. Het is geen geheim dat ikzelf hou van het schrijven van recensies, wat ook inhoudt dat ik altijd even op ‘Google’ ga om het één en ander te checken…en het is schrikbarend als je vast stelt wat een oog voor details voor een boek kan betekenen !

Laat het duidelijk zijn dat ‘Indra’ reeds volledig was geschreven en de redactie reeds gepasseerd voor ‘zwarte dinsdag’ op 22 maart in België. Dit gezegd zijnde, is ‘Indra’ tevens harder, dramatischer en – zoals reeds gezegd – sterker dan zijn voorgangers. Ook andere gruwelijkheden, zoals pesten op school, racisme, wraak, stalking of ‘La grande tristesse’ van het leven komen aan bod. Meer dan welke thriller ook, zal ‘Indra’ op de harde schijf in mijn hoofd worden opgeslagen !

Besluit : Ik vermoed dat er enige twijfel is geweest bij zowel Sterre Carron als uitgeverij Witsand om het boek al dan niet te laten verschijnen. Ik kan dan ook slechts hun moedige beslissing toejuichen !

Want, gelooft u mij : er is niet één lezer van thrillers die dit boek zou willen missen. Dus nu allen als een raket naar uw boekhandel om dit geweldige boek in huis te halen, te lezen en te huiveren ! Oh ja, vergeet het inpakpapier niet !

Paul Smeyers

 

 

Caroline Op pad naar de boekpresentatie van Ingrid van Weegen

zondag 10 april 2016 Bergen op Zoom 

Vandaag ging ik naar de boekpresentatie van de gedichtenbundel van Ingrid Suijkerbuijk van der Weegen, tevens was het de opening van haar eigen uitgeverij De Bronrt

Omdat ik altijd wat moeite heb met het vinden van de weg en nu ook bijna op de grote markt stond, waar je dus niet mag komen zag ik later, en achteruit weer weg moest rijden fietsers ontwijkend en eindelijk een parkeergarage had gevonden. Liep ik naar de locatie en natuurlijk  liep ik ook daar voorbij. Ik zag een ijssalon en had niet de link met de mooie kelder op de foto. Na even vragen ging ik dus door de ijssalon naar de kelder waar ik meteen hartelijk werd begroet door Ingrid en haar familie.

( Kennen wij elkaar alleen van Facebook!!) Wat een pracht locatie was dit zeg een gedicht waardige locatie mag ik wel zeggen.

Een programma lag klaar voor de genodigden en alles werd aan elkaar gepraat door Ingrids  broer  Eric van Weegen.  Nu moet ik zeggen, wat een enthousiaste familie heeft Ingrid zeg. De zussen deelden drankjes uit en zongen tussen de sprekers door. Moeders zat te genieten in een stoel  en de zoons hadden het druk met hapjes rond delen en foto’s maken. Man lief sprak enthousiast met de genodigden over Ingrid en haar boek.

Er waren nog al wat “prominente”  heren aanwezig om een gedichtje uit de bundel  “Door vele vensters” voor te lezen, raadslid Meino Dam, vastgoedadviseur, Peter Kok , 1e loco burgemeester wethouder Arjan van der Weegen, directeur van het watersnoodmuseum Siemco Louwerse, schrijver Patrick Rietveld  en directeur cultuurbedrijf gemeente Bergen op Zoom Cees Meijer.

Een bont gezelschap dus die allemaal wel iets hadden met de familie  van Weegen, wat ik begreep een muzikaal en artistieke familie.12983470_1093824017348621_5957528718578936086_o

Ingrid liep eerst rond met haar fototoestel, maar al snel nam één van de zoons dat over, want er moest gepraat en handjes geschud worden. Ingrid verkocht haar dichtbundel zelf, maar ik zei dat ze wel achter de tafel vandaan moest komen, omdat ik wel met haar en de bundel op de foto wilde. Dat hoort bij een presentatie Ingrid.

Ze had nog nooit een presentatie mee gemaakt, doordat ze nog al wat gezondheidsklachten heeft.

rrHaar boek de Scent, heb ik gelezen, Ingrid kon al haar gevoel in de Scent kwijt en in de boodschap die onderliggend in het boek schuilt.. Ook de familie en vrienden die het boek lazen, zeiden van  “Is dit onze Ingrid!!” het is een  Science-Fictionachtig boek en je moet daar echt van houden. Een zeer goed geschreven boek, alleen kon ik me niet vinden in de sciencefiction sfeer.

In de gedichten kan Ingrid haar gevoelens ook kwijt en wanneer ze ‘s nachts wakker wordt en een mooie zin in haar hoofd heeft, pakt ze haar tablet van haar nachtkastje om deze te noteren. Wanneer ze onderweg is en er schiet een mooie zin door haar hoofd, zet ze haar auto aan de kant om de zin in haar mobieltje te zetten. Het schrijven van een boek is dus een mooie uitlaatklep voor Ingrid haar gevoelens.

Haar man en zoons hebben niets met boeken. Man lief leest alleen technische literatuur en de zoons zijn veel te druk met sport. Toch staan ze achter hun vrouw en moeder, omdat zij haar ziel en zaligheid in de gedichten stopt .  En Scence heeft haar man  maar liefst drie keer gelezen.

Het boekje is buitengewoon mooi geworden, prachtig glimmend papier  en hele mooie foto’s,  de meeste van haar eigen hand, met hier en daar wat familieleden erop. Het was een zeer geslaagde middag en nadat we hadden geproost met een glaasje prosecco, niet op haar gedichtenbundel, wat de bedoeling was, maar op meer samenhorigheid tussen alle mensen gingen we ieder weer naar huis.

Ingrid had wat boeken mee genomen voor mijn MiniBieb en toen ik weg liep, eerst de verkeerde richting uit en toen de ingang van de parkeer garage niet kon vinden, maar wat uiteindelijk wel lukte, ging ik met een fijn gevoel van een hele mooie middag richting huis.

Boek en gedichtenbundel  van Ingrid.“Door vele vensters” is deel 1 van waarschijnlijk 3 delen.12965991_1094487470615609_1692693469_n

Omdat ze door haar ziekte zelf wil bepalen hoelang ze over een boek doet, houd ze alles in eigen hand. Van schrijven, drukken, lay-out tot de uitgifte.

Lieve Leesgroet Caro

Gastrecensie Nathalie Brouwers Gij Nu- Griet Op de Beeck

 12074636_10153638822091085_3645521893735235734_nNathalie Brouwers deelt met ons haar mening over Gij Nu van Griet op de Beeck en ze is er heel enthousiast over Lees je mee wat onze gastrecensent Nathalie van dit boek vond?

Gij Nu – Griet Op de Beeck9200000051539487

  • Auteur(s)Griet op de Beeck
  • ISBN9789044629354
  • TaalNederlands
  • UitvoeringHardcover
  • Aantal pagina’s272
  • Verschijningsdatum19-02-2016

Een kunst om zulke kortverhalen te schrijven

En Griet Op de Beeck doet het weer! Nu niet met een roman, maar wel met een verhalenbundel. In 15 verhalen vertelt ze verhalen over mensen van allerlei leeftijden, kunnen en soorten die op een keerpunt in hun leven staan of moeten leren leven met hun verleden. De zinnen zingen weer, en hoe fantastisch en kundig is het niet om in nog geen 20 pagina’s een heel verhaal neer te zetten, zelfs vanuit verschillende perspectieven, waarin je even mee kan kijken met de personages en hoe zij beslissingen nemen of net niet en daarmee verder moeten voor de rest van hun leven. De verhalen zijn ontroerend, indringend, choquerend, indrukwekkend, …

images (12)Ik geef dit speciaal 5 sterren omdat ik het een kunst vind om zulke kortverhalen te schrijven waarin zo veel voor komt. En dan nog met zulk een relevantie in onze tijden.

Een voorsmaakje: “Ik wou dat mijn leven goed genoeg was om te tellen voor twee. Ik vraag mij af waarom willen niet genoeg zou zijn. Ik rijd door, al weet ik niet waar ik naartoe ga, maar ik heb een fiets, en ik zit erop, dat is al dat.” “Misschien is gemis wel het meest tastbare bewijs van geluk, moest hij toen denken, van geluk dat is geweest, weliswaar, maar evengoed demonstreert dat het bestaat, als concept.”

Nathalie Brouwers

Echte Barkeepers heten Henk- Marja West 5***** sterren

Echte Barkeepers Heten Henk- Marja Westdownload (10)

Auteur: Marja West

Uitgever: Ambo|Anthos

  • Nederlands
  • 272 pagina’s
  • Ambo|Anthos

Het Verhaal

“Weet je, Walter, soms moet een mens zichzelf vinden door zicht eerst te verliezen

Marja West schreef met Echte barkeepers heten Henk een unieke en spannende satire over je leven leuker liegen via social media, de zoektocht naar erkenning en je ontworstelen aan een opgelegde rol in het leven.

Als de weinig succesvolle Paul na een bomaanslag wordt geïdentificeerd als de steenrijke Vincent de Heer besluit hij de vergissing in stand te houden. Hij raakt echter compleet verstrikt in zijn gelogen leven. Marja West schreef eerder Uitgeteld, dat vergeleken werd met Roald Dahl en mooie recensies kreeg. NRC Handelsblad noemde Uitgeteld een debuut dat naar meer smaakt en vond het vlot en geestig. Ook Echte barkeepers heten Henk is weer zeer origineel en met gevoel voor humor geschreven.

“Alle oude vrouwen ruiken naar een mengsel van bloemkool, Gloria Vanderbilt en urine, was hem weleens opgevallen, de uniformiteit van bejaarde.”

Mijn Mening:P1040288

Echte Barkeepers heten Henk

De opvallende omslag is pakkend, hij springt in het oog in de boekhandel door zijn oranje kleur en de titel natuurlijk …

De titel alleen al belooft een hoop hilariteit en humor. Onder welk genre horen de boeken van Marja? Psychologische roman? Psychologische thriller of gewoon Uniek in zijn soort? En dat is het, uniek in zijn soort, na Uitgeteld waarbij de schrijfstijl en de sfeer van het boek erg origineel waren is nu Echter Barkeepers heten Henk aan de beurt. Bij ons is dit ook echt zo we hebben jaren lang een Barkeeper gehad in het dorpscafé die Henk heette, dus dat alleen al is het lezen waard.

Hoe zou jij het vinden om je eigen begrafenis/memorial te kunnen organiseren, dat je kunt kijken hoe mensen over je praten wanneer je overleden bent, zal het tegen vallen en praat niemand meer over je of is het hele dorp in diepe rouw en huilt een ieder om je? Dit overkomt Paul wanneer hij bij een bomaanslag om het leven komt, of toch niet en neemt hij de gedaante aan waarvan ze in het ziekenhuis denken dat hij het is. Vincent van Heer een welgestelde man. Een nieuw leven lacht hem tegemoet.”

Het verhaal is net als Uitgeteld Uniek, Uniek in zijn soort, Uniek in het verhaal en de schrijfstijl. Maar zeker het lezen waard. De hilariteit, de humor, maar toch de onderliggende boodschap laten me genieten en zetten me aan het denken. Want stel je voor dat je je eigen leven kan “redden” wie zou jij willen zien op je begrafenis? Hoe zou jij willen dat men zich jou  herinnert?

Echte Barkeepers heten Henk is niet zomaar een humoristisch boek nee, er zit wel degelijk een boodschap in en deze heeft Marja West heel duidelijk gemaakt, ze heeft mij aan het denken gezet. Al vraag ik me tijdens het lezen wel af of Vincent niet een beetje doorslaat, maar juist dat maakt het humoristisch. Het verhaal steekt goed in elkaar het heeft de juiste ingrediënten voor een goed boek, er zit wel degelijk spanning in want mijn gedachten gaan meerdere malen een bepaalde kant op en je gaat je tijdens het lezen van alles bedenken, wat hij zou hij nu allemaal gedaan hebben, op het einde komt alles samen en valt alles op zijn plek.

De onderliggende humor door de woordkeuze, en de zins-opbouw is pakkend, het leest als een trein en je hebt een hele fijne tijd met Henk. Al is de titel van het boek maar een heel klein onderdeel van het verhaal, ik vind hem geweldig gekozen.

Ik kan niet anders zeggen dat Marja West zich heeft overtroffen, Echte Barkeepers Heten Henk is beter dan Uitgeteld en die was al goed, het heeft de juiste humor, de juiste psychologische uitwerking van een Boek wat Uniek is in zijn soort. En ik heb gauw een exemplaar geregeld voor onze Henk uit Julianadorp …

We gaan Marja West niet scharen onder thrillers of onder de Romans we maken een eigen hoekje “Marja West”

5 ***** sterren voor Marja West gewoon omdat het zo origineel, uniek en humoristisch is.

Moon 

 “Daar had hij een punt, als er geen weg terug meer was kon je net zo goed doorgaan.”