Boeken nieuws·Boekentips

De top5 van 2019 van Caroline Kuiper

December item

 

  1. Natuurlijk willen we even weten wie je bent, wat je doet, hoe je leest en welk genre jouw voorkeur heeft…..?

Ik ben Caroline Kuiper 53 jaar, moeder van 6 kinderen en trotse oma van Roos. Getrouwd en wonende op Goeree-Overflakkee. We wonen in een oude stadsboerderij, met kippen, een varken, poezen en honden. Ik ben ambassadeur van het kinderzwerfboek en heb op school de schoolbibliotheek opgezet en ben samen met een andere biebmoeder druk bezig de kinderen te enthousiasmeren voor lezen. Ik heb heel veel hobby’s waar ik gewoon niet aan toe kom. Mijn dagen zijn te kort. Ik ga graag naar boekpresentaties en vooral ben ik vaak in België te vinden. Mijn berg boeken is enorm, maar zo meteen in de kerstvakantie probeer ik weer wat weg te lezen.

  1. Welk boek staat heel hoog op je verlanglijstje voor de december maand?

Mijn stapel is hoog en ik ga voorlopig niets meer kopen tot mijn stapel geslonken is, maar heel graag wil ik in de vakantie Satya van Sterre Carron, Zoek mij niet van Sietske Scholten en Blauwe bonen van Terrence Lauerhohn gaan lezen enne……..nog veel meer hoop ik.

 

  1. Wanneer je je beste vriendin/vriend een boek wilt geven welk boek komt als eerste in je op om hem of haar cadeau te doen?

Wow dat is moeilijk zeg, mijn vriendinnen hebben verschillende smaken qua genre. Maar ik denk dat ik toch ga voor “Hou me vast zoals ik was” van Gaby Rasters. Een roman met een waargebeurde achtergrond, wat je leest met een lach en een traan.  

A4

  1. En dan nu je top 5 van meest favoriete boeken voor 2019, en waarom staat juist dit boek in jouw favoriete-lijstje?

Ik heb de nummers weg gehaald, want het wil niet zeggen dat nummer 1 mijn favo is, deze zijn alle 5 toppers.

  • Hou me vast zoals ik was, Gaby Rasters
  • Duivels spel Inge Verbruggen
  • Over de grens Mechtild Borrmans
  • Censuur Esther van der Ham
  • Amla Sterre Carron

     TOP 5 2019 (4) 

4; Hoeveel boeken denk je volgend jaar te gaan lezen?

Echt geen idee, ook geen idee wat ik dit jaar gelezen heb. Ik begin altijd met bijhouden en adaarna komt de klad erin. Mijn leesdagboekje was vol en toen dacht ik, ik schrijf verder in mijn agenda, maar ja ik ben te chaotisch. In ieder geval tussen de 50 en 100 boeken denk ik 😉 Ik ga in ieder geval weer netjes beginnen met bijhouden voor 2020.

5: Naar welk boek kijk je nu al uit?

            Naar de nieuwste van Sterre Carron, maar ja die is ze nog aan het schrijven en van eigen bodem een boek van Gaby Rasters, maar die heeft zoveel boek ideeën die moeten we maar een poosje op een onbewoond eiland zetten zodat ze door kan schrijven.

Boeken nieuws

Column Janine van de Raadt “Een onzichtbaar leed zichtbaar maken” 15 schrijvers, 15 waddenverhalen, 1 bundel.

Een onzichtbaar leed zichtbaar maken

Daar staan we eind november, zij aan zij op het podium in het jungle-restaurant. Iedere auteur heeft een exemplaar van ‘Aangespoelde verhalen’ in zijn of haar handen. Om ons heen een stemmig groen decor van lianen en apen. Voor ons 175 uitbundig klappende mensen. Onze verhalenbundel is zojuist gelanceerd in het Ouwehands Dierenpark!

Alleen - Janine van de Raadt - Aangespoelde Verhalen.jpg

In de heetste zomerweek van dit jaar fietsten auteurs over Ameland om research te doen voor de verhalen uit de bundel. Zelf was ik vaak te vinden bij de betonnen trap naar het wad bij Buren. Ik zag het eb worden, het wad tevoorschijn en tot leven komen. Ik zag scholeksters hele strandkrabben naar binnen schrokken. Ik zag de typische ronde snavel van een paartje lepelaars door mijn verrekijker en genoot. Ik rook de bijzondere geur van het wad en vroeg me af hoe je dat kon omschrijven in een verhaal. Ik werd opgeschrikt door geritsel tussen de stenen en een kolonie mini-spinnetjes die over mijn aantekeningenboek en kleren liepen.

Het voelde als mijn plek. Een plekje om inspiratie op te doen. Een plekje om ’s ochtends en ’s avonds bij te komen van de groepsdynamiek en op te laden. Een plekje om mijn verhaalvorm te geven. Ik was met een verhaalidee naar Ameland gekomen, maar deze plek bracht daar al snel verandering in. Ik besloot op wad-excursie te gaan, om te ontdekken wat er verscholen lag.

Met mijn verhaal wil ik het onzichtbare leed van mensen met een onvervulde kinderwens zichtbaar maken. Hoe ik bij dit thema kwam? Naast schrijver ben ik ook schrijfcoach. Geïnspireerd door enthousiaste professionals ontwikkelde ik samen met rouwcoach Solange Boasman, acupuncturist voor vrouwen Manuela Werz en kinderwenscoach Brenda ten Have – Straatman schrijfworkshops voor vrouwen met een onvervulde kinderwens. Zodat zij in contact kunnen komen met lotgenoten, emoties van zich af kunnen schrijven en ervaringen mogen delen. Ik werd geraakt door hun verhalen en de onzichtbaarheid van hun leed. Daarom wilde ik over de emoties rondom een onvervulde kinderwens schrijven.

Zo kwam het dat ik op wad-excursie ging met de mindset van mijn personage. Plotseling zag ik overal nieuw leven – we startten nota bene bij een broedkolonie voor wadvogels -. Ik voelde hoe moeilijk die confrontatie is als je zelf dat nieuwe leven wilt voelen groeien. Op het eind van onze tocht vonden we twee huilers die naar Pieterburen overgebracht moesten worden. Het verhaal leek zichzelf te schrijven.

Leek, want tijdens de schrijfweek kwam er bijna geen woord uit mijn pen. De setting had veel impact op mij. Het blokkeerde mij en toch bleef het rotsvaste vertrouwen dat het eiland mij mijn verhaal had gebracht en dat ik eenmaal thuis het verhaal kon gaan opschrijven. Daarom fietste ik zo vaak ik kon naar de betonnen trap bij Buren. Ik schreef pagina’s vol met emoties van mezelf, emoties van mijn personage, het veranderen van het wad en symbolen die op mijn pad kwamen.

Een paar minuten na het uitgebreide applaus ben ik omgeven door familie, vrienden en onbekenden. Ik signeer tientallen bundels ‘Aangespoelde verhalen’ met mijn verhaal ‘Alleen’ erin. Dat zoveel meer is dan alleen mijn verhaal. Zonder de openheid van de vrouwen met een kinderwens die ik heb leren kennen en hun feedback, was ‘Alleen’ nooit tot stand gekomen.

Jij kunt mijn verhaal en veertien andere prachtige waddenverhalen ook lezen. Bestel hem bij Droomvallei Uitgeverij (https://www.droomvalleiuitgeverij.nl/product/aangespoelde-verhalen-een-nieuwe-waddenbundel/) of haal hem op bij je eigen (online) boekhandel. Wil je een persoonlijke boodschap van mij in je boek? Dat kan als je hem bestelt via mijn website of langskomt tijdens een schrijfkamer in Zwolle (meer informatie: https://www.mundusestliber.nl). Met jouw aankoop help je bovendien de aangespoelde huilers. Bij elke 50 verkochte boeken adopteren wij symbolisch een zeehondje bij Pieterburen. De twee gevonden huilers tijdens mijn wad-excursie zijn hersteld en zwemmen weer rond in zee.

Lieve groet Janine van de Raadt 

Schrijfcoach Janine van de Raadt - foto 1.jpg

15 schrijvers, 15 waddenverhalen, 1 bundel.

Jeugdboek·Recensies·Recensies van Caro

De bende van Raf de Raaf – Gaby Rasters “Het fantasy jeugd debuut van Gaby, dat vraagt om meer”

De bende van Raf de Raaf – Gaby Rasters

“Het fantasy jeugd debuut van Gaby, dat vraag om meer”

  • De bende van Raf de Raaf
  • Auteur: Gaby Rasters
  • Nederlands
  • Druk: 1
  • 9789492844538
  • september 2019
  • Hardcover
  • 60 pagina’s

rafMijn leeservaring:

Van de auteur Gaby Rasters heb ik al haar boeken gelezen en nu ze met dit jeugd debuut kwam , wilde ik ook wel eens weten of ze net zo mooi schrijft voor de jeugd als voor volwassenen.

De harde cover is prachtig geïllustreerd  door Dymphie Huijssen en  laat de vier hoofdrolspelers zien uit het boek. Sybren, Sabijn, Saar en Raf de Raaf.

Ieder hoofdstuk begint met een tekening waarover het hoofdstuk gaat, de titel staat in het rood boven de bladzijden. Ik moet zeggen dat dit het boek al heel aantrekkelijk maakt voor kinderen, voordat ze nog maar iets hebben gelezen.

Sybren heeft het heel moeilijk met het overlijden van zijn opa en kan het geen plaatsje geven, totdat op een dag de vogel van zijn opa, een raaf,  bij Sybren thuis voor het raam zit. Vanaf die dag is Sybren weer wat vrolijker. Maar wat roept Raaf nu toch steeds. Raf kan praten en blijft maar vragen naar opa.

“Waar is opa?” Raf de Raaf laat weer van zich horen. Sybren spreekt hem nu duidelijk toe. “Opa is weg. Ik ben er nu. Sybren is hier.”

Raaf gaat iedere keer even uit vliegen en komt dan steeds met een geheime boodschap terug. Sybren zijn zusje Sabijn, waar hij eigenlijk alleen maar last van heeft blijkt toch liever dan hij dacht en samen proberen ze de geheime boodschappen die Raaf brengt te ontrafelen. Ook Sybrens vriendinnetje Saar wordt erbij betrokken en het wordt een spannende zoektocht naar opa.

Een heerlijk verhaal, waar je helemaal in weg kunt glijden. Wat is er mooier dan een verhaal wat eigenlijk niet kan, maar waar je je fantasie op los kan laten. Een echte jeugd fantasy. Een verhaal wat je kunt voorlezen, maar wat door de bovenbouw kinderen ook zelf gelezen kan worden, vanaf een jaar of 10. Wat ook wel fijn is voor de kinderen dat het niet zo’n dik boek is, wat kinderen dus vrij snel uit hebben en ik merk dat kinderen dat eerder pakken dan een dik boek.

Voor mij is dit debuut van Gaby een prima start voor nog veel meer boeken voor de jeugd.

Lieve leesgroet Caroline

 

 

Recensies·Recensies van Caro

De bofkont – Brigitta Stiefelhagen “Een ik-vertrek roman met een zwart randje”

De bofkont – Brigitta Stiefelhagen

“Een ik-vertrek roman met een zwart randje”

Hoe een gelukkig huwelijk kan veranderen in een naargeestige nachtmerrie

de bofkontVia uitgeverij Droomvallei, mocht ik dit debuut van Brigitta Stiefelhagen lezen. Een lange flaptekst wekte mijn interesse. Brigitta schreef een autobiografische roman waarmee zij mensen wil waarschuwen.

Het verhaal is in de ik-vorm geschreven en vertelt het liefdesleven van Brigitta en Job. Zij leren elkaar kennen op wat oudere leeftijd in Nederland en besluiten te vertrekken naar Portugal.

Het begint allemaal heel romantisch, Job is de ideale man. Kookt, verzorgt en is lief, ook al heeft hij net als Brigitta ook een rugzakje, maar dat is logisch als je wat ouder bent, dan heb je vaak van alles al meegemaakt.

Het verhaal is opgedeeld in stukjes met iedere keer een ~`er tussen. Op een gegeven ogenblik had ik het idee dat ik een dagboek aan het lezen was. Enkele fragmenten sprongen van de hak op de tak en ik had het idee dat Brigitta echt alles wilde vertellen wat ze had meegemaakt. Er had wat mij betreft nog wel wat geschrapt kunnen worden.

Een vrouw die zelf in de psychiatrie werkt en zo wordt gemanipuleerd, kun je eigenlijk als buitenstaander niet begrijpen, zij zou toch de symptomen moeten herkennen! Maar ik heb het eerder gelezen, misschien zit je er te dicht op, om het objectief te kunnen beoordelen. Toch zijn de aanwijzingen, wanneer het stel nog in Nederland woont al te zien.

Het begint allemaal zo goed bij het ik-vertrek stel in Portugal, een leuk huisje en samen klussen. Heel langzaam komt de ware aard van Job naar boven en dat is ook waar Brigitta voor wil waarschuwen. Iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis is niet te helpen, omdat de persoon zelf het niet ziet. Een heftig verhaal. Het kwam op mij op verschillende fronten bekent voor, omdat ik dit in mijn kennissenkring heb meegemaakt. Volgens mij komt het vaker voor dan je denkt en daarom is dit verhaal goed om te lezen, misschien worden er ogen geopend. Maar vaak is het dan al te laat en vallen gezinnen uit elkaar.

Een paar dagen geleden trok ik de voordeur van ons huis in Portugal achter mijn man dicht, waar we anderhalf jaar eerder naartoe verhuisden, met de woorden: “Tot nooit meer ziens.” Op een maand na waren we drie jaar getrouwd. Daarvan voelde ik me de helft van de tijd echt gelukkig, de andere helft dacht ik in een nachtmerrie te zijn beland

 De titel “De bofkont” wordt in het verhaal duidelijk, al had ik zelf een andere titel gekozen. Ik denk dat het goed is dat Brigitta haar verhaal op papier heeft gezet, ik denk dat dit ook een soort van therapie is geweest. Dank je wel Droomvallei voor het recensie exemplaar.

Lieve leesgroet Caroline

Bestel dit boek via deze link

Recensies·Recensies van Caro

Tot de dood – Simone Rozeboom “Een super spannende roman, wegleggen is geen optie” #Caro

Tot de dood – Simone Rozeboom

“Een super spannende roman, wegleggen is geen optie”

Tot de doodDe cover van deze spannende roman is prachtig. Een vrouw kijkende door een raam (later in het verhaal zie je dit voor je).

Emma woont in New York samen met haar vriend Jerry, ze zijn gelukkig en hebben beide een leuke baan, totdat haar vriend Jerry plotseling een einde aan de relatie maakt. Alles heeft ze opgegeven in Nederland en de enige vrienden die ze kent zijn ook de vrienden van Jerry. Gelukkig kan ze bij haar collega Kate terecht die samen met haar het evenementenbureau “Go Events” runt. Het is druk met evenementen, maar Emma gaat nadat alles is geregeld terug naar Nederland om uit te rusten tijdens een lange vakantie.

Haar laatste opdracht is een surprise party organiseren en met de opdrachtgever beleeft ze een one night stand. Niets voor Emma maar het gebeurde gewoon.

Terug in Nederland heeft ze de mogelijkheid om op een camping van haar tante te komen werken en krijgt daar ook een eigen huisje toegewezen. Haar leven in Nederland krijgt zo weer een invulling en ze is al weer heel gauw gewent.

Tijdens haar verblijf in Nederland krijgt Emma plots een berichtje van Rick, de man waar ze een one night stand mee had in New York. Even weet ze niet wie hij is totdat er wat gaat dagen.

 “Oh, aha, Rick.” Haar hersenen draaiden op volle toeren. Hoe kwam hij aan dit nummer? “Ik was nieuwsgierig  hoe het met je was , na uhm… je weet wel.” ”Oh ja goed, goed. Hoe kom je aan dit nummer?” floepte het eruit voor ze er erg in had.

 Nog steeds vraagt haar ex Jerry hoe het met haar gaat en dat wil ze eigenlijk niet meer, ze wil weer een nieuw leven op gaan bouwen. Gelukkig ontmoet ze al gauw een leuke knul Floris en lacht het geluk haar weer toe. Alleen Rick is een volhouder en hij blijft Emma achtervolgen totdat ze hem heel duidelijk maakt dat ze niets voor hem voelt. Dat Rick daar geen genoegen mee neemt wordt pijnlijk duidelijk.

Een roman die je hartkloppingen bezorgt en een verhaal dat je in één ruk uitleest. Weg leggen is zeker geen optie. Een spannende roman met thriller ingrediënten, met een plot dat je doet huiveren. Zou jij na het lezen van Tot de Dood je dochter nog alleen laten wonen?

Wat een geweldig debuut van Simone Rozeboom, haar schrijfstijl en haar verhaal vragen om meer. Een dikke mustread wat mij betreft.

Lieve leesgroet Caroline

Koop bij bol.com

Recensies·Recensies van Caro·Recensies van Moon·Winacties

Alweer een win-actie op Mustreads or Not “Censuur – Esther van der Ham”

Alweer een win-actie op Mustreads or Not

Censuur – Esther van der Ham

9789492844408_front

Met dank aan uitgeverij Droomvallei mogen we een exemplaar weggeven van het aller nieuwste boek van Esther van der Ham “Censuur”.

Esther van der Ham heeft haar 4e boek uit de C serie geschreven en deze is laaiend enthousiast ontvangen, gewoon als stand-alone te lezen voor als je de serie nog niet kent.

*********************

Moon  las het boek voordat het uitkwam. Haar mening kun je lezen via de volgende link;  Recensie Moon

Wat moet je doen om kans te maken op dit geweldige boek : 

  1. Stuur een mail met daarin jouw motivatie waarom jij dit boek zou willen lezen en je adres gegevens naar: mustreadsornot@ziggo.nl
  2. Deel de link op je eigen tijdlijn vanaf het openbare bericht op de Facebookpagina van Mustreads or Not
  3. je bent lid van Mustreads or not (Facebookgroep)

Heel veel succes en zaterdag 29 juni maken wij de winnaar bekend.

Lieve leesgroet Moon, Carla, Elsa, Caroline en natuurlijk van Esther van der Ham

download

 

 

Recensies·Recensies van Caro

Censuur – Esther van der Ham “Een verslavende leesserie”

Censuur – Esther van der Ham

Een verslavende leesserie

Mijn leeservaring:

9789492844408_frontWat een heerlijke serie is dit zeg, de C-serie van Esther van der Ham. Een spannende roman serie met boeken die ook goed standalone te lezen zijn, maar natuurlijk is een serie altijd fijner als je vanaf deel 1 leest.

De andere drie delen van de C-serie mocht ik al lezen en nu kreeg ik dit 4de deel mee, tijdens de boekpresentatie van Censuur.

Deze keer is Lisa de hoofdpersonage, ze werkt als journaliste voor de plaatselijke krant en bijt zich altijd vast in onderwerpen die haar aandacht trekken.

Het boek begint met een proloog, Later, deze laat je al meteen op het puntje van je stoel zitten.

Lisa helpt haar nicht Annabel en haar man Jorg in hun B&B, deels om even onder te duiken voor een hoteleigenaar waarover Lisa een stuk in de krant heeft geschreven. Deze hoteleigenaar is niet gediend van het snuffelen van Lisa in zijn zaken. Terwijl ze in de keuken van de B&B aan de koffie zitten blijkt Floortje weg te zijn, de dochter van Annabel en Jorg. Er ligt een briefje en dan is het duidelijk, Floortje is ontvoerd.

Ruilen. Lisa voor Floortje. Zie advertentie in de krant voor locatie en tijd. Rubriek Kleintjes.

Ik was na deze proloog meteen getriggerd en was zo benieuwd wat er was gebeurd en vooral wat had Lisa geschreven in de krant om iemand zo boos te maken.

De hoofdstukken worden af en toe onderbroken door schuingedrukte stukjes, die worden verteld door de dader, in de ik vorm. Hoeveel keer ik niet van dader ben gewisseld, omdat ik steeds weer iemand anders op de korrel had. Geweldig die plottwisten, die je dan op het verkeerde been zetten en waardoor iedereen een verdachte zou kunnen zijn.

Soms had ik wel eens zo iets van Lisa, wat doe je dom, je gaat te ver met je zoektochten. Maar ook vond ik haar wel heel vasthoudend je bent journalist en de onderste steen moest boven komen, dat was haar statement, maar hoever ga je dan voor de waarheid? Dat een klein meisje wordt ontvoerd, dat zal toch niet Lisa haar bedoeling zijn geweest en hoe gaat ze haar terug vinden. De waarschuwingen waren er echt wel steeds.

Deze spannende roman is verslavend en ik kon niet stoppen met lezen, Esther heeft zo’n fijne schrijfstijl daar raak je gewoon aan verslaafd. Deel 5 is in de maak zoals jullie in het interview met Esther hebben kunnen lezen en wij van Mustreads kunnen niet wachten.

Ben je even de draad kwijt hoe het ook al weer zat in de C-serie, Esther van der Ham heeft een duidelijke stamboom gemaakt, zodat je kunt zien wie bij wie hoort en wie er in welk boek een rol heeft.

stamboom

Lieve leesgroet van Caroline

Koop bij bol.com

In gesprek met

Mustreads Or Not in gesprek met…; Esther van der Ham

Mustreads or Not in gesprek met….; Esther van der Ham

  • Esther van der Ham de eigenaar van Droomvallei. Een hele mooie naam voor een uitgeverij hoe kom je erop?

Ik was bezig met mijn eerste boek, dat ging over de Droomvallei. Er waren uitgeverijen met belangstelling, maar ze vonden het te weinig commercieel. Toen heb ik besloten mijn eigen uitgeverij op te richten.

download

  • Jij schrijft ook samen met andere auteurs, hoe kom je er achter dat iemand het zelfde idee heeft als jij of bedenk je nou die persoon bv Elsbeth de Jager vind ik wel leuk schrijven, daar zou ik wel samen een boek mee willen maken of… hoe gaat dat nou?

Samenschrijven is heel inspirerend en gezellig. Ik heb inderdaad een aantal boeken geschreven met Elsbeth de Jager, waaronder Vlucht naar Libanon en de Jamil & Jamila serie. Met Jolanda Pikkaart maakte ik de boekplanner. Als uitgever ben ik het wel gewend om samen te werken, maar schrijven is toch heel anders. Je moet met elkaar op één lijn zitten qua idee en verhaal. Het is ook belangrijk dat je op elkaar kan rekenen qua nakomen van de afspraken, bijvoorbeeld wanneer je weer een nieuw stuk aanlevert.

  • Ik vind het heel bijzonder dat doordat je autisme hebt en aan depressie lijdt je toch deze uitgeverij kan runnen en ook nog zelf auteur bent. Een van jouw schrijfcoaches Marelle Boersma vertelde mij dat omdat ze zelf schrijft zij anderen kan helpen omdat ze precies weet hoe het proces verloopt en waar je op moet letten, hoe zwaar het schrijven van een boek is. Je loopt op de werkvloer mee zei ze.. Heb jij dat ook met uitgeven, dat je je eigen boek moet uitgeven dus weet waar je op moet letten en dat je zo anderen kan helpen?

Ja, ik weet inmiddels heel wat van zowel schrijven, uitgeven, als illustreren. Ik heb allerlei soorten boeken gemaakt en ontwikkeld voor verschillende doelgroepen. Ik vind dat ook leuk, ik houd niet van saai. Door mijn autisme ben ik best perfectionistisch. Ik kan me goed inleven, iets wat men niet verwacht van mensen met autisme, maar wat echt vaker het geval is. Mijn uitgeverij is tijdens mijn ernstige depressies gewoon doorgegaan, zij het op een iets lager pitje. Het gaf mij een doel om op te staan en was (en is) in die zin erg belangrijk.

104

 

  • Wat zijn de criteria voor een boek dat je wil uitgeven? Ik heb enorm veel verschillende boeken voorbij zien komen, autobiografieën, kinderboeken, romans, waar let je op? Ik hoor wel eens van een auteur dat ze naar een bepaalde uitgeverij schrijft met het idee en dat die dan zegt dit past niet in ons concept.

Ik geef fijne boeken uit, ook over ingewikkelde onderwerpen. Vaak hebben ze een onderliggend thema zoals omgaan met verslaving of eenzaamheid. Dus dat is belangrijk bij de boeken die ik uitgeef. Verder kan er veel.

  • Ik wil je feliciteren met jouw 4de boek uit de C-serie Censuur, Moon heeft al een prachtige recensie online gezet. Kun je vertellen wat voor autobiografisch gedeelte hier in zit, of moeten we dat eerst maar eens zelf lezen?

De ondertitel bij dit boek is: hoever ga jij voor de waarheid? En dat geeft meteen het stukje autobiografisch aan, of in ieder geval de vraag die mij tijdens het schrijven bezig hield. Ik ben behoorlijk eerlijk (mede door mijn autisme, denk ik) en vind het belangrijk dat de waarheid boven water komt. Maar tegen welke prijs? Daar mag elke lezer voor zelf over nadenken 😊.

  • Een boek schrijven doe je niet zomaar? Daar gaat een heel proces aan vooraf? Bij elke schrijver werkt dat weer anders? Hoe werkt het bij jou? Hoe komen jouw hersenspinsels samen en hoe ontstaat een boek? Heb je daar een heel ritueel voor met Mood-bords of ontspruit het zich vanzelf?

Vanzelf gaat het niet. Vaak komt een idee uit een gesprek dat ik voer. Dan  denk ik: dat is 106een mooi onderwerp voor mijn nieuwe boek. Zoals een vader die zijn kinderen nauwelijks mag zien, wat het thema wordt voor het vijfde boek. Daar ga ik een verhaal omheen verzinnen. Wie komen er in voor, wat gebeurt er met hen, enz. Ik gebruik de boekplanner die ik samen met Jolanda Pikkaart maakte om de karakters vorm te geven en om te zorgen dat de verhaallijn blijft kloppen.

102

  • Waar haal je je inspiratie vandaan?

Overal 😊 Heerlijk is dat.

  • Hoe lang doe je gemiddeld over een boek, word je hierin vrijgelaten of zit je toch wel met een bepaalde tijdsdruk?

Ik leg mezelf de meeste druk op. Ik ben aan het leren om dat niet te doen. Sommige delen van de C-serie heb ik in drie maanden geschreven. Tussen het uitkomen van deel 3 (Confrontatie) en deel 4 (Censuur) zit een jaar. Dat is mooi. Ik denk dat deel 5 in het najaar van 2020 uitkomt.

  • Wat wil je mensen mee geven met jouw boek?

Ik denk om begrip te hebben voor elkaar en elkaars standpunten. Je weet nooit wat een ander precies beweegt.107

  • Wat is jouw leukste/mooiste/ meest ontroerende ervaring aan de tijd dat je schrijft?

Dat een meisje van vier jaar haar portemonnee voor mij leeg kiepte en zei: ik heb gespaard om jouw boek te kopen. Helemaal zelf. Zo lief.

 

  • Dit moest ik van Moon vragen: Krijgen we nog een C-verhaal? Heb je nog meer inspirerende ideeën over Lisa, Emma, Annabel en Marjolein een boek waar ze samen komen ??

PRIMEUR: Ik had het bij de boekpresentatie al een beetje verklapt: ik ben (heel voorzichtig) begonnen aan deel 5. Dat gaat over Sven, de broer van Annabel. Voor het eerst over een man dus! Zijn verhaal wordt afgewisseld met dat van zijn ex-vrouw Melanie, die inmiddels succesvol fotograaf is. Sven mag hun tienerkinderen weinig zien van haar, wat hem veel pijn doet. Ik beschrijf beide kanten van het verhaal, en hoop natuurlijk dat het goed komt. Een deel van het verhaal speelt zich af in Parijs. De titel van dat boek wordt Carrousel. Maar zoals ik al schreef, ik doe erg rustig aan. En natuurlijk komen alle eerdere hoofdpersonen ook voor in dit boek. Ik heb veel zin om het te gaan schrijven, mijn hoofd borrelt en stoomt al van de ideeën en gedachten. Zo leuk!

Dank je wel Esther voor je openhartigheid en heel veel succes met Carrousel.

 

Jeugdboek·Recensies·Recensies van Caro

Clara het krantenmeisje – Pieter Feller & Tiny Fisscher “diep onder de indruk van de belevenissen van Clara” #Caro

Clara het krantenmeisje – Pieter Feller & Tiny Fisscher

“Diep onder de indruk van de belevenissen van Clara”

Samenvatting:

Amsterdam 1911/1912
Clara is het allereerste krantenmeisje van het land geworden!
Ze is de hele dag op straat en schrijft ook stukjes voor de krant.
Maar niet alles loopt op rolletjes.
Zij en haar beste vriend Koos groeien uit elkaar, en op een koude winterse dag gebeurt er thuis iets vreselijks.
En dan blijkt Clara’s moeder ook nog eens geheimen te hebben…

Pieter Feller (1952, Hoorn) schreef vele kinderboeken waaronder de succesvolle serie Kolletje.
Tiny Fisscher (1958, Castricum) schreef al veel kinderboeken. Ook hertaald ze succesvol klassiekers (waaronder Alleen op de wereld).

Mijn leeservaring:

Tijdens het boekenfeestje van Uitgeverij Droomvallei, waren de hoofdgasten die middag, Pieter Feller en Tiny Fisscher, die nu twee delen van de trilogie Clara hebben geschreven. Zij vertelden over het tweede deel, dat net uitgekomen was en mijn nieuwsgierigheid was alweer gewekt.  Van het eerste deel heb ik genoten en was dus ook erg benieuwd naar dit tweede deel en of het me nu ook zo kon boeien.

Een prachtige wat ouderwets aandoende cover, die perfect bij het verhaal past.

In dit 2e deel is Clara van school af en gaat zij  werken als eerste krantenmeisje van Nederland. Het is een zware baan, want ze moet twee keer per dag met een tas met 100 kranten sjouwen. Ze vind het heel erg dat ze van school moest, maar omdat haar vader is overleden en moeder niet alleen het geld bij elkaar kan krijgen, heeft Clara een baantje gezocht. Clara is een pienter meisje en ze maakt al gauw promotie bij de krant, ze krijgt een vaste krantenwijk aangewezen. De krantenjongens vinden het maar niets dat Clara één van hun is.

Wanneer de winter inzet, wordt het nog veel zwaarder voor Clara.

Het is donker en mistig en de ijzige kou dringt door de dunne zolen van haar schoenen heen….

Een verhaal wat indruk maakt, wat hebben we het toch goed in deze tijden. Een verhaal wat je ook heel goed kunt voorlezen aan kinderen zodat ook zij begrijpen hoe het er vroeger aan toe ging en dat gelijkheid tussen jongens en meisjes toen niet bestond. De jongens werkten, meisjes deden het huishouden en zorgden voor de kinderen. Clara wil heel graag dingen doen die eigenlijk niet weggelegd zijn voor meisjes. Wat zou ze graag leren fietsen en later auto willen rijden. Omdat Clara best leuk kan schrijven en ze van alles meemaakt op straat probeert ze nieuwtjes te verkopen aan de krant waar ze dan wat extra geld mee kan verdienen.

Op de terugweg naar huis haalt Clara het papiertje dat Van Velzen haar gaf een paar keer uit haar zak. Het is een kwitantie waar ze morgen bij de boekhouder haar kwartje mee kan ophalen.

Thuis zit moeder altijd achter de naaimachine en de buurvrouw, tante Boes breidt sjaals, mutsen en in de zomer badkleding, waar ze haar geld mee verdient. Tante Boes zit altijd bij Clara en haar familie zodat ze de stookkosten kunnen delen en met elkaar eten is ook goedkoper en gezelliger. Wat moesten de mensen vroeger toch hard en zwaar werk doen om te overleven, wat een armoe. Heet water halen in emmers voor de maandag wasdag , het hele huis hing dan vol wasgoed en alles werd vochtig en dan kolen halen om de kachel te stoken en een poepdoos in de keuken, die je niet zomaar kunt doorspoelen. Ik denk dat kinderen het zich niet eens kunnen voorstellen en kunnen begrijpen dat we het tegenwoordig wel heel erg goed hebben. Daarom zou het heel goed zijn als kinderen dit boek zouden lezen.

Clara ontmoet Sjaak een jongen die bij een thee en koffie winkel werkt, hij zorgt ervoor  dat ze een andere betrekking krijgt.  Clara is weer het eerste meisje in dit bedrijf, zal het Clara lukken het vertrouwen van haar collega’s te winnen?

Ik ben heel benieuwd wat Clara gaat beleven in deel 3, tevens het laatste deel over Clara en haar familie, wat gaat zij doen wat nog geen meisje gedaan heeft in die tijd, de vooruitstrevende Clara heb ik in mijn hart gesloten.

Lieve leesgroet Caroline

 Koop bij bol.com