Jeugdboek·Recensies·Recensies van Caro

Alleen Beer mocht mee – Vivian den Hollander “Een waargebeurd oorlogsverhaal voor de jeugd”

Alleen Beer mocht mee – Vivian den Hollander

“Een waargebeurd oorlogsverhaal geschreven voor de jeugd”

Een waargebeurd verhaal voor de lezers van Oorlogsgeheimen

De achterflap:

alleen beer mocht meeTrudi woont met haar ouders, broer en zussen in Nederlands-Indië. Ze hebben er een heerlijk leven, in een mooi huis met een grote tuin aan zee. Tot op een dag de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Japan valt Indië binnen en van de ene op de andere dag verandert alles. Zo moeten ze verhuizen naar de stad, omdat het te gevaarlijk is aan de kust. Ineens zijn er overal Japanse soldaten op straat en ook de Indische bevolking begint vijandig te doen.

Op een dag wordt Trudi’s vader gearresteerd en niet lang daarna wordt de rest van het gezin gedwongen om naar een jappenkamp te verhuizen. Trudi wil blijven geloven dat ze haar vader ooit zal terugzien, maar het leven in het kamp is hard – en soms zelfs gevaarlijk…

Alleen Beer mocht mee is een aangrijpend waargebeurd verhaal over opgroeien in oorlogstijd voor lezers vanaf tien jaar.

Mijn leeservaring:

In de Kinderboekenweek van oktober 2019 komt Vivian den Hollander naar onze school voor enkele gastlessen. In de groepen 7 & 8 gaat ze het boek “Alleen beer mocht mee” bespreken, dus ik als schoolbibliotheek moeder, moet wel weten waar dit boek over gaat.

Als eerste vind ik de cover prachtig, al weet ik niet of de kinderen het meteen aantrekkelijk vinden en in de gaten hebben dat het deze kleuren heeft omdat het over vroeger gaat.

Na de pagina met de inhoud staan er enkele kaartjes getekend.  Een landkaart een kaartje over het gebied waar de oorlog woedde en een kaart van één van de kampen. Zo krijg je inzicht waar de oorlog zich afspeelde en hoe zo’n kamp er nu uitzag van bovenaf. Achterin staat een verklarende woordenlijst, wat wel heel fijn is, voor de soms moeilijke (Indische) woorden die er in het verhaal worden gebruikt en achterin nog wat informatie over de auteur Vivian den Hollander.

Het boek is ingedeeld in jaartallen te beginnen bij 1939 tot en met 1945, die ook weer onderverdeeld zijn in verhalen die met dat jaar te maken hebben. De verhalen zijn kort en voorzien van duidelijke letters, een heel aantrekkelijk boek voor de bovenbouw om zelf te lezen.

Vond mijn collega biebmoeder het meer een boek voor meisjes, omdat de hoofdpersoon Trudy van bijna 10, een meisje is en het op een gegeven moment, een paar regels gaat over borsten krijgen, ik denk dat jongens er zeer zeker ook van gaan genieten.

Trudy woont met haar familie vlakbij zee in een groot huis, ze hebben een huishoudster, Baboe en kunnen naar school en buiten spelen. Omdat de oorlog steeds dichterbij komt verplaatst het gezin van Trudy zich naar een lege woning verder het land in. Maar de vader van Trudy wordt opgepakt en het gezin naar een kamp gestuurd, het enige wat Trudy meeneemt is haar beer, die haar vader nog uit het oude huis heeft kunnen halen na de verhuizing.

Er waren veel meer spullen verdwenen. Na de capitulatie van het leger was het hele huis in Priok leeggehaald. Van haar speelgoed had haar vader niks terug kunnen vinden, behalve haar beer.

Het is bijna niet voor te stellen dat mensen dit hebben meegemaakt en dat de Japanners zo streng waren, deze oorlog in Nederlands-Indië kun je wel een beetje vergelijken met de oorlog in Nederland, waar de Duitsers in de kampen ook zo wreed waren tegen de Joden. Eten kan alleen via bonnen worden gekocht en twee keer per dag is er appèl wat soms uren duurt, terwijl de vrouwen en kinderen in de brandende zon moeten staan. En ook kampnummers die de mensen moesten opspelden deed me denken aan de mensen die in de concentratie kampen in ons land gevangen werden gehouden.

Trudy stond op haar vaste plaats in de rij en geeuwde. het wachten duurde lang vandaag. Ze stonden al een half uur klaar, maar er was nog geen japanner te zien.

Vivian brengt deze schrijnende situaties onder de aandacht van de kinderen, in een voor hen duidelijk begrijpbaar en niet te heftige bewoording. Ik vind het wel een boek wat je na het lezen met je kind moet bespreken, in verband met de gebeurtenissen die er staan beschreven. Het gaat dan wel over de oorlog in Nederlands-Indië waar weinig over gepraat wordt, maar ook een oorlog die zeker niet vergeten mag worden.

Lieve leesgroet Caroline

Recensies·Recensies van Caro

Tot de dood ons scheidt – Yvonne Floor “Deze oneerlijke strijd MOET stoppen”

Tot de dood ons scheidt – Yvonne Floor

“Deze oneerlijke strijd MOET stoppen”

#BOEK IS UIT DE HANDEL GENOMEN EN NIET MEER TE BESTELLEN#

  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789461562449
  • februari 2018
  • Paperback
  • 240 pagina’s

Achterflap:

Een moeder slaakt een hartenkreet uit: Grijp in! 

43047893_251584768749842_5475097469966614528_nTot de dood ons scheidt is het schokkende verhaal van een moeder die strijdt voor haar kinderen en niet opgeeft. Ze is jarenlang geterroriseerd door haar ex-man en op een geraffineerde wijze (gaslighting) geestelijk mishandeld. Het ouderlijk gezag dreigt haar nu ontnomen te worden. Een ongelijke strijd, zonder enig recht op juridische bijstand en in de steek gelaten door jeugdzorg.

‘Je bent mijn vrouw. Als je bij me weggaat, dan zorg ik ervoor dat je de kinderen nooit meer ziet. Ik ontvoer ze naar Mexico. Ik zeg iedereen dat je gestoord bent. Ik ga het huis nooit uit. Ik maak je financieel kapot en ga daar mee door tot je zelfmoord pleegt. Je weet wat je te doen staat.” Hij zegt het fluisterend in mijn oor en streelt ondertussen mijn gezicht.

 Mijn leeservaring:

Dit boek had mijn aandacht getrokken door een gesprek over boeken met een sportvriendin. Zij had over het boek gelezen in de Libelle, maar tegen de tijd dat ze het boek wilde kopen was het al uit de handel genomen. Na veel zoeken kreeg zij het boek in handen en mocht ik het als eerste lezen van haar. Binnen 2 dagen had ik het uit, een boek wat je niet zomaar naast je neer legt en wat je boos maakt.

Wat me wel op gevallen is bij het lezen van Waargebeurde verhalen, dat er vaak een patroon in de verhalen zit, de slachtoffers komen vaak uit gezinnen waar ouders of familieleden ook slachtoffer zijn geweest. Na het boek gelezen te hebben heb ik contact gezocht met de auteur, maar nog steeds mag zij niets zeggen, ze is mond dood gemaakt. Het boek is geschreven ter bescherming van slachtoffers van coercive control

  • (Coercive control: Het is een gedragspatroon dat probeert de vrijheid of vrijheid van het slachtoffer weg te nemen, om hun zelfgevoel weg te halen. Het is niet alleen de lichamelijke integriteit van vrouwen die wordt geschonden, maar ook hun mensenrechten. Het ervaren van dwangbeheersing is als gegijzeld worden; het slachtoffer wordt gevangen in een onwerkelijke wereld gecreëerd door de partner / misbruiker, verstrikt in een wereld van verwarring, tegenspraak en angst.)

en ter voorlichting aan hulpverleners. Ik heb veel artikelen gelezen over haar boek en over het fenomeen coercive control of intimate terror. Een wereldwijd probleem, maar dat het in Nederland, zo’n beschaafd land, voor komt daar kan ik niet bij. Instanties vallen elkaar af en nergens is er ook maar iemand die je kan helpen. Ze willen wel maar ze kunnen niet. Dat één persoon, eigenlijk twee personen je het leven zo zuur kunnen maken en iedereen naar die personen luistert, hoe kan het en waar blijft het verhaal dat er naar kinderen wordt geluisterd!!! Het is een thriller als je het leest, hoe kan het dat een zo’n slimme vrouw, met een goede baan en goede opleidingen bijna als zwerver door het leven moet gaan en al haar geld naar haar goed verdienende ex-man gaat, terwijl ze de kinderen onder begeleiding mondjes maat mag zien. Is er nu niemand die ziet wat narcisme betekent en met mensen doet?

De vrouw van jeugdzorg luistert alleen maar naar de ex-man en Yvonne kan helemaal niets uitrichten. Deze vrouw heeft de touwtjes in handen en alle macht. Hoe kan het dat niemand dit kan door breken. Na herhaaldelijk gevraagd te hebben om iemand anders, wordt dit steeds afgewimpeld. Wanneer er iemand anders was aangesteld als vertegenwoordiger was het misschien allemaal anders gelopen.

 Ze geniet duidelijk van de macht die ze uitoefent. “je zult toch alles moeten doen wat ik zeg om je kinderen te mogen zien ,”zegt ze. “En wat je ook doet, je zult ze nooit terug krijgen. Daar zorg ik wel voor. En van mij mag je procederen, hoor, ik schrijf gewoon op dat je maar blijft vechten en dat de vechtscheiding jouw schuld is. Je zult toch nooit één rechtszaak winnen. Rechters geloven alles wat ik zeg en ik heb een groot juridisch apparaat achter me staan, en jij hebt helemaal niets meer.” (“hulpverlener” van jeugdzorg)

Ik had me tijdens mijn rechtenstudie in leiden nooit kunnen voorstelen dat je in een familierechtzaak in Nederland in deze situatie terecht kon komen. Als moeder en juriste vind ik een uitschakeling van het juridische systeem door machtsmisbruik uiteraard volkomen onacceptabel (Yvonne Floor)

25 september 2015

“Mevrouw Floor”, zegt de rechter, “ik stel een bewindvoerder aan om u verder te beschermen tegen de destructie van uw ex-echtgenoot de heer Fox. U moet beschermd worden. Dit is een ernstige zaak. Ik kan u het volgende aanraden: gebruik deze tijd om een boek te schrijven. Dat zal heel wat beroering gaan brengen in Nederland. Deze situatie is schrijnend. U kunt iets veranderen. U bent journaliste en schrijfster!”

Wat liefde met je doet is duidelijk in de eerste hoofdstukken van het boek te lezen. Yvonne schrijft zich in op een daitingsite, ze is dan 35 en wil huisje boompje beestje. Aantrekkelijke man, goed gebouwd, goede baan alles wat je in een man zoekt., vind ze al gauw op de site. Maar wat al meteen opvalt is de toon die deze man zet. Op de datingsite staat oa het volgende geschreven “zeer aantrekkelijk” “ingenieu(s)r”, dat zou mij al tegen de haren strijken.

Na een vrij snel sobere huwelijksdag is Yvonne al vrij snel zwanger. Het huwelijk is volgens mij in het begin zeker goed, maar wanneer zijn narcistische kant naar voren komt, dan natuurlijk nog niet bekent bij Yvonne, verontschuldigd hij zich.  Bloemetje, etentje, de romanticus zit in hem. De narcistische trekjes komen steeds meer om de hoek kijken en ik denk dat wij als lezers het eerder zien dan de omgeving.

Oktober 2005 het tweede kind wordt geboren en ze verhuizen naar een kapitale villa in Wassenaar. Er zal worden verbouwd door de echtgenoot zelf, maar er gebeurt niets. Overal liggen apparaten en spullen voor de verbouwing. Er is niet in te leven.

Januari 2006 de man zegt dat Yvonne een test moet doen, want ze heeft een psychische stoornis volgens hem. Er is niets aan de hand, maar haar man zegt dat ze aan de kinderen moet denken en ze maakt een afspraak met een psychiater en krijgt lithium voorgeschreven omdat ze er om vraagt. Dit vind ik vreemd, een arts moet toch meer onderzoek doen, je kunt toch niet zomaar om medicijnen vragen, terwijl de tests hebben uitgewezen dat er niets met Yvonne aan de hand is.  Vanaf dan gaat het helemaal berg afwaarts met Yvonne en moet ze meer en meer medicijnen gaan slikken van haar echtgenoot.

November 2012 vertrekt de echtgenoot, hij zegt niet langer met de zieke Yvonne  te kunnen leven en hij stuurt mailtjes naar hulpinstanties en zet ze tegen Yvonne op. Ze zou een gevaar zijn voor de kinderen.

Ik ben echt verbijsterd wat er dan allemaal ingang wordt gezet en dat er totaal niet naar de kinderen wordt geluisterd. De man windt echt iedereen om zijn vinger.

In de volgende artikelen kun je de verhalen van Yvonne lezen en waarom het boek uit de handel is gehaald. Natuurlijk dom van de uitgever dat de namen niet veranderd zijn, dan had de ex-man geen poot om op te staan. Yvonne blijft procederen en hoopt natuurlijk haar kinderen weer in de armen te kunnen sluiten. Oktober 2017 was de laatste keer dat zij haar kinderen heeft gezien, dat dit gebeurd en vooral kan gebeuren, is niet te geloven. Dit verhaal moet gedeeld worden ook zonder boek. Ik zou heel graag iets willen betekenen want Yvonne zal niet het enige slachtoffer zijn. Ik hoop dat iedereen dit leest en deelt, zodat zoveel mogelijk mensen over het bizarre verhaal van Yvonne horen. Ik heb de namen van de betrokkenen weg gelaten, zodat daar niets over gezegd kan worden, alleen Yvonne de auteur heb ik genoemd. Wil je meer weten over deze verschrikking dan staan hieronder enkele bronvermeldingen en artikelen.

Bronvermelding en artikelen:

Lieve leesgroet Caroline

photovisi-download (11)

 

 

Gast recensies·Recensies

Mieke las…; Moeder is boos – Lineke Breukel “Respect”

Moeder is boos – Lineke Breukel

Respect…..

  • Titel: Moeder is boos
  • Auteur: Lineke Breukel
  • Uitgeverij: Village – Vandorp Uitgevers
  • Verschijningsdatum: April 2018
  • Genre: Biografie
  • Paperback – 212 Bladzijden
  • ISBN: 978 946 1852 106
  • ISBN: 978 946 1852 113 E-book

 

OVER DE AUTEUR

Lineke Breukel (1961) haar wieg stond in Den Haag. In 2012 emigreerde ze met haar gezin naar Zweden.  Lineke is de kleindochter van Jan Nowee; een van de schrijvers van de Arendsoogserie. Naast het schrijven van boeken is Lineke parttime werkzaam als coach en behandelaar; ze begeleidt probleemjongeren in een tehuis in Eksjö. Over haar emigratie schreef ze twee boeken: Zweedse buren en Rare Jongens die Zweden. Verder schreef ze meerdere thrillers waaronder Vluchtspel; een trilogie.

SAMENVATTING EN MIJN MENING

9200000091371725.jpgMoeder is boos is het aangrijpende verhaal van Marijo Bakker (1954) over haar incestverleden in het gezin waarin ze opgroeide, verteld door Lineke Breukel.

Dit boek is tot stand gekomen met behulp van Marijo’s dagboekaantekeningen, interviews en studie over het onderwerp door de auteur. De situaties worden soms gedetailleerd beschreven en kunnen onprettige emoties oproepen bij de lezer. Cursieve teksten schetsen een waarheidsgetrouw beeld van Marijo’s jeugd, afgewisseld met uitleg van de volwassen Marijo, die terugkijkt in de beerput die ‘incestverleden’ heet.

Op de cover staat een foto van Marijo afgebeeld als negenjarig meisje, dat bang en onzeker in de camera kijkt. Deze foto raakt.

Marijo is een nakomertje en groeit op in een gezin van drie kinderen. Haar zus Martha is vijftien jaar ouder en haar broer Piet elf jaar. Het gezin woont op een eiland en voor de buitenwereld lijken ze een doorsnee gezin; vader hardwerkend en moeder de zorg voor het huishouden en de kinderen. Zoals het hoort in een hechte Christelijke gemeenschap, gaan haar ouders iedere zondag naar de kerk en Marijo naar de zondagsschool.

Vanaf haar negende tot haar achttiende jaar wordt Marijo stelselmatig door haar vader en broer op gruwelijke manier seksueel misbruikt. Dit misbruikt breidt zich uit door vrienden van haar broer. Ze wordt gechanteerd en gemanipuleerd. Wat dit psychisch met haar heeft gedaan en nog doet wordt op indrukwekkende wijze beschreven. Dit laat de lezer niet onberoerd.

Haar pop Silvia gebruikt Marijo om zich af te reageren; haar boosheid en verdriet kwijt te kunnen en het onbegrijpelijke te begrijpen. Als ze haar boosheid kwijt is, zorgt ze weer liefdevol voor Sylvia. Ze geeft haar de liefde en troost waar ze zelf zo naar hunkert.

Haar vader wil ze koste wat kost als lief blijven zien. Ze voelt zich schuldig en schaamt zich. Daarbij weet ze niet meer wanneer ze iets goed of fout doet. Haar vertrouwen in mensen is weg en haar gevoelens schakelt ze uit.

De gedachtegang van het kind wordt ontroerend beschreven. Ik doe waar papa zo hevig naar verlangt, op zoek naar die warmte die ik zo mis. Ik wil hem heel graag gelukkig maken en de angst die mij daardoor overspoelt is allesomvattend, verlammend, gewillig makend.

De moeder van Marijo verschuilt zich; ze weet zogenaamd niks van het misbruik af.   Ze wordt om niks boos. Ook als het een fout van haar broer is, wordt Marijo hiervoor afgestraft. Er is één moment dat Marijo denkt dat moeder haar eindelijk de bescherming biedt die ze hard nodig heeft.

Ga maar lekker slapen. Ik blijf in de buurt.’

Haar pijn, verdriet, eenzaamheid en het niet ontvangen van aandacht of de verkeerde aandacht gaan zo diep dat dit uitmondt in zelfbeschadiging. Zo probeert de werkelijke pijn niet te voelen. Eigenlijk wil ik alleen maar dat iemand mij lief vindt. Voor dit boek moest Marijo zorgvuldig weggestopte herinneringen weer toelaten. Het verhaal is hierdoor niet chronologisch. Er wordt vaker in herhaling gevallen en voelt soms als een opsomming. Dit is begrijpelijk; haar pijn is voelbaar. Lineke heeft de woordkeuze van Marijo zo getrouw mogelijk weergegeven.

Door haar verhaal te laten opschrijven was er plaats voor verwerking, maar totaal helen zal Marijo nooit.  Ze hoopt met haar verhaal andere incestslachtoffers te helpen.

Op de laatste bladzijde zijn links naar websites opgenomen waar incestslachtoffers terecht kunnen met hun vragen, onzekerheden of andere hulp. Ik haat hem, IK HAAT HEM … en ik houd van hem.

Een in en in triest schokkend verhaal van een kind dat in de steek werd gelaten, misbruikt werd en geïsoleerd opgroeide.

Heel veel respect dat Marijo haar verhaal met ons lezers wilde en durfde te delen.

  • 4**** Schrijfstijl
  • 4**** Verhaal
  • 4**** Psychologie

Lieve Leesgroet Mieke Wijnants

download (15)
Koop bij bol.com

photovisi-download (70)

Recensies·Recensies van Caro

Gevangen Geboren – Ann Driessen “Een schreeuw om hulp”

Gevangen Geboren – Ann Driessen

“Een schreeuw om hulp”

download (16)

Samenvatting:

Het waargebeurde verhaal van een geïnterneerde
Renée is 31. Haar jeugd was een hel. Ze zat opgesloten, vastgebonden en gevangen. Door mishandelingen, vernederingen en verkrachtingen werd ze onhandelbaar. Ze schreeuwde, dreigde, sloeg, schopte, spuwde en beet. Omdat ze zo agressief was en stalkte, werd ze geïnterneerd. Maar door gebrek aan plaats in een psychiatrisch ziekenhuis, belandde ze in de gevangenis, Daar zit ze al acht jaar.
Journaliste Ann Driessen schreef met en voor Renée een openhartig boek.
Renée spaart niemand: noch haar mishandelaars en verkrachters, noch zichzelf. Nu heeft ze spijt van haar daden en van het verdriet en de pijn die ze veroorzaakte.
Renée verdient een kans, een psychiatrische behandeling én een nieuw leven buiten de gevangenis, net als meer dan 600 geïnterneerden in België. Hopelijk krijgt ze die snel…

Mijn leesmening:

“Gevangen Geboren”, een titel die me triggered, met een prachtige cover. Een vrouw die uit een gevangenisraam wat hoog in de staart een beetje omhoog, Wil ik dit wel lezen, zo’n heftig verhaal. Maar toch, dit waargebeurde verhaal, moet gelezen en doorverteld worden. Niet normaal dat mensen geen juiste behandeling kunnen krijgen in de psychiatrie, geen plaats en niet genoeg hulpverlening.

Het verhaal wordt verteld vanuit de ik persoon, Renée. Wat zij in al die jaren heeft opgeschreven wordt nu in boekvorm verteld door auteur Ann Driessen.

Ann is een journaliste en dat kun je terug vinden in het geschrevenen. De zinnen zijn kort, met erg veel opsommingen.

VERBORGEN, OPGESLOTEN, WEGGESTOPT, GECOLLOQEERD,

VASTGEBONDEN, AFGEZONDERD, GEVANGEN

Ik zou bijna denken dat Renée het echt zelf op papier heeft gezet en niet een auteur het verhaal heeft opgeschreven. Jammer want het zou veel meer tot zijn recht komen als het meer één verhaal was geweest. Renée heeft enorm veel mee gemaakt en heeft in heel veel gevangenissen en instellingen gezeten.

Renée heeft veel last van obsessies en vooral op mannen. Wanneer ze iemand in de hulpverlening tegen komt die aardig tegen haar is, wordt ze eigenlijk meteen verliefd en stalkt de persoon obsessief. Renée vraagt ook om verkeerde aandacht, steeds wil ze zelfmoordplegen en vertelt dit dan van te voren. Iedere keer wordt ze optijd gevonden. Ook een schreeuw om aandacht!!

Het verhaal heeft me zeer aangegrepen en ik kan bijna niet geloven dat er zulke dingen gebeuren en er niet voldoende hulpmiddelen en hulpverleners aanwezig zijn. Steeds meer jonge mensen komen in het psychiatrische circuit terecht, waarom wordt er niet meer gedaan aan hulpverlening!!

Dit boek is een schreeuw om aandacht, geen aandacht in de persoon van Renée maar aandacht in de vorm van hulp.

Er moeten meer instellingen komen, waar de mensen geholpen kunnen worden en kunnen leven zonder anderen kwaad te berokkenen.

Wat erg dat ook al een jeugdinstelling gefaald heeft in de jeugdjaren van Renée. Was er eerder ingegrepen en een goed pleeggezin gevonden, dan was dit waarschijnlijk allemaal niet gebeurd. Labiel zit denk ik al in de genen, maar met een goede opvoeding kun je erg ver komen in het normaal opgroeien van een kind.

Het zou een goed boek kunnen zijn, mits het meer een verhaallijn had gehad en er niet teveel van de hak op de tak was gesprongen. Ook wanneer er had gestaan dat Renée het zelf had geschreven ipv een auteur had het me meer geboeid. Toch is dit moeilijk te zeggen, vooral omdat het niet zomaar een verhaal is, maar een roep, een schreeuw om aandacht.

Ik blokte mijn gevoelens al een hele tijd af. Ik lachte ze weg om ze niet binnen te laten. Lachen deed ik vaak op de momenten dat anderen dat niet gepast vonden.

Heel moeilijk om te verwoorden wat ik van het boek vond, enerzijds moet het gelezen worden en doorverteld, anderzijds kwam ik er bijna niet doorheen omdat ik soms geen touw kon vastknopen aan de verhaallijn. In het nawoord wordt alles duidelijk, daar wordt alles wat Renée heeft mee gemaakt en wanneer ze in welke instelling heeft gezeten, nogmaals overteld en komt het beter over.

Een boek wat ik moet laten bezinken, maar wat me zeker niet zomaar zal loslaten.

Lieve leesgroet van Caroline

Koop bij bol.com
photovisi-download (9)

Recensies·Recensies van Moon

Moeder is Boos- Lineke Breukel “Aangrijpend en schokkend, maar het is de waarheid en die moet vertelt worden”

Moeder is Boos – Lineke Breukel

“Aangrijpend en schokkend, maar het is de waarheid en die moet vertelt worden”

9200000091371725

De Achterflap

Dit biografische werk is het aangrijpende en gruwelijke relaas van de traumatische jeugd van Marijo Bakker. Een jeugd die door haarzelf decennialang goed verborgen werd gehouden omdat deze te afschuwelijk was om er zelfs maar aan herinnerd te worden.

Met behulp van aantekeningen en verhalen heeft schrijfster Lineke Breukel een reconstructie gemaakt van al de gruwelijkheden die Marijo vanaf haar negende heeft moeten doormaken. Jarenlang werd zij misbruikt door zowel haar vader als haar broer en na verloop van tijd zelfs verkocht aan ieder die haar maar misbruiken wilde.

Met dit boek hoopt Marijo niet alleen weer een stap verder te komen in de verwerking van haar schokkende jeugd, maar tevens lotgenoten op te roepen het zwijgen te doorbreken.

 

Mijn Leeservaring

Het verhaal van Marijo opgetekend door Lineke Breukel, met mijns inziens veel respect voor beide dames.

Het verhaal bestaat uit de dagboekfragmenten die Marijo heeft opgeschreven tijdens het verwerken van haar trauma, Lineke Breukel heeft dit verwerkt tot een boek.

In Moeder is Boos, wordt het verhaal verteld van Marijo, de verschrikkelijke gebeurtenissen tussen haar 9e en haar 18e zullen je niet onberoerd laten. Menigmaal heb ik moeten slikken, en mijn misselijkheid moeten onderdrukken. Het verhaal is heftig en gedetailleerd, je zult vanaf het eerste begin medelijden hebben met Marijo, maar ook ga je inzien dat dit kleine meisje, wat zoveel leed is aangedaan, zich heeft ontwikkeld tot een ijzersterke vrouw die met haar verhaal openheid wil geven aan een onderwerp waar nog steeds een taboe op rust. Incest.

Totdat ik een jaar of negen was ging alles heel normaal zijn gangetje, tot die fatale zondag, die bij nader inzien mijn hele leven op een verpletterende manier totaal zou omgooien.”

Vol ongeloof lees je het verhaal, lees je de waarheid, hoe een gezin kan functioneren achter gesloten deuren. Een meisje wat nergens haar steun vindt, zelfs niet bij haar moeder terwijl je er toch vanuit gaat dat zij voor haar kind door het vuur zal gaan. In hoeveel gezinnen zal dit nog gebeuren en in hoeveel gezinnen is zo`n zelfde verhaal nog een geheim. Marijo heeft de kracht en het lef gehad om haar verhaal naar buiten te brengen, vanuit het diepst van mijn hart hoop ik dat dit net het steuntje in de rug is voor andere kinderen om hun verhaal ook te vertellen. Zodat zij niet meer gebukt gaan onder het “grote geheim”, het is nooit te laat om je verhaal te vertellen.

“Waar was mijn moeder? Mama, waar wasje, waar ben je? Ze was er nooit als ik haar nodig had, als hij met zijn klauwen aan mij, in mij zat.”

Lineke Breukel heeft met zoveel respect, dat je kunt voelen tussen de regels door het verhaal, van Marijo beschreven, waardoor ze voor mij als schrijver nog meer in aanzien groeit. Respect voor de woorden en de zinnen, de manier waarop zij echt naar Marijo heeft geluisterd, haar verhaal heeft opgetekend zonder een oordeel te vellen. Je zult dit verhaal als lezer niet kunnen lezen, zonder iets van de pijn te voelen, Marijo waarschuwt bij sommige stukken en dat is niet voor niets. Maar ook hier lees je haar schaamte, haar oprechtheid en haar zorgzaamheid, dit terwijl zij juist trots op zichzelf mag zijn, trots op haar kracht en doorzettingsvermogen.

“Ben ik dan geen mens voor hem, ben ik niet zijn zusje?

Moeder is Boos.

Het aangrijpende verhaal, wat helaas berust op waarheid. Laat dit een opening zijn voor de kinderen die nog rondlopen met hun Grote Geheim.

Dit boek zal je aangrijpen, het zal je zelfs doen walgen, maar het is waar gebeurd hier mogen we onze ogen niet voor sluiten. Met zoveel respect naar Lineke en zeker naar Marijo dat zij dit heeft durven delen met ons als lezer.

Respect.

download (2)

Lieve Leesgroet Moon

Koop bij bol.com

photovisi-download (27)

Recensies

Mieke las…; Voor altijd twee – Saskia van Mieghem ” Een boek wat je diep raakt”

Voor altijd twee – Saskia van Mieghem

” Een boek wat je diep raakt en je met respect leest.” 

  • Titel: Voor altijd twee
  • Auteur: Saskia van Mieghem
  • Uitgeverij: AquaZZ
  • Genre: Literaire roman – Waargebeurd
  • Verschijningsdatum: Mei 2015
  • Paperback – 249 Bladzijden
  • ISBN: 978 949 189 74 12

9200000042965988

OVER DE AUTEUR:

Saskia van Mieghem (1967) geboren en getogen in Eindhoven en is moeder van twee kinderen. Schrijven deed ze al van kinds af aan. Na het verlies van één van haar tweelingzoontjes (2003) heeft ze besloten om een boek te schrijven. Dit resulteerde in haar debuut ‘Voor altijd twee’ in 2015. Na die periode heeft ze de stoute schoenen aangetrokken en in maart 2017 verscheen haar eerste fictie boek ‘Door rood verbonden’.Momenteel schrijft ze haar derde boek ‘De gynaecoloog’ een thriller die in het voorjaar van 2018 wordt verwacht.

OVER DE COVER:

De cover is door de auteur zelf ontworpen en deels door toeval ontstaan.De kleuren donker en licht blauw nemen het grootste gedeelte van de achtergrond in beslag. Het donker blauw is inkt. Doordat er een tissue in de linkerhoek is gelegd kwam er een schaduw bij, dat is het lichtblauwe gedeelte. Deze schaduw lijkt op een vlinder. In het lichtblauw ligt een hanger met een afbeelding van twee baby’s in foetushouding, die elkaar vasthouden. De titel ‘Voor altijd twee’ is wit en is een mooi contrast bij de blauwe kleuren. De titel en de cover vormen een harmonieus ontroerend geheel. Subliem gekozen. Prachtig!

OVER DE INHOUD:

Het boek begint en eindigt met een prachtig gedicht.

Een ontroerend verhaal over de impact rondom een tweelingzwangerschap, de geboorte en de gevolgen nadien.

Anna en Rob proberen al zes jaar kinderen te krijgen. Na allerlei onderzoeken en procedures in het ziekenhuis hebben ze de moed opgegeven. Dan blijkt Anna toch nog onverwacht zwanger. Tijdens een echo krijgen ze te horen dat het een tweeling is. Ze zijn in de zevende hemel. De zwangerschap verloopt voorspoedig. Anna zal in het ziekenhuis bevallen. Beiden verheugen zich op de geboorte van hun tweeling. Als eerste wordt Dennis geboren een gezond jongetje. Als Tim ter wereld komt hoort Anna geen geluid en ze ziet nog net dat Tim wat witjes ziet, voordat hij met spoed meegenomen wordt door de arts.

Tim belandt op de afdeling NICU, de intensive care voor pasgeborenen.De zeer gespecialiseerde afdeling Neonatologie. Neonatologie is de zorg voor pasgeborenen.

Anna en Rob mogen even bij Tim gaan kijken. Tim ligt in een couveuse en heeft een mutsje op dat Anna niet herkent. Hij heeft een infuus in zijn rechterarm, een slangetje door zijn neusje en diverse plakkertjes op zijn borstje. Anna en Rob weten nog niet wat er aan de hand is met Tim.

Een dag later krijgen ze uitleg van de arts en komen ze voor een voldongen feit te staan. In korte tijd moeten Anna en Rob veel, niet gemakkelijke, beslissingen nemen. Daarnaast is er ook de zorg voor Dennis en genieten ze van dit mannetje. Anna krijgt vanaf de bevalling gedurende 8 jaar nog veel te maken met de afdeling gynaecologie. Uiteindelijk moet Anna opnieuw afscheid nemen en verwerken.

Hoe ga je om met blijdschap en verdriet als dit op hetzelfde moment op je pad komt?Wat is rouwen en hoe doe je dit? Lukt het Anna en Rob om het verlies van Tim een plek te geven? Heeft therapie zin? En zo ja, welke therapie is dan geschikt?Hoe gaan mensen in de directe omgeving om met het verdriet van een ander? Mag er nog over gepraat worden? Waar hebben de ouders behoefte aan? Wat kan het personeel van een ziekenhuis voor de ouders betekenen? Wat gaat goed en wat kan beter in een ziekenhuis? Hoe assertief moet je zijn? Hoe belangrijk is een partner waar je steun aan hebt? Wat als de mening over het verlies van je kind verschilt met die van je partner? En hoe kun je een kind betrekken bij het verlies van zijn (tweeling)broer zonder dat je het belast?

MIJN MENING:

De auteur heeft een vlotte natuurlijke schrijfstijl, waarbij haar kracht duidelijk voelbaar is. De hoofdstukken zijn kort. Saskia schroomt niet om alles bij naam te noemen.    Ze geeft zich letterlijk en figuurlijk bloot. Gaat geen enkele emotie of gedachte uit de weg. Durft zich kwetsbaar op te stellen. Meevoelen en inleven gaan hierdoor vanzelf. De karakters van Anna en Rob worden goed uitgediept. Situaties en omstandigheden worden perfect beschreven.

De auteur wisselt de hoofdstukken af met heden en verleden, waardoor er ook plaats is voor blijdschap en plezier. De humor van deze sterke vrouw heeft haar niet in de steek gelaten. Ondanks het beladen onderwerp verscheen er geregeld een glimlach om mijn mond.

Hoe moeilijk moet het zijn geweest om dit verhaal op papier te zetten? Waarbij het moederhart huilt, emoties en beelden worden herbeleefd.

Dit boek is onmiskenbaar vanuit een moederhart geschreven. Zo voelbaar en treffend verwoorden kan alleen een echte moeder.

Het verhaal van Anna heeft mij diep geraakt. Vol bewondering en respect heb ik dit boek gelezen.

5*****

Lieve Leesgroet Mieke Wijnants

download (15)
Koop bij bol.com

photovisi-download (18)

Recensies·Recensies van Caro

Tot zwijgen gebracht – Cecile Stok “De zaak van mijn leven”

Tot zwijgen gebracht – Cecile Stok

“De zaak van mijn leven”

9200000084697872

Samenvatting:

Tientallen jaren geleden stierf Mirna’s vader. Ze dacht dat ze zijn dood allang had verwerkt. Tot er iets gebeurt wat haar opnieuw met dit trauma confronteert. Ze besluit om alle feiten te gaan onderzoeken.
Op die bewuste dag tientallen jaren eerder wordt ze door de politie opgewacht. Langzaam ontvouwt zich het drama. Mirna raakt bijna in shock maar probeert door flink te zijn haar emoties te verdringen en door te gaan met haar leven.
Na haar veertigste komt er een breekpunt en ploppen haar emoties naar boven. Door therapie hervindt ze haar zelfvertrouwen en leert ze voor zichzelf opkomen. Als ze de werkelijke feiten over haar vaders dood ontdekt, brengt dit een heftige confrontatie met haar verdriet. Zal het haar lukken om haar oude pijn en schaamte te overwinnen?
Marelle Boersma, thriller auteur en schrijfdocent: ‘Kwetsbaar leven en rauw verdriet zijn verweven in een ontroerend verhaal. Cecile geeft de lezer een inkijkje in het leven van haar vader dat zo ruw beëindigd is.’
Simone Foekens, auteur romans en kinderboeken: ‘Dit aangrijpende boek laat zien dat de nasleep van een misdrijf niet stopt bij de dader, noch bij het slachtoffer.’
Cecile over dit boek: Eindelijk is het moment daar en kan ik verheugd de geboorte van mijn nieuwe boek aankondigen: Tot zwijgen gebracht. De afgelopen jaren heb ik hier in stilte aan gewerkt, alleen een paar mensen waren op de hoogte van dit bijzondere proces. Over het onderwerp van het boek heb ik ook lange tijd gezwegen. De titel bezit een dubbele betekenis; de twee personen op de voorkant zijn het zwijgen opgelegd, letterlijk en figuurlijk. Jarenlang durfde ik niet te praten over mijn vaders dood vanwege (onterechte) schaamte. Het schrijven hierover werd een herstellend proces. 

Mijn mening over Tot zwijgen gebracht:

De boekpresentatie van Tot zwijgen gebracht was in Dordrecht en ik was daarbij.

Heerlijke cakejes stonden op ons te wachten, om de boekpresentatie, ondanks het treurige verhaal, toch een feestelijk tintje te geven, want slingers ophangen ging iets te ver.

Het boek is een waar gebeurd verhaal, geschreven in een spannende roman vorm. Het gaat over de moord op Cecile’s vader en het verwerkingsproces, wat heeft geleid tot het schrijven van dit boek.

De cover: Op de voorkant staat een foto van Cecile en haar vader en wat je ziet dat er een afstand tussen de twee is. Cecile vertelt tijdens de boekpresentatie, dat het pas op veel latere leeftijd lukte een band met haar vader op te bouwen, terwijl ze met haar moeder een hele goede band had. Het boek wat ze over haar moeder schreef had dan ook een cover met foto van Cecile dicht tegen haar moeder aan. “Het verdwenen thuis”.

Het boek begint na de proloog bij de begrafenis van een oom van hoofdpersoon Mirna. Een vrouw spreekt Mirna’s broer, Huub, aan over de dood van hun vader. Zij kon vertellen dat hij met messteken om het leven was gebracht. Het ver weg gestopte akelige gevoel komt bij Mirna naar boven, ze voelt de kriebels op haar armen en nek opkomen.

Waarom heeft Mirna het gevoel dat ze schuldig is aan haar vader’s dood, waarom ging ze niet als gewoonlijk uit de kerk bij hem koffie drinken, waarom ging ze die maandag te laat koffie drinken bij hem, waarom heeft ze hem niet gebeld, heeft ze wel de goede flat uitgekozen voor hem, had ze hem kunnen redden !!!

Dingen waar je niets aan kunt veranderen en doen, maar voor Mirna heeft dit haar verwerking tegen gehouden. Gelukkig heeft ze samen met haar man, alles vanaf de moord tot de terechtstelling en de veroordeling van de moordenaar kunnen reconstrueren. Dit om de moord te kunnen verwerken.

Het boekje las ik in één adem uit en was geschokt over de manier waarop de man was vermoord en hoe de moordenaar over zijn daad vertelde in het dossier. Ik was het er ook totaal niet mee eens hoe hij berecht was, maar ja ik ben geen rechtbank.

Ik was verdrietig over de manier waarop Mirna zo lang worstelde met het gevoel van schaamte en dat dit zolang heeft geduurd voor ze er echt over kon praten.

De kerk speelt een heel belangrijke rol in het leven van Mirna en haar man en zo ook in Cecile’s gezin. De namen zijn bijbelse namen met een betekenis en ook de hoofdstukken hebben een Bijbelse openings zin.

Ik heb het verhaal echt even moeten laten bezinken en ben blij dat ik ook bij de boekpresentatie ben geweest en Cecile heb horen praten over het mooie wat dit boek haar gegeven heeft, het verwerken en het niet meer schuldig voelen over de dood van haar vader.

Een waargebeurd verhaal, wat de zaak van Cecile haar leven werd.

Een verhaal dat je onder je huid gaat zitten en je niet gauw meer los laat.

Lieve leesgroet van Caroline

Koop bij bol.com

photovisi-download (18)

Recensies·Recensies van Caro

Echo – Tamara Geraeds – Sluit je ogen niet wanneer je kindermishandeling vermoedt.

Echo – Tamara Geraeds

Sluit je ogen niet voor kindermishandeling, maar zorg door dit verhaal dat je je ogen opent.

Samenvatting:

Sara groeit op bij haar demonische moeder, gevangen binnen de muren van een huis vol pijn en vernedering. Ze lijkt geboren voor het ongeluk, het lot gooit de ene na de andere gruwel voor haar voeten. Genadeloos wordt haar elk sprankje hoop ontnomen en elk moeizaam gevonden stukje geluk wordt overschaduwd door onmenselijke straffen.
Toch laat de jonge Sara zich niet uit het veld slaan. Ze blijft vechten voor haar leven en de vrijheid waar ze zo naar verlangt. Zal haar overlevingsdrang groot genoeg zijn? Zal ze ooit de verschrikkingen uit haar verleden kunnen verdrijven? Of zal Sara bezwijken onder de druk van zo veel kwaad?

De echo gaat door van generatie op generatie. Zorg dat het stopt.

Recensie:

Ik had totaal geen idee waar het boek Echo over ging, maar mocht het lezen van de uitgeverij. Ik dacht met een gewone thriller te maken te hebben, maar niets leek minder waar. Een thriller met waargebeurde accenten, die in horror achtige taferelen worden beschreven.

Jammer dat ik voor het lezen niet de insteek van het verhaal wist. Ik moet zeggen dat ik nadat ik het boek uit had en hierna een gesprek had met de auteur, toen kwam het boek  in een heel ander daglicht te staan.

In eerste instantie, vond ik het verhaal echt te gruwelijk en had zoiets van hoe kun je dit nu schrijven. Kinderen die misbruikt en vernederd worden, ik had echt moeite met dit verhaal. Ik sprak er ook met anderen over. Hoe schrijf je een recensie over een boek met een zo horrorachtig verhaal, maar wat wel heel goed geschreven is .

De achterflap gaf ook niet veel prijs, maar toen ik met Tamara Geraeds in gesprek ging over dit boek, werd mij veel duidelijk. Het is niet verzonnen, maar de gruwelijke waarheid.

Een boek met stukjes verhaal welke waargebeurd zijn. Een boek geschreven om mensen de ogen te openen en naar buiten te komen bij het vermoeden van mishandeling.

Echo, twee verhalen die samen één vormen. Sara, die als kind, zoveel en stelselmatig mishandeld werd en dacht dat het zo hoorde.  Maar toch als kind zei ; dit nooit voor  haar eigen kinderen te willen, ze wilde haar kinderen alle liefde en geluk geven. Kan Sara een liefdevol thuis geven aan haar kinderen, ook al weet ze niet precies hoe het eigenlijk hoort?

Het tweede deel gaat over Sara als volwassene, hoe voedt zij haar kinderen op, kan zij de cirkel nu doorbreken? Wat voor invloed heeft stelselmatige mishandeling op het jonge kind wanneer ze volwassen worden, wat als ze niet anders weten.

Sluit je ogen niet voor kindermishandeling, in het boek werd duidelijk dat dit wel gebeurd. Dit boek is een hele heftige schreeuw om aandacht voor mishandelde kinderen. Mij rolden de tranen over mijn wangen en eigenlijk wilde ik het boek niet eens uitlezen, zo heftig was het. Nu wetende waarom dit boek is geschreven wil ik hier zeker aandacht voor vragen.

Het verhaal had misschien iets minder gruwelijk beschreven kunnen worden volgens mij, maar Tamara zei me dat dit de echte waarheid is. Deze gruwelen komen vandaag de dag nog steeds voor. Allerlei waargebeurde verhalen samengesmolten tot één gruwelijk boek.

Het gaat me voorlopig niet loslaten en ik hoop dat als ik ooit een verdenking heb van kindermishandeling, ik dit meteen zal melden.

In Echo komt het Protestantse geloof ook enorm naar voren, de moeder, maar ook de kinderen halen de kracht om door te gaan uit God. Hoe kun je nog dankbaar zijn voor je leven als je iedere dag deze gruwelen moet ondergaan. De hete koffie, frituurvet, de kinderen die misbruikt worden, details waar je niet teveel bijna moet denken.

Een zeer goed geschreven boek met thriller-horor achtige taferelen, waarvoor je wel een sterke maag moet hebben en je je niet teveel moet inleven in het verhaal.

De schrijfstijl was zo goed, dat ik het boek, ondanks dat ik het erg heftig vond, niet kon weg leggen. Voordat je begint aan Echo, weet dan dat het waargebeurde details bevat en dat het nog steeds ook in onze maatschappij voorkomt.

Sluit je ogen niet voor kindermishandeling, laat dit verhaal je ogen openen.

Lieve leesgroet van Caroline

Koop bij bol.com
photovisi-download (5)

Recensies·Recensies van Caro

Laurenz Mol – Verknipt “Is het waargebeurde verhaal van liefde op het eerste gezicht en blind vertrouwen.”

Laurenz Mol – Verknipt

Een indringend waargebeurd verhaal waarbij je wel even moet slikken.

  • Auteur: Laurenz Mol
  • Uitgever: Nau
  • Nederlandstalig
  • 272 pagina’s
  • 9789491535574
  • oktober 2017

Samenvatting:

Een aangrijpend verhaal op een gruwelijke waarheid gebaseerd.
Men zou het een thriller kunnen noemen. Voor Thierry van der Veen, het alter ego van de internationaal bekende kapper en stylist Laurenz Mol was het een nachtmerrie die geen einde leek te kennen.
Vijf jaar wachtte de ‘coiffeur van de sterren’ om dit geheime deel van zijn leven te onthullen. Nu is het zover.
In ‘Verknipt’ maak JE kennis met een relatie die een onuitwisbare indruk heeft gemaakt. Een verwoestend spoor heeft getrokken in zijn leven en dat van een aantal van zijn dierbaren. Huiveringwekkend echt. Op je huid geschreven. Het kan jou namelijk ook gebeuren. In naam van de liefde. Want dat is wat achterblijft: een herinnering aan een allesverwoestende liefde.
Is deze relatie dan alleen kommer en kwel? Nee. Thierry van der Veen geniet ook met volle teugen van zijn ‘toyboy’ die al op de eerste date besluit om altijd van de kapper te zullen houden.
Met veel humor – ik ben een enige kapper -, zelfspot en met onnoemelijk veel liefde voor de verovering van zijn leven wordt hun avontuur beschreven. Want … liefde is liefde.
Laurenz Mol was een van de eerste glamourkappers van Nederland. Een bezoek aan zijn salon betekent al jaren alle aandacht en … champagne!
Op twintigjarige leeftijd opende Laurenz zijn salon, in een mum van tijd stond deze bekend als de ‘Society Salon’. Zien en gezien worden was al snel en vogue. Hij werd opgemerkt door de Amsterdamse couturiers en verzorgde vanaf dat moment ook de styling van talloze catwalkshows.
Hij heeft voor veel glossy magazines gewerkt, maar bij het grote publiek werd hij vooral bekend door zijn rubriek ‘MAKE ME OVER’ in weekblad Privé.
Met zijn team verzorgde hij haarshows in Los Angeles, Moskou, Parijs, Hongkong, London en New York.
Vele BN’ers, societyfiguren en duizenden minder bekende vrouwen vertrouwen Laurenz hun haar toe.
Columns en korte verhalen schreef hij al jaren, maar dit spannende boek is Laurenz gaan schrijven nadat hij de winnaar was van een verhalenwedstrijd georganiseerd door het NRC.

Mijn mening:

Op zondag 15 oktober was er een boekpresentatie in Breda, waar heel geheimzinnig over werd gedaan. Door Marianne Vork, de uitgeefster van NAU, was ik uitgenodigd om bij deze boekpresentatie aanwezig te zijn, alsnog heel hartelijk dank Marianne

Van te voren kreeg ik een uitnodiging, die niet gedeeld mocht worden via Facebook, er was een speciale ontmoeting met de auteur Laurenz Mol, hij zou de titel van het boek prijsgeven, wat tot op dat moment nog steeds geheim was, en je mocht vragen stellen. De kapsalon van Laurenz was totaal verbouwd om de 600 genodigden te kunnen ontvangen. Er liep een roze loper van de kapsalon naar boekhandel Van Kemenade en Hollaers, waar als eerste de boekpresentatie gehouden zou worden.

photovisi-download (10)

Ik had de mazzel een privé gesprek met Laurenz te hebben en hij liet me zijn huis zien, waar het verhaal zich afspeelde. Voor de presentatie wist ik niet waar het boek over ging en waarom alles zo geheimzinnig werd gehouden, maar Laurenz deed dit aan mij uit de doeken.

Het verhaal gaat dus over zijn ex, die een enorme impact op het leven van Laurenz en zijn naasten heeft gehad. Omdat de hoofdpersoon in het verhaal, weleens verhaal zou kunnen komen halen tijdens de boekpresentatie en omdat Laurenz een gezellige middag wilde hebben, stonden bij de deur een paar potige beveiligers.

Laurens liet me een krantenknipsel zien, ingelijst en wel, over zijn ex. Ik vroeg nog “ben je misschien toch nog verliefd op deze man”, maar hij zei dat het verleden tijd was. Ik denk dat deze knul altijd in het hart van Laurenz blijft zitten. Hij liet me ook zijn werkplek en foto’s van vroeger, waar hij toen al kappertje speelde, zien.

photovisi-download (11).jpg

Het was moeilijk om wat vragen te stellen, want van het boek had ik alleen de cover gezien zonder titel en wist ik niet waar het over ging. Laurenz vertelde me waar het boek over ging, dus voor mij een primeur, maar op de boekpresentatie vertelde hij dit ook. Laurenz laat toch niet helemaal het achterste van zijn tong zien.

Verknipt dekt de lading van het boek en tijdens de boekpresentatie werd er duidelijk gemaakt dat er niet over de klanten van Laurenz geroddeld werd in het boek, maar dat het echt ging over de relatie met zijn ex vriend.

Het verhaal neemt je meteen vanaf het begin mee en is er één die je niet kunt weg leggen. Korte hoofdstukken, die je aansporen er nog één te lezen. Geen hoogdravende literatuur, maar eerder een heerlijke feelgood roman, of het ook zo Feelgood eindigt?

Laurenz zijn alter ego is Thierry van der Veen, een kapper en make-up artiest. Hij wordt regelmatig geboekt door grote couturiers tijdens shows. Wanneer Thierry een bijna 30 jaar jongere toy-boy ontmoet, Bennie, staat zijn leven op zijn kop.

Gaat het alleen om seks of is er toch ook liefde bij betrokken.

Liefde is liefde

Laurenz Mol

De gecompliceerde afkomst van Bennie brengen Thierry meerdere malen in benarde en vervelende situaties. Wanneer hij hier maatregelen voor treft, wordt dit niet in dank afgenomen.

De aangrijpende manier waarop hier een liefdesverhaal wordt beschreven maakt wel wat in de lezer los. Er worden geen details geschuwd, Laurenz Mol zet hier mee een Feelgood roman neer waarbij je meerdere malen moet slikken.

Daarom dus ook 4 dik verdiende sterren voor Verknipt . Een indringend waargebeurd verhaal.

Liefde maakt soms blind

download (40)

  • Schrijfstijl 4
  • Leesplezier 5
  • Plot 4
  • Spanning 4
  • Originaliteit 4
  • Psychologie 5

Lieve leesgroet van Caroline
Koop bij bol.com

photovisi-download (9)

Luisterboek·Recensies·Recensies van Caro

Luisterboek Mijn woestijn – Waris Dirie Een aangrijpend verhaal over oa een besnijdenis

Luisterboek Mijn woestijn – Waris Dirie

Diep respect voor de vrouw die dit allemaal heeft mee gemaakt van nomade meisje tot top model.

9 cd luisterboek voorgelezen door Elle van Rijn

1001004008676087

Samenvatting:

Als nomadendochter werd Waris Dirie in de Somalische woestijn op traditionele wijze besneden. Dit is het opmerkelijke verhaal over haar jeugd, haar vlucht naar het Westen en de glamour van de modellenwereld.

Elle van Rijn studeerde aan de Toneelacademie in Maastricht en aan de Weense toneelschool. Ze heeft veel met het Noord Nederlands Toneel op de planken gestaan en werd bekend met haar tv-rol in de successerie Sam Sam. Haar stem is vaak te horen in commercials en tekenfilms.

Mijn mening:

Ik vind het heerlijk, om in plaats van altijd de radio met muziek aan te hebben tijdens lange autoritten, een luisterboek in de auto te hebben.Toen ik in Julianadorp was kwam ik dit luisterboek tegen in de boekhandel en besloot hem mee te nemen. Al menig keer het boek in handen gehad maar nog niet gelezen. 9 cd’s, ik dacht wat heeft ze allemaal te vertellen over haar leven, maar dat bleek heel wat te zijn.

Diep respect voor de vrouw die dit allemaal heeft mee gemaakt van nomade meisje tot top model.

Het verschrikkelijke verhaal van de besnijdenis en dan te weten dat dit nog steeds gebeurd in bepaalde landen.

Ik kan alleen niet begrijpen dat er niet meer vrouwen zoals Waris zijn die zich hier tegen verzetten, in opstand komen. Vrouwen weten hoe pijnlijk het besnijden is, hoe erg het is om ongesteld te moeten zijn en dan nog maar te zwijgen over de huwelijksnacht en het krijgen van kinderen.

Het besnijden midden in de woestijn met iets scherps dat voor handen is, zonder verdoving en zover mogelijk van iedereen vandaan zodat het gillen niet te horen is.

Ze hoeft het niet eens precies te beschrijven, je maakt er zelf wel een beeld bij en dat laat je niet koud. Het harde leven van de Nomaden, maar toch ook wel de liefde voor elkaar. Met zo weinig zien te overleven, maar toch gelukkig zijn met het weinige dat men bezit.

Dit kwam vooral tot uitdrukking op het moment dat Waris bij haar oom in London in de huishouding komt te werken, het verwende gedrag van mensen die eerst arm waren maar nu geld hebben. Hoe zij dan omgaan met hun arme nichtje. Het weinige wat Waris krijgt voor het harde werken dat ze doet. Je denkt eerst die mensen weten wat armoede is, die geven graag hun nichtje geld, maar niets is minder waar. Na al die jaren werken voor haar familie heeft Waris heel weinig geld kunnen sparen.

Heerlijk hoe zij zich afzet tegen haar familie die haar mee terug willen nemen naar Somalië en Waris haar zin door drijft en in London blijft.

Het harde werken in een Mac Donalds, wat moeilijk is omdat de Engelse taal haar nog niet echt machtig is. Het logeren bij vrienden omdat ze zelf geen geld heeft voor onderdak. En dan eindelijk haar ontdekking.

Door het gebrekkige Engels en het niet willen dragen van een horloge en hebben van een agenda, is het moeilijk om het drukke modellen leven de baas te kunnen.

Maar Waris is in alles een vechter.

Echt een boek dat je bij blijft en wat je niet zomaar naast je neer kan leggen. Met tranen over mijn wangen, dit eigenlijk zeer tragische boek gelezen.

Geweldig dat Waris met haar status nu een ambassadeur is geworden om de meisjes en vrouwen te onderwijzen en helpen omtrent alles wat met besnijdenis te maken heeft.

download

  • Luisterplezier     4
  • Plot                      4
  • Schrijfstijl            4
  • Originaliteit        5
  • Psychologie        5

Lieve luistergroet van Caroline

Koop bij bol.com
photovisi-download (12)