De Oase van Douz – een koekoeksverhaal. “Hoe muziek de wereld van kinderen kan vergroten”

De Oase van Douz een koekoeksverhaal

“Hoe muziek de wereld van kinderen kan vergroten”

  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789462420908
  • oktober 2018
  • 32 pagina’s

Productbeschrijving:

de oase van douz1

Het verhaal vertelt hoe een koekoek op avontuur trekt, in Noord-Afrika terechtkomt en daar wonderbaarlijke dingen ziet en beleeft. Hij geraakt echter gewond, en krijgt heimwee naar zijn thuis, en beslist terug te keren. Op zijn terugtocht rijdt hij mee met een karavaan, doet de oversteek naar Europa aan boord van een piratenboot en komt langs Spanje en Frankrijk. Thuis aangekomen beslist hij elk jaar tijdens de wintermaanden, enkele maanden terug naar Afrika te trekken om al die wonderbaarlijke dingen terug te zien en te beleven. En zo wordt onze koekoek een trekvogel!

De muziek is gebaseerd op het lied ‘ L’Inverno è passato’. Het thema van dit lied wordt telkens aangepast aan de omgeving in het verhaal… Zo is er een Arabisch geïnspireerde versie, een Spaanse, een Franse versie, en nog meer….
Koperkwintet Brassery wil met dit project ook een platform aanbieden voor leerkrachten en kinderen. Dit platform is een applicatie waarbij je je zelfverzonnen verhaal zelf kan inspreken en opfleuren met zelfgemaakte tekeningen. Je kan percussie en drums bijvoegen, en dit alles laten begeleiden door zelfgekozen geluidsfragmenten van Brassery.
Het resultaat kan uiteindelijk gedownload worden als je persoonlijke editie, bovendien is er de mogelijkheid om je eigen versie van het verhaal uit te voeren begeleid door Brassery.

Brassery is een ensemble dat de koperblaasinstrumenten op een originele en frisse manier wil presenteren. Brassery wil de muzikale veelzijdigheid van de koperblazers in de kijker zetten met kwaliteitsvolle, voor een groot publiek toegankelijke concerten en muziektheater.

  • Meer info: http://www.brassery.be
  • Concept/ muziek : Marc Goris
  • Illustraties : Marijke Van den Acker
  • Tekst: Wim Urgel

Mijn lees en luister ervaring:

Marc Goris de man die het concept/verhaal en de muziek maakte en die ik al eens op de boekenbeurs in Antwerpen heb ontmoet, vroeg mij of ik dit nieuwe luisterboek wilde beoordelen, want over zijn eerste luisterboek Mogwli van de wolvenorde, was ik erg enthousiast geweest.

Lees hier mijn recensie over dit eerste interactieve luisterboek Mowgli van de wolvenorde:

mowgli van de wolvenhorde

Ik ben zelf lang bij de muziek geweest, ik speelde trompet en vind het heerlijk om naar muziek te luisteren dus een klein beetje bevooroordeeld ben ik wel als het om interactie met muziek gaat. Via uitgeverij Kramat kreeg ik dit rijk geïllustreerde luisterboek toegestuurd.

Een prentenboek met mooie platen maar met een tekst die voor de aller kleinste iets teveel moeilijke woorden bevat, gezapig, sjeik, minaretten, soeks….maar waar je natuurlijk zelf een verhaal bij kan verzinnen.

Het verhaal gaat over een koekoek die in een klok woont en hij heeft een vriend  koekoek, die in het bos woont. De koekoek uit de klok, Dromer, wil de wereld zien en springt  in de koffer van een sjeik, die toevallig voorbij komt. Hij gaat via De oase van Douz over de Middellandse zee naar Spanje en Frankrijk. Toch denkt hij tijdens zijn reis steeds aan zijn vriend koekoek in het bos en krijgt heimwee. Na vele omzwervingen komt hij terug bij zijn klok en zijn vriend koekoek in het bos en wat hij dan samen met zijn vriend beslist…….

Na het verhaal staan er 2 liedjes en daarna een informatie stukje over de koekoek. Wist jij dat een koekoek een trekvogel is?

De plaatsen waar dromer tijdens zijn reis is geweest worden achter in het boek beschreven. De oase van Douz, waar ligt dit en welke dingen kom je er tegen. Frankrijk en Spanje en hun weetjes en de Middellandse zee worden uitgebreid behandeld, dus dit is buiten een prentenboek ook meteen een echt informatie boek.

Hierna wordt de muziek die op de cd staat behandeld. Wat voor instrumenten hoor je en hoe zien ze eruit.

Ook kun je een app downloaden, je eigen verzonnen verhaal kun je inspreken en daarna kun je muziek toevoegen. Je kan ook zelf een muziekcompositie maken met meer dan 50 geluidsfragmenten. Deze interactie is echt heel leuk om te doen en zeker niet moeilijk.

Het boek is een aanrader voor de basisscholen waar muziek een vak is, of waar ze nog aan het zoeken zijn naar een muziekvorm. Ik heb genoten en ga straks met mijn kleinkinderen zeker ook aan de slag. Heel hartelijk dank voor dit prachtige recensie exemplaar. Zoek je nog een muziek boek dan is dit zeker een Mustread.

Lieve lees en luister groet van Caroline

 Koop bij bol.com

 

De Lissabon brieven – Gaby Rasters “Leesclub Recensie van Sophia Grootjans”

De Lissabonbrieven – Gaby Rasters

Samenvatting:

lissabonMerijn reist zijn vriendin achterna naar Lissabon, maar dat loopt anders dan verwacht. Hij blijft alleen achter. Hij ontmoet de fadozangeres Carolina en dit is de start van nieuwe ontwikkelingen.

Merijn reist zijn vriendin Chantal achterna, die voor een paar dagen in Lissabon is. Zijn bezoek verloopt echter anders dan hij vooraf heeft bedacht. Hij blijft vertwijfeld achter in Lissabon. Op het dakterras van zijn hotel ziet hij aan de overkant van de weg een jonge vrouw op een balkon zitten. Hun ogen ontmoeten elkaar en dit is de start van verrassende maar soms ook dramatische ontwikkelingen in de levens van Merijn, Chantal en de Portugese Carolina.
Verwachtingen en dromen in weerwil van de realiteit. Gaby Rasters weet als geen ander te karakteriseren en te ontroeren.

Sophia Grootjans haar leeservaring:

Als Merijn zijn vriendin Chantal achterna reist naar Lissabon om haar te verrassen,
komt hij zelf voor een onaangename verrassing te staan. Terwijl Chantal terugreist naar Nederland, blijft Merijn achter in Lissabon.
Geheel onverwacht ontmoet hij daar de Fado-zangeres Carolina. Als Merijn terugkeert staat zijn leven op zijn kop, veel keuzes die gemaakt moeten worden.
Via mail kan hij zijn zorgen en gedachten bij Carolina kwijt.

De Lissabon brieven neemt je mee op een emotionele tocht, met verschillende verhaallijnen.
Ik heb het op het eind van het boek niet droog weten te houden.

Lieve leesgroet Sophia Grootjans

 Koop bij bol.com

‘Bloed & Beenderen’ – Tomi Adeyemi. “Dit prachtige avontuur laat je niet los” #Elsa

‘Bloed & Beenderen’ – Tomi Adeyemi.

“Het avontuur van Zélie grijpt je vanaf de allereerste bladzijde en laat je niet meer los totdat je het boek dichtslaat.”

  • Auteur: Tomi Adeyemi
  • Uitgever: HarperCollins Young Adult
  • Nederlandstalig
  • Hardcover
  • 9789402701081
  • maart 2018
  • 480 pagina’s

Achterflap

9200000085063746Ooit leefden er in Orïsha mensen met magische krachten. Tot een wrede koning besloot de maji, een minderheid met donkere huid en zilverwitte haren, te vervolgen. Zélie kan zich de nacht dat ze toe moest kijken hoe de handlangers van de koning haar moeder ophingen nog levendig herinneren. Sindsdien is magie een doodzonde en een donkere huid iets om op neer te kijken.

Tien jaar later krijgt Zélie de kans om de magie terug te brengen naar Orïsha. Met de hulp van een prinses op de vlucht, moet ze uit handen zien te blijven van Inan, de kroonprins, die vastbesloten is de magie nu voorgoed uit te bannen.

Gevaar ligt overal op de loer in Orïsha, maar het grootste gevaar schuilt misschien nog wel in haar groeiende gevoelens voor de vijand…

Mijn leeservaring

De prachtige vormgeving van dit boek intrigeerde mij al zo enorm vooraf dat ik niet kon wachten om te beginnen met lezen. Ook werd er online gefluisterd dat de schrijfstijl van Tomi Adeyemi vergelijkbaar was met J.K. Rowling, die bij mij erg hoog in mijn ‘favoriete schrijfsters ooit’ lijstje staat. Dus dit alles schepte enigszins hoge verwachtingen terwijl ik normaal gesproken helemaal niet van deze zogenaamde verwachtingen ben en liever zo open mogelijk het boek in ga.

Laat ik gelijk maar verklappen dat dit boek mij zeker niet teleurstelde en die hoge verwachtingen dan ook tegemoetkwam. Echter moet ik zeggen dat ik de vergelijking met J.K. Rowling niet helemaal kan plaatsen. Wellicht komt dit doordat ik de boekenserie van Harry Potter lang geleden gelezen heb, binnenkort wil ik ze weer eens herlezen misschien snap ik het dan, en haar andere boeken onder pseudoniem zijn een compleet andere stijl. Wellicht door het creëren van een nieuwe wereld wordt de vergelijking gemaakt van Tomi Adeyemi met Rowling? Maar hoe dan ook dit mocht de pret niet drukken.

De schrijfstijl van Adeyemi neemt de lezer gelijk mee in een wonderlijke wereld doormiddel van een beeldend, fantasierijk en vloeiend taalgebruik. Het avontuur in dit boek grijpt je vanaf het allereerste moment en ondanks dat het behoorlijk dik boek is vlieg je erdoorheen. Ik heb genoten van alle wonderlijke personages die een rol spelen en de krachtige Zélie, het hoofdpersonage, in dit verhaal. Al lezende kon ik mij goed inleven en voelde ik mee met Zélie haar frustraties, vechtlust, verdriet en vreugde.

Ondanks dat het een magisch, fictief verhaal is heeft het ook zeker verwantschap met alle problemen van de huidige tijd zoals o.a. etnische profilering, ongegronde vooroordelen en angst voor het onbekende. Ik denk dan ook dat iedere lezer er ook zeker meer uit kan halen dan alleen een goed verhaal.

Binnenkort komt als het goed is het tweede deel van deze ‘The Orïsha Legacy’ uit en volgend jaar, in het voorjaar van 2020, het derde deel. En ik moet zeggen, ik kan niet wachten om te lezen hoe dit prachtige avontuur verder gaat!

Lieve Leesgroet Elsa Bakker

Koop bij bol.com

Mechtild Borrmann – Over de grens “Hoever gaat de loyaliteit van een kind”

Mechtild Borrmann – Over de grens

“Hoever gaat de loyaliteit van een kind”

Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers

Auteur: Mechtild Borrmann

  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789400510838
  • februari 2019
  • 288 pagina’s

Mechtild Borrmann:

Mechtild Borrmann (Keulen, 1960) begon pas na een carrière als dans- en theaterpedagoog, gestalttherapeut en personeelsmanager met het schrijven van romans. Ze ontving voor haar eerdere werk in Duitsland al de gerenommeerde Friedrich-Glauser-Preis en de Deutscher Krimi Preis. In Frankrijk ontving ze de Grand prix des lectrices van ELLE Magazine. Oorlogskind is gebaseerd op de waargebeurde – en nooit opgeloste – ‘puinmoorden’ (Trümmermörder) in Hamburg.

 Samenvatting:

over deEen aangrijpende roman van een verloren Duitse jeugd. Gebaseerd op een duister hoofdstuk uit de Duitse naoorlogse geschiedenis: kindertehuizen in de jaren vijftig

De Schönings wonen in een dorp aan de Duits-Belgische grens. Zoals veel gezinnen daar proberen ook zij in de zware jaren na de oorlog wat extra’s te verdienen met het smokkelen van koffie. De zeventienjarige Henni is hier vanaf het begin bij betrokken en kent de route over het verraderlijke moerasgebied op haar duimpje. Zij kan de smokkelaars, voornamelijk kinderen, veilig in het donker door het gebied loodsen.

Maar vanaf 1950 gaat de georganiseerde misdaad zich met de smokkel bemoeien en schrikt de douane er niet voor terug op hen te schieten. En op een nacht gebeurt het ondenkbare: Henni’s zusje wordt neergeschoten. Henni wordt in een tuchtschool vastgezet. Vanwege de koffiesmokkel. Maar dat is slechts een deel van de waarheid. Haar jongere broertjes, die Henni sinds de dood van hun moeder onder haar hoede had, belanden in een katholiek kindertehuis. Waar een van hen, de kleine Matthias, aan longontsteking sterft. Ook dat is slechts een deel van de waarheid…

Mijn leeservaring:

Voor de blogtour van de roman Over de grens van Mechtild Borrmann, kreeg ik het boek in de bus om mee te doen voor Mustreads or Not.

De cover trok mij al meteen aan en dan vooral de zin die erop staat gedrukt.

Een jong meisje probeert vlak na de oorlog met koffiesmokkel haar familie te onderhouden. Maar dan gaat het mis.

Het boek begint in het jaar 1970, waar het over een zitting gaat en blikt iedere keer terug vanaf het jaar 1945 tot 1970. In het begin moest ik even schakelen omdat er vrij veel personages voor komen en je in het begin nog niet weet wat de bedoeling van de terugblikken is. Maar als je dat al gauw door hebt zou je willen dat jij het woord zou mogen voeren in de rechtbank. Waarom zwijgt de hoofverdachte in alle talen.

Een gelukkig gezin, vader Schöning werkt hard en de kinderen doen het goed, tot dat moeder ziek wordt en overlijdt. De vader denkt niet voor de kinderen te kunnen zorgen en wil ze met behulp van de pastoor, van de plaatselijke kerk, onderbrengen in een Katholiek tehuis. Omdat de oudste dochter Hennie beloofd heeft aan haar moeder het gezin bij elkaar te houden en zij in plaats van naar school te gaan, gaat werken, wil vader het een poosje proberen. Vader trekt zich steeds meer terug in zijn geloof en is meer in de kerk te vinden als thuis. Geld krijgt ze niet van vader en wanneer Henni het voor elkaar heeft dat ze met de smokkelgroep mee mag, houd ze dit angstvallig verborgen voor vader en de kleintjes thuis.

Henni doet er alles aan om het gezin draaiende te houden en met goed resultaat, tot dat Henni in de problemen komt en de pastoor zich er mee gaat bemoeien. De  kinderen worden uit elkaar gehaald en komen in tehuizen terecht waar er met strakke hand wordt geregeerd en er zaken gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen. Henni gaat naar een tuchtschool voor meisjes.

Regel nummer één van de tuchtschool voor meisjes luidde: Werken! Werken! Werken!

Dat deze jaren zoveel invloed hebben op Henni haar verder leven, daar komt ze pas vele jaren later achter. Een boek wat me met een brok in mijn keel achter liet, met een plot wat je liever anders zou zien, maar dat je nog lang bij blijft. Loyaliteit is de spil van het verhaal.

Een roman dat zeker een verfilming waard is. Mechtild Borrmann, deze auteur heeft een prachtige schrijfstijl en ik hoop gauw haar eerste boek Oorlogskind te kunnen lezen, want ik blijf haar zeker volgen. Een dikke mustread wat mij betreft.

Lieve leesgroet Caroline

Koop bij bol.com

Mustreads or Not in gesprek met…; Inge van der Krabben

In gesprek met Inge van der Krabben 

  • Voor degenen die je niet kennen, kun je jezelf in een paar zinnen aan ons voorstellen…? Wie is Inge van der Krabben?

Ik ben auteur bij Luitingh Sijthoff, docent creatief schrijven, moeder van twee lieve kinderen (Jonas van 12 en Mette van 9), vriendin van Ed en verder een twijfelaar die doorzet.

download (5)

  • Je tweede boek, ‘In je dromen ga jij’ is een verhaal over drie Marokkaanse vrouwen. Waar heb je je inspiratie vandaan gehaald voor dit boek? En hoe ben je aan de slag gegaan met de research?download (8)

De inspiratie kwam toen mijn Marokkaanse vriendin me vertelde over haar overleden moeder Safia. Hoe zij als jong meisje haar eerstgeboren kindje achterliet in het huis van haar schoonouders en hem op 8-jarige leeftijd ineens weer terugzag. Ik kreeg kippenvel en vroeg haar wat er was gebeurd. ‘Dat heeft mijn moeder in zich gelaten,’ zei mijn vriendin. Die opmerking zette het verhaal in beweging. Mijn fantasie ging aan. Ik heb toen mijn vriendin en haar dochter vele malen geïnterviewd. Ik sprak ook andere Marokkaans-Nederlandse vrouwen en ging met mijn vriendin en haar man naar Marokko, naar het geboortehuis van haar moeder en het dorp (inmiddels uitgegroeid tot een stad) waar ze opgroeide.

  • Hoe lang heb je over je tweede boek gedaan?

Toen ik de boekpresentatie had van mijn debuut Tot waar we kijken kunnen in 2015 stond de henna-tatoeage van mijn trip naar Marokko nog op mijn arm. Na die reis kon ik pas echt goed gaan schrijven. Ik heb ruim drie jaar aan dit boek gewerkt.

  • Wat wil je mensen meegeven met jouw boek?

Een mooi verhaal dat de zintuigen prikkelt, de kracht van vrouwen laat zien en hopelijk wat angst wegneemt om bepaalde ‘ongeschreven regels’ te doorbreken. Ik vind dat we ons nog teveel schamen en te snel schuldig voelen.

images (7)

  • Wat kunnen we nog meer van je verwachten binnenkort? Ben je alweer bezig met een nieuw boek of liggen er nog andere leuke dingen op de stapel to do?

Ik werk aan een derde roman, ben nog in de voorbereidende fase: informatie absorberen, boeken lezen over het thema, personages bedenken. Het verhaal zal gaan over een vrouw die vastzit in haar rouw nadat haar man overleed en besluit bij een rouwgroep te gaan. Daar ontmoet zij uiteenlopende figuren die in hetzelfde schuitje zitten. Ik stelde mezelf de vraag: hoe ga je verder als je leven in een klap verandert? Het verhaal broeit al langer in mijn hoofd, ik mag van mezelf nog alle kanten op, maar sommige personages zijn voor mij al zo levendig dat ik ze niet langer kan negeren. Daarnaast ga ik flink mijn tweede boek promoten, bij schrijfretraite.nl in april een retraite begeleiden en door met de coaching van individuele schrijvers die aan een verhaal, verhalenbundel of roman werken. Binnenkort verschijnt ook mijn onlinecursus ‘Schrijven van verhalen: inspiratie en techniek’ bij Schrijversmarkt.com/fantasy-schrijven.nl. Én natuurlijk de boekpresentatie van ‘In je dromen ga jij’ op 10 februari bij boekhandel Scheltema.

  • Je schrijft over het algemeen vooral romans, zou je weleens een ander genre willen proberen? Zo ja, welk genre? Of ligt je hart bij de romans, en juist waarom dit genre?

Ik denk wel dat ik andere genres zou kunnen schrijven, maar de verhalen die tot nu toe bij me opkomen lenen zich het beste voor de romanvorm. Het uitdiepen van personages en wat hen drijft, boeit me. Mijn kinderen willen graag dat ik een keer een kinderboek schrijf. Ikzelf loop al jaren met het idee rond voor een boek over het inzetten van bepaalde schrijftechnieken om meer emotie in je verhaal te brengen. Doordat de romans voorgaan lukt het me (nog) niet dat van de grond te krijgen. Tot nu toe heb ik alweer een idee voor een nieuw boek tijdens het schrijven van het boek ervoor.

  • Wat is de meest grappige, ontroerende of juist gruwelijke anekdote die je met ons wilt/ durft te delen uit de tijd dat je auteur bent?

Als je aan een boek werkt en er helemaal inzit kan het soms lastig zijn om in slaap te vallen. Mijn verbeelding maakt overuren, juist als ik in bed lig (nog los van twee kinderen die om de beurt niet kunnen slapen). Ik vertelde dit tegen mijn huisarts en die zei dat ik bij hoge uitzondering slaappillen mocht nemen (dat zegt ze elke keer als ik erom vraag). Het beste kon ik dat een paar dagen achter elkaar voor het slapengaan doen, en niet pas op het moment dat ik alweer een nieuwe scène aan het schrijven was in mijn hoofd. Ik borg het doosje tevreden op in mijn nachtkastje en nam twee avonden zo’n inslaappil. Ik sliep als een roos. Dat spul werkte goed. Tot ik de derde nacht weer een pil wilde nemen, daarbij op de voorkant van het doosje keek en las: ‘codeinefosfaat’. Even voor de duidelijkheid, dat zijn pilletjes die je tegen het hoesten inneemt. Daar had ik blijkbaar ook nog een doosje van in mijn nachtkastje liggen. Over de kracht van verbeelding gesproken!download (10)

  • Een boek schrijven doe je niet zomaar? Daar gaat een heel proces aan vooraf? Bij elke schrijver werkt dat weer anders? Hoe werkt het bij jou? Hoe komen jouw hersenspinsels samen en hoe ontstaat een boek? Heb je daar een heel ritueel voor met Mood-bords of ontspruit het zich vanzelf? Waar haal je je inspiratie vandaan?

Inspiratie zit in alles. Ik lees iets, hoor iets, er gebeurt iets, een personage uit een eerder verhaal of boek is nog niet klaar met me (of ik met haar). Inspiratie is de hele tijd om me heen omdat ik ervoor opensta. Ik hoor zo vaak iemand iets vertellen waarvan ik denk: daar zou ik een boek over kunnen schrijven. Wat dat betreft zijn de mogelijkheden eindeloos. Maar tussen kunnen en willen zit een groot verschil. Ik wil verhalen schrijven die dicht bij mijn eigen gevoel liggen, waarin ik zoek en graaf en waarvan de antwoorden op de vragen die ik stel niet voor de hand liggen. Het lijkt soms of je veel te kiezen hebt, maar ik geloof toch niet dat het zo werkt.

lieb4

Als ik denk dat ik ongeveer een richting heb van waar het verhaal over zal gaan -de thematiek-, dan komen setting, personages en de verhaallijnen daarna redelijk vlot. Het is een wisselwerking. Ik bedenk van tevoren hoe het verhaal (in grote lijnen) zal lopen. Met de scènes probeer ik dat dan in te vullen, maar soms dwingen personages mij dan toch een andere kant op. Ik merk dat ik vaak op en neer ga tussen nadenken over het grote verhaal en dan weer schrijven aan scènes. Soms weet je pas, nadat je boek verschenen is, waar het werkelijk over gaat. Dat komt doordat je omgeving er vragen over gaat stellen en jij steeds preciezer de essentie van het boek moet formuleren.

  • Hoe ziet jouw werkplek eruit, lekker aan de keukentafel of juist ergens een apart plekje en dompel je jezelf weleens onder in totale afzondering, in een schrijfhuisje bijvoorbeeld?

Mijn schrijfkamer heb ik af moeten staan aan mijn zoon die een eigen slaapkamer nodig had. Toen ben ik aan de eettafel in de woonkamer gaan zitten. Ik probeer dat te beperken tot een kwarthoek van de tafel, maar als ik eenmaal bezig ben bezetten mijn spullen algauw de hele tafel. Mijn kinderen vinden dat niet erg, kunnen ze lekker vaak voor de tv eten. En ja, als de financiën het toelaten, dompel ik mij graag onder in rustige retraites en schrijfhuisjes.

  • Je eerste boek ‘Tot waar we kijken kunnen’ werd zeer goed ontvangen, had je hierdoor de lat niet heel hoog liggen voor een volgende roman?

Ik denk dat ik voor elk boek ‘de lat’ hoog leg. Ik schrijf naar beste kunnen een boek. Maar ik begrijp je vraag wel. Ik wil dat elk boek het vorige overtreft. Dat zit zowel in het schrijven zelf als in het moment dat het verschijnt en je hoopt dat meer mensen het zullen gaan lezen. Ik ben als schrijver nog lang niet uitgeleerd. Ik vergelijk mezelf ook nooit met andere schrijvers, richt me puur op mijn eigen groei. 

  • Is het bij jou weleens voorgekomen dat er zomaar heel onschuldig een foutje downloadin je boek gekropen is? Welke er echt op het laatste moment pas uitgevist is?

In mijn debuutroman had ik de moeder een valentijnskaart naar haar dochter laten sturen in april in plaats van februari. Mijn toenmalige redacteur (de immer scherpe Sanne van der Bruggen) viste dat er in de laatste drukproef uit.

  • Hoeveel waarde hecht jij aan een recensie en wat doet een slechte recensie met jou. Als er 10 zijn en 1 is slecht, blijft je dat dan bij?

Een slechte recensie onthoud ik langer dan een goede. Stom, maar zo werkt het wel. Ik probeer het me nooit persoonlijk aan te trekken. Vaak zegt een recensie meer over de lezer dan over mij. Toch zijn alle recensies belangrijk omdat iemand zijn of haar best heeft gedaan iets van je boek te vinden. Er is energie in gestoken. Dat is hoe dan ook waardevol. Ik neem dat mee voor mijn volgende boek.

download (12)

  • Naast je schrijfcarrière, ben je ook schrijfdocent, hoe combineer je deze twee carrières? Het lijkt ons dat het een het ander enorm goed aanvult. Welke tips geef jij een beginnend auteur altijd mee?

Klopt, die combinatie gaat me gelukkig goed af. Als je zelf ergens enthousiast over bent dan is het niet moeilijk dat over te brengen op anderen. Wat ik beginnende schrijvers altijd meegeef is dat alles mag, dat plezier in het schrijven voorop staat en dat je alleen maar leert van uitproberen. Niet bang zijn en meters maken. Het maakt niet uit waar je begint, als je maar begint. Het begin kun je nog tien keer herschrijven, honderd keer, dat is nou juist zo fijn aan schrijven. Je hebt alle touwtjes zelf in handen. Pas daarna komt techniek om de hoek kijken. O, en veel goede boeken lezen. Schrijvers móeten lezen.

  • Er verschijnen wekelijks mooie nieuwe, prachtige boeken, welk boek is jouw favoriet van de afgelopen tijd? Welk boek had je graag zelf geschreven? En waarom?

Ik heb de laatste tijd veel klassiekers gelezen zoals Slachthuis vijf van Kurt Vonnegut en Het kleine meisje van meneer Linh van Philippe Claudel, prachtige verhalen die je aan het denken zetten. Een boek dat recent verscheen en ik erg goed vind is Normale mensen van Sally Rooney. Het zit psychologisch zo goed in elkaar. Het is een liefdesgeschiedenis van twee totaal verschillende jonge mensen die elkaar vinden omdat ze compleet zichzelf kunnen zijn bij de ander en elkaar toch steeds weer verliezen. Het is hoopvol en diep tragisch tegelijk.Ontwerp zonder titel (9).jpeg

  • Heb je nog iets dat je met ons wilt delen iets wat we niet aan je hebben gevraagd?

Ik heb dit verhaal geschreven omdat er nog zoveel schaamte in mensen zit, zoveel vooroordelen ook. Waar komt dat toch vandaan? Waarom zijn we zo hard voor elkaar? Het heeft te maken met de generaties voor je, met hoe je opgroeit en met je omgeving. Die bepalen grotendeels hoe je naar de wereld kijkt. Ik probeer met ieder boek dat ik schrijf beter vanuit mezelf te kijken en vooroordelen los te laten. Ik voel me echt bevoorrecht dat de Marokkaanse vrouwen die ik mocht interviewen mij hun verhaal hebben toevertrouwd waardoor ik uiteindelijk dit verhaal vorm kon geven. Dat ik daarbij mijn eigen fantasie mocht gebruiken is ook nog een reden waarom ik graag romans schrijf. Fictie geeft die vrijheid.

  • Kun je een korte pitch geven waarom iedereen jouw boek moet gaan lezen?

Omdat de bron van dit verhaal mij zo raakte: de keuze van een Marokkaanse moeder en het effect daarvan op volgende generaties. Omdat ik nieuwsgierig werd naar een andere cultuur en ik hoop meer mensen met mij; we leven zo dicht naast elkaar en weten zo weinig van elkaar. Omdat vrouwen (en mannen) zich nog te vaak schamen of schuldig voelen waar dat niet nodig is. Omdat dit boek laat zien dat ongeschreven regels gebroken kunnen worden en ‘het onbekende’ niet zo eng of anders is als wij vaak denken.

download (8)

De Lissabonbrieven – Gaby Rasters “Leesclub recensie van Marijo Bakker”

De Lissabonbrieven – Gaby Rasters

Samenvatting:

lissabonMerijn reist zijn vriendin achterna naar Lissabon, maar dat loopt anders dan verwacht. Hij blijft alleen achter. Hij ontmoet de fadozangeres Carolina en dit is de start van nieuwe ontwikkelingen.

Merijn reist zijn vriendin Chantal achterna, die voor een paar dagen in Lissabon is. Zijn bezoek verloopt echter anders dan hij vooraf heeft bedacht. Hij blijft vertwijfeld achter in Lissabon. Op het dakterras van zijn hotel ziet hij aan de overkant van de weg een jonge vrouw op een balkon zitten. Hun ogen ontmoeten elkaar en dit is de start van verrassende maar soms ook dramatische ontwikkelingen in de levens van Merijn, Chantal en de Portugese Carolina.
Verwachtingen en dromen in weerwil van de realiteit. Gaby Rasters weet als geen ander te karakteriseren en te ontroeren.

Marijo Bakker haar leeservaring

Toen ik de cover zag dacht ik: Is dit wel een boek voor mij. Zo anders dan ik gewend ben. Op één of andere manier bleef hij me achtervolgen. Toen de leesclub van “Mustread or not” met De Lissabon brieven van Gaby Rasters voorbij kwam dacht ik: Hier wil ik heel graag aan meedoen. Ik heb geen moment spijt gehad.

Merijn heeft een drukke baan. Als zijn vriendin Chantal een reis naar Lissabon boekt voor hun twee zegt Merijn op het laatste moment af. Hij heeft het te druk en laat Chantal alleen gaan. Als Chantal 2 dagen weg is en Merijn totaal geen berichtjes van Chantal heeft gehad wordt hij wat onrustig en besluit hij Chantal achterna te reizen en te verrassen. Maar alles loopt heel anders. Vertwijfeld blijft hij achter. Op zijn hotelkamer gaat hij op het dakterras zitten. Hij kijkt naar de overkant naar de appartementjes. Daar ziet hij een prachtige vrouw en hun ogen ontmoeten elkaar. Dit is de start van een emotionele rollercoaster.

 Als je begint te lezen heb je al snel door dat dit niet zomaar een boek is maar een boek met diepgang. Gaby heeft een prachtig en warme manier van schrijven. Dit boek straalt ook liefde en warmte uit maar ook verdriet. Gewoon heel veel emotie. Het is een prachtig boek waar offers gebracht worden uit liefde.

Een indrukwekkend boek. Dank je wel Gaby Rasters. Ik ga zeker meer boeken van je lezen.

Lieve leesgroet Marijo Bakker

Koop bij bol.com

‘Kimoh’ra , het patroon boek 2’ – Dianne Arentsen “Genoten met hoofdletter G” #Elsa

‘Kimoh’ra , het patroon boek 2’ – Dianne Arentsen

“Jezelf verliezen in dit verhaal is noodzaak, zeker geen straf maar genieten!”

  • Auteur: Dianne Arentsen
  • Uitgever: Zilverbron
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789463081115
  • Februari 2018
  • 420 pagina’s

Achterflap

9200000092132330Wat als de wereld die je kent langzaam uit elkaar valt? Als er nergens meer een plek is om te schuilen? Als elke hoop je wordt ontnomen?

Kimoh’ra’s dagen bestaan uit het organiseren van feesten in een door oorlog geteisterde wereld. Ze geniet met volle teugen van drank, muziek en heerlijk eten. Als een van haar feesten omslaat in een nachtmerrie verandert alles. Hoe graag ze het ook wil, geweld kan ze niet langer meer uit de weg gaan.

Ondertussen zint Ithana op wraak. Farzu heeft haar verraden, hij heeft haar alles ontnomen en ze is van plan hem met gelijke munt terug te betalen. Met een aantal nieuw verworven bondgenoten gaat ze hem achterna, maar wat ze aantreft is niet wat ze had verwacht.

Ook Mordis heeft niet stilgezeten. Zijn leger groeit in omvang en hij heeft een monsterlijk wezen gecreëerd. Een kraker, die alles vernietigt wat op zijn pad komt. Kan Sondar nog aan Mordis’ ijzeren greep ontsnappen?

Mijn leeservaring

Kimoh’ra is het 2e patroon boek in de serie van Dianne Arentsen. In het eerste deel draaide het vooral om het personage Ithana (tevens de titel van deel 1) en in dit boek komt zij zeker terug maar leer je ook Kimoh’ra kennen. Een jonge, wellicht ietwat naïeve dame, die vooral door te feesten probeert de oorlog die gaande is in haar wereld buiten te sluiten. Maar als toch tijdens een van haar georganiseerde feesten de hel losbreekt kan ze niet anders dan onder ogen zien dat ook zij midden in die oorlog leeft.

Er gebeurt tijdens het lezen van dit verhaal wederom enorm veel en het is dan ook zeker handig om als lezer zijnde je gewoon compleet te verliezen in dit boek om op die manier alles goed te kunnen volgen. Het is naar mijn idee een behoorlijk omvangrijk verhaal waarin diverse avonturen, personages en kleinere gebeurtenissen met elkaar verbonden zijn. Juist hierdoor past het perfect in het Young Adult Fantasy genre en net als in het voorgaande deel vind je vooraan in het boek een tekening van de wereld waarin het avontuur zich afspeelt, wat dan weer het voorstellingsvermogen bevorderd.

Ik heb oprecht weer genoten van het verhaal, ook al was ik weer zo hier en daar in de war over welke banden er nu precies tussen de personages speelde vooral omdat het best wel veel personages bevat. Toch las dit tweede deel voor mijn gevoel makkelijker en vlotter dan het eerste deel, ik zat eerder helemaal in het verhaal. Ik heb echter geen idee of dit kwam doordat ik nu zelf beter geconcentreerd kon lezen of dat het op een ietwat soepelere manier geschreven is. Wellicht moet ik daar maar gewoon niet te veel over nadenken en gewoon uitkijken naar het moment dat ik het derde deel, genaamd ‘Eyvére’, kan gaan lezen. Zoals de naam doet vermoeden leer je dan opnieuw een nieuw personage kennen en lees je misschien ook nog wel hoe het verder gaat met de andere twee.

Wat ik nog volledig vergeet te melden is dat ik ook weer de cover van dit boek heel erg tof vind. Er is veel detail op te zien als je goed kijkt en juist daardoor wordt het bijzonder aantrekkelijk om dit boek te gaan lezen als je het eenmaal in je handen hebt en het personage dat prominent op de voorgrond zit te leren kennen.

Lieve Leesgroet Elsa Bakker

Koop bij bol.com

De week van de Psychiatrie.. Win bij ons “Dagboek van een (anti) depressivo” – Yacintha de Jager

 

Win bij ons “Dagboek van een (anti) depressivo” – Yacintha de Jager

De week van de Psychiatrie, is de uitgelezen kans om dit boek eens flink onder de aandacht te brengen.. De openheid, en de oprechtheid waarmee Yacintha de Jager haar ervaring aan het papier toevertrouwt is een unicum. Eindelijk wordt de sluier op gelicht rondom depressie, Moon las het boek en was geraakt. Zij schrijft in haar recensie;

“Bedankt Yacintha, voor het kijkje in jouw leven, jouw strijd en jouw kracht, met respect heb ik dit boek gelezen, hopelijk gaan meer mensen dat doen want zoals jij het zelf al zegt. “Het is fijn dat mensen meeleven, maar jij bent de enige die voelt wat je voelt.” Hopelijk komt er meer begrip, met jouw verhalen heb jij in ieder geval een stap gezet.”

Lees hier de hele recensie van Moon over het boek….

Uitgelichte afbeelding recensie (1)

Wat moet je doen om kans te maken op dit Dagboek van een (anti)depressivo?

 

Heel veel succes .. Lieve leesgroet van Yacintha en het team van Mustreads or Not !!

De Lissabonbrieven – Gaby Rasters “Leesclub recensie van Jamie Lee Zonneveld”

De Lissabonbrieven – Gaby Rasters

Samenvatting:

lissabonMerijn reist zijn vriendin achterna naar Lissabon, maar dat loopt anders dan verwacht. Hij blijft alleen achter. Hij ontmoet de fadozangeres Carolina en dit is de start van nieuwe ontwikkelingen.

Merijn reist zijn vriendin Chantal achterna, die voor een paar dagen in Lissabon is. Zijn bezoek verloopt echter anders dan hij vooraf heeft bedacht. Hij blijft vertwijfeld achter in Lissabon. Op het dakterras van zijn hotel ziet hij aan de overkant van de weg een jonge vrouw op een balkon zitten. Hun ogen ontmoeten elkaar en dit is de start van verrassende maar soms ook dramatische ontwikkelingen in de levens van Merijn, Chantal en de Portugese Carolina.
Verwachtingen en dromen in weerwil van de realiteit. Gaby Rasters weet als geen ander te karakteriseren en te ontroeren.

Jamie Lee Zonneveld haar leeservaring:

De Lissabon Brieven was mijn eerste boek bij Gaby Rasters. Ze is me aanbevolen door mijn oma en ik moet haar bedanken want Gaby Rasters heeft een hele fijne schrijfstijl.

 Merijn vertrekt 3 dagen later dan zijn vriendin Chantal naar Lissabon. Na de reis eerst te hebben afgezegd vanwege werk heeft hij besloten haar te gaan verrassen. Maar degene die wordt verrast is en hij blijft verward achter in Lissabon. Hij checkt in bij een hotel en terwijl hij ’s avonds op het dakterras zit ziet hij aan de overkant een jonge vrouw op haar balkon zitten. Vanaf een afstand ontmoeten hun ogen elkaar en begint er een verwarrende reis met dramatische ontwikkeling in de levens van Merijn, Chantal en de Portugese Carolina.

 In dit verhaal word je meegenomen in het leven van Merijn, maar ook die van zijn vriendin Chantal en de Portugese Carolina. Hun levens komen voor zware beslissingen te staan. Dit boek is een verhaal over liefde, vriendschap, vertrouwen en jezelf vinden. Ook komen er tegenslagen en verdriet voor in het boek. De cover vind ik erg mooi bij het verhaal passen en ook de titel past echt bij het verhaal. De personages zijn geloofwaardig en komen tot leven tussen de pagina’s. Merijn, Chantal en Carolina groeien echt tijdens het verhaal. Wat mooi is om te lezen. Het verhaal is in een logische volgorde opgebouwd en zit goed in elkaar. Soms denk je te weten wat er gebeurd, maar het boek is alles behalve voorspelbaar. De fijne schrijfstijl zorgt ervoor dat het boek fijn leest.

 Dit was mijn eerste boek van Gaby Raster, maar zeker niet mijn laatste.

Lieve leesgroet van Jamie Lee Zonneveld

Koop bij bol.com

Help nu ben ik oma! -Flic Everett “een boekje met do’s en don’ts van het omaschap ;-)”

Help nu ben ik oma! – Flic Everett

“Een boekje met do’s en don’ts van het omaschap”

Samenvatting:

oma1

In Help, nu ben ik oma! geeft Flic Everett – die er zelf op de jonge leeftijd van 42 jaar achter kwam dat ze oma zou worden – tips en adviezen voor (aanstaande) oma’s.

Met de nodige humor vertelt de auteur alles wat je moet weten over het oma-zijn. Hoe ga je bijvoorbeeld om met al die moeders op het schoolplein en hoe lees je via Skype een verhaaltje voor het slapen gaan voor? En wat nou als je helemaal niet kunt breien?
De Nederlandse auteur Barbara van Beukering (bekend van “Kruip nooit achter een geranium’) schreef het voorwoord bij Help nu ben ik oma!

 

Mijn mening:

Super leuk dat mijn collega’s van Mustreads or Not dit boekje voor mij hebben aangevraagd. “Help, nu ben ik oma”

Ja begin juni 2019 hoop ik oma te worden en ja het was schrikken toen ik het hoorde. Altijd geroepen niet voor mijn 50ste hoor en nu ben ik 53 en voelde me nog steeds te jong om oma te worden. Maar net als dat je zwanger bent en je naar de fase van moeder worden toe groeit, zo is het dus ook met oma worden. Ik ben gaan haken en naaien en naar de 9maanden beurs geweest en ondertussen al aardig aan het oma idee gewent en toch ook wel heel trots en benieuwd hoe het zal zijn.

Het lijkt me leuk om als “omi” door het leven te gaan en wil zoveel mogelijk bij de kleine gaan kijken en natuurlijk oppassen, tot dat ik het boekje “Help nu ben ik oma!” in de bus vond. Toen moest ik toch wel even slikken.

Handboek voor de moderne oma. Nu denk ik zelf niet heel ouderwets te zijn, met 3x in de week sporten en zoveel hobby’s dat ik niet eens de tijd heb om alles te beoefenen. Mijn ambassadeurschap voor het kinderzwerfboek en …ach teveel om op te noemen. Dit boekje bracht me aan het twijfelen, ik dacht je wordt oma en klaar is kees maar niets is minder waar. Oma is een heel proces en ook één die consequenties met zich me brengt.

Natuurlijk zijn er aan beide zijden opa’s en oma’s (hopelijk)  en samen moeten zij de verantwoording nemen als het om hun kleinkind gaat, maar het opvoeden is aan de ouders. Je bent, als je geen ruzie wilt met de ouders, verplicht hun opvoedkundigheid niet in twijfel te trekken, je zal je toch echt moeten aanpassen, ook al ben je het soms met hun regels niet eens.

Dit boek neemt je mee in de eerste fases,  je hoort dat je oma wordt tot de vraag, Wat voor oma wil je eigenlijk zijn? en wat doe je als de kinderen wat ouder worden?

In het boekje staan stukjes tekst, die andere oma’s hebben verteld, soms hilarisch soms heel confronterend.

“Ik wilde niet jaloers zijn, maar Pam is de oma aan moeders  kant en zij woonde dichterbij.

Ik merkte dat ik bijhield hoeveel tijd ik doorbracht met mijn kleinzoon, en vervolgens

Vergeleek met haar bijna dagelijkse bezoekjes. Het was heel moeilijk om me niet buitengesloten te voelen”

Ann Harrison, 65

Ik denk dat dat inderdaad wel een dingetje is, ik merk dat ik meer betrokken ben bij de zwagerschap van mijn dochter dan dat haar schoonmoeder is, maar die heeft ook net van haar dochter een kleinkind gekregen, dus straks 2 kleinkinderen in een half jaar tijd. Mijn dochter vind dat ik aan de beurt ben voor alle echo’s en de  9mnd beurs, dat heeft haar schoonmoeder met haar dochter kunnen doen. Maar ik wil niet dat de andere oma jaloers wordt op mij natuurlijk.

Er staat in het boekje een lijstje met dingetjes die je kunt aanschaffen, wanneer de baby bij jou thuis komt als je moet oppassen, maar ook een lijstje van bemoeizuchtige dingen die nieuwe oma’s nooit mogen zeggen:

  • “Is ze daar niet te klein voor?”
  • “Je geeft toch wel borstvoeding”
  • “Zet de muziek niet zo hardm denk om zijn kleine oortjes!”

Ook enkele testjes staan er is, zo ook wat ben jij eigenlijk voor oma, een brave-, evenwichtige- of een rebelse oma 😉 Ben je een oma op afstand of een oma dichtbij en regels waar je je aan moet houden en regels waar je je niet aan hoeft te houden, maar wel moet bespreken met de ouders.

Ik heb genoten van dit boekje, maar ben na het lezen wel in gesprek gegaan met mijn dochter, wat verwacht ze van me en laat ze het me weten of ik niet teveel ben straks, want ja ik kom toch echt wel de eerste weken even iedere dag om het hoekje kijken en wil niet dat mijn schoonzoon zich verstopt achter de bank met de woorden “nee hè daar is je moeder weer.”

Heel hartelijk dank voor dit recensie exemplaar, nadat ik alles heb laten bezinken  heb ik de dingen die voor mij belangrijk waren eruit gefilterd en wacht nu met grote spanning op de tijd dat ik kan zeggen, Nu ben ik oma. Een heel leuk boekje voor als je oma wordt of al bent, maar ook leuk voor aanstaande ouders, zodat ook zij weten wat een impact opa en oma worden kan hebben op hun ouders en schoonouders.

Lieve leesgroet Caroline

Koop bij bol.com