Hebban ThrillerMagazine “Dit smaakt naar meer”

Hebban Thrillermagazine

“Een groot podium voor de Nederlandse, en Buitenlandse auteurs. Een allesomvattend magazine waar de thrillerliefhebber van begint te likkebaarden. Hopelijk volgen er nog meer van deze uitgebreide naslagwerken”

Samenvatting:

Ter gelegenheid van de vijfde editie van de populaire Nederlandse Thriller Tiendaagse op Hebban, stelt de Hebban Crew onder leiding van thrillerspecialisten 0b269b3320c78c42cd0899eec114151e.pngSander Verheijen en Soraya Vink een eenmalig magazine voor en door thrillerfans samen.

Thriller Magazine verschijnt rond 22 februari 2019 en telt maar liefst 144 full colour pagina’s vol spannende lees-, luister- en kijkinspiratie voor thrillerliefhebbers. In het magazine vind je onder andere interviews, dossiers, leestips, recensies en de handige thrillerkalender voor de eerste helft van 2019 (voor zowel boeken als tv-series). Met het overzicht van alle spannende Nederlandse en Vlaamse televisieseries van de laatste 25 jaar en een dossier over seriepersonages is deze voorlopig eenmalige editie van Thriller Magazine een echt bewaarnummer. 

Mijn ervaring

Wat een mooi formaat, dat is het eerste wat mij opvalt. Een magazine vol boekennieuws, ZO niet goed voor deze boekenfanaat, ik word er hebberig en enthousiast van. (Lees; ‘mijn Nog te Lezen lijst groeit en groeit en mijn boekenkast wordt te klein, een magazine vol tips en nieuw te verschijnen Mustreads!) Help..

Het eerst wat je op zal vallen, is de mooie strakke stijl, helemaal passend bij een thriller magazine, de kleuren zijn sober gehouden, grijs, zwart en rood voeren de boventoon. De stoere uitstraling heeft op mij persoonlijk een zeer positief effect, ik kan hier wel blij van worden. Hebban heeft veel mooi nieuws toegevoegd aan het magazine, sterke interviews “dossiers” met topauteurs, nieuw te verschijnen boeken waar je hart sneller van gaat kloppen, recensies en ook verhalen en columns van auteurs waar een thriller liefhebber enthousiast van wordt. Allemaal samen gegoten in een mooi, compact, handzaam magazine. Zeker met het oog op de Boekenweek, een prachtige leidraad voor je nieuwste aankopen, want hebberig word je er wel van. Niet alleen boeken komen aan bod, ook krijg je tips over misdaadseries en films, eigenlijk is overal aan gedacht, Nederlandse auteurs en Buitenlandse auteurs, de opkomst van de misdaadtelevisie in Nederland en Vlaanderen komt ruimschoots komen aanbod. Heerlijk, mijn lijstje is al weer aardig aangevuld, zowel op boeken front als bij de series vele heb ik meteen opgezocht

Naast de interviews en alle uitgebreide informatie heeft het Hebban team ook een aantal auteurs bereid gevonden om naar aanleiding van een foto een verhaal te schrijven van 1000 woorden, stuk voor stuk heerlijk om even in onder te dompelen, de creativiteit en inventiviteit van de auteurs wisten mij zeker te vermaken.

Dit naslagwerk zal ik nog vaker even terugpakken, vooral de series en de korte verhalen waren favoriet, veel tips neem ik mee naar mijn Nog Te Lezen lijst, helaas heeft Hebban niet nagedacht om tijd aan het prachtige magazine toe te voegen, want met al deze tips komt elke thriller liefhebber zeker tijd te kort.

Kortom het smaakt naar meer, is het echt eenmalig? Ik hoop van niet, dit mag wat mij betreft zeker tweemaal per jaar terug keren.

Lieve thrillergroet Moon Kager

Gyn & Ongyn – Erik Boss “Pure en oprechtte verhalen, van de werkvloer..”#Moon

Gyn & Ongyn – Erik Boss

“Verhalen van de werkvloer, welke niet altijd een roze wolk blijkt te zijn, puur en oprecht vertrouwd Erik Boss ze aan de lezer toe.”

  • Auteur: Erik Boss
  • Uitgever: Ambilicious Llp
  • Nederlands 
  • 1e druk 
  • 9789492551368 
  • oktober 2018 
  • Paperback 
  • 130 pagina’s

De achterflap

9200000099806032

Een gynaecoloog is dagelijks zeer intiem betrokken bij zowel het begin als het einde van het leven en alles wat daartussen zit. De veelzijdigheid van het vak maakt dat een gynaecoloog in vreemde, ontroerende, vrolijke, bizarre, 
zenuwslopende en intens verdrietige situaties terechtkomt. Deze verzameling waargebeurde verhalen uit de dagelijkse praktijk geeft op luchtige, maar ook indringende wijze met een lach en een traan een kijkje achter de schermen van het bijzondere leven van een gynaecoloog.

Mijn leeservaring

Wat het werk van een gynaecoloog eigenlijk inhoudt, daar kom je tijdens het lezen van Gyn & Ongyn wel achter. Erik Boss geeft je met zijn ervaringen op de werkvloer een kijkje in die wereld. Dat het niet alleen rozengeur en maneschijn en alleen maar kindjes ter wereld brengen blijkt, daar kom je al snel achter. Boss draagt op een open, eerlijk manier zijn ervaring aan de lezer over.

Erik Boss geeft je een reële blik op het werk van gynaecoloog, met de rauwe pure randjes welke er ook bij horen. Maar ook vergeet Erik de humor niet, want natuurlijk komt er naast de blijdschap, en verdriet ook veel humor naar voren. Het boekje leest heerlijk ontspannend, en je raakt helemaal in de flow het kost je totaal geen moeite om geboeid te blijven, je proeft de onmacht en de emoties van Boss, maar ook krijg je regelmatig een glimlach op je gezicht tijdens het lezen.

Sommige situaties zullen nu eenmaal nooit wennen, hoe lang je in dit vak werkt.”

Respect voor de manier waarop Boss deze verhalen heeft opgemaakt, met respect voor de cliënten en zijn collega`s, bedankt dat ik een kijkje mocht nemen in de voor mij niet geheel onbekende wereld, maar toch heeft dit voor mij ook mijn ogen geopend. Deze verhalen smaken naar meer, wat mij betreft mag Erik Boss nog veel van zijn verhalen aan het papier toe vertrouwen, Gyn & Ongyn een boekje met humor en emotie, eerlijk en oprecht zijn de verhalen van de werkvloer opgesteld, heel fijn leesvoer om even helemaal onder te duiken in de wereld van de gynaecologie’ De 21 korte, vlotlezende verhalen smaken naar meer.

Lieve Leesgroet Moon Kager

Koop bij bol.com
photovisi-download (76)

De Lissabonbrieven – Gaby Rasters #leesclub Ineke Alings

De Lissabonbrieven – Gaby Rasters

Samenvatting:

lissabonMerijn reist zijn vriendin achterna naar Lissabon, maar dat loopt anders dan verwacht. Hij blijft alleen achter. Hij ontmoet de fadozangeres Carolina en dit is de start van nieuwe ontwikkelingen.

Merijn reist zijn vriendin Chantal achterna, die voor een paar dagen in Lissabon is. Zijn bezoek verloopt echter anders dan hij vooraf heeft bedacht. Hij blijft vertwijfeld achter in Lissabon. Op het dakterras van zijn hotel ziet hij aan de overkant van de weg een jonge vrouw op een balkon zitten. Hun ogen ontmoeten elkaar en dit is de start van verrassende maar soms ook dramatische ontwikkelingen in de levens van Merijn, Chantal en de Portugese Carolina.
Verwachtingen en dromen in weerwil van de realiteit. Gaby Rasters weet als geen ander te karakteriseren en te ontroeren.

Mijn leeservaring:

Merijn heeft al enige tijd een relatie met Chantal, toen ze er samen er een keer op uit wilden gaan naar Lissabon. Maar door de gebruikelijke hectiek op zijn werk, een belangrijke pitch, kon Merijn niet mee naar Lissabon. Chantal besluit wel te gaan. Na 2 dagen mist hij haar al en wordt rusteloos. Hij besluit haar achterna te reizen. Hij voelde dat zijn beslissing om niet mee te gaan een verkeerde was. Hij boekt een vlucht en wil haar op haar hotelkamer verrassen.

Maar vanaf het moment dat Chantal de deur van haar hotelkamer open doet verandert zijn hele leven. Alles, maar dan ook alles loopt heel anders.

Merijn ‘ontmoet’ de Portugese Carolina. Dit is mede een start van allerlei ontwikkelingen in het leven van Merijn, Chantal en Carolina. Alledrie komen ze voor moeilijke en belangrijke beslissingen te staan. Tot tranen toe geroerd en veel emoties komen voorbij. Soms dacht ik het einde in te kunnen schatten, maar dan liep het toch weer anders. Tot bijna de laatste pagina

Gaby Rasters neemt je helemaal mee in een actueel thema en beschrijft dat erg mooi.

Ik kende de boeken van haar niet, maar dit boek smaakt naar meer. Ik geef het boek 4,5 sterren. Ik zeg dan ook; ga het lezen.

Er komen ook een paar mooie woorden/zinnen, die in je in de context van het verhaal moet zien, voor zoals bijvoorbeeld:

Pag. 150: eerlijk gezegd, Merijn, het was alsof ik eerste rang zat bij een van de mooiste musicals of opera’s.

Pag. 170: die autoreis is een synoniem aan ons leven. We stappen in en we denken dat iedereen die bij ons mee instapt, altijd bij ons blijft.

Pag. 216: de dromenvanger die boven het bedje van Jaron hangt en hoe die daar komt. Een cadeautje van de donor aan Chantal. Nu dat kwam even binnen bij mij op dat moment.

Pag. 262: Je bent mijn Lissabon!

Ik vond het soms lastig om het boek weg te leggen en te stoppen met lezen, het bleef boeien. Ik heb wat meer gekeken naar de recensies van haar andere boeken en zou graag het boek ‘Nooit meer bang’ willen lezen.

Lieve leesgroet Ineke Alings

Koop bij bol.com

Vogelkinderen – Mark Boode “Genoten van dit Originele verhaal !”#Elsa

‘Vogelkinderen’ – Mark Boode

“Ik heb genoten van dit originele, eutopische verhaal.” 

  • Auteur: Mark Boode
  • Uitgever: Mark Boode Publicaties i.s.m. De Vrije Uitgevers
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789082418910
  • maart 2010
  • 280 pagina’s

Achterflap

9200000093051287De wereld van Aqila en Dayo is groen en vreedzaam. Dieren hebben een stem. Geluk staat voorop. De nieuwe mensen hebben vleugels. Ze kunnen vliegen en praten met dieren. Ze noemen zichzelf: Vogelkinderen.

Aqila is een vogelmeisje. Haar moeder is de hoogste bestuurder. Haar vader heeft ze nooit gekend. Gewone mensen zijn er ook nog. Zij mogen niet meer mee beslissen.  Dayo is een gewone jongen. Zonder vleugels. Dayo is gek op Aqila, maar hij weet dat zij later een vogeljongen zal kiezen. Als Aqila’s moeder in het niets verdwijnt, breekt een opstand uit. Dayo en Aqila volgen een spoor de bergen in. Twee verliefde tieners proberen een perfecte wereld te redden van de ondergang.

Mijn leeservaring

Toen ik gevraagd werd om de jongerenroman ‘Vogelkinderen’ te recenseren was algauw mijn interesse gewekt doordat het zich afspeelt in een groene toekomst. Een toekomst die, als het aan mij ligt, wij allemaal zouden moeten ambiëren gezien de huidige staat van het milieu en de wereldmaatschappij. Ik was vooraf dan ook erg benieuwd hoe deze groene toekomst zich liet beschrijven in dit verhaal van Mark Boode.

Laat ik allereerst beginnen met dat ik de cover bijzonder aantrekkelijk eruit vind zien. Dit gevoel ontstaat bij mij door het gebruikte kleurenpalet, de bergen op de achtergrond en de donkere silhouetten van jongeren en dieren op de voorgrond. Het is een complimenteus geheel wat nieuwsgierigheid wekt naar het inhoudelijke verhaal.

De vormgeving binnenin het boek vertoont helder bij elk hoofdstuk over wie je leest en geeft zo nu en dan ook wat extra’s om te bekijken behalve de letters op zich, wat zeker het leesplezier verhoogt. De bewoording die Mark Boode gebruikt is toegankelijk voor de beoogde jongerendoelgroep en de gehele schrijfstijl is ook prettig lezend voor het wat oudere lezerspubliek. Ook past het goed bij de leeftijd van de hoofdpersonages in het boek en hun omstanders.

Het is een bijzonder verhaal met diverse facetten die zorgen voor een avontuurlijke, romantisch en fantasierijk geheel. Er komen heel wat emoties bij de karakters voorbij, waarvan ik vermoed dat jongeren er zich in zullen herkennen. Soms ging het verhaal naar mijn smaak ietwat vluchtig aan een heftige gebeurtenis voorbij maar het werd tegen het einde zeker wel goed afgesloten waardoor het alsnog logisch leek hoe er gehandeld werd. Wat ik tevens een pluspunt vond is dat de omgeving op zo’n manier beschreven is dat je het je in kan beelden en visueel kan maken in gedachte. Het genre dat er nu aanhangt is een jongerenroman maar ik zou het ook zeker scharen onder Young Adult Fantasy, onder andere door de nieuwe mensensoort Vogelkinderen.

Lieve leesgroet Elsa Bakker

Koop bij bol.com

DNA – Yrsa Sigurdardottir “DNA is wel een echte dikke Mustread!” #Carla

 DNA – Yrsa Sigurdardottir

Yrsa Sigurdardottir is een veelvuldig bekroonde IJslandse bestsellerauteur: volgens mij is dit helemaal terecht. Wat een goed boek is dit! En Ohh, wat blijkt? In mei komt deel twee al uit van deze thrillerserie, is dat even boffen?

  • Auteur: Yrsa Sigurdardottir
  • Uitgever: Cargo
  • Nederlands 
  • 1e druk januari 2019
  • 9789403107004
  • Paperback
  • 477 pagina’s

 Inhoud:

download (11)Een zevenjarig meisje is getuige van de gruwelijke moord op haar moeder. Niet dat ze veel heeft gezien, ze lag namelijk onder het bed van haar moeder terwijl haar moeder vermoord werd. Toch heeft ze wel iets gezien en gehoord van belang kan zijn. Niet veel later wordt er op een soortgelijke manier een tweede vrouw ter dood gebracht. Tussen de twee slachtoffers lijken geen verbanden te bestaan. Zou de moordenaar zo maar iemand als slachtoffer kiezen?                                                                                                   Commissaris Huldur moet, min of meer met tegenzin, de leiding nemen over deze zaken. Dit moet lukken anders kan hij zijn carrière wel gedag zeggen. Als hij ook nog moet samenwerken met psychologe Fryja, die hij eerder ontmoet heeft onder omstandigheden waar ze beiden liever niet aan herinnerd worden, wordt het er voor Huldur niet gemakkelijker op!                                                                                        Radioamateur Karl ontvangt gecodeerde berichten die hij uiteindelijk ontcijfert. Als blijkt dat hiermee de slachtoffers met elkaar in verband kunnen worden gebracht en hij hiermee naar de politie gaat, is er niemand die hem geloofd. Karl brengt zichzelf en de weinige vrienden die hij heeft in gevaar maar heeft wel, ongewild, veel invloed op het onderzoek. Invloed die zich tegen hem keert. Is Karl de dader?

Carla haar Leeservaring

Ten eerste: wat een bijzondere cover heeft dit boek! Vreemd lijkt het…. maar echt passend bij het verhaal!

Compleet onbevangen begon ik te lezen in dit boek. Ik kende de schrijfster nog niet en had expres niet meer dan de achterflap van dit boek gelezen. Het verhaal pakte me meteen; het voorwoord (is het eigenlijk geen proloog?) begon over drie kinderen die geadopteerd zouden worden. Twee jongens en een meisje. Nu hebben wij zelf twee jongens en een meisje geadopteerd, dus het eerste wat ik dacht natuurlijk: waar gaat dit heen in deze thriller. Nu het duurde best lang voordat het tot een antwoord kwam, maar het antwoord kwam en het verklaarde veel! Een aantal personages werden erg goed neergezet! Bij Huldur voelde je gewoon de druk die op zijn schouders drukte om het onderzoek tot een goed einde te brengen en zijn ongemakkelijke houding ten opzichte van twee andere personages. Ook Margret was goed neergezet, je kon haar pijn bijna voelen. Niets werd afgeraffeld in het verhaal. Soms vond ik de beschrijvingen wel wat te gedetailleerd. Toch las ik er met grote vaart doorheen, temeer omdat ik heel graag wilde weten hoe het allemaal in elkaar stak! De thriller is goed opgebouwd en vind ik zeer origineel, alleen al door de manier hoe de moorden worden gepleegd. Maar gruwel, hoe verzint de schrijfster dit?  Het uiteindelijke plot komt laat in het verhaal en is zeer verrassend! Allemaal dikke plussen! Een klein minpuntje is dat er een aantal fouten in het boek stonden, volgens mij vertaalfouten. Heel vervelend, maar het boek is dermate goed dat ik het maar op de koop toe nam.

Want DNA is een echte dikke Mustread!

Lieve leesgroet, Carla Kooijman     

                                                                                                                                                

Koop bij bol.com

M.P.O. Books – Gedragen Haat “Waar haat al niet toe kan leiden” #Caro

M.P.O. Books – Gedragen Haat

“Waar haat al niet toe kan leiden”

  • Uitgever: E-Pulp Publishers
  • Nederlands
  • 4e druk
  • 9789492715357
  • oktober 2018
  • Paperback
  • 256 pagina’s

Samenvatting:

gedragen haat

Wat begint als een brute ontvoering op de parkeerplaats van een supermarkt in Doorn, mondt uit in een duizelingwekkende jacht op de ontvoerder zelf. Rechercheur Bram Petersen van district Heuvelrug krijgt opdracht om in alle stilte het onderzoek te leiden. Het spoor loopt al snel naar Wijk bij Duurstede. Maar Petersen is beperkt in zijn mogelijkheden om in te grijpen, uit angst dat de jongeman die ontvoerd is gevaar loopt. Tegelijkertijd verlopen de zaken in zijn rechercheteam niet allemaal meer zo soepel als voorheen. De belangrijkste oorzaken zijn John van Keeken, die rigoureuzer wil optreden, en de relatieproblemen van Ronald Bloem, de vaste assistent van Petersen.
De pers over Gedragen haat
”De lezers hebben alle reden om de auteur te bedanken, want dit is een keurige thriller over het inmiddels bekende politieteam van bureau Heuvelrug” – De Detective en Thrillergids
”De plot kan menig aanwakkerende wind en zelfs storm doorstaan” – De Gelderlander

Mijn mening:

Via de auteur zelf kreeg ik dit boek in handen en het lag al even op de stapel. Ik ben een boek aan het lezen waar ik maar niet doorheen kom dus pakte ik deze op, om mijn lees zin weer op te beuren. Wat een heerlijk verhaal, de zondag was grauw en nat buiten en in één ruk heb ik het boek uit gelezen. Ik hou van misdaadromans en zeker als het plot zoveel twisten bevat en dan ook nog eens zo totaal anders afloopt dan ik had verwacht.

Het bleek al het derde boek uit de serie over de Veenendaalse recherche te zijn, maar dat was totaal niet erg. Je zit zo in de personages. Het enige waar ik me soms aan stoorde, was dat er soms wat teveel werd uitgeweid over straten en rivieren die in de betreffende plaats voorkomen, wat mij dan een beetje liet afdwalen, maar gelukkig werd het verhaal dan weer gauw opgepakt. Soms is het nodig om iets te verduidelijken maar soms is het gewoon overbodig in een verhaal.

Een ontvoerde jongeman, Floris Van der Zwan, uit een rijk gezin is de spil van het verhaal. Verschillende verhaallijnen en personages die allemaal naar hem wijzen. Wie de man ontvoerd heeft is al gauw duidelijk, maar vooral het waarom staat centraal. En dan de afloop van de ontvoering.  Geheimen en intriges komen aan het licht en soms denk je wat hebben die daar nu mee te maken, maar een paar hoofdstukken verder kom je er dan achter.

Hij trapte de ander in de maag en zwaaide nogmaals met de stroomstok vervaarlijk dicht langs het gezicht van zijn slachtoffer. Dit was geen kinderspel en dat diende Floris goed te beseffen. Hij trok de tape zo ruw weg dat dat Floris’ onderlip openscheurde. Bloed welde op en droop dik en kleverig over de kin, en van de kin op zijn jas.

Het hoofdbureau heeft het zwaar met alle verdenkingen  en zoektochten naar verdachten en als er dan agenten zijn die er met hun gedachten niet helemaal bij zijn door privé situaties, is het voor rechercheur Bram Petersen een hele klus om iedereen tot het uiterste te triggeren en te motiveren.

Wat ik erg leuk vond is dat het boek dus herschreven is en het jaartal 2006 gewoon is gebleven. Wijk bij Duurstede is de achtergrond van deze misdaadroman. Wijken in deze vestingstad die toen verpauperd waren en in deze tijd al zijn opgeknapt, zijn zo gelaten in het verhaal, dus lees je het boek en kom je in de straten waar het over gaat, zal je de omgeving anders aantreffen waarschijnlijk. Wanneer de plot in zicht komt en er vele personages volgen, weet je niet meer wie er nu echt mee te maken hebben, je weet alleen dat het een groter netwerk is dan je kan vermoeden en je kunt bijna niemand weg strepen van de verdachten lijst.

Voor mij was dit een heerlijke misdaadroman en ik ben heel benieuwd naar de andere twee delen over deze  Veenendaalse recherche.

Marco heeft een heerlijke meeslepende schrijfstijl,  hij neemt je mee in spannende misdaad verhalen met een plot wat mij en de personages in het boek niet gelukkig maakte, maar geweldig in elkaar stak.

Lieve leesgroet Caroline

 Koop bij bol.com

Vaarwel – Jesper Stein ” Deze auteur heeft mijn volledige aandacht, hier wil ik meer van lezen” #Moon

Vaarwel – Jesper Stein

“Jesper Stein, een meesterlijke auteur die de lezer het verhaal inzuigt, zijn beeldende schrijfstijl neemt bezit van je en laat je pas los na de laatste punt in Vaarwel.”

De achterflap

9200000095605064.jpgCommissaris Axel Steen krijgt op een dag het telefoontje waarop hij al jaren wacht.DNA-sporen uit een nieuwe verkrachtingszaak komen overeen met die van een oude, onopgeloste zaak. Vier jaar eerder werd een vrouw vermoord. Axel Steen leidde dit onderzoek, waarbij hij zeer betrokken was en zichzelf steeds slechter onder controle had.
Uiteindelijk kostte deze zaak hem zijn huwelijk. Terwijl de politieleiding zich concentreert op afrekeningen tussen bendeleden en de strijd tegen terrorisme, duikt Axel Steen in stapels vergelijkbare verkrachtingszaken. Al snel vindt hij een link naar een extreem gewelddadige dader die het tot dan toe gelukt is om onder de radar te blijven.
Axel Steen komt steeds dichterbij, maar de zaak blijkt ingewikkelder te zijn dan gedacht.

Mijn leeservaring

De Deense journalist en juridisch misdaadverslaggever, Jesper Stein, schreef in 2008 zijn eerste autobiografie, in 2012 is hij gestart met de serie over Axel Steen. Vaarwel is het vierde boek in deze serie over de eigenzinnige, en zeer gedreven hoofdinspecteur.

Wanneer er enig uitzicht is op een aanknopingspunt tussen een nieuwe zaak en de zaak waarbij Marie Schmidt vier jaar geleden bij om het leven kwam, vervalt Axel Steen al snel in zijn obsessieve drang om achter de waarheid te komen. Hij bijt zich helemaal vast in de zaak en dreigt zichzelf daarbij te verliezen.

Lukt het hem deze keer wel om de dader van de Merel-zaak in te rekenen?

Een trekkend proloog zet de lezer meteen op scherp, je wordt meegezogen terug in de tijd, naar 2004 waar het levenloze lichaam van Marie Schmidt gevonden wordt. Dit begin, trekt je niet alleen het boek in maar geeft de lezer ook een zeer goed beeld van de hoofdkarakter Axel Steen. Gedreven, vasthoudend en eigenzinnig.

Wat mij op valt wanneer ik start in Vaarwel? De prachtig beeldend beschreven zinnen. De woorden zijn bijna tastbaar, de omgeving verschijnt als vanzelf op je netvlies. Jesper Stein beschrijft het als of je mee wandelt in het boek. Het boek leest niet heel vlot, er gebeurt zoveel in de zinnen dat je a, niets wilt missen en b, je gewoon zoveel details binnen krijgt dat je dit even moet verwerken. Het is echt genieten

Bronstig Bellevue, cabrio`s met jeugd uit Hellerup die op de Strandvejen raceten tegen blingblingauto`s met donkere jongeren, de geur van geroosterde worstjes, barbecuemarinade en wegwerpbarbecues op het strand, zwaluwen en vleermuizen, schreeuwende en zingende tieners in de ijle nachtlucht en duisternis die eerder diepblauw en doorzichtig dan zwart was. Het was nog steeds ruim twintig graden en de lucht stond stil.”

Vaarwel is deel vier in deze serie, maar ze zijn goed los van elkaar te lezen. Het was mijn eerste kennismaking met Stein en ik miste geen informatie uit eerdere delen, wel ben ik getriggerd want het smaakt naar meer. De zinnen zijn zo mooi gedetailleerd geschreven, Stein lijkt te kunnen schrijven als een liedjesschrijver, zo tastbaar, zo vol emoties en beelden. Hier ben ik diep van onder de indruk. Axel Steen krijgt het zwaar te verduren in Vaarwel, op werkgebied maar zeker in zijn privé situatie heeft Axel het niet gemakkelijk, deze intrigerende karakter maakt mij nieuwsgierig, Axel Steen zou een heel goede hoofdpersonage zijn in een gelijknamige serie, mede door de schrijfstijl van Stein is dit een prachtig script voor een serie of verfilming. Niet alleen de personages zijn van hoogstaand niveau, ook de verhaallijn laat je niet los, net als Axel Steen heb je als lezer de neiging om alles op alles te zetten om de dader te ontmaskeren, dit boek gaat onder je huid zitten.

Deze auteur heeft mijn volledige aandacht, hier wil ik meer van lezen.

Lieve leesgroet Moon Kager

 Koop bij bol.com

Birdylove – Sandra Ringoot #Elsa

Birdylove – Sandra Ringoot

“Tijdens het lezen voelde het boek voor mij aan als een enigszins ouderwetse Chicklit.”

  • Auteur: Sandra Ringoot
  • Uitgever: Brave New Books
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789402180862
  • Oktober 2018
  • 246 pagina’s

Achterflap

9200000099657477Als een reisfolder bij drie depressieve vrouwen in de brievenbus valt, wordt dit de aanleiding van een meeslepend verhaal dat je meeneemt naar Australië. Tessa heeft de laatste tijd een negatieve verstandhouding met haar beroep als onderwijzeres; ze dreigt af te stevenen op een burn-out. Zal deze reis haar ziel kunnen helen?

In Eva’s huwelijk dreigen breuken te komen; Harry en zij raken meer en meer van elkaar vervreemd. Zal deze sabbatperiode haar huwelijk kunnen redden?

Hilde is het beu om single te zijn en verlangt naar een vaste partner want haar biologische klok tikt onverstoorbaar verder. Wanneer ze haar blik op de knappe surf boy Kyle laat vallen en ze stapelverliefd wordt, dan laait de passie hoog op. Maar is hij wel die lieve “Birdylove’ voor wie hij zich uitgeeft, of draagt hij duistere geheimen met zich mee?

Mijn leeservaring

Enige tijd geleden vroeg Sandra Ringoot mij om haar boek te lezen en te recenseren. De cover van dit boek had ik al eens eerder online voorbij zien komen en aan de hand daarvan intrigeerde het mij. De cover oogt mysterieus en tegelijkertijd is er veel op te zien, wat doet vermoeden dat het een bijzonder verhaal inhoudt.

Eenmaal van start gegaan met lezen voelde het boek voor mij aan als een enigszins ouderwetse Chicklit. De schrijfstijl van Sandra bevat hier en daar Vlaamse bewoording, wat geen enorm storende factor is. Tevens zijn de zinnen kort, bondig en gemakkelijk te lezen. De hoofdpersonages leer je oppervlakkig kennen naarmate het verhaal voortkabbelt. Ik kon mij als lezer zijnde moeilijk aan hen binden en leefde daardoor nauwelijks met hen mee. Het geheel doet wat kneuterig aan, heeft weinig diepgang en bevat geen spanningsopbouw. Min of meer uit het niets lijkt het een andere wending te nemen en even zo plotseling is het over. Voor mij kwamen de gebeurtenissen tegen het eind niet logisch over, ik miste een uitdagende, puzzelende weg er naartoe. Voor de veelvuldig lezende geest is dit geen uitdagend verhaal met grootste diepgang. Meer, helaas, een vluggertje tussendoor die naderhand snel uit het geheugen verdwijnt.

Ik vind het altijd vervelend om te moeten beschrijven dat een verhaal niet bij mij past en waarom. Vooral omdat ik weet hoe veel tijd en energie er in het schrijven van een boek gaat zitten. Toch denk ik dat er met het nodige redactie werk er wel degelijk meer uit ‘Birdylove’ te halen valt of wellicht voor een nieuw, volgend verhaal waardoor er een sterker manuscript ontstaat. Bovendien sta ik ervoor om altijd door te gaan met schrijven, de gegeven commentaren te gebruiken om je schrijverskunsten te verbeteren en uit te breiden. Laat je vooral niet door mijn mening ontmoedigen, ik ben tenslotte ook maar een mens met een geheel eigen smaak net als ieder ander.

Lieve leesgroet Elsa Bakker

Koop bij bol.com

Wat speelt er ondertussen in de leesclub van De Lissabonbrieven?

Wat speelt er ondertussen in de leesclub van De Lissabonbrieven?

De leesclub gaat erg snel deze keer.

De lezers zijn zeer positief en kunnen het boek bijna niet weg leggen, zelfs zijn er al lezers die het boek uit hebben 😉

Vanaf 26 februari kwamen de boeken bij de lezers binnen en mochten ze natuurlijk meteen starten. De deelnemers zijn  Marijo Bakker, Ineke Alings, Sophia Amez Grootjans, Joke Zwier en Jamie Lee Zonneveld.

Als eerste wilde we natuurlijk weten wat de dames van de cover vonden?lissabon

 

  • Cover past perfect bij Lissabon
  • Mooie zonnige cover, ik word er vrolijk van
  • De cover spreekt me aan, echt Lissabon
  • Ik zou me zo in Lissabon kunnen wanen
  • De cover vind ik echt bij Lissabon passen

Nou dat was duidelijk……

Wanneer je ongeveer bij blz 50 bent, stel ik je de vraag, boeit het verhaal, heb je zin om door te lezen, of moet je je er echt toe zetten, is het beginstuk te langdradig?

  • het boeit mij wel. Kon het niet laten, maar stiekem op de laatste blz gekeken. Leest lekker vlot en ontspannend
  • Het is wel een ander boek dan dat ik gewend ben. Aan de ene kant voelt het wat soft maar ook voel ik warmte en liefde in het boek. Kinkt dit erg zweverig. Ik ben heel benieuwd en wil heel graag verder lezen.
  • Vooralsnog ben ik geboeid. Het verhaal kan alle kanten op. Dus ik kan niet wachten zometeen in de trein naar huis lekker verder te lezen
  •  wil heel graag doorlezen. Mooi verhaal, ben benieuwd naar de verdere ontwikkelingen.

Sprak de titel jullie aan, of had je zelf een andere gekozen, laat het weten?

  • In eerste instantie dacht ik, vreemde naam. Nu ik het boek lees vind ik hem zeer titeltoepasselijk
  • De titel past goed bij het verhaal en gaandeweg kom je achter de betekenis
  • de titel goed bij datgene wat ik heb gelezen. Maar dat werd mij pas later in het boek duidelijk.
  • Ik lees hierboven dat de naam duidelijk zal worden. Op zichzelf staand ook een prima titel.

 

Hoe vond je de opbouw van het verhaal? Vinden de puzzelstukjes duidelijk hun weg naar het plot of waren er teveel puzzelstukjes in dit verhaal?

puzzel

  • Ik vind het een goede opbouw van het verhaal, zonder op de detail in te treden. Gaandeweg  wordt duidelijk hoe belangrijk het verleden en heden is om goed te kunnen functioneren. De puzzelstukjes vallen echt op hun plaats. Het is een verhaal met niet alleen liefde, maar ook diepgang.
  • Het enige wat ik er over kwijt wil. Gaby Rasters wat een ontzettend mooi en indrukwekkend boek. Kippenvel
  •  Langzamerhand vallen de puzzelstukjes ook voor mij in elkaar. Meer zeg ik er nu even niet over. Boek leest erg fijn.
  •  Het boek loopt naadloos in elkaar over. Een prachtige opbouw. Geweldig.
  • Boek uit, ik moet het even laten bezinken. Gaby Rasters een geweldig boek, wat een verhaallijn!
  • Ik heb De Lissabonbrieven uit, zindert na

Gaat dus goed in de leesclub, iedereen reageert leuk en opbouwend. En zijn nog een paar dames aan het lezen, dus we wachten rustig hun antwoorden af en nu natuurlijk wachten op de eerste recensies die binnen gaan komen.

Lieve leesgroet Caroline

Een interview, anders dan anders, met Marelle Boersma en haar Jan

Een interview, anders dan anders, met Marelle Boersma en haar Jan

Op Valentijsdag werd de tweede “Ik Vertrek” thriller van Marelle Boersma gelanceerd en op zaterdag startte Marelle Boersma met haar promotietour door Nederland. De eerste dag van de tour kwam ze op het mooie Goeree Overflakkee en wel in Middelharnis bij boekhandel Dekker & van Esbroek. Daar stond een tafel klaar met een hele serie boeken van Marelle en natuurlijk de twee delen van de  “Ik Vertrek” serie.

 

Marelle was met manlief Jan gekomen, die haar overal trouw naartoe rijdt en hij zette een  prachtige banner neer buiten, zodat de mensen wisten, hier moeten we zijn. Gezellig was het zeker, met leuke praatjes over boeken en over ik vertrek en de klanten die het boek kochten wilden natuurlijk  allemaal een handtekening.

Na afloop gingen Marelle, Jan en ik naar een leuk tentje, want ik mocht een interview houden. Onder het genot van  koffie en een overheerlijke appeltaartpunt met slagroom, koffieleek het mij slim om het interview op te nemen en thuis uit te werken, maar wat een werk, ruim een uur kletsten we over boeken, Portugal en over het Ik Vertrek van Jan en Marelle. Super gezellig was het en had ik al het idee Jan te kennen door de aanwezigheid bij boekpresentaties en de ambassadeursmails van Marelle, nu heb ik hem in het echt leren kennen, en wel als een geweldig, lieve, attente man, volgens Marelle een lot uit de loterij 😉

marelle 8

Het interview:

  • blauw zijn mijn vragen
  • zwart Marelle aan het woord
  • Groen is Jan aan het woord

 

Hoeveel delen mogen we nog verwachten van de “Ik Vertrek“ serie?

Voorlopig heeft Marelle nog genoeg inspiratie bronnen. Ze is al bezig met Ik Vertrek naar Cornwall en in gedachten naar Sant Tropez, Curaçao, en een Grieks eiland en ga zo maar door, dus voorlopig nog genoeg voer voor deze serie. Alle boeken moeten wel iets anders als insteek hebben. Het moet niet een concept zijn dat je alleen de hoofpersonages en de plaats moet veranderen en dus al klaar bent. Nee, ieder boek moet uniek zijn.

Nu ben ik dus bezig met Cornwall een prachtige streek met kliffen (kan van alles gebeuren) en  heeft mysteries. Er  zijn allerlei andere verhalen over Cornwall, de Moors van Cornwall (de moerasgebieden) en de kliffen, ook is Cornwall het gebied van steencirkels, veeg mij maar op. Ik vind dat heerlijk. Ik wilde echt iets anders, ik heb nu Chateau met olijfolie en lavendel, Sicilië met de maffia en chocolade  en nu wil ik iets heel anders maar wel het typische van die verschillende culturen naar voren brengen. Iets typisch van Cornwall, dat vind ik leuk om te schrijven. Om het land echt te kunnen typeren, moet je er naar toe, dat is echt heel naar (hihi 😉 ). Maar dat vind Jan ook zo leuk aan deze serie er zijn nog heel veel meer ideeën. En als het op is dan vraag ik misschien wel aan Jan,  waar wil je heen op vakantie?  en dan schrijf ik daar over. Ilse (lees uitgeverij De Crime Company) had het over Curaçao en dat vond Jan wel erg leuk, maar is ook wel erg duur haha

Wanneer je schrijft over een streek of over een land hoe doe je je research? Je gaat er heen dat heb je al verteld, maar daarna?  

Ik begin al eerder om mezelf inspiratie te geven, ik begin met schrijven zo’n 20 of 30 duizend woorden. Daarna ga ik erheen. Dan  weet ik waar ik heel gericht research naar moet doen. Ik ben dus al begonnen met schrijven en ga dan de diepte in. Op internet vind je de info, maar de sfeer, kleuren, de geuren en wat de streek typeert, de smalle straatjes, die vind je daar.

Kun je eigenlijk leven van het schrijven.

Ja, ik leef nu van het schrijven. Ik geef natuurlijk ook schrijftrainingen. Voor de meeste schrijvers is leven van het schrijven het summum. Het was mijn droom om dat ooit te kunnen doen.

portugal-schrijven.jpg

Na hoeveel boeken was dat ongeveer?

Ik heb pas in 2015 ontslag genomen, daarvoor heb ik er altijd naast gewerkt. Ik heb een sabbatical genomen, hoe het voelt me terug te trekken in mijn kamertje en ik was zo gelukkig, dit wilde ik gewoon blijven doen. Ik heb een plan gemaakt, hoe zou ik het gaan doen, hoeveel verdien ik en dan hoe ga ik dat aanpakken, ik had ook nog twee studerende jongens. Jan brak in, dat zat niet in het plan. Jan werkte ook en heeft ook ontslag genomen. Het is dat Jan mij ontvoerde.  Jan; “ik had ook genoeg gedaan. Samen hebben we een goed bestaan.” 

Het is niet belangrijk om heel rijk te zijn, als je kunt doen waar je blij van wordt en je hebt genoeg om van te leven, wat moet je dan met meer geld, je kunt wel blijven werken en werken!! Dit is leven van je dromen. Jan zijn droom om naar Portugal te gaan en mijn droom om te leven van het schrijven.  Ik snap dat ik heel gezegend en bevoorrecht ben.

Het duurde vijf jaar voor het eerste boek uit kwam, daar heb ik  heel hard voor gewerkt. Dat was in 2005 toen kwam mijn eerste boek pas uit en daarvoor had ik natuurlijk al veel promotie gemaakt, marketing gedaan , mezelf neerzetten, korte verhalen en collums schrijven en dat alles om mijn droom uit te laten komen.  De droom om een hele dag de tijd te hebben om een boek te kunnen schrijven en dat kwam pas 10 jaar daarna. Op een gegeven moment is het gewoon doen.

Waarom wilde je naar Portugal Jan?

Het is een mooi land met leuke mensen, die vreselijk aardig en behulpzaam zijn en natuurlijk trok het klimaat aan. Spanje, Portugal,wat is het verschil? Portugal is heel anders heel veel aardiger dan Spanje. Spanje is wat chovinistisch.  Portugal is kom maar en delen. Ik had die droom al 20 jaar. Kids waren net zo’n beetje uitgevlogen en toen kwam Marelle en die zei: ik ga mee.

Wat vonden jullie ervan om je ouders en kinderen achter te laten?

Verschrikkelijk, om onze ouders achter te laten, het is 3 uur vliegen,  maar als je je hele leven op de rem blijft staan , dan er is altijf wel iets, kinderen te klein, kinderen gaan naar de middelbare school en krijgen vriendjes,  kinderen krijgen kinderen,  je wordt grootouders,  je ouders worden ouder, er is altijd wel wat. Ik mis ze als ik weet niet wat, maar er is telefoon en we kunnen skypen. We komen zeker 3, 4 of soms wel 5x per jaar naar Nederland. Het mooiste is sinds wij in Portugal zitten komen de kinderen een weekje naar ons. Nu is het niet meer van, mam we komen eten en daarna gaan ze weg naar sporten of vrienden, maar ze blijven een hele week, dus we kunnen praten, dat is quality time. Je gaat veel meer de diepte in, dat komt natuurlijk ook wel omdat ze wat ouder worden. Mijn moeder is wel in Portugal geweest, maar mijn vader en Jan zijn moeder jammer genoeg niet. Wel fijn dat mijn moeder er is geweest, ze weet nu waar we het over hebben. Mijn moeder zegt nu: Ik geef je groot gelijk, je leeft veel gezonder.  Ze vond dat ik altijd veel te druk was, een alleen staand moeder,  boeken schrijven,  werken en trainingen geven,  je doet veel te veel en dan is stress de grote ziekte maker.  Ik ben nu veel ontspannener en gelukkiger en dat is natuurlijk geweldig voor een moeder om te zien.

Portugal-excursie-e1491647657852

Ik krijg ook steeds meer zin om te vertrekken 😉

Wij wonen in het achterland van de Algarve en we hebben een sociaal netwek om ons heen gebouwd. Om een kop koffie te drinken moeten we soms wel een uur rijden, maar dat moet je doen, sommige komen terug maar de meeste niet, die hebben het te druk of vinden het tever. Je moet het incalculeren. We zijn veel meer gewend, om ergens te komen moet je rijden, als we daar niet hadden gewoond hadden we dit niet zo snel gedaan naar Middelharnis of door heel Nederland crossen, maar jij begrijpt dat volgens mij ook wel Caroline

Jan, hoe sta jij tegenover het schrijverschap van Marelle en speel je wel eens een personage in haar boeken?

Nee dat laatste  niet, geen personage. Ik vind het nu super, ben ontzettend trots, (Marelle zegt ooohhhh wat liefIn het begin, bij de eerste afspraak, zei ik “die wereld is niet mijn wereld, ik ga niet mee naar het  boekenbal”. Ik ben geen lezer, ik gunde me er geen tijd voor. Ik stond voor de klas en had een eigen bedrijf. Ik lees nu de boeken van Marelle. Ik ben nu met “Stil water” bezig, ik lees met terug werkende kracht. Ben niet zo kritisch over haar boeken. We praten er wel over samen, dan zeg ik, dat had ik niet zo begrepen of dat ik het net iets anders zag.  We brainstormen samen wat af.

Je bent als schrijver in je eentje aan het werk als je er met iemand over praat,  al is het om het alleen maar  onder woorden te brengen,  daardoor denk je na. Ik ben vreselijk eigenwijs. Dus ik doe toch wel wat ik wil, maar soms is het fijn als iemand je een tikje geeft de goede richting in. Ik vertel ook niet alles aan Jan over het schrijven. Hij had Chateau gelezen en was heel verbaasd over het verhaal, hij had het een andere richting op verwacht.

Wat vind je leuker om te doen, schrijftrainingen geven of zelf aan een boek werken?

Dit is de aller moeilijkste vraag die je me kunt stellen, het punt is, ik kan zeggen, de afwisseling. In je eentje schrijven is eenzaam,  Jan zorgt voor de koffie en dan ga ik weer verder. Maanden alleen bezig met een verhaal. Schrijftrainingen, daar heb je mensen om je heen, met dezelfde passie, die ik mag helpen. Als er mensen debuteren, wat veel voorkomt, dan ben ik trots en dan sta ik bij boekpresentatie, als we toevallig in Nederland zijn,  vooraan te juichen en ik zal ze helpen waar ik kan en mijn netwerk inzetten om ze te promoten. Ik weet hoeveel werk het is. Schrijvers die bij  mij begonnen zijn en nu bij  Ilse (uitgeverij de Crime Company) hun boek uitgeven, hoe trots ben je dan.

Zelf op de werk vloer blijven door verhalen te schijven, ervaart wat voor worsteling het is, je kunt zo uit de praktijk werken, die ervaring delen, als het lukt en je hebt van die glimmende gezichten, daar doe je het voor.

Zou ik niet iets laten vallen omdat ik het zo druk heb!!! NEE. Je kunt minder boeken schrijven of minder trainingen geven, maar 1 ervan laten vallen echt niet

marelle-boersma-logo-1.png

Wat als er iemand zich aanmeldt voor een schrijfvakantie en nog niets op papier heeft staan. Hij heeft nog geen idee, maar denkt wel in een week een boek bij jou te kunnen schrijven 😉

Was het maar zo dan ging ik zelf op mijn eigen vakantie mee. Mensen denken dat soms echt Blanco komen is juist fijn. Als ze woorden hebben, dan is het best moeilijk om dan te zeggen, je bent verkeerd begonnen. Ik ben wel eerlijk dus ik geef wel aan dat bijvoorbeeld de eerste 50 pagina’s  alleen maar inleiding zijn en voor een thriller moet je een korte inleiding hebben. Soms is het even slikken en iemand moet zich erover heen zetten,  liefst niets op papier maar wel in je hoofd.

In een week een boek schijven, dat spreek ik meteen uit, dat gaat echt niet lukken. Een boek schrijven is echt heel veel werk en je kunt best veel hoofdstukken hebben geschreven in een week en daarna ik geef zoveel mogelijk  handvatten mee naar huis zodat ze thuis verder kunnen. Maar dat het boek af zal zijn, dat zal ik meteen ontkrachten.

Wat als een groepje mensen zich heeft aangemeld en niemand blijkt ook maar over enig talent te beschikken. Wordt dit ongemakkelijk of ga je gewoon eerlijk vertellen dat ze beter badmeester in de woestijn kunnen worden 😉

Heel moeilijk,  er zijn mensen die beginnen al op een behoorlijk hoog niveau en er zijn mensen die heel hard moeten werken om op dat niveau te komen. Mensen die gemotiveerd zijn en het heel graag willen en het belangrijkste is dat ze het leuk vinden om te schrijven, dan kan ik ze echt leren een boek te schrijven. Als mensen denken ik wil rijk of beroemd worden dan zegt ik eerlijk dat moet je niet willen. Sommige mensen schrijven in 2 of 3 maanden een boek, ik moet hard werken om een boek schrijven, ik doe er zeker 5 maanden over.

Je  moet duidelijk weten, welk genre je wilt schrijven, kinderboek, thriller, YA of roman. Wat vind je moeilijk waar worstel je mee. Ik lees het, misschien heb  je wel  een gouden personage in je verhaal, maar de spanning is er niet. Waarom wil je een thriller schrijven, omdat ze zo in zijn? Maar als jij een roman schrijver bent waarom niet dan.

Hoe zie jij je fans? Zie je ze als vriendinnen met wie je alles deelt? Vooral als we ambassadeurs mail van je krijgen, lijkt het of je het tegen een vriendin hebt.

Hoe gaaf is het als mensen jouw volgen en zich ambassadeur van je willen noemen, dan zijn ze fan van je. Ik schrijf zoals ik ben, ik kan niet een masker opzetten en doen alsof ik een vriendin ben . Zelfde als dat je een schrijver bent  en je niet in kunt leven in je personages. In een thriller zet je geen info, maar info kun je dus vertellen in een ambassadeurs mail. Bij de Ik Vertrek boeken ben ik daarmee begonnen. We waren met de olijfolie bezig, toen we met Chateau bezig waren, mensen weten niet hoe je olijfolie maakt en dat het gewoon nog bitter is. Hoe leuk is het om mensen mee te nemen in je gedachten wereld, dat je mensen mee neemt in jouw leven en  in de wereld van de hoofdpersoon. Dat je naar een lavendel museum gaat en verteld wat je daar allemaal ontdekt.  Wanneer je vertelt welk kasteel model heeft gestaan in het verhaal en als je dan een berichtje krijgt van een ambassadeur met een foto en het berichtje, ik sta in dat kapelletje van het verhaal.  Dat is de verbinding die je met je lezers hebt.

download (10)

Mijn ambassadeurs zijn vriendinnen, zij lezen de verhalen en die verhalen komen uit mij en die emoties die wil ik delen.

Tijdens de boekpresentatie van Marelle in Utrecht werd er gezegd door de boekhandelaar, die eerst een beetje sceptisch tegenover de boekpresentatie stond “het is zo warm hoe jouw boekpresentatie ging. De mensen hangen aan je lippen en vinden het zo leuk hoe jij je verhalen verteld.” Er kwam zelfs iemand naar haar toe en vertelde dat ze ambassadeur van Marelle was. mensen zijn helemaal trots dat ze ambassadeur kunnen zijn.

Ik doe dit al sinds 2010, de ambassadeursmail sturen. Het is  een heeeeel lang traject, dat je ook in de vingers moet krijgen. Ik vind het alleen maar leuk om die mailtjes te sturen, dan ga ik los, dan is het gewoon een verhaal vertellen aan de mensen die mijn boeken lezen. Voor de meeste thrillers is dat misschien minder interessant, het kan dingen weg halen de de magie afhalen van een boek, maar met deze achtergrond weetjes, doe je af en toe een gordijntje open, om even de smaken van de chocolade te laten zien en hoe die repen er dan uitzien.

https://marelleboersma.nl/aanmelden-ambassadeur-marelle/

ambassadeursfoto-west-mus.jpg

Filmmakers kijken naar recensies, zou het een serie kunnen worden, ik denk zelf van wel vooral met de vele Ik Vertrek programma’s op tv, wat denk jij?

Ik Vertrek is op dit moment hot. Ze moeten er series van maken. Bijvoorbeeld Chateau in 6 delen, er zitten  gigantische plotwendingen in. Die zitten op hele strategische plekken. Het boek ligt bij een filmmaker, maar ik was net telaat, dat is the de story of my life, ik ben altijd de tweede, maar het komt vast goed. Het verhaal ligt bij de producent en misschien stuur ik Ciao ook nog  wel op. Ze kunnen maar 1 project per keer doen, omdat het veel geld kost, maar het ligt er dus…….

Thrillers moeten plots hebben van uuuhhh neeee hoe kan dat, wat vind jij? Erg voor de hand liggend, dat moet niet, dan wordt het te romantisch en het is natuurlijk een thriller. Het is moeilijk om een echt plot te bedenken dat je echt niet ziet aankomen lijkt me.

Ik heb 1x….. , dat boek is uiteindelijk niet uit gebracht, daar ben ik aan begonnen het derde boek over Fenna Faassen.  Na Complex en Schaduwspelen wilde ik een derde boek schrijven en dan lwilde ik haar om het leven laten komen, dat verwacht niemand, een hoofdpersoon die dood gaat, dat leek me leuk. Ik gaf haar tienerdochter Tara een grotere rol  zodat zij haar moeder zou kunnen over nemen. Tara, die vond dus haar moeder en dat heb ik geschreven, vol van emotie.  Ik woonde nog op de flat en liep naar de keuken en heb daar staan janken als een gek,  dit kan toch niet, Fenna,  ik ben gewoon gek op dat mens het is zo’n leuk mens, dat was natuurlijk een giga plot, maar ik kon het niet. In Vals Alarm heb ik Fenna nog even terug laten komen, een heel klein rolletje had  ik haar gegeven en dat had ik niet kunnen doen als ik haar eruit had geschreven.

Wil je geen serie met 1 hoofpersoon schrijven?

Ik wilde toen een serie met 1 hoofdpersoon schrijven Fenna, maar je moet in een serie het personage dusdanig ontwikkelen dat het goed door gaat naar een volgende aflevering. Vaak ligt het er te dik op, dat er dan al iets geÏntroduceerd wordt dat dan helemaal blijft hangen en dat je dus een tweede boek wil/moet lezen, want dat wordt spannend. Daar ben ik niet van. Dit is een thema serie, met ieder boek andere personages en ik heb nog heeeel veeeeel ideeën.

Dit is een serie met allemaal stand- alone’s dus filmmakers kom maar op

Bedankt Jan en Marelle voor deze geweldig openhartige middag enne “Ik Vertrek” volgend jaar voor een korte vakantie naar Medina om de sfeer, de chocolade en de  cappuccino te proeven. 

Lieve leesgroet Caroline