Recensies·Recensies van Caro·Young Adult

Duivels spel – Inge Verbruggen “een ya thriller, die je meteen op het puntje van je stoel laat zitten”.

Duivels Spel – Inge Verbruggen

“Een ya thriller, die je meteen op het puntje van je stoel laat zitten.”

  • auteur: Inge Verbruggen
  • uitgeverij: Clavis Young Adult
  • Nederlands 
  • Hardcover 
  • 9789044837094 
  • Druk: 1 
  • november 2019

Achterflap:

9200000114363494Een zenuwslopende jeugdthriller over vriendschap, liefde, wraak en geloven in jezelf. Voor young adults.
Geocaching is leuk … Toch? Van de ene op de andere dag is Lynseys vriendje Noah van de aardbodem verdwenen. Spoorloos. Lynsey weigert te geloven dat hij haar zomaar in de steek heeft gelaten en staat voor het moeilijkste raadsel ooit. Samen met haar bordercollie Max gaat ze naar hem op zoek in alle uithoeken van België en Nederland, als een gevaarlijk spelletje geocaching. Al gauw komt Lynsey erachter dat ze Noah helemaal niet zo goed kende als ze dacht.

Mijn leeservaring:

Het heeft even geduurd voor Inge Verbruggen een tweede ya thriller had geschreven, maar dan zet ze ook wel even een geweldig spannende ya neer.

De cover is heel aantrekkelijk en uitgeverij Clavis heeft er een mooie hardcover van gemaakt. Je ziet een bos en in de bomen verstopt een jongen en een meisje. Op de voorgrond een jongen met een rugzak, die het bos in gaat. Voor mij een boek wat ik meteen zou oppakken. Verder weet ik dat het over geocache gaat, een spel wat populair is onder jong en oud en over de hele wereld wordt gespeeld.

Een spel waarbij je via coördinaten een cache moet vinden met daarin een logboekje en soms een tracker, een fysiek spelonderdeel, die je mee kunt nemen en in een andere cache kunt stoppen. Zelf heb ik een minibieb in Den Bommel met een cache erin verstopt en hoe leuk was het om het volgende te lezen:

‘Toch zou ik heel graag de twee volgende haltes hier in Nederland nog willen doen.

Ik heb het je beloofd, dus we rijden verder naar dat dorpje in Gelderland en naar Den Bommel, aan de kust.

Het boek is geschreven in twee tijden. Het heden, vertelt in de ik vorm door de hoofdpersonage Lynsey en het verleden, waarin het verhaal verteld wordt over vier geocache vrienden. Het verhaal begint met een proloog waar je al meteen kippenvel van krijgt. Wat hebben deze twee verhalen met elkaar te maken, tijdens het lezen kom je hier langzaamaan achter.

Boven de hoofdstukken in het heden, staan weekdagen en de hoofdstukken uit het verleden worden aangegeven met de titel TOEN en een tekeningetje van een geocache wereldbol.

74680653_846318772450080_8278335964510683136_n.jpg

Het verhaal begint met Noah, Lynsey en hond Max. Max is de hond van Lyndsey en samen lopen en spelen ze heel wat af, om de energie die beide hebben te laten verdwijnen. De vriend van Lynsey, Noah is in staat zijn vriendin met haar ADHD rustiger te laten worden, door haar te laten focussen op andere “belangrijke” zaken. Tenminste, wat is er nou zo belangrijk aan het goed opruimen van een spelletje scrabble.

‘Let erop dat alle blokjes compleet zijn Lynsey’, maant hij. ‘Een spel dat niet compleet is, is waardeloos.’

Wanneer van de één op de andere dag Noah verdwijnt, gaat Lynsey op onderzoek uit. Noah zou nooit zomaar zonder iets te zeggen uit Lynsey haar leven verdwijnen, niets wees hier op. Of toch! Samen met hond Max probeert ze kleine hints, die ze denkt van Noah te hebben gekregen op te zoeken. Ze krijgt haar zus zover haar te helpen.  Maar met gevaar voor eigen leven, maar ook die van haar zus en hond, probeert ze te achterhalen waarom Noah is verdwenen en wat hield hij voor haar verborgen.

De verleden tijd gaat over vier vrienden, tenminste vrienden, ze gaan één keer in de week met elkaar geocachen en verder zien ze elkaar niet. Maar sommige van de vrienden willen het geocachen naar een hoger level brengen en ze besluiten om zelf dingen te gaan verstoppen. Maar de levels gaan steeds hoger en worden zelfs gevaarlijk.

Een ya waar je goed je hoofd bij moet houden, want wie is nu eigenlijk wie in het spel.

Inge Verbruggen zet met dit Duivels Spel een spannende, gevaarlijke, huiveringwekkende, zeer goed geschreven ya neer met veel plotwendingen en een emotioneel einde. Voor de jeugd die van spanning en sensatie houdt.

Lieve leesgroet Caroline

Recensie van Elsa·Recensies·Young Adult

Ziel van het zwaard – Julie Kagawa “Fantastische serie, vanaf eerste deel al aan verknocht!”

Ziel van het zwaard – Julie Kagawa

“Dit verhaal heeft mij vanaf het allereerste moment gegrepen, niet meer los gelaten, indruk gemaakt en bovenal wil ik gewoon dolgraag weten hoe het verder gaat!” 

  • Auteur: Julie Kagawa
  • Uitgever: Harper Collins
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789402703689
  • juni 2019
  • 416 pagina’s

Achterflap

Juiste afbeelding Blog item - Blogbanner (1).jpegDeel 2 van de Schaduw van de vos-serie

De demon kamigoroshi is ontsnapt…

Eens in de duizend jaar, wanneer een nieuw tijdperk aanbreekt, krijgt degene die op dat moment eigenaar is van een geheimzinnige perkamentrol een geweldige kans. Hij of zij kan de grote Kami-draak aanroepen en een wens doen.

De nieuwe tijd is bijna daar, en boze krachten zijn eropuit om de rol in handen te krijgen. Tot nu toe is het de zestienjarige Yumeko gelukt de drakenrol uit handen van de vijand te houden. Ze is al een eind op weg om haar stukje van de rol naar de tempel te brengen, waar het veilig is.

Maar dan dient zich een nieuwe vijand aan: een levensgevaarlijke demon, die eeuwenlang gevangen zat in een vervloekt zwaard, is ontsnapt en heeft bezit genomen van Kage, de jongen die had beloofd haar te beschermen…

Mijn leeservaring

Door het lezen van het eerste deel ‘Schaduw van de Vos’ was ik gelijk verknocht aan het avontuur van Yumeko en haar mede reizigers! Dankzij Harper Collins kreeg ik gelukkig het tweede deel ‘Ziel van het zwaard’ als recensie-exemplaar en nu is het weer wachten op het vervolg. Maar laat ik eerst met jullie delen waarom ik ook na het lezen van deel twee nog steeds verslingerd ben aan dit omvangrijke, bijzonder mooie avontuur.

Allereerst is de schrijfstijl van Julie Kagawa heerlijk om te lezen. Voor mij zit het zo goed in elkaar qua bewoording, locatie beschrijvingen en karakter keuzes. Het klopt gewoon en leest moeiteloos weg. Voor ik het wist sloeg ik het boek weer dicht.

“De nacht was inktzwart, zijn doorweekte kleren waren ijskoud, en hij kon zichzelf nauwelijks horen boven het geloei van de wind en het brullen van de zee.”    

De hoofdstukken nummering met ondertitels vind ik een fijne, overzichtelijke onderverdeling geven in het boek. Ook is er, net als in het eerste deel, een verklarende Japanse woordenlijst achterin te vinden. Ik vind het zelf vooral leuk om die lijst, als ik het verhaal uit heb, nog eens te bekijken en op die manier de Japanse woorden nogmaals met directe betekenis te lezen en te leren. Op de één of andere manier blijft het bij mij dan beter hangen en beleef ik er nog meer plezier aan.

“Ik ben in Yume-no-Sekai geweest, het rijk van de dromen, en ik zag…”

De personages zijn ieder even zo boeiend en zo wonderlijk verschillend dat het de creativiteit van de schrijfster uitstekend naar voren brengt als je het mij vraagt. Net als het gehele avontuur zijn ze spannend, griezelig zo nu en dan, bizar, magisch, dierlijk en toch ook weer realistisch door de bijkomende emoties die zij beleven ten gevolgen van wat ze meemaken.

“Geschrokken keek ik op en ik zag een paar groene ogen vanaf een tak naar me staren.”

De omgeving en alle locaties in het verhaal spreken tot de verbeelding en worden door de schrijfster, voor mij in ieder geval, gemakkelijk visueel voorstelbaar. Die visuele voorstelling verhoogd bij mij altijd het leesplezier en trekt mij nog dieper in het verhaal wat ik opdat moment aan het lezen ben.

“Hoewel het kasteel overal werd verlicht door lantaarns en kaarsen, voelde het donker en mistroostig. Achter elke hoek wachtten schaduwen, en de muren leken verborgen ogen te hebben.”

Er is afwisseling in vanuit welk karakter je het verhaal leest. Hierdoor lees je verschillende kanten van hetzelfde avontuur maar ook andere belevenissen die toch weer helemaal passen in het geheel en uiteindelijk samenkomen daar waar nodig.

“Hoelang doolde ik hier al rond? Het was de bedoeling dat ik ergens op joeg… maar ik wist niet meer wat.”   

Ik hoop dat ik niet al te lang hoef te wachten op deel drie, ook al heb ik nog genoeg andere prachtige boeken te lezen uiteraard… Tenslotte ben en blijf ik een enorme boekenwurm. Toch heeft juist dit verhaal mij vanaf het allereerste moment gegrepen, niet meer los gelaten, indruk gemaakt en wil ik gewoon dolgraag weten hoe het verder gaat!

Lieve leesgroet, Elsa.

 

Dit boek is ook te lezen met het Kobo-plus abonnement! #thekobolife @Kobobooks.com

Recensie van Elsa·Recensies·YA Mustreads or Not?·Young Adult

Schaduw van de tijd – Jen Minkman #tijdvoorhetvervolg

Schaduw van de tijd – Jen Minkman 

“Ik heb genoten van ‘Schaduw in de tijd’ en kijk uit naar het vervolg ‘Stilte in de storm’, beschikbaar vanaf december.”

  • Auteur: Jen Minkman
  • Uitgever: Dutch Venture Publishing
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789463676328 (de uitgave die ik las; 9789492585011)
  • oktober 2018 (de uitgave die ik las; februari 2017)
  • 346 pagina’s

Achterflap

9200000095657173Hannah is helemaal klaar voor een heerlijk rustige zomer na haar eerste stagejaar op een middelbare school. Samen met haar broer Ben gaat ze naar het vakantiehuisje van hun moeder in Arizona. Daar loopt ze Josh, de oude jeugdvriend van Ben, na jaren weer tegen het lijf. De kleine jongen uit het Navajo-reservaat is plotseling niet zo klein meer, en Hannah voelt meer voor de volwassen Josh dan alleen maar vriendschap.

Maar al snel is het gedaan met de rust. Nacht na nacht wordt Hannah geplaagd door vreemde nachtmerries over het verleden van de Navajo’s en griezelige schimmen die haar achtervolgen. De schaduwen komen steeds dichterbij… en waarom komt Josh ook steeds in haar dromen voor?

Soms is het verleden nog niet echt voorbij.

Mijn leeservaring

Een paar jaar geleden alweer kocht ik ‘Schaduw van de tijd’ van Jen Minkman. Ik weet niet meer helemaal waar en hoe (volgens mij in boekhandel van Piere in Eindhoven?) maar ik raakte op dat moment in gesprek met Jen en vroeg haar welk boek van haarzelf zij mij zou aanraden om te lezen. Daar kwam toentertijd deze titel uit. Die ik stiekem zelf ook al in gedachte had omdat de cover mij al aansprak. Daarop zie je naast andere dingen ook een dromenvanger en laat ik daar nou net helemaal dol op zijn, net als op andere indiaanse en sjamanistische invloeden.

Toch duurde het nog lange tijd voordat ik het boek ben gaan lezen. Nu is er binnenkort, op 10 november, een YA event in boekhandel Haasbeek waar ik naar toe wil gaan. Dan is Jen er ook weer met als het goed is het vervolg op deze titel. Dus dit leek mij een perfecte gelegenheid om eindelijk eens deel één te gaan lezen. En zo geschiede.

“Er was niets te horen naast het zachte geluid van pianomuziek op de radio in de keuken.”

Ik las dit boek nadat ik al andere boeken van Jen gelezen heb en wat mij altijd aangenaam treft is dat haar manier van schrijven een soort van herkenbaarheid heeft voor mij. De tekst leest voor mij heel prettig weg, voelt alsof het goed past in het Young Adult genre en is op een intelligente manier geschreven waardoor het ook fijn lezen is als je niet per se in de leeftijdscategorie past van de YA doelgroep. Wat voor mij de herkenbaarheid geeft is de manier waarop Jen culturele aspecten, de leefwijze van de indianen, de invloed van de natuur en esoterische elementen combineert. Een voor mij hele fijne herkenbaarheid waardoor ik iedere keer weer volop geniet van haar verhalen.

“We zijn niet bang voor de natuur, want we zijn er een deel van. We respecteren haar als onze moeder.”

Hannah en Josh, de hoofdkarakters in dit verhaal doen zeker denken aan andere bekende boek/film personages zoals bijvoorbeeld de hoofdrolspelers in Twilight. Toch doen Hannah, Josh en hun vrienden weer origineel aan door de setting waarin het verhaal zich afspeelt. Door de heldere manier waarop Hannah karakterwijs wordt neergezet is het eenvoudig om je als lezer zijnde met haar te verbinden en mee te leven met wat ze meemaakt.

“De slechte dromen raken verstrikt in het web en worden vernietigd door het eerste daglicht.”

Voor mij las ‘Schaduw van de tijd’ lekker vlot en door alles wat er zich afspeelt in het verhaal verveelde het geen moment maar lijkt het toch ook rustig voort te kabbelen. Geen enorme zwaarte maar wel enige spanning zo hier en daar met verrassende momenten. Ik heb van dit boek genoten en kijk uit naar het vervolg ‘Stilte in de storm’ (die officieel vanaf december beschikbaar is en eerder dus tijdelijk op 10 november).

Lieve leesgroet, Elsa.

Wat komt er allemaal uit ?

Wat voor moois verschijnt er deze week #week44

Welke boeken verschijnen er deze week #44

Blauwe Maan – Lee child

9200000114043336Blauwe maan is de 24ste Jack Reacher-thriller van bestsellerauteur Lee Child.
Jack Reacher is een voormalig militair agent, opgeleid om altijd een oogje in het zeil te houden. Hij zit in een Greyhoundbus en kijkt naar een oudere man die slaapt in zijn stoel en die een dikke envelop met contanten uit zijn zak heeft hangen. Een andere passagier kijkt ook… uiteraard met de gedachte snel rijk te worden.
Wanneer de overvaller eindelijk een poging waagt, schiet Reacher te hulp. De oude man is hem dankbaar maar weigert Reachers aanbod om hem thuis te brengen. Hij is kwetsbaar, bang en zit duidelijk in grote problemen.
Elders in de stad strijden twee meedogenloze, rivaliserende criminele bendes – de ene Albanees, de andere Oekraïens – om de macht. Hebben ze de controle over de oude man en diens leven? Zal Reacher toekijken en slechte dingen laten gebeuren? Of kan hij de situatie zo beïnvloeden dat die in ieders voordeel is?

Verwacht: 29 oktober 2019 Uitgever: Luitingh – Sijthoff Genre; Thriller

 

Geheimen van de Vuurtoren – Emma Carroll

Geheimen van de vuurtoren’ van Emma Carroll is een hartverwarmend oorlogsverhaal. 5d1994a40a0182.61024812Het is Londen, 1941. Olivia gaat met haar broertje en zus Sukie naar de film. Maar dan gaat het luchtalarm, en volgt er een luchtaanval. Als Olivia wakker wordt in het ziekenhuis, is Sukie verdwenen. Olivia en haar broertje worden geëvacueerd naar Budmouth, een dorpje aan zee. De enige bewoner die nog plek heeft is Ephraim, de vuurtorenwachter. Maar hij is niet gewend aan kinderen en gedraagt zich geheimzinnig. Olivia gaat op onderzoek uit en ontdekt dat er een groep Joodse vluchtelingen per boot aan zal komen vanuit Frankrijk. Heeft het geheimzinnige briefje uit Sukies jas er iets mee te maken? Zal ze haar zus binnenkort weer terugzien?

Verwacht 29 oktober Uitgeverij Kok Genre; Jeugd

 

5d1994a526b506.31126069De lange weg naar huis – Joanne Bischof

In ‘De lange weg naar huis’ van Joanne Bischof keert Haakon Norgaard na vier jaar terug naar degene die hij zo gekwetst heeft.

Vier jaar eerder vluchtte Haakon naar zee, nadat hij het vertrouwen had beschaamd van de vrouw naar wiens waardering hij juist het meest verlangde. Intussen heeft hij opnieuw de liefde leren kennen. Maar wat er jaren eerder is gebeurd, blijft aan hem knagen. Met lood in zijn schoenen keert hij terug naar huis, om te ontdekken dat zijn dove broer Thor hem nu harder nodig heeft dan ooit.

 Verwacht 29 oktober Uitgeverij Kok Genre Roman

 Dampend Goud –  Anja Nederstigt

Reis in deze roman mee met een taxichauffeur die5db130d9d694f4.99139172
in dagelijkse ontmoetingen gouden schatten ontdekt.

Verrassende gesprekken, zowel met passagiers als met
sprankelende personen in het stamcafé, blijken prachtige
wegwijzers naar een kleurrijk en authentiek leven.
Stimulerend als een goede kop koffie.

Dampend Goud kan ook jou waardevolle eyeopeners
opleveren die je blik verruimen en je leven verrijken.

Weet wie wie je ontmoet!

Verwacht 29 oktober Uitgeverij Brave New Books Genre Roman

Blauwtje – Lydia Rood

9200000114277554Overal flikkeren ze me uit. Zet mij in een groep en ik ga raar doen. Ik schaam me dood, maar dat is achteraf. Achteraf is alles makkelijk, dan zie je de afloop erbij. Het kastje met de negen laatjes wordt mijn spiegel. Misschien, als ik alles achter elkaar lees… Misschien.

Liesbeth en haar vriend Beer helpen op een kamp voor autistische kinderen. Liesbeth doet haar best, maar alles loopt weer eens anders dan ze bedoeld had. Wat doet ze toch fout? Doet ze wel iets fout? Ze gaat op zoek naar antwoorden – en naar zichzelf.

Verwacht: 30 oktober 2019 Uitgever: Leopold Genre; Thriller

 

Time-out – Mirjam Schippers

Lynn Leeflang heeft haar havo-examen er net opzitten als ze te horen krijgt dat ze niet 5d8af62606bb38.46884719wordt toegelaten op het conservatorium. Haar droom om van pianospelen haar beroep te maken spat als een zeepbel uit elkaar.
Welke opleiding moet ze nu kiezen? En wat is eigenlijk Gods wil voor haar leven? Lynn komt er niet uit en overweegt een tussenjaar te nemen. Dit plan neemt vaste vormen aan als ze in contact komt met een stel uit Engeland dat een au-pair zoekt voor hun twee kinderen.
Lynn besluit het avontuur aan te gaan. Dat ze een halfjaar haar familie en vrienden achter zal moeten laten is wel even slikken. Juist nu haar vriendschap met Maurits steeds serieuzere vormen aanneemt, wordt het lastig om het contact voort te zetten.
Wat gaat deze tussenstop in Engeland betekenen voor Lynn’s relatie en toekomst?

Verwacht 30 oktober Uitgeverij De Banier Genre; YA

 

Het Apocalyps verbond – Morgan Blade

5d2571b5c60f44.45880069Wat als Dood geen plaats voor je heeft in het Hiernamaals?
In een wereld vol strijd, tussen mensen en magische wezens, komt de jonge Heks Lux om het leven. Er is echter één probleem… Dood heeft haar niet op zijn gastenlijst staan. Lux is verdoemd om eeuwig vast te zitten in de Schemerzone. Tot Dood haar een tweede kans op leven aanbiedt, onder strikte voorwaarden.
Ondertussen roert zich het duistere genootschap Turbatio Mala dat de wereld wil onderwerpen aan zwarte magie. Hun duister complot lijkt zich te focussen op de Ruiters van de Apocalyps, iets dat Dood enorm verontrust. Hij heeft al een tijdje niets meer van zijn Broeders gehoord.
Lux moet ze stoppen om zo haar nieuwe kans op leven te verdienen. Al snel vindt ze bondgenoten in haar beste vriendin en Pixie Cassie, de kunstzinnige Rox, en de menselijke dief River die het niet zo op magie heeft.
Zal hun vriendschapsverbond stand houden? Of gaat de overwinning naar het dodelijke Apocalypsverbond van Turbatio Mala?

Verwacht 31 oktober Uitgeverij Kabook Genre YA

Blogtour·Recensie van Elsa·Recensies·Young Adult

De Orde van de Poortwachters Dissociatie – Oli Veyn #Blogtour

De Orde van de Poortwachters Dissociatie – Oli Veyn

“Ik kan alleen maar zeggen dat ik van het begin tot het eind genoten heb, in spanning heb gezeten en meegeleefd heb met elke stap die Nido en haar vrienden zetten.”

  • Auteur: Oli Veyn
  • Uitgever: Godijn Publishing
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789493157118
  • oktober 2019
  • 386 pagina’s

9789493157118-480x600Achterflap

‘Dissociatie’ is het tweede deel in de serie De Orde van de poortwachters en het spannende, romantische vervolg op “Initiatie”.

In dit tweede deel raakt Nido nog dieper verstrikt in een web van macht, liefde en vriendschap.

Nido komt steeds meer te weten over de wrede wereld van de Orde en de verschillende dimensies als ze terugkeert naar Stonehenge. De gevaren en de problemen zijn alleen maar groter geworden en ze moet iets ondernemen om haar lot te veranderen. Terwijl Nido zich probeert staande te houden in een doolhof van politiek, religie en macht, komt alles wat ze lief heeft in gevaar. Ze moet keuzes maken om haar vrienden te beschermen, maar ze betaalt daarvoor een hoge prijs.

Mijn leeservaring

Toen ik door Godijn Publishing benaderd werd om ook het tweede deel van ‘De orde van de poortwachters’ te recenseren sprong ik (in gedachte natuurlijk) een gat in de lucht. Het eerste deel, ‘Initiatie’, was mij goed bevallen en ik was achtergebleven met een grote nieuwsgierigheid naar hoe het verdere avontuur van Nido, het hoofdpersonage, zou gaan verlopen.

Wat mij gelijk opviel toen ik begon aan dit tweede deel was dat voorin een samenvatting van het eerste deel te vinden is. Dit zorgt even voor dat fijne opfrissende herinneringsmomentje, waardoor je gelijk weer weet hoe het verhaal ging. Op deze manier begon ik goed aan deel twee en zat ik vanaf de eerste pagina weer midden in het spannende en vooral heftige leven van Nido. Zo’n samenvatting van het voorgaande deel is dus absoluut een pluspunt wat van mij betreft altijd mag in de opvolgende delen van boekenseries.

“De zeventienjarige Nido komt toevallig achter het bestaan van de geheime Orde van de poortwachters als ze tijdens een schoolreis naar Stonehenge Rag ontmoet.”

In ‘Dissociatie’ verloopt alles wat er gebeurd met een constante, geen kans op verveling, avontuurlijke vaart. De beschreven gedachtegang van Nido verhoogde bij mij het inlevingsvermogen naarmate het verhaal vorderde en toont het schrijftalent aan van Oli Veyn die de bovenstaande elementen, en meer, weet te combineren in het verhaal van ‘De orde van de Poortwachters’.

“Afschuw en doodsangst kronkelden door haar ingewanden. Haar gedachten flitsten naar die ene keer,…”

Ik vind het tof om te lezen hoe Nido groeit, veranderd en ontwikkeld in de beide boeken tot nu toe en ik vind het mooi dat in alle chaos haar innerlijke kracht centraal lijkt te staan in het verhaal. Dit zorgt ervoor dat het voor mijn gevoel perfect in het YA genre ligt en door de fictieve, maar toch realistisch aanvoelende, wereld de Fantasy kant raakt.

“Zwoegend door het zand rende Nido naar de andere kant van de poort.”

Diverse thema’s komen aanbod, zoals liefde en vriendschap maar ook macht, politiek en religie. Door deze diversiteit aan thema’s ontstaat er diepere gelaagdheid in dit boek ten opzichte van het eerste deel voor mijn gevoel.

“Jij loopt voor je problemen weg, zwijgt ze dood, omdat het verdomme te veel pijn doet om de confrontatie aan te gaan.”

Waarbij ik bij deel 1 nog tegen een paar puntjes aanliep, zoals de verwarring over het tijdsverloop en de originaliteit, heb ik over dit deel geen één kritiekpunt. Het geheel verloopt gewoon lekker avontuurlijk en leest prettig weg.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik van het begin tot het eind genoten heb, in spanning heb gezeten en meegeleefd heb met elke stap die Nido en haar vrienden zetten. En ja, ook nu kijk ik weer vol enthousiasme uit naar het vervolg deel dus lekker doorschrijven Oli 😉

Lieve leesgroet, Elsa.

Recensie van Elsa·Recensies·YA Mustreads or Not?·Young Adult

Volg me – Sophie Jansen “online, offline wat is belangrijk?”

“Kijkje in hoe de online en offline wereld samengaan in de wereld van middelbare scholieren.”

  • Auteur: Sophie Jansen
  • Uitgever: Karakter Uitgevers
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789045217246
  • juni 2019
  • 191 pagina’s

Achterflap

9200000109345422Ik heb afkickverschijnselen. Ik krijg geen likes. Er wordt niet over me gesproken. Of nou ja, over anderen eigenlijk. Het draait even niet om mij.

Ik open mijn mailbox: leeg.

Ik had nooit gedacht dat ik me in de vakantie zou gaan vervelen. Ik kan niet wachten tot het geluid van de zoemer weer het startsein van het nieuw schooljaar aangeeft.

Eindelijk weer in mijn veilige wereld. De wereld die ik beheer. Ik bepaal wie er speelt. Ik trek aan de touwtjes.

Ze hebben geen idee wie ik ben…

Mijn leeservaring

Karakter Uitgevers stuurde de Young Adult ‘Volg me’ toe als recensie-exemplaar. Dit is het debuut van Sophie Jansen. Omdat zij Nederlands docente is op de middelbare school had ik gelijk het vermoeden dat zij er bovenop zit wat betreft de karaktereigenschappen van de personages in het verhaal. Wat mij tevens aansprak in ‘Volg me’ is dat de online wereld ook een grote rol speelt, wat toch wel erg goed past in de hedendaagse maatschappij en helaas nogal eens extra problemen veroorzaakt tegenwoordig.

“Iedereen is druk bezig met zijn telefoon en ze laten elkaar wat posts zien op Instagram.”

Wat ik gelijk merkte toen ik begon met lezen is dat het gehele boek qua schrijfstijl en verhaallijn perfect past in het toegekende genre. Doordat het zich afspeelt in en rondom de middelbare school en diens leerlingen. Die ook allemaal een leven buiten school hebben maar dat eigenlijk niet met school en vrienden willen of kunnen combineren.

De inhoudelijke tekst leest heel vlot en gemakkelijk, zowel door de gekozen woorden van de schrijfster als de manier waarop alle tekst ingedeeld is. Duidelijk hoofdstuktitels, aparte tekst afbeeldingen als het gaat om een Instagram privébericht of een WhatsApp berichtje, en ander lettertype als het gaat om een blog of e-mailbericht. Alles bij elkaar zorgt ervoor dat het niet aanvoelt als een ellelange tekst maar houdt het op deze manier zowel voor het inhoudelijke als visuele lezen boeiend.

“Blogger4818 – BOY, BYE Ha guys! It’s me, again 🙂 .”

De personages zijn jongeren met wie de YA lezer zich heel gemakkelijk kan identificeren vermoed ik. Onder andere omdat ze naar school gaan, problemen thuis of op school hebben waarvan ze niet altijd weten hoe daar over te praten of wat er mee te doen om het beter te maken voor vooral zichzelf en nog zoveel meer ballen hoog moeten houden. Zelf vind ik ieder karakter van ‘Volg me’ interessant en boeiend om over te lezen. Ook al mag ik uiteraard de ene meer dan de andere omdat ook zij mij doen terug denken aan mijn middelbare school tijd. Waarvan ik het overigens niet heel erg vind dat die al zo lang achter mij ligt en wij toen nog niet te maken hadden met alle online perikelen van tegenwoordig. Want ik vind het nu al af en toe veel te druk, laat staan als je op school zit en verplicht nog veel meer in de online wereld aanwezig moet zijn omdat iedereen dat van je verwacht.

“Ze had het uiteindelijk een plekje kunnen geven, maar nu deze pleister langzaam los begint te laten, merkt ze dat de wond er nog steeds zit.”

Ik ben heel benieuwd naar het volgende boek van Sophie Jansen. Waarvan ik weet dat ze ermee bezig is en ik hoop dat dat boek net zo toegankelijk zal zijn voor zowel de YA doelgroep als voor een ouder lezerspubliek. Want juist dat oudere lezerspubliek is een generatie waarvan ik denk dat zij (waaronder ik dus zelf ook) niet altijd beseffen hoe het leven van een jongeren er tegenwoordig uitziet. Zeker omdat wij zelf anders opgegroeid zijn en een waarschijnlijk minder “online” schoolperiode hebben gehad, maar wel degelijk ook een schoolperiode die niet nogal eens flink uitdagend was op een niet altijd prettige manier. Door die ongemakkelijkheid van toen is er weer herkenning tijdens het lezen van dit soort boeken en ontstaat er een soort begrip waardoor we de jongeren misschien meer kunnen ondersteunen waar nodig?

“Ik maak me zorgen om jou. Volgens mij gaat er heel veel in jouw koppie om, maar vertel je dat niet. Ik herken mezelf in jou.”

Het gaat alweer opschieten naar de tijd dat mijn eigen nichtje naar de middelbare school gaat en ik hou mijn hart vast. Maar ik heb het ook overleeft en vele andere jongeren na/voor mij ook dus komt vast goed! En anders zijn er altijd nog boeken om in te vluchten voor een offline rustmoment.

Lieve leesgroet, Elsa.

Blogtour·Recensie van Elsa·Recensies·YA Mustreads or Not?·Young Adult

Er was eens – Jen Minkman, Cathinca van Sprundel, Marijke F. Jansen, Miranda Peters, Suzanne Peters. “Sprookjes voor young adults”

Er was eens – Jen Minkman, Cathinca van Sprundel, Marijke F. Jansen, Miranda Peters, Suzanne Peters.

“Voor mij zette juist dit verhaal gelijk de juiste toon neer voor het gehele boek en werd het duidelijk dat het perfect past in het YA genre.”

Boekspecificaties 

  • Auteurs: Jen Minkman, Cathinca van Sprundel, Marijke F. Jansen, Miranda Peters, Suzanne Peters
  • Uitgever: Dutch Venture Publishing
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789492585394
  • september 2019
  • 248 pagina’s

Achterflap

download (3)Er was eens… vele fantastische sprookjes beginnen zo. Maar ken jij deze al?

Laat je meevoeren naar werelden waar Assepoester tegen loverboys strijdt, waar social media nog gevaarlijker is dan een spinnenwiel, waar inhalige fey muzikanten opsluiten in torens, waar oma’s gered moeten worden van iets ergers dan een boze wolf en waar twee zussen door yeti’s op de proef worden gesteld. Verhalen vol magie, verraad, vriendschap en liefde.

Jen Minkman (Het licht van Lorelei), Suzanne Peters (Reken maar), Miranda Peters (Gaiatrilogie), Marijke F. Jansen (Kort en gelukkig) en Cathinca van Sprundel (De vrouwe van Myrdin) geven elk hun eigen twist aan een verhaal dat je dacht te kennen.

Vijf sprookjes, vijf heldinnen, vijf keer “en ze leefden nog lang en gelukkig’. Of toch niet?

Mijn leeservaring

Al vanaf kinds af aan ben ik dol op sprookjes en alle kleurrijke figuren die in de sprookjeswerelden voorkomen. Hoe fijn is het dat er tegenwoordig aardig wat her-vertellingen op de boekenmarkt verschijnen van al dan niet bekende of onbekende sprookjes. Zo brengt Dutch Venture Publishing deze keer de Young adult verhalenbundel ‘Er was eens’ uit. Met daarin vijf nieuwe of wellicht ouderwetse verhalen, het is tenslotte net hoe je het bekijkt, geschreven door vijf verschillende schrijfsters. Ieder van hen heeft een heel ander soort verhaal voor deze bijzonder bundel aangeleverd en ik heb oprecht van ieder afzonderlijk verhaal genoten.

Elk verhaal heeft om mee te beginnen een prachtige geïllustreerde pagina als inleiding en elke keer was het weer een verassing hoe het voor mij als lezer zou uitpakken.

‘Negen levens’ van Miranda Peters is het eerste aan de beurt en heeft mij gelijk te pakken. De serieuze, haast melancholieke ondertoon verweven in de prettig leesbare schrijfstijl van Miranda zorgt voor een mooi, gelaagd verhaal. Het hoofdkarakter is een pittige doorzetter met een geheel eigen kijk op de wereld waardoor ze zichzelf misschien niet altijd in de meest slimme situaties brengt. Voor mij zette juist dit verhaal gelijk de juiste toon neer voor het gehele boek en werd het duidelijk dat het perfect past in het YA genre.

“Waar is het meisje gebleven dat geloofde dat er in ieder mens nog iets goeds schuilt?” 

Het daarop volgende verhaal, ‘Ontvlochten’ van Cathinca van Sprundel, heeft misschien een iets minder mee te identificeren hoofdpersonage voor de lezer, maar het geheel is wel een originele, verrassend andere kijk op een ouder sprookje. En ik vond het heel leuk om een stukje van Cathinca’s eigen persoonlijkheid te herkennen.

“Ik probeerde na te denken, maar de muziek bleef onweerstaanbaar aan me trekken.” 

Het mooie aan ‘De grote, boze wolf’ van Jen Minkman vind ik dat ik Jen’s manier herken van het meegeven van een kleine, haast theologische en politieke achtergrond in een fictieve omgeving, die ook zomaar toepasbaar zou kunnen zijn op de hedendaagse maatschappij. Haar karakters zijn tevens allemaal gewone mensen om zo maar te zeggen, die nog wat kunnen leren en verder kunnen groeien in wie hij of zij zijn. Dit zorgt ervoor dat het niet alleen voor jongeren tof is om te lezen maar ook voor een ouder lezerspubliek.

“Hij wil dat iemand hem ziet zoals hij werkelijk is.”

Als het tegenwoordig over een koude winterse wereld gaat weet bijna iedereen gelijk over welk sprookje het gaat en toch is ‘Bevroren’ van Marijke F Jansen een unieke hervertelling met een stevige, duistere inslag. De combinatie van elementen in dit verhaal pakken uit op een manier die ik van te voren niet aan zag komen. Fijn om een sterke plot verrassing tegen te komen in zo’n kort verhaal.

“Groen is zo’n kleur die zoveel betekenissen heeft.”

De afsluiter, ‘Online’ van Suzanne Peters, brengt ons lezers terug in de huidige tijd en is meer realistisch ten opzichte van de andere verhalen. Toch past ‘Online’ ook perfect bij de bundel naar mijn idee als je puur kijkt naar de onderliggende thema’s zoals vriendschap, ouderlijkgezag, liefde en zelfredzaamheid. Het verhaal van Suzanne maakt je ervan bewust dat bescherming en naïviteit niet altijd behulpzaam zijn in de wereld waarin wij heden ten dage leven.

“Alsof de wereld verging als ze niet aan het beeld gekluisterd zat.”

Zoals ik aan het begin van mijn leeservaring al vertelde heb ik echt oprecht genoten van deze sprookjes voor Young adults, ook al val ik allang niet meer in die laatste categorie. Sprookjes zullen altijd blijven bestaan, ze hebben een grote plek in mijn hart en kunnen mij niet gauw kunnen vervelen.

Lieve leesgroet, Elsa.

Recensie van Elsa·Recensies·YA Mustreads or Not?·Young Adult

Geestverwanten – Hilda Spruit “je wordt getriggerd door te blijven lezen”

Geestverwanten – Hilda Spruit

“Geestverwanten behoudt voortdurend vaart, blijft spannend en verrassend op de juiste momenten. Je wordt getriggerd om door te blijven lezen.”  

  • Auteur: Hilda Spruit
  • Uitgever: Oleander
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • 9789082622508
  • september 2015
  • 223 pagina’s

Achterflap

9200000072521910Merthe krijgt iets te horen wat haar leven compleet op zijn kop zet. In één klap wordt het beeld dat ze van haar ouders en zichzelf had, genadeloos onderuitgehaald. Wat rest, zijn vragen. Vragen waar niemand het antwoord op heeft. Op zoek naar de waarheid gaat ze samen met haar vriendinnen glaasje draaien, in de hoop dat de geesten haar kunnen helpen. Maar de antwoorden die ze tijdens het spel krijgt, leiden enkel tot nog meer vragen.

Als de drie tienervriendinnen besluiten om het mysterie zelf op te lossen, wordt hun vriendschap flink onder druk gezet. Ze belanden in een spannend, niet te stuiten, spiritueel avontuur, dat niet alleen hún leven, maar ook dat van anderen drastisch zal veranderen.

Mijn leeservaring

Toen ‘Geestverwanten’ net uitkwam, ergens in september 2015 geloof ik, wilde ik het boek al aanschaffen. De achterflaptekst sprak mij aan, de cover zag er griezelig en interessant uit en ik was nieuwsgierig naar waarom dit boek verkozen was tot winnaar van de jonge jury debuutprijs. Dan moet het wel goed zijn toch?

Alleen kwam het er toen gewoon niet van, ik had nog zoveel boeken in bezit die ik wilde lezen en te weinig budget. Nu is er nog altijd weinig veranderd, aangezien ik altijd stapels boeken in bezit heb die ik wil lezen en een summier budget. Maar toen ik een tijdje geleden bij de boekpresentatie was van Jen Minkman met haar boek ‘Het licht van Lorelei’ en daar Hilda Spruit tegen het lijf liep, kon ik na ons fantastische gesprek niet anders dan ook haar boek meenemen. Niet lang daarna heb ik dan eindelijk het verhaal kunnen verslinden.

En wat heb ik daar oprecht van genoten! Voor mij is het een verhaal met vele herkenningspunten en betreft het een realistisch, gevoelig en leerzaam onderwerp. Een hoofdonderwerp waar je wellicht heden ten dagen weinig over hoort maar zo nu en dan vlamt de aandacht onder jongeren (ook onder volwassenen overigens) ineens weer op.

“We gaan glaasje draaien, dan vragen we het aan de geesten!”

De schrijfstijl komt prettig over en las voor mij zeer vlot. De bewoording waar Hilda gebruik van maakt past goed bij de leeftijd van de karakters, draagt daardoor bij aan het realistische gevoel tijdens het lezen en zorgt ervoor dat het geheel zonder oponthoud gelezen kan worden. Het verhaal behoudt voortdurend vaart, blijft spannend en verrassend op de juiste momenten. Waardoor je getriggerd wordt door te willen blijven lezen.

“Bijna tegelijkertijd voelen de meisjes een luchtverplaatsing en ergens in de boerderij slaat een deur dicht.”

De tieners die de hoofdkarakters zijn in ‘Geestverwanten’ komen op mij over als echte meiden van die leeftijd die je in het dagelijks leven tegen zou kunnen komen of zelfs bij je in de klas zouden kunnen zitten als je nog op school zit. Gewone pubermeiden met al hun zorgen, onzekerheden, onterechte “ik weet het zeker” mentaliteit en nog veel meer eigenschappen die passen in de puberleeftijd.

“Ik heb steeds zo’n rotgevoel, mam. Het voelt alsof ik er niet meer bij hoor. Ik ben maar een nepkind.”

Zelf heb ik van elke letter in dit boek genoten en met heel veel plezier het verhaal gelezen. Ik weet dat Hilda Spruit al enige tijd bezig is met haar volgende boek en het als het goed is niet heel lang meer duurt voordat die uitkomt. Ik hoop dat ik nu eerder de kans krijg haar nieuwe boek te lezen want ik ben erg benieuwd nu haar debuut mij zo ontzettend goed bevallen is.

Lieve leesgroet, Elsa.

Het boek is nu ook voor slechtzienden bij Passend lezen beschikbaar en zeer binnenkort is er ook een dyslexie-vriendelijk uitgave verkrijgbaar.
Koop bij bol.com

Recensie van Elsa·Recensies

‘Bloed & Beenderen’ – Tomi Adeyemi. “Dit prachtige avontuur laat je niet los” #Elsa

‘Bloed & Beenderen’ – Tomi Adeyemi.

“Het avontuur van Zélie grijpt je vanaf de allereerste bladzijde en laat je niet meer los totdat je het boek dichtslaat.”

  • Auteur: Tomi Adeyemi
  • Uitgever: HarperCollins Young Adult
  • Nederlandstalig
  • Hardcover
  • 9789402701081
  • maart 2018
  • 480 pagina’s

Achterflap

9200000085063746Ooit leefden er in Orïsha mensen met magische krachten. Tot een wrede koning besloot de maji, een minderheid met donkere huid en zilverwitte haren, te vervolgen. Zélie kan zich de nacht dat ze toe moest kijken hoe de handlangers van de koning haar moeder ophingen nog levendig herinneren. Sindsdien is magie een doodzonde en een donkere huid iets om op neer te kijken.

Tien jaar later krijgt Zélie de kans om de magie terug te brengen naar Orïsha. Met de hulp van een prinses op de vlucht, moet ze uit handen zien te blijven van Inan, de kroonprins, die vastbesloten is de magie nu voorgoed uit te bannen.

Gevaar ligt overal op de loer in Orïsha, maar het grootste gevaar schuilt misschien nog wel in haar groeiende gevoelens voor de vijand…

Mijn leeservaring

De prachtige vormgeving van dit boek intrigeerde mij al zo enorm vooraf dat ik niet kon wachten om te beginnen met lezen. Ook werd er online gefluisterd dat de schrijfstijl van Tomi Adeyemi vergelijkbaar was met J.K. Rowling, die bij mij erg hoog in mijn ‘favoriete schrijfsters ooit’ lijstje staat. Dus dit alles schepte enigszins hoge verwachtingen terwijl ik normaal gesproken helemaal niet van deze zogenaamde verwachtingen ben en liever zo open mogelijk het boek in ga.

Laat ik gelijk maar verklappen dat dit boek mij zeker niet teleurstelde en die hoge verwachtingen dan ook tegemoetkwam. Echter moet ik zeggen dat ik de vergelijking met J.K. Rowling niet helemaal kan plaatsen. Wellicht komt dit doordat ik de boekenserie van Harry Potter lang geleden gelezen heb, binnenkort wil ik ze weer eens herlezen misschien snap ik het dan, en haar andere boeken onder pseudoniem zijn een compleet andere stijl. Wellicht door het creëren van een nieuwe wereld wordt de vergelijking gemaakt van Tomi Adeyemi met Rowling? Maar hoe dan ook dit mocht de pret niet drukken.

De schrijfstijl van Adeyemi neemt de lezer gelijk mee in een wonderlijke wereld doormiddel van een beeldend, fantasierijk en vloeiend taalgebruik. Het avontuur in dit boek grijpt je vanaf het allereerste moment en ondanks dat het behoorlijk dik boek is vlieg je erdoorheen. Ik heb genoten van alle wonderlijke personages die een rol spelen en de krachtige Zélie, het hoofdpersonage, in dit verhaal. Al lezende kon ik mij goed inleven en voelde ik mee met Zélie haar frustraties, vechtlust, verdriet en vreugde.

Ondanks dat het een magisch, fictief verhaal is heeft het ook zeker verwantschap met alle problemen van de huidige tijd zoals o.a. etnische profilering, ongegronde vooroordelen en angst voor het onbekende. Ik denk dan ook dat iedere lezer er ook zeker meer uit kan halen dan alleen een goed verhaal.

Binnenkort komt als het goed is het tweede deel van deze ‘The Orïsha Legacy’ uit en volgend jaar, in het voorjaar van 2020, het derde deel. En ik moet zeggen, ik kan niet wachten om te lezen hoe dit prachtige avontuur verder gaat!

Lieve Leesgroet Elsa Bakker

Koop bij bol.com

Recensies·Recensies van Moon

De strijd met de witte wolf – Christine Charliers “De serie is een aanrader voor jong en oud” #Moon

De strijd met de witte wolf – Christine Charliers

“De lezer is niet alleen in de ban van de wolf, maar ook van Charliers, zij weet je vanaf het begin te boeien en heeft je helemaal in haar macht. Een Mustread voor jong en oud”

De achterflap

20181027_120246

Een verhaal waarmee je in de huid van een wolf kruipt, waardoor je elke letter zult verslinden.
Esther en Jonathan worden nog altijd opgejaagd door Crustonic. Dat louche bedrijf doet onderzoek naar genetische manipulatie, en heeft stamcellen van de tieners nodig. Maar dat is niet het enige probleem van Esther en Jonathan. Ze worden namelijk ook belaagd door een wolf die niet te grijpen lijkt. En dan hangt er nog de geur van romantiek in de lucht. Maar het duo richt zich op één doel: er moet een einde komen aan Crustonic!

Mijn leeservaring

Het derde en laatste deel van de “In de ban van de wolf” trilogie, ziet er net als de voorgaande delen weer prachtig uit. Een mooie hardcover gebonden editie, en ook nog heerlijk dik. Dit is totaal niet erg want je mag maar liefst ruim 400 pagina`s genieten. Ditmaal gaan we verder in het verhaal, ik raad de lezer aan de boeken op volgorde te lezen, niet omdat het moet, maar omdat het gewoon heerlijk leesvoer is.

Esther en Jonathan zijn nog steeds op zoek naar het Antiserum, maar zij zijn niet alleen opzoek. Er is een witte wolf, waar ze veel last van ondervinden in dit verhaal.

Het duurt niet lang of Christine Charliers heeft je weer helemaal in haar macht, wat kan zij mooi verwoord en beeldend het verhaal neer zetten. Filmisch geschreven, ook dit deel weer. Niet alleen voor de jeugd is dit een prachtig verhaal, zeker weten dat dit ook voor de oudere lezers een aanrader is. Het verhaal bevat een onderliggende boodschap, naast levenslessen over vertrouwen, vriendschap, geeft dit verhaal je vooral ook veel leesgenot. Het verhaal verschijnt als vanzelf op je netvlies dit mede door de goed, beeldend beschreven situaties en de intrigerende verhaallijn. Dit finale verhaal maakt de cirkelrond, en weet de lezer op het puntje van zijn stoel te krijgen. Er hangt veel spanning in het verhaal, juist dit maakt het voor de volwassen lezers ook zeer aangenaam, het vleugje Fantasy maakt het verhaal interessant en geeft het de trekkende kracht.

“Even lijkt het of er nog iets is, een witte flits. Maar hoe ik ook speur, ik zie het niet meer. Ik schakel mijn verscherpte zintuigen uit, spring van het dak af en ga naar binnen.”

Esther krijgt het zwaar te verduren in “De strijd met de witte wolf”, er is concurrentie en in haar privéleven gebeurt er ook van alles. Charliers weet net als in de voorgaande delen, door de combinatie van haar prettige schrijfstijl en de uitgebreide sfeerbeschrijving, je helemaal mee te trekken in de strijd. De lezer is niet alleen in de ban van de wolf maar zeker ook in de ban van Christine Charliers. Ik zou dit boek willen betitelen met een dikke aanrader, de gehele serie zou wat mij betreft verfilmd mogen worden, of er zou heel goed een serie van gemaakt kunnen worden. Want Christine Charliers weet alle ingrediënten zo te vermengen dat deze verhalen voor mij echte Mustreads zijn, voor jong en oud.

Lieve leesgroet Moon

Koop bij bol.com
photovisi-download (6)