Caro op pad in een prachtige Boekhandel

2

Dit jaar ga ik met mijn kinderen een weekendje weg. Dit doe ik met ieder kind afzonderlijk, ik heb er maar 6 hoor. Afgelopen weekend was mijn oudste dochter Miranda aan de beurt en samen hebben wij in Berkel Enschot een hotelletje geboekt en zijn zaterdags Tilburg gaan verkennen. Nu wist ik dat daar een prachtige boekhandel zat, die ik natuurlijk even moest bezoeken.3

De boekhandel met de voor mij niet te  onthouden naam zat in een passage en was niet te missen. Wat een pracht  winkel. In de winkel stond een grote toonbank, vervaardigd van boeken, tenminste daar leek het op, waar koffie en thee geschonken werd.
4

In de winkel waar een enorme keuze uit boeken en alles wat daarmee te maken heeft tentoon gesteld stond, kon je overal zitten om je keuze even te bekijken.  Onder het genot van een kopje koffie of thee en een broodje kon je ook rustig wat lezen. Geweldig, hier zou ik wel een dag rond kunnen brengen.1

Ik ging met een bescheiden tasje naar huis, want ik wilde bij onze plaatselijke Bruna ook nog iets aanschaffen.

Ben je in Tilburg en ben je nog nooit bij Gianotten geweest, ( en ook al ben je er wel al geweest), dan zou ik hier zeker een bakje koffie gaan drinken en genieten van deze prachtige boekhandel.

Een “Mustreads“ boekhandel zou ik zeggen  5

Caro

Uitgeteld – Marja West 4**** sterren

In april verwacht Marja West haar nieuwe boek te presenteren. Echte Barkeepers heten Henk. Laat dit nu in Julianadorp ook echt jaren zo zijn geweest. Caroline en Moon lazen vorig jaar al Uitgeteld van Marja West en om jullie alvast te laten proeven van de schrijfstijl van deze enthousiaste schrijfster Hier onze mening

Auteur: Marja Westuitgeteld_isbn_9789026329791_1_1434664904

Uitgever: Ambo|Anthos

  • Nederlands
  • 272 pagina’s
  • Ambo|Anthos
  • april 2015

De omslag:

Moon;

“Wat als de ex van je man je nieuwe buurvrouw wordt?”

De cover vind ik iets minder een lichtblauwe cover met daarop een goudvis… Tja wat moet je daar nu van denken? Beetje Simpel? Niet echt een gruwelijke thrillervoorkant, maar wie weet wat de binnenkant ons verteld. De tekst op de voorkant over de ex van je man, dat is dan wel weer een beetje minder. Het zal je maar gebeuren, kijk en dan gaan mijn gedachten wel gelijk alle kanten op waar het verhaal over zou kunnen gaan.

Caroline:

De cover van Uitgeteld, zei me niet zoveel. Ik zou hem niet gauw oppakken, maar na het boek gelezen te hebben snapte ik de goudvis voorop. Ik moet er nog om lachen.

Het verhaal:

Wat zou jij doen als je lekker in de tuin zit en plotseling de nieuwe buurvrouw in je tuin staat.

Ze blijkt de ex vriendin van je echtgenoot te zijn. Welke hij tweeëntwintig jaar geleden voor het laatst heeft gezien. Dit overkomt Esther van Neunen wanneer Annelize van Rooijen Zuijlenstein plotseling haar heerlijke zondagmiddag komt verstoren. Annelize heeft na haar scheiding van haar man Rogier het huis naast Esther en Maarten gekocht. Esther voelt een bom onder haar huwelijk komen, haar schoonmoeder vindt haar toch al niet goed genoeg voor haar zoon, ze vindt Esther maar een serveerster terwijl haar zoon een chef-kok verdient..

De nieuwe buurvrouw is culinaire redactrice en is meer in de lijn der verwachtingen van haar schoonmoeder voor haar zoon. Esther wordt onzeker en doet er alles aan om haar huwelijk te redden maar gaat ze niet net een tel te  ver?

Onze mening:

Caro: Wat een super leuk boek was dit. Ik had totaal geen idee waar het heen zou gaan en de manier waarop Esther haar Maarten voor zich terug probeert te winnen is hilarisch. Een meisje uit de Bijlmer die door haar huwelijk in de hogere kringen komt, maar totaal geen kaas heeft gegeten van de etiquette. Ze probeert er alles aan te doen om haar man te behagen. De nieuwe buurvrouw is het toonbeeld van hoe het moet en Esther moet aan haar een voorbeeld nemen van haar man. Wanneer de ex zich steeds verder het leventje van Esther en Maarten binnen dringt en Esther bij Sonja raad vraagt zijn de gevolgen niet te overzien. Omdat Maarten de handelingen van Esther niet meer kan aanzien, stuurt hij haar naar een psychiater.

Het verhaal wordt vertelt door Esther, vanaf de bank van de laatste psychiater die zij bezoekt.

Moon:

Hoe lekker na een aantal zware thrillers, een boek waar je zo door heen sjeest en wat lekker weg leest.

Waar je gewoon even lekker in weg kruipt, en waar je niet te veel over hoeft na te denken. Esther, is een onzekere vrouw welke heel veel van haar man houdt, maar door de nieuwe buurvrouw wordt al het gras onder haar voeten weggemaaid.

Als je het verhaal lees denk je waar gaat dit heen, Esther verteld haar verhaal aan de psychiater, en er komen steeds meer dingen boven tafel. De personage Esther is heel goed beschreven, een beetje een labiele vrouw die van alles in haar hoofd haalt.

Je leest lekker door met een glimlach op je gezicht want Esther is wel een heel aparte, maar je wilt eigenlijk toch wel weten wat ze nu heeft gedaan. De titel en de cover vallen later in het verhaal helemaal op zijn plaats en ik vind hem nu helemaal passend.

Dit debuut van Marja West is een heerlijk boek om te lezen, want je raakt in de ban van de gedachten van Esther, de relatie tussen Maarten en Annelize. En ik wilde toch wel heel graag weten wat er nu gebeurt was. Eigenlijk gewoon een lekker boek om tussen twee echte thrillers te lezen, het is goed opgebouwd qua spanning en ik legde hem met een glimlach om mijn mond weg bij de laatste bladzijde.

Kortom Caro en Moon zijn het eens:

Een boek met een hilarische verhaallijn en een geweldig plot. Soms moesten we zo lachen dat we bevreemd werden aangekeken  door ons  gezin.

Een super Debuut van Marja West. Nog even geduld 6 april in Haarlem is de boek presentatie van Echte Barkeepers heten Henk. En wij weten het zeker wij zijn daar aanwezig9789026334078-echte-barkeepers-heten-henk-l-LQ-f

We geven dan ook dikke 4 sterren aan Uitgeteld, omdat het zo’n ongelooflijk goed verzonnen verhaal is.

 

Caro en Moon

 

 

 

 

 

De Vleermuismoorden- Toni Coppers ruim 4 1/2 sterren

 

Een Liese Meerhout-thriller9200000046289175

 Winnaar van  Hercule Poirot publieksprijs 2015

Auteur: Toni Coppers

Uitgever: Manteau

  • Nederlands
  • 304 pagina’s
  • Manteau
  • september 2015

Lees je mee wat wij vonden dan deze Belgische schrijver, welke afgelopen week de Publieksprijs won op de Antwerpse boekenbeurs. Thriller lezers waren ook aanwezig en hebben met Toni een kort gesprek gehad en na deze dag waren we heel benieuwd naar het winnende boek De Vleermuismoorden, het negende boek van Coppers met in de hoofdrol Liese Meerhout

De cover

Caroline: Een mooie grijstinten cover, de sneeuw zit nog in de lucht met een kasteel tussen de bomen. Na het lezen van het boek krijgt het kasteel betekenis.De laatste boeken van Toni hebben zijn naam in mooie gekleurde, opvallend glimmende letters op de cover staan. Gouden letters bij dit boek.

Moon:Een Liese Meerhout thriller, heeft een heerlijk cover, echt een thrillerhuis in een besneeuwde omgeving. Wat zal er gebeurt zijn in het huis is wat gelijk door mijn hoofd vliegt. De eenzame plek en de grijze achtergrond maken het geheel af. Sowieso benieuwd want Toni Coppers heeft in 2014 de Hercule Poirotprijs gewonnen, deze prijs is een jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Er zijn al meerdere boeken verschenen met Liese Meerhout in de hoofdrol en zoals jullie inmiddels wel weten ben ik daar gek op. In juli van dit jaar las ik al Het Laatste oordeel van Toni Coppers, en daar had ik enorm van genoten. Dus ik ga ook deze gauw lezen, Lees je mee wat ik er van vond?

Het verhaal

 “Het doel van de vleermuizen is om insecten te vangen, daar slagen ze uitstekend in. Maar door dat te doen, dienen ze een ander doel,iets waar die vleermuizen zelf niet in geïnteresseerd zijn.”

Wanneer er op 3 december een oud Mercedes-Sprinter busje zich in de gevel van de Deutsche Bank in Antwerpen boord, denkt men algauw aan een aanslag.  In het busje zaten de  Britse reisagenten en de bestuurder, en er is maar één overlevende. Als blijkt dat de chauffeur van het busje vergiftigd is met rattenvergif, veranderd het idee van een aanslag algauw in Moord. Liese Meerhout commissaris van de Cel Agressie, ook wel “de Moord” genoemd neemt de zaak op zich.

De chauffeur van het busje is een oud collega van de Antwerpse Cel, Bruno Deloovere is vijf jaar geleden ontslagen nadat hij niet van zijn verslaving af kon komen. Als een 3 dagen later rechter Alexander Pevenijns, bijgenaamd; de Buldog, in zijn garage door drie messteken om het leven wordt gebracht, omdat het lijkt dat het om dezelfde dader gaat, wordt ook op deze zaak het team van Liese gezet.

Wanneer Liese het winkelcentrum uitloopt na dat ze haar cadeautjes heeft gekocht voor de Feestdagen, wordt ze beschoten, het schot komt tussen haar rechterarm en haar borstkas, en ze raakt gewond, omdat het lijkt of de dader het op Liese heeft voorzien duikt ze onder in een hotelletje van een oude vriendin van haar collega Michel Masson.

Wat is de dader van plan en wat is de connectie tussen de rechter, Bruno Deloovere en Liese? Het team staat voor raadsels.

“Eerst een ex-flik, dan een rechter, nu een commissaris; zei Torfs met pure gal in zijn stem. Dat kun je godverdomme bezwaarlijk nog toeval noemen.”

Onze mening

Caro: Weer een prachtige Coppers thriller. De vele verhaallijnen komen aan het einde bij elkaar in een plot die ik niet had voorzien. Een psychologische thriller vind ik, met enkele gruwelijke moorden die hiertoe bijdragen, gepleegd door iemand met een zeer ziek brein.

Ik had eerst zoiets van wat een hoeveelheid personages en hoe passen die allemaal in  elkaar.  Maar ik kon het boek steeds moeilijker weg leggen en was zo benieuwd naar het einde.De moorden zijn opgelost, maar het privé leven van Liese, daarmee kan het nog alle kanten  op. Ik verwacht een volgende Liese Meerhout over niet al te lange tijd meneer Toni Coppers.

Ik ben zeker fan van deze serie en heel blij dat ik bij de uitreiking van de Hercule Poirot publieksprijs  van dit boek mocht zijn.

Moon:

Aangezien ik van het Laatste Oordeel al zo genoten had werd ik erg enthousiast dat ik De Vleermuismoorden mocht lezen voor het blog. De schrijfstijl van Toni Coppers maakt dat ik erg vrolijk wordt, en zo ook in de Vleermuismoorden is het gelijk genieten van de opbouw van de zinnen en de woordkeuze;

Een uur eerder, zo rond tien uur `s avonds, was de mist komen opzette. Hij kronkelde traag en stil als een wurgslang rond het landhuis, bereikte de oude schuur en de bij gebouwen en verborg de stammen van de eiken en de beuken in het ijskoude park. Langzaam zweefde hij naar boven en vulde de hemel, zodat de maan een vaalgele vlek werd tussen de uitgestrekte takken”

Das toch mooi ….??

De onderlinge verhoudingen in het team van de Cel Agressie wordt mooi beschreven door Toni Coppers, zo heb je Liese welke op het punt staat te verhuizen uit de woning van haar ex Fabian Steppe, welke ook patholoog is bij de politie, en ze dus veel met elkaar te maken hebben, nadat ze besloten hebben als “Goede vrienden” verder te gaan. Dan heb je hoofdinspecteur Michel Masson, welke als hij niet op het werk is vaak iets te diep in het glaasje kijkt, en hij is net terug van zijn vakantie naar Portugal waar hij in een bibliotheek heel veel vleermuizen heeft gespot wat een diepe indruk op hem heeft gemaakt.

Je merkt al dat de personages bijna tot leven komen, zo goed besnaard zijn ze beschreven door Coppers. Ik zou weleens bij Liese op de koffie willen, en uit haar raam naar de giraffe willen kijken. Zo pakken de personages me naast het verhaal, en ook het verhaal is goed. Het is zo opgebouwd dat je denkt nou nu komt de ontknoping maar nee, dan heb je weer een andere wending waardoor niet alleen het team in verwarring raakt maar ik als lezer ook. Dit en de zins opbouw maakt het lezen tot een feestje. Het boek is tot het einde aan toe spannend, als lezer word je goed in spanning gehouden, en als het plot dan daar is komt er nog een mooi staartje. Het is echt een boek waarin je wilt door lezen, en als ik me niet vergis komt er nog een vervolg in de Liese Meerhout reeks, een echt open einde is er niet maar er is wel degelijk een mogelijkheid voor vervolg. En dan, dan ga ik die zeker lezen.

De schrijfstijl, de zins opbouw en de personages maken Toni Coppers tot een zeer goede schrijver, waar ik al meerdere keren van heb mogen genieten. Deze Vlaamse schrijver krijgt al steeds meer fans in Nederland maar dat kunnen er nooit genoeg zijn dus als ik jullie was zou ik binnenkort echt een Coppers aanschaffen en ik beloof je daar ga je enorm van genieten.

“ Nee, daar zou ik alleen maar mezelf tegenkomen, mompelde hij. En mezelf en ik, wij schieten niet zo goed op met elkaar, op dagen als deze.”

Mijn eindoordeel:

Caro geeft

  • Schrijfstijl        4
  • Leesplezier     4
  • Plot                 5
  • Spanning        5
  • Psychologie    5

4 ½ ster geeft Caro voor Toni Coppers met de Vleermuismoorden

          Moon geeft

  • Spanning;5
  • Schrijfstijl;5
  • Plot;5
  • Leesplezier;5

Tja, ik kan niet anders dan 5 sterren geven, want ik heb er gewoon echt van genoten, mijn ogen vielen bijna dicht maar moest doorlezen, ik baalde dat ik eigenlijk weg moest want dan kon ik niet lezen. Dit is dus echt een 5 sterren boek

 

Het Laatste Oordeel- Toni Coppers 4****sterren

 

 

Auteur: Toni Coppers9200000036199915

Uitgever: Manteau

  • Nederlands
  • 320 pagina’s
  • Manteau
  • maart 2015

De Omslag:

Prachtige cover, sprak me meteen aan, de kleur het meisje op de straat, de titel” het laatste oordeel” en de auteurs naam in glimmende letters.

Toni Coppers doet je denken aan een buitenlandse schrijver en niets is minder waar, deze auteur komt uit het verre België (voor mij dan he).

Hij is winnaar van de hercules Poirotprijs geweest in 2014 dus ik had hoge verwachtingen.

Het verhaal

“Toen Lea om tien over zes weer thuiskwam, was er van Emma geen spoor. Op de tuintafel lag het rood-en-witte hoesje met daarin de gsm van Emma”.

 Lea Dietvorst en Ivo Buyens zijn de ouders van de 12 jarige Emma. Emma heeft suikerziekte en verdwijnt zonder haar gsm en haar insuline. Is ze weg gelopen, nee daar geloven de ouders niet in want zonder gsm kunnen de pubers deze dagen niet meer en ook haar medicijnen liggen nog netjes in haar kastje. Terwijl er wordt gezocht naar Emma verdwijnt de dertien jarige Femke Fleerackers dochter van een bekent politicus.

Het meisje was voordat ze op familiebezoek zou gaan, foto’s gaan nemen van het Fort en zou maar een uurtje weg blijven. Het was haar hobby maar ook al vond ze dit zo leuk ze was het kind niet om de afspraak om naar haar grootouders te zullen gaan zou vergeten. Wanneer een buurman de gsm van Femke vindt wordt de politie ingeschakeld.

Liese Meerhout, commissaris bij de Antwerpse Cel Agressie of in het kort ook wel “de Moord” genoemd,  is belast met het onderzoek naar de meisjes. Samen met hoofdinspecteur Michel Masson probeert zij aanknopingspunten te vinden. Michel is al wat ouder en heeft een drank probleem, maar is een uitstekend politieman.

De eerste vragen die er zijn: A:  Is het een pedofiel, een bekende en B: wat hebben de meisjes met elkaar te maken.

Fabian Steppe is de vriend van Liese en ook de patholoog anatoom. Zij hebben een tijdje samen gewoond maar Fabian miste zijn vrijheid en ging weer op zichzelf wonen. Toch slapen de twee regelmatig bij elkaar.

Het onderzoek naar de meisjes zit vast en wanneer de dertien jarige Niels Vanpraet ook  verdwijnt. Hij fietste vanaf een feestje, nog geen 2 km van zijn ouderlijke woning, naar huis en wordt van zijn fiets gereden en verdwijnt, wordt  steeds moeilijker een verband te zien tussen de kinderen. Wat hebben ze gemeen, wat hebben de ouders misschien gemeen?

Ondertussen is de vader van Liese opgenomen in het ziekenhuis met hartklachten en krijgt ze door de verdwijning van de kinderen steeds meer last van iets dat in het verleden is gebeurd.

Mijn Mening:

Wat heb ik dit boek met spanning zitten lezen. De plot gaat van links naar rechts en het einde is toch nog anders dan je denkt. Ik heb nog nooit een boek van een Belgische auteur gelezen waar zoveel Belgische zinnen, woorden in voorkwamen.  ‘Ik ben ermee weg”,     “…dat de jonge dame het afgebold is en hier straks terug staat”, geweldige uitspraken wat het lezen nog leuker maakte.

Het was een heftig boek om te lezen, het ging over kinderen die zomaar verdwenen en het enige aanknopingspunt was een auto waarvan niet duidelijk was welk merk en type. Alleen was hij grijs en had een ster aan de binnen spiegel. Wanneer de patholoog een verschrikkelijke ontdekking doet krijg je helemaal de kriebels en wil je de kinderen zo snel mogelijk ongedeerd gevonden zien. Stoppen met lezen is daarom moeilijk.

De hoofdstukken waren soms wat lang, maar door het grote lettertype had je daar eigenlijk geen last van.Achteraf vraag ik mij wel af wat de cover met het boek te maken heeft, maar des ondanks blijf ik het mooi vinden.Ik ben ook erg benieuwd hoe het verder met Liese haar leven gaat, dus wacht vol spanning op het volgende deel uit de Liese Meerhout serie.

Een dikke 4 sterren voor Het laatste oordeel.

 Caro

 

In Seizoenen- Judith Visser 5***** sterren

  In Seizoenen Judith Visser Uitgever: The House of Books Nederlands 352 pagina’s The House of Books januari 2016 Over de Schrijfster: Judith Visser werd geboren in Rotterdam op 29 janua…

Bron: In Seizoenen- Judith Visser 5***** sterren

In Seizoenen- Judith Visser 5***** sterren

 

In Seizoenen Judith Visserjudith-visser-in-seizoenen1

Uitgever: The House of Books

  • Nederlands
  • 352 pagina’s
  • The House of Books
  • januari 2016

Over de Schrijfster:

Judith Visser werd geboren in Rotterdam op 29 januari 1978. Hoewel zij al vanaf haar vierde jaar bezig was met lezen en schrijven, stuurde zij pas op haar eenentwintigste voor het eerst een manuscript op naar een uitgeverij. Toen deze uitgeverij aangaf interesse te hebben, zag Judith alsnog af van uitgave omdat ze het verhaal bij nader inzien te persoonlijk vond. Ze ging Voedingsleer studeren, maar stortte zich daarna op het schrijven van haar debuutroman Tegengif. Deze roman verscheen in 2006, en werd bekroond met de prijs voor het Beste Rotterdamse Boek van dat jaar. Het vervolg hierop, Tinseltown, won deze titel het jaar daarna eveneens. 
Stuk, dat in 2008 verschijnt, is haar thrillerdebuut.
Judith woont samen met haar twee honden in Rotterdam.

 Bron; Bol. com

De Omslag

Een mooie omslag, met een klein meisje met een veer voor haar ogen, het straalt triestheid uit, eenzaamheid. Of ik de cover bij het verhaal vind passen, kan ik nu ik dit schrijf nog niet zeggen. Maar als ik het boek in de winkel zou zien liggen zou ik het oppakken en de achterflap lezen, alleen al om de eenzame uitstraling.

De achterflap;

“De ziekte heeft zich verspreid. U weet wat dit voor u betekent, mevrouw Wisman?”

Hoe belangrijk wordt het verleden, wanneer er geen toekomst meer is?

Wat gebeurt er als je te horen krijgt dat je ernstig ziek bent en door nalatigheid van het ziekenhuis niet meer geholpen kunt worden? Dat je ‘in seizoenen’ moet gaan denken? Annabel Wismar (59) laat het er niet bij zitten en zoekt haar heil bij Belgische artsen, die haar nog wel willen behandelen. Voor haar zoon David is de gedachte zijn moeder te verliezen zo beangstigend dat hij bij haar intrekt. Hoe korter hun toekomst samen wordt, hoe meer een onverwerkt verleden de kop opsteekt.

Mijn Mening

“Voor mijn moeder die bij de eekhoorns is”

Dit staat op de derde bladzijde van het boek, en aangezien ik al een hoop mooie meningen over het boek heb gehoord, pakt me dit bij de keel. Deze kleine zin maar deze grote woorden. Ik vraag me af of ik het droog houd tijdens het lezen, waarschijnlijk raakt het me meer dan me lief is. Wil ik dit wel? Vragen welke me bezig houden bij de eerste hoofdstukken, angst dat het verhaal te dichtbij komt, te dicht bij mijn eigen verdriet.

Maar ik zet door, dan maar zakdoekjes naast me en een kop thee om het vocht aan te vullen. Gelijk pakt Judith me met haar woord keuze en haar verhaal, ik laat me onder dompelen in de Seizoenen, en vergeet even dat de wereld gewoon door gaat. Mama is even uit jongens, Mama is aan het lezen en nu even niet storen!

Judith heeft de personages erg goed beschreven je wandelt mee met David en Annabel in het Daniël den Hoed ziekenhuis, en ik krijg echt de rillingen van de manier waarop Annabel daar wordt behandeld. Ook de persoonlijke problemen van David en zijn vrouw is een goede verhaallijn naast het emotionele verhaal wat de hoofdverhaallijn is, al heb ik bij sommige dingen zeker mijn vraagtekens, en niet naar de schrijfster toe maar zeker naar de personage, waar hij of zij mee bezig is……??

Het boek leest als een trein en wegleggen is bijna niet mogelijk. Het verhaal wordt verteld vanuit David en vanuit Annabel, met Annabel lees je geregeld mee in haar dagboek van vroeger, de vakantie verhalen van Annabel en haar broer Adriaan. Dit is een mooie afleiding van het zware verhaal, maar geeft ook meer informatie over de hoofdpersonages. Dit gedeelte maakt me ook nieuwsgierig naar wat er vroeger in 1967 is gebeurd.

Het raakte me dat er geschreven wordt dat als je geen toekomst meer hebt je liever aan het verleden denkt, terug wilt naar het verleden. Dat zette me aan het denken en ik kan me inleven in de angst, dat je niet weet wanneer het op houdt en wat er gebeuren gaat. Dit boek zet je aan het denken en gaat in je hoofd zitten.

Tot het einde toe blijf je geboeid, wel heb ik er tijdens het lezen moeite mee dat David zo stug blijft hopen dat zijn moeder beter wordt, maar dat is iets persoonlijks want hoe lang moet iemand lijden? Maar dat komt waarschijnlijk omdat ik daar persoonlijk tegen aanloop op dit moment.

Het boek is geweldig en heeft naast het emotioneel zware verhaal ook meerdere verhaallijnen die het meer diepgang geven en het af maken. Zo is het niet alleen de kanker die het verhaal maakt maar naast die rot ziekte heeft Judith er een mooi levensverhaal van gemaakt. De boodschap van Judith is duidelijk ze heeft met haar verhaal het overlijden van haar moeder deels proberen te verwerken want prachtig is, om zo je verdriet van je af te schrijven en dan in het dankwoord de lieve woorden, maar ze probeert hiermee denk ik ook de mensen die dit mee maken kracht te geven, het is boek is geschreven met liefde dat proef je gewoon tussen de regels door.

Ondanks het verdriet, de herkenning, en mijn persoonlijke emoties het ik genoten van het boek en het verhaal en ben ik dankbaar dat ik het heb mogen lezen. Want het is heel persoonlijk dat een schrijfster je zo dichtbij laat komen.

“Sail on, Silvergirl…Sail on by”

ik kan niet anders geven dan 5 sterren voor In Seizoenen van Judith Visser

Moon

 

 

Veldslag om Viridis- Kees Kager

i283163839553705917._szw1280h1280_

Foto bron;Kees Kager

  • Nederlands
  • 487 pagina’s
  • Elikser B.V. Uitgeverij
  • november 2014

Over de Schrijver: Kees Kager (1954) woont in de kop van Noord-Holland en is daar docent aan een ROC. Hij werkt met laagopgeleide jongeren waar in de meeste gevallen een vlekje aan zit.
“Het leuke is dat die gasten lak hebben aan status of opleiding. Dat houdt je bescheiden. Telkens opnieuw beginnen het vertrouwen te winnen. Het is communicatie in de meest pure vorm. En er valt elke dag wat te lachen.“

Kager was jarenlang freelance journalist. Hij schreef veel over sport voor de regionale pers. Ook staat hij bekend als schrijver van columns en korte verhalen. Zijn stukken vonden hun weg naar de meest uiteenlopende tijdschriften. Van Viva tot Vrij Nederland, van Taptoe tot de VPRO-gids, van Binnenlands Bestuur tot Grasduinen, van MGv tot Propria Cures. Kager kan grof zijn maar ook subtiel, cynisch maar ook ontroerend. Hij is een scherp observator. Zoals zijn leerlingen hem ontwapenen, zo ontwapent hij de lezer met zijn humor.

Met ‘Het Zwanenwater’ maakte Kager zijn succesvolle debuut als romanschrijver.

Bron: Bol.com

De cover

Overduidelijk een voetbal veld, fris en vrolijk. Ik ben heel benieuwd of ik dit gevoel ook nog heb na het lezen van het boek. Nadat ik bij de boekpresentatie ben geweest van de derde roman van Kees Kager was ik zeer benieuwd. Het boek is een overduidelijk voetbalboek met alle intriges rond om een bestuur, de gemeente en een projectontwikkelaar, dus de cover past heel goed bij het boek.

Het boek

Voor het overige ben ik van mening dat Sparta verslagen moet worden.

In het mooie Noord-Hollandse plaatsje Schone heerst al jaren de strijd tussen Viridis’30 en Sparta’11, de twee voetbalclubs van de stad Schone, de ene Viridis al jaren op hun stekkie aan de Eikenhorst en de andere Sparta’11 op hun nieuwe plek buiten de stad met hun nieuwe accommodatie, sporthal en hun kunstgras. Er was tien jaar terug al een fusie tussen de twee clubs, maar het was alsof de pleuris uitbrak bij Viridis. Viridis, de hechte groen-witte familie wilde geen fusie.

Dan laat projectontwikkelaar De Vrieze Bouwvast zijn oog vallen op de noordwesthoek van Schone. Hij heeft daar wilde bouwplannen en weet wethouder Wittink enthousiast te krijgen. Maar dan moet Viridis verhuizen. Binnen de groen-witte familie wordt onrust gestookt, de voorzitter Koos Blankendaal maakt het niet zo heel veel uit waar er gevoetbald wordt, de Secretaris Jur Verstegen, wiens bedrijf in zwaar noodweer verkeert, ziet er wel heil in.

Maar penningmeester Bas van Galen is faliekant tegen. Wethouder Wittink probeert op alle mogelijke en zelfs duistere manieren druk uit te oefenen op de mannen van het dagelijks bestuur van Viridis. Alles voor de eeuwige roem denkt de wethouder welke zijn einde voelt naderen.

Er gaan wilde geruchten over de Eikenhorst. Er zou sprake zijn van overspel van de penningmeester en de kantine juf, maar ook is wethouder Wittink wel erg vaak op de Eikenhorst te vinden, wat moet hij daar toch??

Gerard Dekker (leraar op het ROC, aanvoerder van Viridis 4, maar boven al kantinebaas van Viridis en vertrouwenspersoon van het bestuur en de leden) en zijn maat Eelco (Flop) Pastoor en de spelers van Viridis 4, het drankelftal, zien de donkere wolken over de Eikenhorst trekken. En dan wordt er een lijk gevonden…

Hoe ver gaat iemand om zijn zin te krijgen??

En Gerard Dekker zou Gerard Dekker niet zijn als hij niet ook eens zijn licht laat schijnen over deze moord.

Mijn mening

Al 2 maal eerder heb ik avonturen van Gerard en Eelco (Flop) mogen volgen. Dit boek van Kees Kager is naast ‘Het Zwanenwater’ het boek wat me het meest pakt, een boek met droge West-Friese humor.

Je pikt de Keutel bij het schone eind.

Heerlijk.

Elk nieuw hoofdstuk begint met een voetbal verslag van de Heraut, het clubblad van Viridis. Heel erg leuk gevonden en meeslepend. Ik heb Gerard en Flop al eerder mogen leren kennen in de eerdere boeken van Kees, nu moet ik zeggen in ‘Veldslag om Viridis’ heb ik nog de meeste feeling met de mannen. In de voorgaande boeken was een flink onderwijzend gedeelte en in dit boek niet wat mij wel erg beviel, door het onderwijzende gedeelte raakte ik soms de weg kwijt. In Viridis had ik dit niet, ik werd mee gesleept in het reilen en zeilen van de voetbalclub en de duistere praktijken van wethouder Wittink en De Vrieze en zijn consultants… Ik wilde ook elke keer door lezen om te kijken wat er nu zou gaan gebeuren. Nu was ik bij de boekpresentatie geweest en daardoor zat ik zeer in spanning wanneer nu dat vlaggetje werd gevonden…….. Maar ik werd nog lang in spanning gehouden, maar zeker niet teleurgesteld.

De schrijfstijl van Kees Kager staat mij enorm aan niet alleen om zijn humor, maar ook om de soms grove woordkeuze, hij neemt geen blad voor zijn pen. Gewoon het is zoals het is en we gaan er geen mooie woorden voor zoeken. Daarom heb ik ook menigmaal toch wel moeten grinniken en sloeg ik het boek dicht met een glimlach op gezicht.

Daarom ‘Viridis’ komt bij mij op 1 wat betreft Kees Kager. Houd je wel van droge humor en spanning en voetbal, dan zou ik dit boek zeker aanraden.

  • Plot: 4
  • Leesplezier: 5
  • Spanning: 4
  • Schrijfstijl: 5

Mooie 4,5 sterren voor Veldslag om Viridis van Kees Kager een boek waar de echte West Fries van zal smullen.

Zinneling- Clemens van Brunschot **** sterren

Ik heb van Zinneling genoten, vanwege de personages, vooral Amanda en de dingen die de ouders hebben moeten doorstaan, en natuurlijk de kinderen ontroerde me. Maar ook het onderwerp Zinneling sprak me enorm aan, het was vernieuwend en intrigerend, maar ook verhelderend en heel goed beschreven.

Bron: Zinneling- Clemens van Brunschot **** sterren

 

Zinneling- Clemens van Brunschot **** sterren

Auteur: Clemens van BrunschotCover1a-211x300

Uitgever: Brave New Books

  • Nederlands
  • 281 pagina’s
  • Brave New Books

Bron; https://www.bol.com/nl/p/zinneling/9200000055051492/

Over de Schrijver;  

Ik ben onderzoeker, niet alleen vanuit de sociale wetenschappen, maar ook in mijn schrijven: graag op zoek naar nieuwe wegen.

In oktober 2012 debuteerde ik bij Zilverspoor met ‘Uit de duisternis neergedaald’, een eigenwijze roman waarin zowel de hoofdpersoon als de lezer worstelt met ‘de’ werkelijkheid. In oktober 2013 verscheen van mij de psychologische thriller ‘Een vloek uit Kyrgyzstan’, en in april 2014  ‘Wie noemde haar zwak?’ met zelfoverwinning als thema. In februari 2016 verschijnt bij Brave New Books mijn vierde boek: ‘Zinneling‘.

Het ebook van Zinneling is gratis te downloaden, Ik ga eens aan Clemens vragen waarom hij het boek gratis aan bied want hier ben ik wel erg nieuwsgierig naar.

De Omslag;

“Florian, Luuk, willen jullie helpen een heel slechte man te vangen?

Draagt hij zwarte kleren?”

Een omslag, welke ik niet gelijk mooi kan vinden. Wat mij wel mateloos pakt zijn de ogen van het jongetje op de omslag deze kijken dwars door je heen. De omslag maakt me wel nieuwsgierig naar de jongen met de mooie ogen.  Als je dan de achterflap leest, kan ik de omslag beter begrijpen, het gaat over het hoofd van de jongen het brein wat High sensitieve is, daar houd ik wel van. Dus gauw lezen en kijken wat voor mysterieuze dingen zich allemaal afspelen in het hoofd van Florian?

De Achterflap;

“Dus het was oké dat ze waren ontvoerd en tweeënhalf jaar van hun leven hadden moeten inleveren! Als het om het behoud van de wereld ging, was het goed.”

Florian wordt geboren met een hersenafwijking. Zijn zintuigen zijn daardoor extreem gevoelig en zijn fontanel biedt een opening voor telepathie en waarneming buiten de zintuigen om.

De interesse van wetenschappers, journalisten en theologen is snel gewekt als hij niet het enige kind met deze gaven blijkt te zijn. Het vermoeden ontstaat dat met nieuwe zintuigen voor de mensheid niet alleen de werkelijkheid zal veranderen, maar ook de kennis van wat daarachter ligt.

Een geheime organisatie ziet in de bijzondere gave zelfs een potentieel wapen voor een missie in Irak. Huisarts Amanda Hulands werpt zich vanaf het begin als Florians beschermer op, wat niet zonder offers gaat. Maar of zij hem ook kan behoeden voor de moslimstrijder die in zijn hoofd oprukt…

Bron: http://www.clemensvanbrunschot.nl/boeken/zinneling/

 Mijn Mening;

“Zinnelingen zeuren of jammeren niet. Zij lijken alles te accepteren zoals het komt”

Het boek begint met de huisarts Amanda welke wanneer ze op huis bezoek is in het verpleeghuis wordt gewaarschuwd door haar dementerende patiënt dat er binnen kort twee “speciale” kinderen worden geboren in Waalwijk. En inderdaad Florian en Luuk worden geboren elk in een ander gezin zonder enige familiare band., maar oh zo interessant, zeker voor de wetenschappers, journalisten en theologen. Maar zwaar voor de ouders. Dit voel je duidelijk tussen de regels door wanneer je Zinneling leest, ik heb vrijwel gelijk medelijden met zowel de ouders als de kinderen. Maar ook ben ik geboeid door de kids, het pakt me dat de jongens elkaar kunnen “zien” terwijl ze elkaar nog maar tweemaal echt hebben ontmoet. De kinderen hebben de gave dat hun zintuigen zo goed ontwikkeld zijn dat ze alles zien, horen en voelen, zelfs als een mus zijn kopje zou draaien bijvoorbeeld.

In Zinneling staan zowel de kinderen centraal als de huisarts Amanda die er alles aan doet om Florian en later ook Luuk te beschermen met gevaar voor eigen leven zelfs. Het ontroerd me en ondanks dat er veel wetenschappelijke termen en later veel informatie over Irak en Saddam Hoessein komt, blijf ik geboeid door de schrijfstijl van Clemens welke je raakt door de kracht van Amanda, en de jongens.

De boodschap van de schrijver in Zinneling is denk ik, de uitleg over Zinnelingen en de oorlog in Irak en Saddam Hoessein maar voor mij weegt het thema Wraak, bescherming, vertrouwen en vooral Kracht hoger, in dit verhaal Clemens zijn schrijfstijl bevalt me enorm en naast het verhaal is het ook erg onderwijzend geschreven maar dit is erg prettig. Heel geleidelijk ga je samen met Luuk Florian, Fiaz en Amanda naar het plot je blijft lang in spanning of het allemaal goed komt en of ze thuiskomen?

Na het plot kan het boek nog alle kanten opgaan, het naar mijn idee open einde, maakt een kans op nog een deel heel groot. Ik weet niet of Clemens het bewust heeft gedaan maar mijn gedachten gaan nadat ik het boek dicht sloeg nog meerder kanten op en eigenlijk ben ik naar sommige ontwikkelingen nog steeds nieuwsgierig.

Ik heb van Zinneling genoten, vanwege de personages, vooral Amanda en de dingen die de ouders hebben moeten doorstaan, en natuurlijk de kinderen ontroerde me. Maar ook het onderwerp Zinneling sprak me enorm aan, het was vernieuwend en intrigerend, maar ook verhelderend en heel goed beschreven.

  • Spanning: 4
  • Schrijfstijl: 4
  • Leesplezier: 5
  • Plot:3
  • Psychologie: 5
  • Origineel: 4

Kortom, ik zeg een aanrader 4 ****sterren voor Zinneling

Moon

 

 

Tot op de Bodem- Lisa Gardner

Auteur: Lisa Gardner20160303_134258

Uitgever: Cargo

  • Nederlands
  • 416 pagina’s
  • Cargo

 

Geweldig ik mocht met mijn vriendin Moon naar de Meet en Greet van Lisa Gardner bij bol.com. Ik was al eens vaker bij een Meet en Greet geweest en weet dat het altijd perfect verzorgt wordt.

Op het boekenfestijn had ik heel veel boeken van Lisa Gardner zien liggen, maar niets mee genomen. Nog nooit had ik iets van deze auteur gelezen, maar dat kan natuurlijk niet als je deze gaat ontmoeten. Moon stuurde mij haar leesexemplaar toe van het laatste boek van Lisa Gardner, dat nog uit moest komen, Tot op de bodem..

De omslag20160303_134623_resized

Nu moet ik zeggen, er zijn enorm veel boeken met ogen op de cover en wat ik nu precies van deze vind weet ik niet. Wat heeft een oog in een hoofd nu te maken met op de bodem, ik zou eerder denken aan de top, maar ik ben gaan lezen!

Het verhaal

Nicole Frank, ook wel Nicky genoemd, stort met haar auto in een ravijn. Ze overleeft de klap, maar is ernstig gewond. Toch lukt het haar uit de auto te komen en ze weet ondanks de regen tegen de stijlenwand omhoog te klimmen waar ze door een automobilist wordt opgemerkt. Deze schakelt de hulpdiensten in, maar Nicky heeft het alleen maar over Vero. Alles wordt uit de kast gehaald om het meisje Vero te zoeken. In een straal van 10 km wordt alles door zocht en zelfs een speurhond wordt ingezet. Toch wordt er niets gevonden en ook de hond komt steeds bij Nicky uit en niets geeft aan dat er nog iemand in de auto zat.

Nicky ruikt enorm naar alcohol en er wordt een fles whisky in de auto gevonden.

Nicky’s bloed wordt onderzocht en het promillage alcohol is niet extreem hoog, maar omdat dit al de derde keer is dat Nicky een hersenschudding heeft opgelopen, is een kleine hoeveelheid alcohol al funest .

De politie kan Nicky niet arresteren omdat ze niet onder invloed het ravijn in is gereden, maar de politie zet vraagtekens bij het ongeluk. Hoe kan een vrouw binnen 6 maanden drie keer een hersenschudding oplopen en waar is het kind gebleven waar Nicky het steeds over heeft. De man van Nicky, Thomas Frank is erg bezorgt over zijn vrouw, maar het lijkt net of Nicky bang is voor Thomas.  Nicky leidt aan het post-commotionele syndroom door de hersenschuddingen die ze heeft opgelopen.

Brigadier Wyatt Foster doet onderzoek op de plaats waar het ongeluk is gebeurd, hij stuit op een hoop vragen en gaat met zijn team spitten. Samen met zijn vriendin Tessa ontrafelen zij stukje voor stukje het leven van Nicole en Thomas Frank.

Mijn mening:

Wat heb ik genoten van mijn eerste Lisa Gardner. Op blz. 300 wist ik nog niet waar het verhaal heen ging. Natuurlijk had ik wel een vermoeden, maar daar was maar een gedeelte van waar.

Sommige stukken vond ik erg langdradig en of ik het nu een echte thriller vond, dat weet ik niet, maar toch wilde ik steeds verder lezen, waar was Vero en wie was Vero en wat heeft Nicky allemaal mee gemaakt en is Thomas wel te vertrouwen?

Ik weet wel dat ik na dit boek meer ga lezen van Lisa Gardner, want ik hoorde dat de vorige  boeken van Lisa echte aanraders zijn. De personages die hier niet een hoofdrol hebben gekregen staan in andere boeken wel centraal. Ik ben benieuwd.

  1. Schrijfstijl            5
  2. Leesplezier        4                            4 ****sterren
  3. Plot                       4
  4. Spanning             3
  5. Originaliteit        4

Een zeer verdiende 4 sterren van mij voor Lisa Gardner en ik ga gauw meer boeken van deze schrijfster lezen 

Caro