Boeken nieuws·Boekenuitjes·In gesprek met·Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

Een interview, anders dan anders, met Marelle Boersma en haar Jan

Een interview, anders dan anders, met Marelle Boersma en haar Jan

Op Valentijsdag werd de tweede “Ik Vertrek” thriller van Marelle Boersma gelanceerd en op zaterdag startte Marelle Boersma met haar promotietour door Nederland. De eerste dag van de tour kwam ze op het mooie Goeree Overflakkee en wel in Middelharnis bij boekhandel Dekker & van Esbroek. Daar stond een tafel klaar met een hele serie boeken van Marelle en natuurlijk de twee delen van de  “Ik Vertrek” serie.

 

Marelle was met manlief Jan gekomen, die haar overal trouw naartoe rijdt en hij zette een  prachtige banner neer buiten, zodat de mensen wisten, hier moeten we zijn. Gezellig was het zeker, met leuke praatjes over boeken en over ik vertrek en de klanten die het boek kochten wilden natuurlijk  allemaal een handtekening.

Na afloop gingen Marelle, Jan en ik naar een leuk tentje, want ik mocht een interview houden. Onder het genot van  koffie en een overheerlijke appeltaartpunt met slagroom, koffieleek het mij slim om het interview op te nemen en thuis uit te werken, maar wat een werk, ruim een uur kletsten we over boeken, Portugal en over het Ik Vertrek van Jan en Marelle. Super gezellig was het en had ik al het idee Jan te kennen door de aanwezigheid bij boekpresentaties en de ambassadeursmails van Marelle, nu heb ik hem in het echt leren kennen, en wel als een geweldig, lieve, attente man, volgens Marelle een lot uit de loterij 😉

marelle 8

Het interview:

  • blauw zijn mijn vragen
  • zwart Marelle aan het woord
  • Groen is Jan aan het woord

 

Hoeveel delen mogen we nog verwachten van de “Ik Vertrek“ serie?

Voorlopig heeft Marelle nog genoeg inspiratie bronnen. Ze is al bezig met Ik Vertrek naar Cornwall en in gedachten naar Sant Tropez, Curaçao, en een Grieks eiland en ga zo maar door, dus voorlopig nog genoeg voer voor deze serie. Alle boeken moeten wel iets anders als insteek hebben. Het moet niet een concept zijn dat je alleen de hoofpersonages en de plaats moet veranderen en dus al klaar bent. Nee, ieder boek moet uniek zijn.

Nu ben ik dus bezig met Cornwall een prachtige streek met kliffen (kan van alles gebeuren) en  heeft mysteries. Er  zijn allerlei andere verhalen over Cornwall, de Moors van Cornwall (de moerasgebieden) en de kliffen, ook is Cornwall het gebied van steencirkels, veeg mij maar op. Ik vind dat heerlijk. Ik wilde echt iets anders, ik heb nu Chateau met olijfolie en lavendel, Sicilië met de maffia en chocolade  en nu wil ik iets heel anders maar wel het typische van die verschillende culturen naar voren brengen. Iets typisch van Cornwall, dat vind ik leuk om te schrijven. Om het land echt te kunnen typeren, moet je er naar toe, dat is echt heel naar (hihi 😉 ). Maar dat vind Jan ook zo leuk aan deze serie er zijn nog heel veel meer ideeën. En als het op is dan vraag ik misschien wel aan Jan,  waar wil je heen op vakantie?  en dan schrijf ik daar over. Ilse (lees uitgeverij De Crime Company) had het over Curaçao en dat vond Jan wel erg leuk, maar is ook wel erg duur haha

Wanneer je schrijft over een streek of over een land hoe doe je je research? Je gaat er heen dat heb je al verteld, maar daarna?  

Ik begin al eerder om mezelf inspiratie te geven, ik begin met schrijven zo’n 20 of 30 duizend woorden. Daarna ga ik erheen. Dan  weet ik waar ik heel gericht research naar moet doen. Ik ben dus al begonnen met schrijven en ga dan de diepte in. Op internet vind je de info, maar de sfeer, kleuren, de geuren en wat de streek typeert, de smalle straatjes, die vind je daar.

Kun je eigenlijk leven van het schrijven.

Ja, ik leef nu van het schrijven. Ik geef natuurlijk ook schrijftrainingen. Voor de meeste schrijvers is leven van het schrijven het summum. Het was mijn droom om dat ooit te kunnen doen.

portugal-schrijven.jpg

Na hoeveel boeken was dat ongeveer?

Ik heb pas in 2015 ontslag genomen, daarvoor heb ik er altijd naast gewerkt. Ik heb een sabbatical genomen, hoe het voelt me terug te trekken in mijn kamertje en ik was zo gelukkig, dit wilde ik gewoon blijven doen. Ik heb een plan gemaakt, hoe zou ik het gaan doen, hoeveel verdien ik en dan hoe ga ik dat aanpakken, ik had ook nog twee studerende jongens. Jan brak in, dat zat niet in het plan. Jan werkte ook en heeft ook ontslag genomen. Het is dat Jan mij ontvoerde.  Jan; “ik had ook genoeg gedaan. Samen hebben we een goed bestaan.” 

Het is niet belangrijk om heel rijk te zijn, als je kunt doen waar je blij van wordt en je hebt genoeg om van te leven, wat moet je dan met meer geld, je kunt wel blijven werken en werken!! Dit is leven van je dromen. Jan zijn droom om naar Portugal te gaan en mijn droom om te leven van het schrijven.  Ik snap dat ik heel gezegend en bevoorrecht ben.

Het duurde vijf jaar voor het eerste boek uit kwam, daar heb ik  heel hard voor gewerkt. Dat was in 2005 toen kwam mijn eerste boek pas uit en daarvoor had ik natuurlijk al veel promotie gemaakt, marketing gedaan , mezelf neerzetten, korte verhalen en collums schrijven en dat alles om mijn droom uit te laten komen.  De droom om een hele dag de tijd te hebben om een boek te kunnen schrijven en dat kwam pas 10 jaar daarna. Op een gegeven moment is het gewoon doen.

Waarom wilde je naar Portugal Jan?

Het is een mooi land met leuke mensen, die vreselijk aardig en behulpzaam zijn en natuurlijk trok het klimaat aan. Spanje, Portugal,wat is het verschil? Portugal is heel anders heel veel aardiger dan Spanje. Spanje is wat chovinistisch.  Portugal is kom maar en delen. Ik had die droom al 20 jaar. Kids waren net zo’n beetje uitgevlogen en toen kwam Marelle en die zei: ik ga mee.

Wat vonden jullie ervan om je ouders en kinderen achter te laten?

Verschrikkelijk, om onze ouders achter te laten, het is 3 uur vliegen,  maar als je je hele leven op de rem blijft staan , dan er is altijf wel iets, kinderen te klein, kinderen gaan naar de middelbare school en krijgen vriendjes,  kinderen krijgen kinderen,  je wordt grootouders,  je ouders worden ouder, er is altijd wel wat. Ik mis ze als ik weet niet wat, maar er is telefoon en we kunnen skypen. We komen zeker 3, 4 of soms wel 5x per jaar naar Nederland. Het mooiste is sinds wij in Portugal zitten komen de kinderen een weekje naar ons. Nu is het niet meer van, mam we komen eten en daarna gaan ze weg naar sporten of vrienden, maar ze blijven een hele week, dus we kunnen praten, dat is quality time. Je gaat veel meer de diepte in, dat komt natuurlijk ook wel omdat ze wat ouder worden. Mijn moeder is wel in Portugal geweest, maar mijn vader en Jan zijn moeder jammer genoeg niet. Wel fijn dat mijn moeder er is geweest, ze weet nu waar we het over hebben. Mijn moeder zegt nu: Ik geef je groot gelijk, je leeft veel gezonder.  Ze vond dat ik altijd veel te druk was, een alleen staand moeder,  boeken schrijven,  werken en trainingen geven,  je doet veel te veel en dan is stress de grote ziekte maker.  Ik ben nu veel ontspannener en gelukkiger en dat is natuurlijk geweldig voor een moeder om te zien.

Portugal-excursie-e1491647657852

Ik krijg ook steeds meer zin om te vertrekken 😉

Wij wonen in het achterland van de Algarve en we hebben een sociaal netwek om ons heen gebouwd. Om een kop koffie te drinken moeten we soms wel een uur rijden, maar dat moet je doen, sommige komen terug maar de meeste niet, die hebben het te druk of vinden het tever. Je moet het incalculeren. We zijn veel meer gewend, om ergens te komen moet je rijden, als we daar niet hadden gewoond hadden we dit niet zo snel gedaan naar Middelharnis of door heel Nederland crossen, maar jij begrijpt dat volgens mij ook wel Caroline

Jan, hoe sta jij tegenover het schrijverschap van Marelle en speel je wel eens een personage in haar boeken?

Nee dat laatste  niet, geen personage. Ik vind het nu super, ben ontzettend trots, (Marelle zegt ooohhhh wat liefIn het begin, bij de eerste afspraak, zei ik “die wereld is niet mijn wereld, ik ga niet mee naar het  boekenbal”. Ik ben geen lezer, ik gunde me er geen tijd voor. Ik stond voor de klas en had een eigen bedrijf. Ik lees nu de boeken van Marelle. Ik ben nu met “Stil water” bezig, ik lees met terug werkende kracht. Ben niet zo kritisch over haar boeken. We praten er wel over samen, dan zeg ik, dat had ik niet zo begrepen of dat ik het net iets anders zag.  We brainstormen samen wat af.

Je bent als schrijver in je eentje aan het werk als je er met iemand over praat,  al is het om het alleen maar  onder woorden te brengen,  daardoor denk je na. Ik ben vreselijk eigenwijs. Dus ik doe toch wel wat ik wil, maar soms is het fijn als iemand je een tikje geeft de goede richting in. Ik vertel ook niet alles aan Jan over het schrijven. Hij had Chateau gelezen en was heel verbaasd over het verhaal, hij had het een andere richting op verwacht.

Wat vind je leuker om te doen, schrijftrainingen geven of zelf aan een boek werken?

Dit is de aller moeilijkste vraag die je me kunt stellen, het punt is, ik kan zeggen, de afwisseling. In je eentje schrijven is eenzaam,  Jan zorgt voor de koffie en dan ga ik weer verder. Maanden alleen bezig met een verhaal. Schrijftrainingen, daar heb je mensen om je heen, met dezelfde passie, die ik mag helpen. Als er mensen debuteren, wat veel voorkomt, dan ben ik trots en dan sta ik bij boekpresentatie, als we toevallig in Nederland zijn,  vooraan te juichen en ik zal ze helpen waar ik kan en mijn netwerk inzetten om ze te promoten. Ik weet hoeveel werk het is. Schrijvers die bij  mij begonnen zijn en nu bij  Ilse (uitgeverij de Crime Company) hun boek uitgeven, hoe trots ben je dan.

Zelf op de werk vloer blijven door verhalen te schijven, ervaart wat voor worsteling het is, je kunt zo uit de praktijk werken, die ervaring delen, als het lukt en je hebt van die glimmende gezichten, daar doe je het voor.

Zou ik niet iets laten vallen omdat ik het zo druk heb!!! NEE. Je kunt minder boeken schrijven of minder trainingen geven, maar 1 ervan laten vallen echt niet

marelle-boersma-logo-1.png

Wat als er iemand zich aanmeldt voor een schrijfvakantie en nog niets op papier heeft staan. Hij heeft nog geen idee, maar denkt wel in een week een boek bij jou te kunnen schrijven 😉

Was het maar zo dan ging ik zelf op mijn eigen vakantie mee. Mensen denken dat soms echt Blanco komen is juist fijn. Als ze woorden hebben, dan is het best moeilijk om dan te zeggen, je bent verkeerd begonnen. Ik ben wel eerlijk dus ik geef wel aan dat bijvoorbeeld de eerste 50 pagina’s  alleen maar inleiding zijn en voor een thriller moet je een korte inleiding hebben. Soms is het even slikken en iemand moet zich erover heen zetten,  liefst niets op papier maar wel in je hoofd.

In een week een boek schijven, dat spreek ik meteen uit, dat gaat echt niet lukken. Een boek schrijven is echt heel veel werk en je kunt best veel hoofdstukken hebben geschreven in een week en daarna ik geef zoveel mogelijk  handvatten mee naar huis zodat ze thuis verder kunnen. Maar dat het boek af zal zijn, dat zal ik meteen ontkrachten.

Wat als een groepje mensen zich heeft aangemeld en niemand blijkt ook maar over enig talent te beschikken. Wordt dit ongemakkelijk of ga je gewoon eerlijk vertellen dat ze beter badmeester in de woestijn kunnen worden 😉

Heel moeilijk,  er zijn mensen die beginnen al op een behoorlijk hoog niveau en er zijn mensen die heel hard moeten werken om op dat niveau te komen. Mensen die gemotiveerd zijn en het heel graag willen en het belangrijkste is dat ze het leuk vinden om te schrijven, dan kan ik ze echt leren een boek te schrijven. Als mensen denken ik wil rijk of beroemd worden dan zegt ik eerlijk dat moet je niet willen. Sommige mensen schrijven in 2 of 3 maanden een boek, ik moet hard werken om een boek schrijven, ik doe er zeker 5 maanden over.

Je  moet duidelijk weten, welk genre je wilt schrijven, kinderboek, thriller, YA of roman. Wat vind je moeilijk waar worstel je mee. Ik lees het, misschien heb  je wel  een gouden personage in je verhaal, maar de spanning is er niet. Waarom wil je een thriller schrijven, omdat ze zo in zijn? Maar als jij een roman schrijver bent waarom niet dan.

Hoe zie jij je fans? Zie je ze als vriendinnen met wie je alles deelt? Vooral als we ambassadeurs mail van je krijgen, lijkt het of je het tegen een vriendin hebt.

Hoe gaaf is het als mensen jouw volgen en zich ambassadeur van je willen noemen, dan zijn ze fan van je. Ik schrijf zoals ik ben, ik kan niet een masker opzetten en doen alsof ik een vriendin ben . Zelfde als dat je een schrijver bent  en je niet in kunt leven in je personages. In een thriller zet je geen info, maar info kun je dus vertellen in een ambassadeurs mail. Bij de Ik Vertrek boeken ben ik daarmee begonnen. We waren met de olijfolie bezig, toen we met Chateau bezig waren, mensen weten niet hoe je olijfolie maakt en dat het gewoon nog bitter is. Hoe leuk is het om mensen mee te nemen in je gedachten wereld, dat je mensen mee neemt in jouw leven en  in de wereld van de hoofdpersoon. Dat je naar een lavendel museum gaat en verteld wat je daar allemaal ontdekt.  Wanneer je vertelt welk kasteel model heeft gestaan in het verhaal en als je dan een berichtje krijgt van een ambassadeur met een foto en het berichtje, ik sta in dat kapelletje van het verhaal.  Dat is de verbinding die je met je lezers hebt.

download (10)

Mijn ambassadeurs zijn vriendinnen, zij lezen de verhalen en die verhalen komen uit mij en die emoties die wil ik delen.

Tijdens de boekpresentatie van Marelle in Utrecht werd er gezegd door de boekhandelaar, die eerst een beetje sceptisch tegenover de boekpresentatie stond “het is zo warm hoe jouw boekpresentatie ging. De mensen hangen aan je lippen en vinden het zo leuk hoe jij je verhalen verteld.” Er kwam zelfs iemand naar haar toe en vertelde dat ze ambassadeur van Marelle was. mensen zijn helemaal trots dat ze ambassadeur kunnen zijn.

Ik doe dit al sinds 2010, de ambassadeursmail sturen. Het is  een heeeeel lang traject, dat je ook in de vingers moet krijgen. Ik vind het alleen maar leuk om die mailtjes te sturen, dan ga ik los, dan is het gewoon een verhaal vertellen aan de mensen die mijn boeken lezen. Voor de meeste thrillers is dat misschien minder interessant, het kan dingen weg halen de de magie afhalen van een boek, maar met deze achtergrond weetjes, doe je af en toe een gordijntje open, om even de smaken van de chocolade te laten zien en hoe die repen er dan uitzien.

https://marelleboersma.nl/aanmelden-ambassadeur-marelle/

ambassadeursfoto-west-mus.jpg

Filmmakers kijken naar recensies, zou het een serie kunnen worden, ik denk zelf van wel vooral met de vele Ik Vertrek programma’s op tv, wat denk jij?

Ik Vertrek is op dit moment hot. Ze moeten er series van maken. Bijvoorbeeld Chateau in 6 delen, er zitten  gigantische plotwendingen in. Die zitten op hele strategische plekken. Het boek ligt bij een filmmaker, maar ik was net telaat, dat is the de story of my life, ik ben altijd de tweede, maar het komt vast goed. Het verhaal ligt bij de producent en misschien stuur ik Ciao ook nog  wel op. Ze kunnen maar 1 project per keer doen, omdat het veel geld kost, maar het ligt er dus…….

Thrillers moeten plots hebben van uuuhhh neeee hoe kan dat, wat vind jij? Erg voor de hand liggend, dat moet niet, dan wordt het te romantisch en het is natuurlijk een thriller. Het is moeilijk om een echt plot te bedenken dat je echt niet ziet aankomen lijkt me.

Ik heb 1x….. , dat boek is uiteindelijk niet uit gebracht, daar ben ik aan begonnen het derde boek over Fenna Faassen.  Na Complex en Schaduwspelen wilde ik een derde boek schrijven en dan lwilde ik haar om het leven laten komen, dat verwacht niemand, een hoofdpersoon die dood gaat, dat leek me leuk. Ik gaf haar tienerdochter Tara een grotere rol  zodat zij haar moeder zou kunnen over nemen. Tara, die vond dus haar moeder en dat heb ik geschreven, vol van emotie.  Ik woonde nog op de flat en liep naar de keuken en heb daar staan janken als een gek,  dit kan toch niet, Fenna,  ik ben gewoon gek op dat mens het is zo’n leuk mens, dat was natuurlijk een giga plot, maar ik kon het niet. In Vals Alarm heb ik Fenna nog even terug laten komen, een heel klein rolletje had  ik haar gegeven en dat had ik niet kunnen doen als ik haar eruit had geschreven.

Wil je geen serie met 1 hoofpersoon schrijven?

Ik wilde toen een serie met 1 hoofdpersoon schrijven Fenna, maar je moet in een serie het personage dusdanig ontwikkelen dat het goed door gaat naar een volgende aflevering. Vaak ligt het er te dik op, dat er dan al iets geÏntroduceerd wordt dat dan helemaal blijft hangen en dat je dus een tweede boek wil/moet lezen, want dat wordt spannend. Daar ben ik niet van. Dit is een thema serie, met ieder boek andere personages en ik heb nog heeeel veeeeel ideeën.

Dit is een serie met allemaal stand- alone’s dus filmmakers kom maar op

Bedankt Jan en Marelle voor deze geweldig openhartige middag enne “Ik Vertrek” volgend jaar voor een korte vakantie naar Medina om de sfeer, de chocolade en de  cappuccino te proeven. 

Lieve leesgroet Caroline

Recensies·Wie is de schrijver nu echt?? In gesprek met....

In gesprek met ; Marelle Boersma schrijfster van o.a.Ik volg je, Nobody, Moederziel en Enkele reis.

Schrijfster Marelle Boersma is Thrillerauteur en schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen. Wij hebben al meerdere boeken van haar gelezen en zijn zeer onder de indruk van haar schrijfstijl en haar thema`s in haar boeken. Hoogtijd dus om eens een paar vragen aan haar te stellen.

  •  Voor de lezers die je nog niet kennen, kun je jezelf in een paar zinnen voorstellen?Marelle-dec12-200x300

Ik ben een betrokken creatieveling met lol in het leven.

 

  •          De boeken die je schrijft hebben vaak een heel beladen onderwerp, het zijn net de onderwerpen die een andere schrijver liever laat liggen. I.v.m. reacties etc. Waarom durf jij wel de stoute schoenen aan te trekken en hoe komt het zo dat het deze onderwerpen heeft?

Het is op mijn pad gekomen en dat heeft heel geleidelijk de keuze van mijn onderwerpen bepaald. Vals Alarm is bijvoorbeeld ontstaan door een verzoek van iemand uit de Tweede Kamer, die de waarheidsvinding van Jeugdzorg onder de maat vond.
Ze deelde een aantal waargebeurde verhalen met me die uiteindelijk de basis vormden van het boek. Ik kreeg zo veel reacties van lezers op dit boek! Maar het mooiste moment was dat ik mekte dat ik mensen die dit werkelijk hadden meegemaakt ook daadwerkelijk kon helpen. Niet alleen doordat ik de hulpverlening had leren kennen door mijn research, maar ook omdat ik een spreekbuis vormde. Mijn verhaal trok namelijk ook de aandacht van bestuursvoorzitters.
Het is prachtig dat ik sindsdien een heel klein steentje kan bijdragen aan het zichtbaar maken van misstanden. Soms zijn die zo heftig dat ik mijn eigen grens goed moet bewaken.
Het moeten natuurlijk wel boeken blijven die vooral ook spannend en prettig leesbaar zijn. Maar als er iets bij een lezer blijft hangen waardoor iemand geholpen kan worden, is het boek geslaagd.

  • Je boeken zijn gebaseerd op meestal waargebeurde gebeurtenissen, hoe kom je aan je thema? Kijk je elke dag in de krant? En hoe ga je dan van start neem je contact op met het slachtoffer, of ga je je research van internet halen? Kortom hoe start je een boek over actuele misstanden?

Veelal word ik benaderd door mensen die iets heftigs hebben meegemaakt. Soms rechtstreeks, maar vaak ook worden ze door lezers doorverwezen.

En soms is het iets wat me al een hele tijd bij is gebleven, zoals de verdwijning van Maddie McCann.
Daarna ga ik research doen. Meestal bezoek ik de locatie(s). En natuurlijk lees ik veel over de thematiek, vaak in boeken, vaak ook zoekend op internet. Het verhaal moet een bepaalde emotie bij me losmaken, alleen dán kan ik erover schrijven.
Is het een verhaal van een slachtoffer dan ga ik sowieso met deze persoon praten, vragen stellen en vooral laten vertellen. Pas daarna vormt zich een plot in mijn hoofd. Het gaat er niet om het verhaal exact te vertellen zoals het gebeurd is, het gaat erom dat de impact van de gebeurtenissen naar buiten komt. Veel mensen durven er in hun omgeving niet over te praten. Ik blijf het heel bijzonder vinden dat deze personen hun ervaringen met me willen delen. Dat vertrouwen zal ik nooit schaden!

  •       Je nieuwe boek Blind date kom tin februari / maart 2017 uit, wij zijn natuurlijk heel nieuwsgierig kun je een tipje van de sluier lichten en wat ben je allemaal van plan te gaan doen rondom de verschijning van Blind Date?

De titel zegt al het een en ander. Maar natuurlijk zit er nog veel meer achter. Binnenkort gaan Ilse Karman en ik om de tafel zitten om spannende plannen te creëren rondom het verschijnen van ‘Blind Date’. december 2013 080 small

Mensen die ambassadeur van me zijn, krijgen altijd als eerste nieuwtjes te horen. Je kunt je gewoon aanmelden via mijn website. Dus wordt vervolgd… 😉

  •        Je boek “Enkele Reis” staat op de Long list voor de Hebban Awards, natuurlijk wil jij winnen, maar op wie van de lijst zou jij stemmen

Sinds ik veel in Portugal zit, is het moeilijk om aan nieuwe Nederlandse boeken te komen. En net toen ik wat e-books had gedownload stopte mijn e-reader ermee. Ik ga deze zomer weer met een lege koffer naar Nederland en met een volle boekenkoffer weer terug. En met een nieuwe e-reader.

  • Wij zijn echte boekenfreaks, lees je zelf ook veel? En welke schrijvers staan er allemaal bij jullie thuis in de kast? Voor welk boek ren je echt naar de boekhandel als het uitkomt?

Zelfde antwoord als hierboven. Als ik mijn nieuwe e-reader heb, wordt die lekker volgeladen.

Maar ik hou veel van de boeken van Jodi Picoult. Ze heeft vaak geweldige levensdilemma’s, ook al vind ik persoonlijk de uitwerking niet altijd even goed. Maar ze staan zeker in mijn boekenkast. Verder Linda Jansma, Loes den Hollander, Sophie Hannah en ik koop altijd de Gouden Strop winnaar. Ik vond De IJstweeling een prachtig boek en wil zeker het volgende boek van deze schrijver kopen. Ook heb ik erg genoten van Het meisje in de trein.

Op dit moment lees ik  ‘De hoge bergen van Portugal’ van Yann Martel (auteur van het leven van Pi), weer een bijzonder boek, waar ik nu lijn in begin te ontdekken (dat duurde wel even). Het zit goed in elkaar! En ik heb ‘De Amerikaanse prinses’ en ‘De stamhouder’ gelezen. Twee non-fictie verhalen.
Zeker nu ik bezig ben met een non-fictie boek dat ik samen met mijn vader (90 jaar oud!) schrijf, wilde ik meer van dat genre lezen. Het is een heel bijzonder schrijfproject om dat samen met mijn vader vorm te geven.photovisi-download (25)

  •       Er wordt tegenwoordig weinig meer gelezen, vooral de jeugd heeft bijna geen boek meer in de hand, welk boek was jouw favoriet vroeger, en heb je altijd al een zwak gehad voor lezen en schrijven?

Ik ben opgegroeid met de boeken van Annie M G Schmidt. Geweldige verhalen vol ondeugd.

Eigenlijk ontdekte ik pas laat, dat het schrijven dat ik al mijn hele leven deed, meer kon worden. Ik legde alles vast, zowel in verhalen als in beelden. Mijn opstellen op school vielen wel op, maar die sneeuwden weer onder als ik een essay moest schrijven.photovisi-download (22)

  •          Ik heb: “Enkele reis” gelezen en kwam in Portugal het beeld en de brug tegen die in het verhaal voor kwamen, voor mij ging het boek toen nog meer leven, hoor je vaker dat mensen dingen tegen komen in het boek die ze herkennen?

Bijna altijd! Sfeer is heel belangrijk in verhalen. Vandaar dat ik dus eigenlijk altijd de bewuste locaties bezoek. Streetview geeft een beeld; maar er gaan zitten en al je zintuigen openstellen kan alleen door er daadwerkelijk heen te gaan.

Voor sommige boeken overigens helemaal geen straf 🙂

  •          Samen met Jan en natuurlijk jullie hond leven jullie in Portugal, was je van plan daar schrijf cursussen te geven of wilden jullie misschien een B&B gaan beginnen?images (12)

Jans droom was om in Portugal zelfvoorzienend te leven. Groenten en fruit van het land en vooral meer rust.

Mijn droom was om de rust te hebben om meer tijd te kunnen schrijven, maar daarnaast ook anderen te helpen om hun droom – een eigen boek – uit te laten komen.

Inmiddels zijn onze dromen met elkaar vervlochten doordat we (naast onze eigen dingen) nu samen schrijfweken verzorgen, waarbij Jan met puur eten van het land de heerlijkste Portugese gerechten op tafel zet.
Dat hij zo lekker kon koken was voor mij echt een cadeautje!

  •        Nu houd je dus schrijfcursussen in Portugal. Wat houdt zo’n schrijfcursus eigenlijk in? 

De meeste mensen vinden thuis gewoon geen tijd om te schrijven. De dagelijkse beslommeringen eisen veel aandacht op.

Tijdens een schrijfweek valt de rust langzaam over hen heen. We hebben een paradijselijk stuk land waarop we twee schrijfhuisjes hebben gebouwd en inmiddels ook diverse schrijfplekjes hebben gecreëerd. De deelnemers krijgen schrijfworkshops en net zo veel schrijfcoaching als ze nodig hebben voor hun boek.
We verzorgen verder alles voor ze, van volpension tot transfer en overnachtingen in een nabijgelegen B&B. Hierdoor kunnen ze zich helemaal focussen op hun boek.
Het blijkt helemaal bij me te passen: onze gasten een hele week in de watten leggen! Altijd fijn om te horen dat ze veel nieuwe ideeën en inspiratie hebben opgedaan. Inmiddels zijn er al diverse boeken verschenen van mijn cursisten. Daar doe ik het voor!

  •     Heb je voor onze lezers nog een tip, als ze zelf schrijfambitie hebben wat moeten ze wel en wat juist niet doen?

De beste tip is: zorg dat je elke dag met je verhaal bezig bent. Dat kan daadwerkelijk schrijven zijn, maar ook nadenken over de personages of de locatie waar het verhaal zich afspeelt.
Draag je verhaal altijd met je mee, dan zul je zien dat het groeit.
En wil je meer tips? Geef je op voor mijn schrijfnieuwsbrief, dan kun je gratis twee e-books downloaden vol inspirerende schrijftips.

Maar het allerbelangrijkste: geniet van het schrijven! Want schrijvend een wereld creëren is echt het mooiste wat er is.

photovisi-download (23)