Recensies·Recensies van Moon

Het vergeten meisje – Toni Coppers “Coppers verdient een groter podium in Nederland, weer een pageturner”

Het vergeten meisje – Toni Coppers

“Weer een heerlijke Liese Meerhout thriller, waarbij de karakters op sublieme wijze worden neergezet door Coppers”

  • Uitgever: Manteau
  • Auteur: Toni Coppers
  • Nederlands
  • Druk: 1 
  • 9789022336205 
  • mei 2019 
  • Paperback 
  • 320 pagina’s

“Ik heb het vanaf het begin gezegd, zei ze met enig vuur, en het blijkt weer eens, er is meer aan de hand met die zaak-Bonardo”

9200000102597480Wanneer Camila niet terugkeert van haar dienst weet het team dat er iets aan de hand is met de altijd stipte wijkagente. Ze is in shock na het ontdekken van een gruwelijk gezinsdrama. Al snel blijkt dat hier meer aan de hand is, waardoor raakt Camila zo in shock wat heeft zij verdrongen. Haar verleden komt langzaam boven drijven. Liese doet er alles aan om haar vriendin te ondersteunen en Liese zou Liese niet zijn als zij gaat graven in het verleden van haar jonge vriendin.

Toni Coppers verdient het gewoon om een groter podium hier in Nederland te krijgen, veel van de echte thriller-ans hebben nog geen kennis gemaakt met deze top-auteur uit Vlaanderen. En echt ze weten niet wat ze missen!

“Neem nu Camila, dacht ze: vanwaar toch die angst om te graven? Was het de angst om als zwak te worden aangezien?

Ook in Het vergeten meisje laat Coppers weer zien over welke kwaliteiten hij beschikt. Het verhaal klopt gewoon. Een zeer gedegen research zet een heel sterk verhaal neer. In Het vergeten meisje weet Coppers de lezer te overtuigen op het psychische vlak. Camila haar problemen worden sterk uitgemeten en duidelijk en geloofwaardig neer gezet. De problematiek van de jonge wijkagente klopt gewoon, mede hierdoor wordt dit verhaal een page turner, eenmaal gestart in dit boek kun je al snel geen genoeg krijgen en ben je pas tevreden wanneer de laatste bladzijde is omgeslagen.

Coppers snijdt in Het vergeten meisje een aangrijpende situatie aan welke hij sterk weet uit te werken, de karakters worden weer uitgebreid en stevig neergezet. Ook het leven van Liese gaat verder, Masson en Liese gaan je nu eenmaal na aan het hart staan wanneer je eenmaal een boek van de serie hebt gelezen. Coppers weet het wel zo te brengen dat de boeken los van elkaar te lezen zijn, de lezer krijgt voldoende informatie om het geheel te begrijpen en empathie voor de karakters te krijgen. Maar wees gewaarschuwd eenmaal een Coppers betekend voor vele thriller-fans alle boeken van Toni Coppers.

Voor mij was Het vergeten meisje weer een page-turner, ik baalde dat het boek uit was. Liese en Masson zijn als familie en laten je maar slecht los. Mocht je nog nooit iets gelezen hebben van deze Vlaamse top-auteur geef het eens de kans, want je gaat van hem houden. De sympathieke auteur heeft gewoon een hoog knuffel gehalte, maar in zijn schrijfstijl zal je dit niet terugvinden, daarin is hij ijzersterk en weet hij de thriller fan menigmaal op het puntje van zijn stoel te trekken

Lieve leesgroet Moon Kager

Koop bij bol.com

Recensies·Recensies van Caro

De jongen in het graf – Toni Coppers “een ijzersterke Liese Meerhout”

De jongen in het graf – Toni Coppers

“Een ijzersterke Liese Meerhout”

Toni Coppers:

Toni Coppers (Sint-Truiden, 6 september 1961). Vlaams schrijver en scenarist. Coppers werd vooral bekend door zijn serie misdaadromans rond de Antwerpse commissaris Liese Meerhout. Hij debuteerde in 1995 met De Beha van Madonna, brieven van een reiziger, waarin hij literaire reisbrieven schreef aan vrienden en bekenden. In die tijd was Coppers reisjournalist voor Radio 1, en produceerde hij meerdere reisprogramma’s bij de openbare omroep, zoals Gewoonweg, Lopend Vuur en Het Landhuis.

Bron: Wikipedia.

Achterflap:

9200000087012906

Leo Meersman is een van de wreedste seriemoordenaars van de laatste decennia. Hij kreeg in 2002 levenslang voor het misbruiken en vermoorden van zes jongens. Hoofdinspecteur Michel Masson is ervan overtuigd dat het er zeven waren. Hij weet zeker dat ook de vijfarige Arne in handen van Meersman is gevallen. Zijn lichaam is echter nooit gevonden. Zonder lichaam geen bewijs, maar ook geen verwerking voor de familie. Het is een cold case die Masson al een halve carrière bezighoudt en die hem diep in zijn ziel raakt. Op zijn sterfbed vraagt Meersman onverwacht om Masson te zien. Hij wil hem iets vertellen…

 

Mijn mening:

Op de Antwerpse boekenbeurs van 2018 gaf ik mezelf deze Toni Coppers cadeau.

De serie moordenaar Leo Meersman haalt het bloed onder de nagels van hoofdinspecteur Masson vandaan en blijf dan maar eens netjes als iemand dat doet. Iedere keer wordt Meersman naar de gevangenis geroepen omdat Meersman hem iets wil zeggen. Maar steeds keert Masson zonder antwoorden terug. Wanneer Meersman op sterven ligt en Masson voor de zoveelste keer bij hem wordt geroepen, hoopt hij te horen waar het lichaam van de nog altijd verdwenen Arne ligt en hoopt niet dat de moordenaar het geheim mee zijn graf in neemt. Masson is zo zeker van zijn zaak dat Meersman Arne heeft gedood, dat de zoektocht en het vinden van het bewijs, Masson bijna ziek maakt. Wat had ik enorm met die man te doen, die zaak zit zo diep onder de huid van Masson dat zijn werk maar ook zijn privé leven er onder leiden.

Maar dan hebben we natuurlijk ook nog Liese Meerhout, die eigenlijk de hoofdpersonage van de boeken is, maar deze keer iets onder moet doen voor Masson, vind ik. Toch heeft Liese het ook enorm druk en is het best moeilijk te schipperen tussen haar privé leven en haar werk en heeft ze ook nog enorm met Masson te doen. Zeker wanneer er iets gebeurd in het hotel van zijn vriendin en hij zich niet met de zaak mag bemoeien. Wanneer Liese achter het hoe en waarom komt in deze zaak, wordt haar professionaliteit danig op de proef gesteld. Kan Liese haar gevoelens bij deze zaak naar de achtergrond zetten!

Een Liese Meerhout, die voor mij, één van de meest emotionele in de serie is.

Zowel Liese als Masson hebben beide aan het einde van de zaken een dubbel gevoel. Er is een plot dat je kippenvel bezorgt en dat je net als Masson, niet kan geloven.

De Lang Zullen we Lezen.be  prijs, die dit boek “De jongen in het graf”, heeft gewonnen, is dubbel en dwars verdiend.

Lieve leesgroet van Caroline

 Koop bij bol.com

Recensies·Recensies van Moon

De jongen in het graf – Toni Coppers “Een aangrijpende thriller,welke je raakt.” #Moon

De jongen in het graf – Toni Coppers

“Coppers de Koning van de Vlaamse Thrillers. Dit verhaal raakt je en zal je niet loslaten.”

9200000087012906.jpgDe achterflap

Leo Meersman is een van de wreedste seriemoordenaars van de laatste decennia. Hij kreeg in 2002 levenslang voor het misbruiken en vermoorden van zes jongens. Hoofdinspecteur Michel Masson is ervan overtuigd dat het er zeven waren. Hij weet zeker dat ook de vijfarige Arne in handen van Meersman is gevallen. Zijn lichaam is echter nooit gevonden. Zonder lichaam geen bewijs, maar ook geen verwerking voor de familie. Het is een cold case die Masson al een halve carrière bezighoudt en die hem diep in zijn ziel raakt. Op zijn sterfbed vraagt Meersman onverwacht om Masson te zien. Hij wil hem iets vertellen…

Mijn leeservaring

Al weer een heerlijke Liese Meerhout thriller, ditmaal staat Masson centraal in zijn zoektocht naar de waarheid. Wanneer serie moordenaar Leo Meersman zijn laatste dagen nadert, wordt bij Masson het onderzoek uit 2002 weer opgerakeld. Waar is de verdwenen jongen Arne Schouten, was hij ook een slachtoffer van Meersman of heeft Masson het al die jaren verkeerd gezien.

“De woede en de onmachtkwamen opnieuw naar boven en knarste zo hard met zijn tanden dat hij het kon horen. Hij heeft zeven kinderen vermoord, geen zes. Ik weet het en hij weet het, maar ik heb het nooit kunnen bewijzen”

Als je al eerder boeken van Coppers hebt gelezen, ken je de hoofdkarakters en voelt het als thuiskomen. Maar zeker voor een eerste kennismaking geeft Coppers genoeg informatie om je gelijk thuis te laten voelen in de Cel Agressie van de Antwerpse politie. De prettige schrijfstijl van Coppers geven je een vertrouwd gevoel., de manier waarop hij de gehele entourage beschrijft neemt je al snel mee in een zeer prettige leesflow. Het verhaal is ditmaal aangrijpend, een zwaar onderwerp snijdt Coppers aan in “De jongen in het graf” dit laat je niet zomaar los. Ook is de manier waarop Coppers de betrokkenheid van Masson heeft beschreven vol empathie en begrijpelijk voor de lezer. Dat in dit verhaal alle credit `s naar Masson gaan is logisch en ook een fijne ontwikkeling, Lies Meerhout is zeker een hoofdkarakter maar speelt mijns inziens toch een beetje tweede viool. De jongen in het graf is een mooi aangrijpend verhaal, Coppers beschrijft het verhaal vol overtuiging, en met veel respect. Het is helaas een actueel probleem voor zowel Nederland als Vlaanderen, Coppers durft hier dit te beschrijven, en het zal de lezer zeker raken.

Het komt door die kuilen met kinderlijkjes op een bevroren ochtend in februari”

Een onderwerp wat aangrijpend en indrukwekkend is weet Coppers neer te zetten in een verhaal waarbij zowel Masson als Liese weer in alle glorie neer worden gezet. Hoe doet hij het toch elke keer weer, Coppers is voor mij een favoriet. Deze schrijver hoort echt in je kast. Hopelijk kunnen we eindelijk de grens die er lijkt te zijn in boekenland tussen Vlaanderen en Nederland doen vervagen. Lees deze Vlaamse thriller Koning, ik beloof je leesgenot en heerlijke verhalen… Wees gewaarschuwd, eenmaal 1 Coppers gelezen dan wil je ze allemaal.

Lieve leesgroet Moon

Koop bij bol.com
photovisi-download (18)

Duo recensies van Caro en Moon·Recensies

De Vleermuismoorden- Toni Coppers ruim 4 1/2 sterren

 

Een Liese Meerhout-thriller9200000046289175

 Winnaar van  Hercule Poirot publieksprijs 2015

Auteur: Toni Coppers

Uitgever: Manteau

  • Nederlands
  • 304 pagina’s
  • Manteau
  • september 2015

Lees je mee wat wij vonden dan deze Belgische schrijver, welke afgelopen week de Publieksprijs won op de Antwerpse boekenbeurs. Thriller lezers waren ook aanwezig en hebben met Toni een kort gesprek gehad en na deze dag waren we heel benieuwd naar het winnende boek De Vleermuismoorden, het negende boek van Coppers met in de hoofdrol Liese Meerhout

De cover

Caroline: Een mooie grijstinten cover, de sneeuw zit nog in de lucht met een kasteel tussen de bomen. Na het lezen van het boek krijgt het kasteel betekenis.De laatste boeken van Toni hebben zijn naam in mooie gekleurde, opvallend glimmende letters op de cover staan. Gouden letters bij dit boek.

Moon:Een Liese Meerhout thriller, heeft een heerlijk cover, echt een thrillerhuis in een besneeuwde omgeving. Wat zal er gebeurt zijn in het huis is wat gelijk door mijn hoofd vliegt. De eenzame plek en de grijze achtergrond maken het geheel af. Sowieso benieuwd want Toni Coppers heeft in 2014 de Hercule Poirotprijs gewonnen, deze prijs is een jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Er zijn al meerdere boeken verschenen met Liese Meerhout in de hoofdrol en zoals jullie inmiddels wel weten ben ik daar gek op. In juli van dit jaar las ik al Het Laatste oordeel van Toni Coppers, en daar had ik enorm van genoten. Dus ik ga ook deze gauw lezen, Lees je mee wat ik er van vond?

Het verhaal

 “Het doel van de vleermuizen is om insecten te vangen, daar slagen ze uitstekend in. Maar door dat te doen, dienen ze een ander doel,iets waar die vleermuizen zelf niet in geïnteresseerd zijn.”

Wanneer er op 3 december een oud Mercedes-Sprinter busje zich in de gevel van de Deutsche Bank in Antwerpen boord, denkt men algauw aan een aanslag.  In het busje zaten de  Britse reisagenten en de bestuurder, en er is maar één overlevende. Als blijkt dat de chauffeur van het busje vergiftigd is met rattenvergif, veranderd het idee van een aanslag algauw in Moord. Liese Meerhout commissaris van de Cel Agressie, ook wel “de Moord” genoemd neemt de zaak op zich.

De chauffeur van het busje is een oud collega van de Antwerpse Cel, Bruno Deloovere is vijf jaar geleden ontslagen nadat hij niet van zijn verslaving af kon komen. Als een 3 dagen later rechter Alexander Pevenijns, bijgenaamd; de Buldog, in zijn garage door drie messteken om het leven wordt gebracht, omdat het lijkt dat het om dezelfde dader gaat, wordt ook op deze zaak het team van Liese gezet.

Wanneer Liese het winkelcentrum uitloopt na dat ze haar cadeautjes heeft gekocht voor de Feestdagen, wordt ze beschoten, het schot komt tussen haar rechterarm en haar borstkas, en ze raakt gewond, omdat het lijkt of de dader het op Liese heeft voorzien duikt ze onder in een hotelletje van een oude vriendin van haar collega Michel Masson.

Wat is de dader van plan en wat is de connectie tussen de rechter, Bruno Deloovere en Liese? Het team staat voor raadsels.

“Eerst een ex-flik, dan een rechter, nu een commissaris; zei Torfs met pure gal in zijn stem. Dat kun je godverdomme bezwaarlijk nog toeval noemen.”

Onze mening

Caro: Weer een prachtige Coppers thriller. De vele verhaallijnen komen aan het einde bij elkaar in een plot die ik niet had voorzien. Een psychologische thriller vind ik, met enkele gruwelijke moorden die hiertoe bijdragen, gepleegd door iemand met een zeer ziek brein.

Ik had eerst zoiets van wat een hoeveelheid personages en hoe passen die allemaal in  elkaar.  Maar ik kon het boek steeds moeilijker weg leggen en was zo benieuwd naar het einde.De moorden zijn opgelost, maar het privé leven van Liese, daarmee kan het nog alle kanten  op. Ik verwacht een volgende Liese Meerhout over niet al te lange tijd meneer Toni Coppers.

Ik ben zeker fan van deze serie en heel blij dat ik bij de uitreiking van de Hercule Poirot publieksprijs  van dit boek mocht zijn.

Moon:

Aangezien ik van het Laatste Oordeel al zo genoten had werd ik erg enthousiast dat ik De Vleermuismoorden mocht lezen voor het blog. De schrijfstijl van Toni Coppers maakt dat ik erg vrolijk wordt, en zo ook in de Vleermuismoorden is het gelijk genieten van de opbouw van de zinnen en de woordkeuze;

Een uur eerder, zo rond tien uur `s avonds, was de mist komen opzette. Hij kronkelde traag en stil als een wurgslang rond het landhuis, bereikte de oude schuur en de bij gebouwen en verborg de stammen van de eiken en de beuken in het ijskoude park. Langzaam zweefde hij naar boven en vulde de hemel, zodat de maan een vaalgele vlek werd tussen de uitgestrekte takken”

Das toch mooi ….??

De onderlinge verhoudingen in het team van de Cel Agressie wordt mooi beschreven door Toni Coppers, zo heb je Liese welke op het punt staat te verhuizen uit de woning van haar ex Fabian Steppe, welke ook patholoog is bij de politie, en ze dus veel met elkaar te maken hebben, nadat ze besloten hebben als “Goede vrienden” verder te gaan. Dan heb je hoofdinspecteur Michel Masson, welke als hij niet op het werk is vaak iets te diep in het glaasje kijkt, en hij is net terug van zijn vakantie naar Portugal waar hij in een bibliotheek heel veel vleermuizen heeft gespot wat een diepe indruk op hem heeft gemaakt.

Je merkt al dat de personages bijna tot leven komen, zo goed besnaard zijn ze beschreven door Coppers. Ik zou weleens bij Liese op de koffie willen, en uit haar raam naar de giraffe willen kijken. Zo pakken de personages me naast het verhaal, en ook het verhaal is goed. Het is zo opgebouwd dat je denkt nou nu komt de ontknoping maar nee, dan heb je weer een andere wending waardoor niet alleen het team in verwarring raakt maar ik als lezer ook. Dit en de zins opbouw maakt het lezen tot een feestje. Het boek is tot het einde aan toe spannend, als lezer word je goed in spanning gehouden, en als het plot dan daar is komt er nog een mooi staartje. Het is echt een boek waarin je wilt door lezen, en als ik me niet vergis komt er nog een vervolg in de Liese Meerhout reeks, een echt open einde is er niet maar er is wel degelijk een mogelijkheid voor vervolg. En dan, dan ga ik die zeker lezen.

De schrijfstijl, de zins opbouw en de personages maken Toni Coppers tot een zeer goede schrijver, waar ik al meerdere keren van heb mogen genieten. Deze Vlaamse schrijver krijgt al steeds meer fans in Nederland maar dat kunnen er nooit genoeg zijn dus als ik jullie was zou ik binnenkort echt een Coppers aanschaffen en ik beloof je daar ga je enorm van genieten.

“ Nee, daar zou ik alleen maar mezelf tegenkomen, mompelde hij. En mezelf en ik, wij schieten niet zo goed op met elkaar, op dagen als deze.”

Mijn eindoordeel:

Caro geeft

  • Schrijfstijl        4
  • Leesplezier     4
  • Plot                 5
  • Spanning        5
  • Psychologie    5

4 ½ ster geeft Caro voor Toni Coppers met de Vleermuismoorden

          Moon geeft

  • Spanning;5
  • Schrijfstijl;5
  • Plot;5
  • Leesplezier;5

Tja, ik kan niet anders dan 5 sterren geven, want ik heb er gewoon echt van genoten, mijn ogen vielen bijna dicht maar moest doorlezen, ik baalde dat ik eigenlijk weg moest want dan kon ik niet lezen. Dit is dus echt een 5 sterren boek